Μήνυμα στοχοπροσήλωσης και δέσμευσης στην υλοποίηση των αντιδραστικών διαρθρωτικών αλλαγών, έστειλε ο πρωθυπουργός με την επιστολή του στους εταίρους της ΕΕ
Το λόγο έχει ο λαός. Η κλιμάκωση της επίθεσης είναι δεδομένη και η οργάνωση της αντεπίθεσης αναγκαία όσο ποτέ |
Παράλληλα, ακόμα και η δημαγωγική «επαναδιαπραγμάτευση των δυσμενών όρων» του μνημονίου παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες, επιβεβαιώνοντας περίτρανα ότι ο πραγματικός στόχος των κομμάτων της συγκυβέρνησης ήταν η εξαπάτηση του λαού προεκλογικά και η παράταση της ανοχής στη νέα συγκυβέρνηση μετεκλογικά.
«Με την παρούσα επιστολή θα ήθελα να σας επαναβεβαιώσω ότι η Ελλάδα είναι απόλυτα αποφασισμένη να εκπληρώσει τις υποσχέσεις που προκύπτουν από την πρόσφατη συμφωνία διάσωσης», τονίζεται χαρακτηριστικά στην επιστολή του Α. Σαμαρά που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα, στέλνοντας μήνυμα απόλυτης στοχοπροσήλωσης και δέσμευσης στην υλοποίηση της στρατηγικής εξόδου από την κρίση προς όφελος της πλουτοκρατίας.
«Η νέα κυβέρνηση της Ελλάδας αποδέχεται την ιδιοκτησία του προγράμματος σταθεροποίησης και είναι πλήρως δεσμευμένη στους στόχους, στους αντικειμενικούς σκοπούς και σε όλες τις βασικές πολιτικές του προγράμματος», υπογραμμίζεται με έμφαση, ενώ ο Α. Σαμαράς διαβεβαιώνει τους εταίρους του ότι «θα επιταχύνω την εφαρμογή του Προγράμματος με έμφαση στον τομέα των ιδιωτικοποιήσεων».
Προκειμένου να μην αφήσει καμιά σκιά σε ό,τι αφορά την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να φέρει σε πέρας την αποστολή της, ο Α. Σαμαράς αποφεύγει ακόμα και να αναφέρει την επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, παραπέμποντας τα πάντα στο απώτερο μέλλον. «Βεβαίως, υπάρχει το ζήτημα ορισμένων αναγκαίων τροποποιήσεων του Προγράμματος, ώστε να ελεγχθεί η άνευ προηγουμένου ανεργία και να ανασχεθεί η καταστρεπτική ύφεση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα για πέμπτο συνεχές έτος», είναι η γενικόλογη αναφορά στην πρωθυπουργική επιστολή.
Στην ίδια κατεύθυνση, κυβερνητικές πηγές επισήμαιναν με νόημα πως η εντύπωση ότι η κυβέρνηση θα ζητήσει άμεσα από τους εταίρους της πλήρη επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, είναι εσφαλμένη. «Η συμφωνία των τριών κομμάτων αφορά στόχους τετραετίας. Δεν αφορά αιτήματα που θα θέσουμε αυτή τη στιγμή. Αυτή τη στιγμή μόνο η επιμήκυνση του χρόνου προσαρμογής είναι ώριμο ζήτημα για να το θέσουμε στους εταίρους μας. Σύντομα ίσως να μπορέσουμε να θέσουμε και το ζήτημα του ΦΠΑ στην εστίαση», τόνισε από τις Βρυξέλλες κυβερνητικός αξιωματούχος, βάζοντας ταφόπλακα στις φρούδες προσδοκίες για επαναδιαπραγμάτευση.
Από την άλλη, κυβερνητικά στελέχη που συνοδεύουν τον Καρ. Παπούλια στη Σύνοδο Κορυφής, προανήγγειλαν ότι ο πρωθυπουργός θα ανακοινώσει τις αμέσως επόμενες μέρες, το αργότερο μέχρι την παρουσίαση των προγραμματικών δηλώσεων, πακέτο ιδιωτικοποιήσεων με αιχμή τον ΟΣΕ και τις θυγατρικές της ΑΤΕ (ΕΒΖ, Δωδώνη, ΣΕΚΑΠ), καθώς και συγχωνεύσεις - καταργήσεις δεκάδων φορέων του Δημοσίου.
Το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων θα υλοποιηθεί μέσα στο καλοκαίρι, ταυτόχρονα με όλο το πακέτο των διαρθρωτικών αλλαγών που τσακίζουν τους μισθούς και τα μέτρα περικοπής των κοινωνικών δαπανών. Προετοιμάζοντας το έδαφος, τα ίδια στελέχη έλεγαν στις Βρυξέλλες ότι «έχει ξεφύγει η κατάσταση στα νοσοκομεία, ασφαλιστικά ταμεία και τους δήμους», δείχνοντας πού θα πέσει το άγριο λεπίδι.
Η κυβέρνηση είναι έτοιμη να υποδεχθεί την τρόικα την Τρίτη, προκειμένου να κάνει καταγραφή για την πορεία υλοποίησης των στόχων του νέου μνημονίου. Με βάση την έκθεση της τρόικας θα συνταχθεί το επόμενο μεσοπρόθεσμο που θα ψηφιστεί τον Σεπτέμβρη, ενώ την πρώτη βδομάδα του Οκτώβρη θα κατατεθεί το προσχέδιο προϋπολογισμού που θα έχει εγκριθεί από την τρόικα.
Στόχος η ενσωμάτωση λαϊκών ανθρώπων που το προηγούμενο διάστημα έδειξαν διάθεση ριζοσπαστικοποίησης
Την προσαρμογή τους στα νέα δεδομένα που δημιουργεί η αναμόρφωση που προωθεί η αστική τάξη στο πολιτικό σκηνικό και στην οποία φιλοδοξούν να πρωταγωνιστήσουν, εξετάζουν σήμερα και το Σαββατοκύριακο ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ, με συνεδριάσεις της ΚΠΕ και της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής. Σε κείμενο που διέρρευσαν, με τον τίτλο «Τελικό σχέδιο πολιτικής απόφασης», εκτιμάται ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ διαμορφώνει ένα νέο προφίλ (...) πιο καθαρής ταξικής εκπροσώπησης, αλλά και πιο πλατύ όσον αφορά το φάσμα των απόψεων που εκπροσωπεί».
Διαπιστώνεται ακόμα ότι «οι απαιτήσεις έχουν διαφοροποιηθεί» και ότι πρέπει να ενισχύσουν την «κινηματική λογική» σε συνδυασμό με τη μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο κόμμα, «όπου θα συνυπάρχουν ρεύματα από την κομουνιστική αριστερά, μέχρι την αριστερή σοσιαλδημοκρατία και τη ριζοσπαστική οικολογία», προκειμένου να είναι πιο αποτελεσματική η χειραγώγηση του λαού στη νέα σούπα της σοσιαλδημοκρατίας.
Σε ό,τι αφορά το εργατικό κίνημα, κάνουν λόγο για «αντινεοφιλελεύθερο» προσανατολισμό, με σαφή διάθεση να βάλουν εμπόδια στη ριζοσπαστικοποίηση των εργατικών λαϊκών ανθρώπων, κρύβοντας την ταξική ουσία της επίθεσης που σήμερα δέχονται οι εργαζόμενοι και ο λαός.
Σε άλλο σημείο αναφέρονται στην ανάγκη ύπαρξης «ενός ευρύτατου αυτόνομου ταξικού ρεύματος μέσα στα συνδικάτα, που δεν θα αντιστοιχείται με την κομματική διαίρεση, ώστε να διεκδικήσει την ανατροπή των συνδικαλιστικών συσχετισμών σε βάρος των συμβιβασμένων ηγεσιών και να δημιουργηθεί ένας συντονισμός αγώνα πρωτοβάθμιων σωματείων και ομοσπονδιών που θα υπερβεί την ακινησία των κεντρικών συνδικαλιστικών οργάνων».
Εδώ ο στόχος βγάζει μάτι. Επιδιώκουν το χτύπημα του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος, του ΠΑΜΕ, με τη συγκρότηση συσπειρώσεων που θα αντιτίθενται δήθεν στις συμβιβασμένες πλειοψηφίες, με τις οποίες όμως ο ΣΥΡΙΖΑ βαδίζει χέρι - χέρι, έχοντας μάλιστα προσφέρει στέγη και σε πολλούς πρώην ΠΑΣΟΚους εργατοπατέρες.
Στόχος τους παραμένει αυτονόητα το ΚΚΕ και η προσπάθεια να ενσωματώσουν πλήρως στη στρατηγική της διαχείρισης λαϊκές συνειδήσεις που συναντήθηκαν με το Κόμμα, αλλά στις τελευταίες εκλογές έκαναν πίσω, κάτω από το βάρος του φόβου και των αυταπατών.
Γράφουν μεταξύ άλλων: «Η ανθενωτική - σεχταριστική και άκρως επιθετική στάση της ηγεσίας του ΚΚΕ θέτει μπροστά μας νέα ζητήματα. Η διεύρυνση της επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ τον καταγράφει ως την μεγαλύτερη συνιστώσα (...) Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται μια συζήτηση με ένα σημαντικό τμήμα δυνάμεων που μας στήριξε στις εκλογές από το ΚΚΕ (...) και η προσπάθεια συσπείρωσης και ένταξής τους στην κοινή μας προσπάθεια».
Η προσπάθεια αυτή θα γίνει αναμηρυκάζοντας τα γνωστά ψεύδη και επιστρατεύοντας τη λασπολογία σε βάρος του ΚΚΕ για «αντιενωτική πολιτική και σεχταριστική στάση πολιτικής απομόνωσης και αδιαφορίας που επέδειξε στην αντιμετώπιση των άμεσων και τεράστιων προβλημάτων της εργατικής τάξης και του λαού καθώς και της ταύτισής του με την κινδυνολογία του συστήματος».
Οι ίδιοι συνεχίζουν να αναμασούν ξεδιάντροπα τα περί «ενότητας της αριστεράς» και ομολογούν ότι στόχος τους είναι να παρέμβουν στη στρατηγική άλλων κομμάτων, λέγοντας ότι «η υπόθεση της ενότητας της αριστεράς δεν εξαντλείται στις διεργασίες εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Πρέπει να παρακολουθούμε τις εξελίξεις στα άλλα κόμματα της αριστεράς».
Δηλώσεις Βενιζέλου και Παπανδρέου από τις Βρυξέλλες
Την αποφασιστικότητα της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ να εφαρμόσει κατά γράμμα τις δεσμεύσεις που πηγάζουν από τη δανειακή σύμβαση, επιβεβαίωσε για ακόμα μια φορά, χτες, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ε. Βενιζέλος, με δηλώσεις του από τις Βρυξέλλες.
Ο Ε. Βενιζέλος μαζί με τον πρώην πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου συμμετείχαν χτες στη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος και διαβεβαίωσαν τους ομοϊδεάτες τους για την κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης από τη νέα κυβέρνηση. Ταυτόχρονα, για να κοροϊδέψουν τα λαϊκά στρώματα, επανέλαβαν το «παραμύθι» της δήθεν φιλολαϊκής επαναδιαπραγμάτευσης της δανειακής σύμβασης και μοίρασαν υποσχέσεις περί ευρωπαϊκών προγραμμάτων «ανάπτυξης» και «ενίσχυσης της απασχόλησης».
«Εχουμε μία νέα κυβέρνηση, αξιόπιστη, που πιστεύει στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Εχουμε συνείδηση των δεσμεύσεών μας. Θέλουμε να κινηθούμε σε συνεννόηση και σε συνεργασία με τους εταίρους μας, αλλά χρειαζόμαστε την αναγκαία αναθεώρηση των όρων της δανειακής σύμβασης, τις αναγκαίες προσαρμογές και διορθώσεις γιατί πρέπει να δώσουμε μία ελπίδα και μία προοπτική στον ελληνικό λαό».
Αυτό ισχυρίστηκε ο Ε. Βενιζέλος αναλαμβάνοντας από τη μια πλευρά ξεκάθαρες δεσμεύσεις για την εφαρμογή των βάρβαρων μέτρων και αναζητώντας από την άλλη ένα ευρωπαϊκό «πυροτέχνημα» εξαπάτησης του λαού. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Γ. Παπανδρέου τάχτηκε υπέρ των αντιδραστικών σχεδιασμών της λυκοσυμμαχίας της ΕΕ για «μια οικονομική, τραπεζική και δημοσιονομική ένωση» και εκχώρηση των κρατικών προϋπολογισμών στις Βρυξέλλες.