Η ομιλία της Ελπίδας Παντελάκη, μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ και εκπροσώπου της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στο συνέδριο της Κεντρικής Ενωσης Δήμων Ελλάδας, που έγινε στην Κομοτηνή
Ολόκληρη η ομιλία της Ελπίδας Παντελάκη έχει ως εξής:
Ο πρόεδρος, από αυτό το βήμα, στην εισήγησή του, που αποτελεί τη συμφωνία του Διοικητικού Συμβουλίου, είπε ότι: Σας καλούμε όλους τους συνδυασμούς, ανεξάρτητα από ποια οπτική γωνία βλέπετε τα πράγματα, να ενώσουμε τις δυνάμεις μας σε κοινές αξίες, για να μπορέσει να ανασυγκροτηθεί και να ορθοποδήσει η χώρα. Ανέφερε το σύνθημα του συνεδρίου "Οι δήμοι απαντούν στην κρίση - Κοινωνική αλληλεγγύη και τοπική ανάπτυξη", είναι ένα ζήτημα που μπορεί να μας ενώσει όλους, όπως είπε.
Η Ελπίδα Παντελάκη |
Για την ανασυγκρότηση της χώρας, λέτε. Για ποια ανασυγκρότηση μιλάμε; Ποιος είναι ο πυρήνας της οικονομίας στον οποίο συμφωνείτε; Και εδώ είναι το κρίσιμο ζήτημα. Είναι η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Αυτός είναι ο πυρήνας. Και τι σημαίνει ανταγωνιστικότητα; Καθαρά πράγματα, ένα και ένα κάνουν δύο. Να αφαιρείς προνόμια από τους εργάτες, από τους εργαζόμενους, να κάνεις όσο το δυνατόν πιο φτηνή την εργατική δύναμη και να δίνεις συγχρόνως προνόμια στο μεγάλο κεφάλαιο. Αυτό δεν είναι; Προσπαθείτε, λοιπόν, να πετύχει αυτό το σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας.
Εμείς, λοιπόν, θέλουμε να δηλώσουμε την κάθετη αντίθεσή μας και ότι εμείς θα κάνουμε ό,τι μπορούμε, οι δυνάμεις οι δικές μας, που στηρίζει το Κομμουνιστικό Κόμμα, του συνδυασμού της "Λαϊκής Συσπείρωσης" σε όλους τους δήμους και τις περιφέρειες, για να αποτύχει αυτό το σχέδιο. Μαζί με το λαό, με οργανωμένη λαϊκή αντεπίθεση για την ανατροπή αυτής της πολιτικής. Γιατί αυτή η πολιτική είναι που γεννάει τα προβλήματα.
Ούτε το θεσμικό πλαίσιο φταίει αυτό καθεαυτό, όπως ειπώθηκε. Ο "Καλλικράτης" καθορίζεται από τη γενική πολιτική, συνέπεια της πολιτικής που καθορίζει την οικονομία, που πάει νύχι - κρέας η Τοπική Διοίκηση. Είναι κομμάτι του κράτους, είναι κυβερνητικό όργανο σε επίπεδο δήμου και περιφέρειας. Η άποψη που βάζει ζήτημα να ανατραπεί ο "Καλλικράτης" ή αυτό το σχέδιο και να έρθει ένα άλλο βελτιωμένο δεν έχει νόημα γιατί αυτό που καθορίζει τι θεσμικό πλαίσιο έχεις είναι σε ποια πολιτική και εξουσία υποτάσσεται. Και σήμερα υποτάσσεται στην εξουσία του κεφαλαίου.
Δείτε, η εφαρμογή του "Καλλικράτη" έρχεται να προστεθεί στην κυριολεξία στην επιδείνωση της λαϊκής οικογένειας, ενώ δικαιούται αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες και έργα σύμφωνα με τον πλούτο που παράγει. Οχι μόνο δεν τις έχει, αλλά πληρώνει επιπροσθέτως δυσβάσταχτους φόρους, χαράτσια, τέλη για υπηρεσίες που ήδη είχε πληρώσει.
Την ίδια στιγμή, βεβαίως, είναι εκρηκτικά τα προβλήματα στους δήμους με τους εργαζόμενους. Ηδη από αυτό το βήμα ακούστηκαν τα προβλήματα και στη συνέχεια, φαντάζομαι, θα είναι πιο ανάγλυφα από τους συνέδρους.
Ομως, είναι στρατηγική επιλογή να συμβαίνουν αυτά. Δεν είναι ότι συνέπεσε ο "Καλλικράτης" σε μια πολύ άσχημη συγκυρία και δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί - όπως ειπώθηκε χτες από την πολιτική ηγεσία. Θα διορθώσουμε αυτές τις παρενέργειες, είπαν, και το επόμενο διάστημα θα γίνουν τα πράγματα καλύτερα. Οχι βέβαια. Η διοικητική αναδιάρθρωση, αυτή καθαυτή εξυπηρετεί τις ανάγκες του κεφαλαίου. Γίνεται προπομπός εξελίξεων η Τοπική Διοίκηση από τις προτάσεις που κάνει προς την κυβέρνηση και συγχρόνως άλλοθι για την κυβέρνηση. Ζητάει, σήμερα, το κράτος να κρατήσει τις επιτελικές αρμοδιότητες, όπως είπε η ΚΕΔΕ, και να παραχωρηθούν στους δήμους οι άλλες αρμοδιότητες, Παιδείας, Υγείας, Πρόνοιας. Εμείς πιστεύουμε ακριβώς το αντίθετο. Πρέπει να είναι αποκλειστικής ευθύνης του κράτους τομείς όπως η Υγεία, η Παιδεία, η κοινωνική Πρόνοια και να παρέχονται αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες στο λαό. Η εμπειρία έχει δείξει ότι οι αρμοδιότητες "δόθηκαν" χωρίς πόρους και προχώρησε η ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση αυτών των υπηρεσιών. Ποιος πληρώνει τη νύφη; Μα οι εργαζόμενοι πληρώνουν αυτά τα βάρη.
Μπροστά, λοιπόν, σε όλη αυτή την κατάσταση, έχουμε συγκεκριμένα πράγματα, το πώς εκφράστηκε αυτή η επιδείνωση και το πόσο αντιδραστικός είναι ο θεσμός και ακόμη δεν είδαμε τίποτα, είμαστε στην αρχή. Η κατάσταση είναι σε εξέλιξη. Πάρτε, για παράδειγμα, τα οικονομικά της Τοπικής Διοίκησης.
Εδώ κοιτάξτε, να είμαστε συγκεκριμένοι. Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΚΕΔΕ ήρθε σε συμφωνία με την πολιτική ηγεσία, όσον αφορά τη χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό. Αυτό που επιπροσθέτως ζητά είναι να δοθούν ακόμη 450 εκατομμύρια ευρώ από την κυβέρνηση, που όπως λέει, με βάση τους υπολογισμούς, λείπουν. Μα, ακόμη και αν αυτά δοθούν από την κυβέρνηση - να κάνουμε αυτή την υπόθεση εργασίας - δεν καλύπτουν τη μισθοδοσία και τις λειτουργικές ανάγκες των δήμων και υπάρχουν χιλιάδες απλήρωτοι εργαζόμενοι σήμερα. Μελετήστε τα στοιχεία της ίδιας της Επιτροπής, από το βήμα ο εισηγητής επί των οικονομικών της ΚΕΔΕ τα ανέφερε. Λοιπόν, τι συζητάμε;
Εκ προοιμίου έρχεσαι σε μία συμφωνία με την κυβέρνηση που δεν σου εξασφαλίζει τα αυτονόητα. Για ποιο λόγο γίνεται αυτό; Γιατί δεν νομίζω να υπάρχει κάποιος δήμαρχος που να είναι ευχαριστημένος όταν δεν μπορεί να πληρώσει τους εργαζόμενους, τα λειτουργικά των δήμων ή τους προμηθευτές και τους εργολάβους, όπως είπατε εδώ. Γιατί καταρχήν έχει αποδεχθεί αυτόν τον μονόδρομο αυτής της πολιτικής. Μπαίνει το ζήτημα λοιπόν, όπως λέτε, ότι δεν μπορείτε να κάνετε αλλιώς, άλλοι δείχνουν ότι το υιοθετούν συνειδητά και άλλοι από άγνοια. Ομως, να ξεκαθαρίσουμε εδώ τα πράγματα. Λέτε ότι χρεοκοπεί τάχα η χώρα, ότι δεν υπάρχουν χρήματα και εφόσον δεν υπάρχουν χρήματα, είμαστε αναγκασμένοι να προχωρήσουμε με αυτό τον τρόπο.
Αυτό είναι το κύριο ζήτημα που θέτουμε εμείς, ότι δεν πρόκειται για κίνδυνο χρεοκοπίας της χώρας. Ποιας χώρας; Σε αυτή τη χώρα ζουν άνθρωποι, ζουν εργαζόμενοι. Μιλάτε για όλους τους πολίτες! Πολίτες είναι και οι καπιταλιστές, είναι και οι εργαζόμενοι, η μισθωτή εργασία. Αυτοί είναι που συνθλίβονται. Αυτός που χρεοκοπεί σήμερα, είναι το λαϊκό νοικοκυριό και χρεοκοπεί ανεξέλεγκτα. Για ποια χρεοκοπία της χώρας συζητάμε λοιπόν; Οι εργαζόμενοι χρεοκοπούν και το κεφάλαιο κερδίζει.
Οι περικοπές πόρων που θα υπάρχουν από την Τοπική Διοίκηση, πού θα πάνε, ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο; Θα το πληρώσει ο κόσμος. Διεκδικείτε να γίνετε ανάχωμα, όπως λέτε, απέναντι στην ανεργία και συγχρόνως να αποτελέσει η Τοπική Διοίκηση μοχλό κοινωνικής αλληλεγγύης και κοινωνικής συνοχής. Μάλιστα. Προτείνετε, για να βγούμε από την κρίση, την αποκέντρωση του κεντρικού κράτους και την ενίσχυση, όπως λέτε, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με πόρους, για την εφαρμογή προγραμμάτων απασχόλησης, όπως λέτε. Και επικαλείστε μάλιστα την εμπειρία και στη συζήτηση που έγινε με τον πρωθυπουργό, από τις χώρες που έχουν προωθήσει παρόμοια προγράμματα, όπως η Ισπανία και η Δανία. Θα πούμε αμέσως μετά τι εμπειρία βγαίνει και από εκεί.
Το θέμα είναι, με τι εργαζόμενους; Με συμβάσεις Ιδιωτικού Δικαίου, ορισμένου χρόνου - σας διαβάζω ακριβώς τι λέει το κείμενο των προγραμμάτων Αυτεπιστασίας, πιστεύω να το έχετε διαβάσει όλοι - διαρκούς ή διακεκομμένης απασχόλησης, κατά μέρα, βδομάδα ή μήνα και ως 135 μέρες ετησίως. Οπως ακριβώς αναγράφεται στο πρόγραμμα που παρουσίασε το υπουργείο Εσωτερικών. Για τέτοιες εργασιακές σχέσεις μιλάτε. Τέτοια προγράμματα θέλετε να αναλάβετε ή να συνεχίσετε την υλοποίηση τέτοιων προγραμμάτων και έχετε την ευθύνη διαχρονικά γι' αυτό. Προγράμματα μισθωτών δούλων. Για ποιο λόγο; Για το καλό τους; Αυτή είναι η γραμμή για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.
Η κυβέρνηση, επομένως, δικαιολογημένα συγκαταλέγει τους δημάρχους στους συμμάχους της, το πολιτικό προσωπικό της Τοπικής Διοίκησης, με βάση τους δοσμένους συσχετισμούς, που ενστερνίζονται τον βασικό πυρήνα της πολιτικής, που είναι η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας και πρωταγωνιστείτε, ώστε η Τοπική Διοίκηση να αποτελέσει βασικό εργαλείο στην υλοποίηση αυτής της αντιλαϊκής πολιτικής.
Βεβαίως, έχουν δοθεί εξετάσεις διαχρονικά, την προηγούμενη 20ετία, ιδιαίτερα από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, στο να συμμετέχει ενεργά η Τοπική Διοίκηση στην εφαρμογή αυτών των αντιλαϊκών μέτρων, στην προώθηση ελαστικών εργασιακών σχέσεων.
Σε συνθήκες τώρα που οξύνεται η επίθεση του κεφαλαίου στην εργατική τάξη και ζητάει ακόμα πιο φτηνό εργατικό δυναμικό, σκεφτείτε καλά τι σημαίνει αυτό και τις ευθύνες που άλλη μια φορά αναλαμβάνουν οι αιρετοί της Αυτοδιοίκησης που συμφωνούν με αυτή τη γραμμή, ώστε η Τοπική Διοίκηση να ζητά αυξημένο ρόλο για να προωθήσει αυτήν ακριβώς την πολιτική που τσακίζει δικαιώματα που έχουν κατακτηθεί με αίμα και μέσα από πολύχρονους σκληρούς ταξικούς αγώνες. Είναι αναμενόμενη όμως, το λέμε καθαρά, αυτή η εξέλιξη με βάση τους συσχετισμούς που υπάρχουν και οι εργαζόμενοι είναι ανάγκη εδώ να βγάλουν τα συμπεράσματά τους.
Μιλάτε για τοπική ανάπτυξη και την αντιμετώπιση της ανεργίας και την αποσυνδέετε από τη γενικότερη πολιτική. Μπορεί να υπάρξει τοπική ανάπτυξη έτσι γενικώς και αορίστως, σε μια περιοχή, χωρίς να παρθεί υπόψη ποια ανάπτυξη έχεις συνολικά στην Ελλάδα; Είναι συνειδητή επιλογή το ότι αφαιρείσαι από το κύριο και να μιλάς μόνο για την τοπική ανάπτυξη. Η τοπική ανάπτυξη όμως καθορίζεται από την ανάπτυξη που έχεις στη χώρα, που προηγουμένως ανέπτυξα ποιον ωφελεί. Εξάλλου, είναι φανερό από τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής, από τα εκατομμύρια των φτωχών, των ανέργων, ότι αυτή η πολιτική είναι σε βάρος τους και προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου.
Επομένως, πώς θα αντιμετωπίσεις, πώς θα αμβλύνεις την ανεργία; Δεν υπάρχουν παραδείγματα από την πορεία που κινήθηκε η Τοπική Διοίκηση όλα αυτά τα χρόνια; Αφού το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα είναι αυτό που είναι εκτροφείο της ανεργίας. Εμείς από αυτό ξεκινάμε την προσέγγιση. Η πολιτική αυτή έχει δοκιμαστεί εδώ και χρόνια. Μια πολιτική η οποία δίνει τα προνόμια και τα κίνητρα στο μεγάλο κεφάλαιο και αφαιρεί - όπως είπαμε - δικαιώματα από το λαό, γιατί θεμελιώνεται στην ατομική ιδιοκτησία των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής. Στην άγρια εκμετάλλευση των εργαζομένων.
Επομένως, σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, επιταχύνεται η επίθεση, με τρομοκρατία, εκβιασμούς, απειλές, ότι δήθεν κινδυνεύει από χρεοκοπία η χώρα, άρα πρέπει να υποταχτούν όλοι πάνω σε αυτό. Τα στοιχεία όμως είναι συνταρακτικά και θα γίνουν ακόμα χειρότερα. Οι άνεργοι σήμερα είναι πάνω από 1 εκατομμύριο, εκατοντάδες χιλιάδες δουλεύουν 4ωρα και ωρομίσθιο. Το 1/4 από τα 2,5 εκατομμύρια των εργαζομένων δεν έχουν βιβλιάριο ασθενείας, όταν εκατοντάδες χιλιάδες επαγγελματίες είναι ανασφάλιστοι από την οικονομική πίεση και πληθαίνουν τα λουκέτα στους επαγγελματίες αυτή τη στιγμή. Ερχόσαστε και λέτε σήμερα εδώ, η Τοπική Διοίκηση να αναλάβει, να κάνει προγράμματα. Σε πόσους να δώσει δουλειά, σε 50.000, σε 100.000; Είπατε, 120.000 για το πρόγραμμα αυτεπιστασίας όταν θα είναι σε εξέλιξη. Το άλλο 35.000. Λέμε προγράμματα για μισθωτούς δούλους! Τι θα γίνει με τα εκατομμύρια αυτού του εργατόκοσμου που είναι στο περιθώριο;
Αρα, είναι αδιέξοδη αυτή η πολιτική για τα λαϊκά στρώματα.
Λοιπόν, μπορεί να συμβεί αυτό; Οχι, δεν μπορεί να συμβεί αυτό.
Ποια είναι λοιπόν τα αποτελέσματα; Δείτε και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Τι έχει γίνει στην Ισπανία, με τον ισπανικό "Καλλικράτη", που έχουν αποκεντρώσει τις υπηρεσίες τους, όπως ζητάτε εσείς εδώ, και υπάρχουν περιοχές όπου το ένα νοσοκομείο απέχει από το άλλο 200 χιλιόμετρα. Αλλά να χρησιμοποιήσω και το παράδειγμα της Δανίας, γιατί σας αρέσει και το χρησιμοποιείτε, θέλετε να ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους. Στη Δανία, από το 2007 βρίσκεται σε εξέλιξη το σχέδιο συγχωνεύσεων και οι δήμοι έχουν στην αρμοδιότητά τους το σχέδιο απασχόλησης. Αποτέλεσμα: Μαζικές απολύσεις στους δημοσίους υπαλλήλους, έκλεισαν 170 βιβλιοθήκες, 39 σχολεία, 30 παιδικοί σταθμοί κ.λπ. Τα Κέντρα τα αντίστοιχα του ΟΑΕΔ, της Δανίας, έκλεισαν και άνοιξαν Κέντρα Απασχόλησης στον κάθε δήμο. Πουλάνε υπηρεσίες σε ιδιωτικά γραφεία απασχόλησης - ενοικίασης εργαζομένων. Δηλαδή, θέλετε να πρωτοστατήσετε στο να γίνουν σκλαβοπάζαρα.
Τα παραπάνω στοιχεία είναι από το περιοδικό «Επιθεώρηση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης» της ΚΕΔΕ, όπου αναδεικνύει πώς σώζονται οι άλλες χώρες και πώς πρέπει να σωθούμε και εμείς!
Εμείς λοιπόν γι' αυτούς τους λόγους είμαστε αντίθετοι και θα κάνουμε ό,τι μπορούμε να πείσουμε τους εργαζόμενους, να συνειδητοποιήσουν τις ευθύνες σας, γιατί είπατε ότι περπατάτε "ελεύθερα". Εμάς δεν είναι το πρόβλημά μας οι εργαζόμενοι να κυνηγούν τους βουλευτές ή τους δημάρχους. Το θέμα είναι να συνειδητοποιήσουν οι εργαζόμενοι την κατάσταση της ζωής τους και να οργανωθούν, να αντεπιτεθούν μέσα από οργανωμένο αγώνα στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές, για να ανατραπεί αυτή η πολιτική. Αυτή είναι η τιμωρία. Δηλαδή, να αποσύρουν μια για πάντα την εμπιστοσύνη τους από τα κόμματα και από τις κυβερνήσεις και από τα πολιτικά πρόσωπα που στηρίζουν την πολιτική της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, που είναι σε βάρος τους.
Τέλος, καταθέτουμε στο προεδρείο ψήφισμα που έχουμε καταθέσει και σε εσάς. Σε αυτό προβάλλουμε τη δική μας αντίληψη και τις εκτιμήσεις για τα πράγματα και επείγοντα μέτρα που ανακουφίζουν τη λαϊκή οικογένεια. Βεβαίως να κάνουμε ό,τι μπορούμε και για συσσίτια και για να αντιμετωπίσουμε τους αστέγους, αλλά δεν μπορούν να εξαντλούνται αυτά σε μπαράζ φιλανθρωπίας. Οι προτάσεις οι δικές μας αντιμετωπίζουν τώρα τα προβλήματα.
Ξεκινάμε από την αντίληψη ότι οι εργαζόμενοι που παράγουν τον πλούτο, έχουν δικαίωμα να τον καρπώνονται. Επομένως, είναι ανάγκη να παλέψουν για να αλλάξει συνολικά η ζωή τους, αλλά σήμερα, σε συνθήκες κρίσης, πρέπει να παρθούν μέτρα να ανακουφιστεί η οικογένεια.
Εδώ και τώρα, λοιπόν, είναι ζήτημα πολιτικής βούλησης, για να αποδείξει ο καθένας με ποιον είναι, αν θέλετε. Γιατί κοιτάξτε, στην πράξη κρινόμαστε όλοι. Μπορεί να διαφωνούμε ή μπορεί να συμφωνούμε σε ορισμένα πράγματα, αλλά υπάρχουν οι στρατηγικές επιλογές που κρίνουν πού θα πάει η χώρα. Εμείς όταν λέμε χώρα, εννοούμε το ταξικό ενδιαφέρον μας για τους εργαζόμενους, το σύνολο της πλειοψηφίας των εργαζομένων, τη μισθωτή εργασία. Είμαστε μαζί με τους εργαζόμενους, όσο μπορούμε, κάνουμε ό,τι μπορούμε στην πράξη γι' αυτό, για να το αποδεικνύουμε, περιμένουμε και την κριτική του κόσμου βεβαίως σε αυτό και απέναντι στα μεγάλα συμφέροντα, στο κεφάλαιο και στις κυβερνήσεις, αλλά και στις πράξεις των αιρετών είμαστε απέναντι, που ακριβώς ακολουθούν αυτή την τακτική και έτσι θα πορευτούμε το επόμενο διάστημα.
Οι εκλεγμένοι σύμβουλοι του ΚΚΕ στους δήμους θα συμβάλουν στην οργάνωση της λαϊκής πάλης για την παρεμπόδιση και την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής και της εξουσίας των μονοπωλίων.
Διεκδικούμε επείγοντα μέτρα που ανακουφίζουν τις λαϊκές οικογένειες και με όρους ταξικού κινήματος: