Τις θέσεις του ΚΚΕ για ζητήματα εξωτερικής πολιτικής παρουσίασε χτες η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα, σε συνέντευξη Τύπου στην έδρα της ΚΕ του Κόμματος στον Περισσό. Ο «Ριζοσπάστης» δημοσιεύει την εισηγητική τοποθέτηση της Αλέκας Παπαρήγα και τη συζήτηση που ακολούθησε με τους δημοσιογράφους.
Η εισηγητική τοποθέτηση της ΓΓ της ΚΕ του Κόμματος
Στιγμιότυπο από τη χτεσινή συζήτηση |
Εμείς ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα: Η απάντηση στη "Χρυσή Αυγή" δεν μπορεί να είναι ούτε "οδόντας αντί οδόντος", ούτε κάποια πολιτική ρεβανσισμού. Την απάντηση καταρχήν πρέπει να τη δώσει στις εκλογές ο λαός. Δε χρεώνουμε βεβαίως αυτούς που ψήφισαν τη "Χρυσή Αυγή" με τις ενέργειες και τους προσανατολισμούς του κόμματος αυτού. Ωστόσο πρέπει να το συνειδητοποιήσουν ότι έχουν το όπλο της ψήφου και να οδηγήσουν στο εκλογικό περιθώριο τη "Χρυσή Αυγή", γιατί αυτό της αξίζει.
Πάνω απ' όλα όμως, τέτοια ναζιστικά μορφώματα μπορεί να τα αντιμετωπίσει ένα καλά οργανωμένο και βαθύτατα πολιτικοποιημένο εργατικό - λαϊκό κίνημα. Λέμε βαθύτατα πολιτικοποιημένο, γιατί άλλες είναι οι απαιτήσεις για τον προσανατολισμό του κινήματος σε συνθήκες κρίσης από μια οποιαδήποτε προηγούμενη συνηθισμένη περίοδο που έχουμε ζήσει.
Υπενθυμίζουμε και ένα άλλο πράγμα: Η "Χρυσή Αυγή" είναι πάντα διαθέσιμη στις υπηρεσίες της εργοδοσίας ή του εργοδοτικού συνδικαλισμού και έχει ζητήσει αρκετές φορές να προσφέρει τέτοιες υπηρεσίες, προκειμένου να σπάσει τις απεργίες με τραμπουκισμό και να οδηγήσει, με όπλο το φόβο και το ξύλο, τους εργάτες να εγκαταλείψουν τέτοιες μορφές πάλης.
Σε αυτά τα κινήματα χωρίς ονοματεπώνυμο, που μπορεί να έχουν ως ένα βαθμό και έναν αυθόρμητο χαρακτήρα, τέτοιες οργανώσεις προσφέρονται να δράσουν και μπορούν να κάνουν ένα εξαιρετικά επιζήμιο έργο και στην πολιτικοποίηση των εργατικών - λαϊκών μαζών, αλλά κυρίως με την προβοκάτσια και με την υπονόμευση μέχρι και τη διάλυση οποιασδήποτε γνήσιας αυθόρμητης διαμαρτυρίας.
Ας ξανασκεφτούν κάποιοι που πολύ εύκολα κατηγορούν το ΚΚΕ όταν εκφράζει την αμφιβολία του για την αποτελεσματικότητα των κινημάτων χωρίς ονοματεπώνυμο.
Οι εξελίξεις στην Ελλάδα δεν μπορούν να εξεταστούν απομονωμένα από τις εξελίξεις που υπάρχουν στον κόσμο και ιδιαίτερα αυτές που αφορούν την ευρύτερη περιοχή μας. Σ' αυτήν (Βαλκάνια, Ανατολική Μεσόγειος, Μέση Ανατολή, Βόρειος Αφρική, Καύκασος), όπου υπάρχει σημαντικός ενεργειακός πλούτος και η οποία αποτελεί "πέρασμα" των πρώτων υλών από την Κεντρική Ασία, την Κασπία, τη Μέση Ανατολή, τόσο προς τη Δύση, όσο και προς τις γοργά ανερχόμενες δυνάμεις της Ασίας (Κίνα, Ινδία κ.ά.), εκτυλίσσονται σοβαρές, επικίνδυνες εξελίξεις, που χαρακτηρίζονται από την ένταση των αντιθέσεων ανάμεσα σε ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.
Ισχυρότατα μονοπώλια, ιμπεριαλιστικές ενώσεις και ανερχόμενες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις πλέκονται σ' ένα "κουβάρι" αντιθέσεων και διαπάλης. Μέσα στα πλαίσια του ιμπεριαλιστικού συστήματος οι αστικές τάξεις της περιοχής επιδιώκουν συμμαχικούς "άξονες", προχωρούν σε συμμαχίες και συμβιβασμούς, για να επωφεληθούν από τη διαπάλη για το φυσικό πλούτο και τα μερίδια των αγορών.
Στη διαπάλη χρησιμοποιούνται ο ΟΗΕ, το ΝΑΤΟ, αστυνομικά και στρατιωτικά σώματα της ΕΕ, οι στρατιωτικές βάσεις, οι μεγάλοι ναυτικοί στόλοι, ενώ αξιοποιούνται πλέον διάφορα προσχήματα, όπως η "πάλη με την τρομοκρατία" και η "υπεράσπιση των μειονοτήτων", τα μεταναστευτικά ρεύματα που προκαλούν οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι και επεμβάσεις, η εξαθλίωση και η φτώχεια που γεννάει ο καπιταλισμός κ.ά.
Το ερώτημα είναι: Ποια πρέπει να είναι η θέση της χώρας μας σ' αυτές τις εξελίξεις; Τι συμφέρει την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα;
Σήμερα βλέπουμε πως η χώρα μας συμμετέχει στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της άρχουσας τάξης και όχι των συμφερόντων του εργαζόμενου λαού. Είναι ψευδής η εντύπωση, που ως τώρα καλλιεργούσαν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και στην οποία έχουν προσχωρήσει και τα άλλα κόμματα "Ανεξάρτητοι Ελληνες", ΔΗΜΑΡ, ότι το ΝΑΤΟ και η ΕΕ μπορούν να εγγυηθούν την ειρήνη, την ασφάλεια του ελληνικού λαού, των άλλων λαών της περιοχής και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.
Είναι εξίσου παραπλανητικές οι πρόσφατες θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για κάποια αντικατάσταση του ΝΑΤΟ και των στρατιωτικών δομών της ΕΕ στο μέλλον με ένα άλλο ευρωπαϊκό σύστημα ασφάλειας και μείωσης των εξοπλισμών. Πολύ περισσότερο, είναι κοροϊδία, γιατί είναι γνωστό ότι η ΕΕ θεωρεί το ΝΑΤΟ βασικό πυλώνα για την ασφάλεια και άμυνα των χωρών - μελών. Φιλολαϊκή απάντηση στα λεγόμενα "εθνικά ζητήματα" δεν μπορεί να δοθεί μέσα σ' αυτούς τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς! Υπάρχουν δεκάδες παραδείγματα τα τελευταία χρόνια που δείχνουν το αντίθετο, όπως:
Ολα τα παραπάνω έγιναν με την άμεση ή έμμεση ανάμειξη του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, έγιναν ενώ η χώρα μας παρέμενε εγκλωβισμένη σ' αυτούς τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς!
Είναι "στάχτη στα μάτια" οι διακηρύξεις πως χάρη στις "συνομιλίες", στη "νέα διεθνή αρχιτεκτονική" και στα πλαίσια του λεγόμενου "πολυ-πολικού" κόσμου, θα δημιουργηθεί δήθεν το "έδαφος" για έναν κόσμο "ειρηνικό", διατηρώντας τις συνθήκες κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού. Ο "πολυ-πολικός κόσμος" είναι ο κόσμος των αυξανόμενων ανταγωνισμών και ο λαός δεν πρέπει να ξεχνά πως "όταν στο βάλτο μαλώνουν τα βουβάλια την πληρώνουν τα βατράχια!".
Το ΚΚΕ διαφοροποιείται από όλα τα άλλα κόμματα γιατί αγωνίζεται για μια Ελλάδα που δε θα έχει δεσμεύσεις στα πλαίσια των ιμπεριαλιστικών ενώσεων του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Αυτό μπορεί να το εγγυηθεί στον ελληνικό λαό μόνο μια εργατική - λαϊκή εξουσία! Για τη συγκρότηση της λαϊκής συμμαχίας, που θα ανοίξει το δρόμο γι' αυτήν την εξουσία αγωνίζεται το ΚΚΕ.
Μια τέτοια λαϊκή εξουσία στην Ελλάδα, αλλά και στις άλλες γειτονικές χώρες, που δεν είναι συμβατή με τη συμμετοχή στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, όπως είναι η EE και το NATO, θα ασκήσει ευεργετική επίδραση στα ζητήματα της ειρήνης και της ασφάλειας των λαών της περιοχής, γιατί θα εξαφανίσει τη "μήτρα" που γεννάει τους ανταγωνισμούς και τους πολέμους και η οποία δεν είναι άλλη από τα καπιταλιστικά κέρδη και την παρέμβαση των ιμπεριαλιστικών οργανισμών. Μόνο με μια τέτοια λαϊκή εξουσία ο λαός μπορεί να είναι κυρίαρχος.
Μια τέτοια εξουσία, στηριζόμενη στην πάλη των λαών, θα αποδυναμώσει τους ιμπεριαλιστές διεθνώς, θα μπορέσει να αναπτύξει επωφελείς διεθνείς οικονομικές και πολιτικές σχέσεις με κάθε χώρα, στη βάση του αμοιβαίου οφέλους, ιδιαίτερα με χώρες που το επίπεδο ανάπτυξής τους, η φύση των προβλημάτων και των άμεσων ενδιαφερόντων τους μπορούν να εξασφαλίσουν μια τέτοια ωφέλιμη συνεργασία. Θα επιδιώξει τη συνεργασία με κράτη και λαούς, που, αντικειμενικά, έχουν άμεσο συμφέρον να αντισταθούν στα οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά κέντρα του ιμπεριαλισμού.
Θα επιδιώξει να χρησιμοποιήσει κάθε πρόσφορο "ρήγμα" που θα υπάρξει στο ιμπεριαλιστικό "μέτωπο" εξαιτίας των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, για τη διαφύλαξη και ενίσχυση των λαϊκών συμφερόντων. Θα αποτελέσει, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της, στήριγμα για το παγκόσμιο αντιιμπεριαλιστικό, επαναστατικό, κομμουνιστικό κίνημα.
Αυτή η θέση μας ξεχωρίζει το ΚΚΕ από όλα τα άλλα κόμματα που διεκδικούν την ψήφο των εργαζομένων στις εκλογές της 17ης Ιούνη. Με αυτήν την προοπτική το ΚΚΕ πρωτοστατεί στην πάλη ενάντια στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ, για:
Οσο πιο ισχυρό βγει το ΚΚΕ απ' αυτές τις εκλογές, τόσο μεγαλύτερη θα 'ναι η δύναμη που θα έχει ο λαός μας, ώστε:
Εάν αδυνατίσει και υποχωρήσει η λαϊκή αντίσταση στα ιμπεριαλιστικά σχέδια, στην οποία σημαντικό και διακριτό ρόλο παίζει σήμερα το ΚΚΕ και το ταξικό εργατικό κίνημα, τότε ο λαός μας πιο εύκολα θα συρθεί στους ιμπεριαλιστικούς τυχοδιωκτισμούς και θα μεγαλώσει ο κίνδυνος για την ειρήνη, την ασφάλεια, καθώς και για τα κυριαρχικά δικαιώματα και την αμυντική ικανότητα της χώρας μας.
Το νέο αμυντικό δόγμα, σήμερα, μετατρέπεται σε αποτρεπτικό αμυντικό και με "αποστολές εθνικών υποχρεώσεων" εκτός συνόρων. Οι Ενοπλες Δυνάμεις με την καθοδήγηση του ΝΑΤΟ, της ΕΕ τείνουν όλο και περισσότερο να παίρνουν χαρακτηριστικά μηχανισμού καταστολής για δράση έξω και μέσα στην ίδια τη χώρα, εναντίον του λαϊκού κινήματος.
Η αμυντική ικανότητα της Ελλάδας πρέπει να στηριχθεί στο λαό και τη νεολαία, στα στρατευμένα παιδιά, και στα στελέχη των ΕΔ που δεν ανέχονται την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων σε ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των μονοπωλιακών ομίλων. Η αμυντική θωράκιση της χώρας δεν εξασφαλίζεται στα πλαίσια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, αντίθετα υπονομεύεται. Αντιπαλεύουμε γι' αυτό την υπαγωγή των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Λέμε όχι στο μισθοφορικό στρατό, στις στρατιωτικές δαπάνες και τους εξοπλισμούς που υπηρετούν τις ΝΑΤΟικές ανάγκες. Καταδικάζουμε την ανάθεση καθηκόντων αστυνόμευσης σε τμήματα των ΕΔ και την εκπαίδευσή τους σε τέτοια καθήκοντα με οποιοδήποτε πρόσχημα.
Κωδικοποιημένα για ορισμένα βασικά ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής που απασχολούν αυτήν την περίοδο:
1.1. Το ΝΑΤΟ με τη "νέα στρατηγική αντίληψη" διευρύνει το πλαίσιο δράσης των ιμπεριαλιστικών στρατιωτικών επιχειρήσεων. Συντονίζεται με τις ανάλογες δυνάμεις που συγκροτεί η Ευρωπαϊκή Ενωση, καθώς και με το κατ' όνομα "Συνεταιρισμό για την ειρήνη". Αναπροσαρμόζει τη δομή του, φτιάχνει νέες βάσεις, εκσυγχρονίζει τα πυρηνικά και συμβατικά όπλα. Χρησιμοποιεί τις δήθεν "νέες" και "ασύμμετρες απειλές". Δρα για το σχηματισμό κρατικών μηχανισμών καταστολής και επίθεσης (αστυνομίας και στρατού) σε διάφορα κράτη, ενσωματώνοντάς τα στα ιμπεριαλιστικά ΝΑΤΟικά σχέδια. Επεκτείνει τους λεγόμενους "προληπτικούς πολέμους" και ενισχύει τη δυνατότητά του να καταφέρει το "πρώτο πυρηνικό πλήγμα", μέσα από την εγκατάσταση της λεγόμενης "αντιπυραυλικής ασπίδας" στην Ευρώπη. Νομιμοποιεί την επέμβαση σε κάθε χώρα σε βάρος του λαού της σε ενδεχόμενο εσωτερικής αμφισβήτησης και αλλαγής - ανατροπής της αστικής εξουσίας σε κάθε χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ, αλλά και εκτός αυτού.
1.2. Εξίσου επικίνδυνη με το ΝΑΤΟ είναι η Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) και η Ευρωπαϊκή Πολιτική Ασφάλειας και Αμυνας (ΕΠΑΑ). Προσανατολισμός της ΕΕ είναι η αξιοποίηση του Ευρωστρατού, των δυνάμεων ταχείας επέμβασης για να επεμβαίνει σε όλη την υδρόγειο ξεχωριστά ή σε συνεργασία με το ΝΑΤΟ, με τα ίδια προσχήματα. Δηλαδή, στο όνομα των "προληπτικών πολέμων", της "καταπολέμησης της τρομοκρατίας", της "πρόληψης των συγκρούσεων και της διατήρησης της ειρήνης", των "ανθρωπιστικών αποστολών", της "ενεργειακής ασφάλειας", των "κλιματικών αλλαγών" κ.ά.
Ενώ, παράλληλα με τη λεγόμενη "Ρήτρα Αλληλεγγύης" προβλέπεται η στρατιωτικο-πολιτική παρέμβαση στις εσωτερικές εξελίξεις των κρατών-μελών, με τη χρησιμοποίηση των προαναφερόμενων προσχημάτων και με σκοπό το χτύπημα του εργατικού - λαϊκού κινήματος, την προστασία του καπιταλιστικού συστήματος.
Σ' αυτές τις συνθήκες, το λαϊκό αίτημα της απεμπλοκής από τα ιμπεριαλιστικά σχέδια και της αποδέσμευσης της χώρας μας και κάθε χώρας από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ πρέπει να αποκτήσει νέα δυναμική σε σύνδεση με την πάλη για τη λαϊκή εξουσία.
2.1. Το ΚΚΕ είναι σταθερά προσανατολισμένο στην ανάπτυξη της φιλίας, της διεθνιστικής αλληλεγγύης ανάμεσα στην εργατική τάξη και στους λαούς των δύο χωρών. Η ειρήνη κινδυνεύει από τους ανταγωνισμούς που αναπτύσσονται με επίκεντρο το Αιγαίο και τον πλούτο του. Η παρέμβαση του ΝΑΤΟ (επιχειρησιακά όρια, στρατηγεία, ασκήσεις κ.ά.) είναι καταλυτική στις εξελίξεις και διαμορφώνει κατάσταση συνδιαχείρισης στο Αιγαίο, όπου τον κυρίαρχο ρόλο θα έχουν οι ΗΠΑ, επιδιώκοντας έτσι και την αποτροπή ή περιορισμό της διείσδυσης των ανταγωνιστριών δυνάμεων.
2.2. Το ΚΚΕ τάσσεται ενάντια στην πολιτική της εγκατάλειψης και εκχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων (χωρικά ύδατα, υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ, όπως καθορίζονται από τη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο στη Θάλασσα του 1982), που ακολούθησαν οι ελληνικές κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ - ΝΔ. Επιπλέον, προειδοποιεί τους εργαζόμενους πως στις σημερινές συνθήκες, που το Διεθνές Δίκαιο ξαναγράφεται από τους ιμπεριαλιστές και το Δικαστήριο της Χάγης λειτουργεί με σκοπιμότητες, η ειρήνη, η ασφάλεια, η δικαιοσύνη δεν μπορεί να διασφαλιστεί σ' αυτά τα πλαίσια χωρίς την πάλη των δύο λαών για την ανατροπή της αιτίας που γεννά αντιθέσεις, συγκρούσεις, πολεμικές συρράξεις. Κι αυτή η αιτία δεν είναι άλλη από τα καπιταλιστικά υπερκέρδη, την εξουσία του κεφαλαίου, τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις.
Για το λόγο αυτό πρέπει να δυναμώσει η αντιιμπεριαλιστική πάλη του εργατικού - λαϊκού κινήματος και στις δύο χώρες, ενάντια στις αστικές τάξεις και τη συμμετοχή, εμπλοκή Ελλάδας - Τουρκίας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια, για την αποδέσμευσή τους από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και ενώσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που αποτελούν μόνιμη πηγή οδυνηρών συνεπειών σε βάρος των λαών.
2.3. Η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα έχουν και το χρέος και τη δύναμη να αντιταχθούν και να εμποδίσουν την υλοποίηση των επικίνδυνων σχεδιασμών για την παραχώρηση του ενεργειακού πλούτου του Αιγαίου στους επιχειρηματικούς ομίλους. Η διασφάλιση του εγχώριου ορυκτού πλούτου - κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου είναι ζήτημα στρατηγικής σημασίας για το μέλλον της λαϊκής εξουσίας. Η συγκρότηση της κοινωνικής συμμαχίας για τη λαϊκή εξουσία και οικονομία αποδεικνύεται μονόδρομος για να υπάρχει αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πόρων της χώρας προς όφελος του λαού, αλλά και για τη διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και της ειρήνης.
3.1. Το Κόμμα μας εκφράζει την υποστήριξή του σε μια Κύπρο ενιαία, ανεξάρτητη, σε μια ομοσπονδιακή, διζωνική, δικοινοτική λύση, με μία και μόνη κυριαρχία και διεθνή προσωπικότητα, χωρίς ξένες βάσεις και στρατεύματα, κοινή πατρίδα των Τουρκοκύπριων και Ελληνοκύπριων, χωρίς ξένους εγγυητές και προστάτες, εντάσσοντας την πάλη για το Κυπριακό στη γενικότερη πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό, ενάντια στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις.
3.2. Πρέπει να δυναμώσει η πάλη ενάντια στα σχέδια ενσωμάτωσης της Κύπρου στον ιμπεριαλιστικό οργανισμό του ΝΑΤΟ, με "προθάλαμο" τον λεγόμενο "Συνεταιρισμό για την ειρήνη".
4.1. Το ΚΚΕ θεωρεί πως η ιδέα της "Μεγάλης Αλβανίας" ακουμπά στις πλάτες αυτών που την υποδαυλίζουν, δηλαδή των ιμπεριαλιστών, αλλά όπως είναι γνωστό και από άλλες περιπτώσεις μεγαλοϊδεατισμού και αλυτρωτισμού μόνον περιπέτειες, τυχοδιωκτισμούς και αίμα πρόσφεραν στους λαούς της περιοχής μας.
Το Κόμμα μας τάσσεται υπέρ της διευθέτησης της οριοθέτησης των χωρικών υδάτων μεταξύ των δύο χωρών, της υπεράσπισης των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας και των Αλβανών μεταναστών στην Ελλάδα, κόντρα στην εθνικιστική προπαγάνδα που αναπτύσσουν ανάλογοι κύκλοι και στις δύο χώρες.
4.2. Το ΚΚΕ δεν αναγνωρίζει το προτεκτοράτο του Κοσσόβου που δημιούργησε η ΝΑΤΟική ιμπεριαλιστική επέμβαση κατά της Σερβίας.
4.3. Το ΚΚΕ, χρόνια τώρα, στη βάση αρχών και ενάντια στο κυρίαρχο ρεύμα, υποστήριξε ότι στο ζήτημα της ΠΓΔΜ η εμμονή στην ονοματολογία ήταν και είναι επικίνδυνη και αδιέξοδη πολιτική, ότι σε μια διαπραγμάτευση για εξεύρεση κοινώς αποδεκτής λύσης, στην οποία περιλαμβάνεται με οποιονδήποτε τρόπο το όνομα Μακεδονία ή όποια παράγωγα, θα πρέπει ρητά να γίνει αποδεκτό μόνο ως γεωγραφικός προσδιορισμός.
Να μπει τέλος στην αλυτρωτική προπαγάνδα, να υπάρξει αμοιβαία αναγνώριση του απαραβίαστου των συνόρων, της εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας των δύο χωρών.
4.4. Το ΚΚΕ πιστεύει και αγωνίζεται για να αναπτυχθεί ένα ισχυρό μέτωπο αντιμετώπισης της ιμπεριαλιστικής πολιτικής του "διαίρει και βασίλευε" στα Βαλκάνια, της χρησιμοποίησης από τους ιμπεριαλιστές υπαρκτών ή και ανύπαρκτων μειονοτικών ζητημάτων, του διαμελισμού κρατών, της δημιουργίας προτεκτοράτων. Στα πλαίσια αυτά εργάζεται για το συντονισμό με κομμουνιστικές και ριζοσπαστικές δυνάμεις για την ανάπτυξη ενός αντιιμπεριαλιστικού, αντιμονοπωλιακού κινήματος κατά των αμερικανο-ΝΑΤΟικών επεμβάσεων, των ξένων βάσεων, και των αστικών τάξεων της περιοχής, με κατεύθυνση το σοσιαλισμό, γραμμή πάλης που ενσωματώνει τις ανάγκες των λαών της περιοχής και μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη της εργατικής, λαϊκής πάλης.
5.1 Το ΚΚΕ στηρίζει τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού και την αντίστασή του ενάντια στις δυνάμεις κατοχής. Καταδικάζουμε τις πιέσεις στην Παλαιστινιακή Αρχή για νέους συμβιβασμούς.
Αντιπαλεύουμε την προσπάθεια ενοχοποίησης του κινήματος αντίστασης και της δράσης του στο όνομα της "τρομοκρατίας" και τονίζουμε ότι ο πραγματικός τρομοκράτης κατά των λαών είναι ο ιμπεριαλισμός. Οι λαοί έχουν υποχρέωση να αξιοποιούν, να χρησιμοποιούν όλες τις αναγκαίες μορφές πάλης, συμπεριλαμβανομένου του ένοπλου αγώνα κατά των κατακτητών, κατά των δυναστών, για την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση, στην προοπτική ενός ταξικά προσανατολισμένου εργατικού κινήματος και των συμμαχιών που θα θέσουν το ζήτημα της εξουσίας. Κάθε λαός, και ο παλαιστινιακός, πρέπει να έχει το δικαίωμα να αποφασίζει κυρίαρχα για την κυβέρνηση και το μέλλον του.
Απαιτούμε την αποχώρηση του ισραηλινού στρατού από όλα τα κατεχόμενα αραβικά εδάφη (υψίπεδα και περιοχή του Γκολάν, Δυτική Οχθη κ.ά.). Πλήρη διάλυση των εποικισμών και τη δημιουργία του παλαιστινιακού κράτους (Λωρίδα της Γάζας και Δυτική Οχθη) με πρωτεύουσά του την Ανατολική Ιερουσαλήμ, δίπλα στο Ισραήλ. Επιστροφή των Παλαιστινίων σύμφωνα με τα ψηφίσματα του ΟΗΕ.
5.2. Αμεση απελευθέρωση από το Ισραήλ όλων των Λιβανέζων και Παλαιστίνιων πολιτικών κρατουμένων καθώς και των Παλαιστίνιων υπουργών και βουλευτών.
5.3. Αποκατάσταση της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας και του Λιβάνου, με την αποχώρηση του ισραηλινού στρατού απ' όλα τα κατεχόμενα εδάφη.
5.4. Τασσόμαστε ενάντια στη στρατιωτική συμφωνία με το Ισραήλ, καθώς και με τις προτάσεις για συγκρότηση "άξονα" μαζί του, που ακούγονται μάλιστα όταν συνεχίζεται το καθεστώς της κατοχής, οι αποκλεισμοί περιοχών, ο αποκλεισμός της Λωρίδας της Γάζας, οι εν ψυχρώ δολοφονίες άμαχου πληθυσμού, γυναικών και παιδιών, οι δολοφονίες λαϊκών αγωνιστών, το διαχωριστικό τείχος, η όξυνση του προβλήματος των προσφύγων, η επέκταση των εποικισμών στη Δυτική Οχθη και στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, η καταπίεση και οι διώξεις κατά των Αράβων που ζούνε στο Ισραήλ, οι πολεμικές απειλές σε βάρος του Ιράν.
5.5. Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα του κάθε λαού να επιλέγει ο ίδιος το δρόμο ανάπτυξης της χώρας του και τασσόμαστε ενάντια στους νέους ιμπεριαλιστικούς πολέμους που ετοιμάζονται κατά της Συρίας και του Ιράν, με οποιοδήποτε πρόσχημα.
Θα αγωνιστούμε ώστε: