Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις συγκεντρώνουν μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις στην Ανατολική Μεσόγειο και στον Περσικό Κόλπο
Φορτηγό του τουρκικού στρατού μεταφέρει σύστημα εκτόξευσης πυραύλων στα σύνορα με τη Συρία |
«Αισιόδοξος» ότι μπορεί να υπάρξει πρόοδος και να προκύψει σαφής υλοποιήσιμη απόφαση από τη σύνοδο για τη Συρία που πραγματοποιείται σήμερα στη Γενεύη εμφανίστηκε, χτες, εισερχόμενος στις εργασίες της προπαρασκευαστικής συνάντησης ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ και του Αραβικού Συνδέσμου. Ο Ανάν, σύμφωνα με διαρροές, προωθεί ένα νέο σχέδιο που βασίζεται στα κομβικά σημεία της αρχικής του πρότασης, δηλαδή άμεση κατάπαυση πυρός, απόσυρση στρατευμάτων και ενόπλων από τις πόλεις, διασφάλιση ελεύθερης μεταφοράς ανθρωπιστικής βοήθειας και μετακίνησης δημοσιογράφων, απελευθέρωση πολιτικών κρατουμένων. Με την προσθήκη της πρότασης για άμεση σύσταση μιας προσωρινής κυβέρνησης εθνικής ενότητας, στην οποία θα συμμετέχουν στελέχη και από τις δύο εμπλεκόμενες πλευρές αρκεί, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, «να μην υποσκάπτει η μέχρι τώρα στάση τους και συμπεριφορά τους την προοπτική επιτυχίας και συμφιλίωσης».
Στη Σύνοδο έχουν κληθεί να συμμετάσχουν τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας -ΗΠΑ, Ρωσία, Γαλλία, Βρετανία, Κίνα- η ΕΕ και ο Αραβικός Σύνδεσμος και οι Τουρκία, Κατάρ, Κουβέιτ, Ιράκ. Παρά τις επίμονες ρωσικές πιέσεις δεν προσκλήθηκε το Ιράν, πρόταση με την οποία φέρεται να συμφωνούσε ο Ανάν, συμμεριζόμενος την άποψη της Μόσχας ότι πρέπει να «μην περιθωριοποιούνται όλες εκείνες οι δυνάμεις που ασκούν επιρροή στα τεκταινόμενα στη Συρία και στην ευρύτερη περιοχή», αλλά απέρριψαν επιμόνως οι ΗΠΑ. Σε μια προσπάθεια περισσότερο εξισορρόπησης «για τα μάτια του κόσμου» δεν προσκλήθηκε, τελικά, ούτε η Σ. Αραβία, που επίσης ασκεί επιρροή, αλλά ούτε και ο γειτονικός στη Συρία, Λίβανος, που επηρεάζεται, ήδη, άμεσα από τις εξελίξεις.
Η νέα πρόταση Ανάν και οι εξελίξεις στη Συρία αναμένονταν να κυριαρχήσουν και στην, προγραμματισμένη, για χθες βράδυ συνάντηση στην Αγία Πετρούπολη του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, με την Αμερικανίδα ομόλογό του, Χίλαρι Κλίντον. Αν και οι δύο πλευρές εμφανίζονται να στηρίζουν την πρόταση Ανάν, ως συνήθως, η διπλωματική του γλώσσα επιτρέπει διαφορετικές ερμηνείες. Ο Λαβρόφ επανέλαβε ότι η Μόσχα στηρίζει την πολιτική μετάβαση και το σχετικό πλαίσιο αλλά είναι κατηγορηματικά αντίθετη σε μια απόφαση που θα υπαγορεύει ποιοι θα συμμετάσχουν σε αυτή τη μετάβαση παρεμβαίνοντας ουσιαστικά στο ποιος θα κρατήσει την εξουσία στη Συρία. Θεωρητικώς, με αυτό δεν διαφωνεί η Ουάσινγκτον, η οποία, όμως, επιμένει ότι ο Ασαντ έχει «χάσει τη νομιμοποίησή του». Η δε συριακή αντιπολίτευση αντιδρά στην πρόταση Ανάν πιέζοντας για σαφή διατύπωση περί εκδίωξης του Ασαντ.
Την ίδια στιγμή, όπως έγινε γνωστό, από προχθές οι ΗΠΑ συγκεντρώνουν στην ευρύτερη περιοχή σημαντικό αριθμό στρατιωτικών δυνάμεων. Σε αυτά τα πλαίσια εντάσσεται και η άφιξη στην Ρόδο, στις 13 - 16 Ιούλη, του αμερικανικού αεροπλανοφόρου «Αϊζενχάουερ», μαζί με τα συνοδευτικά πολεμικά πλοία που το ακολουθούν, που είναι φανερό ότι κατευθύνονται σε Συρία και Περσικό, μαζί με άλλες δυνάμεις και τουλάχιστον άλλα δύο αεροπλανοφόρα. Ταυτόχρονα, η Ρωσία έχοντας ναυτική βάση στο Ταρτούς της Συρίας επίσης συγκεντρώνει δυνάμεις και έχουν δει το φως της δημοσιότητας πληροφορίες για κοινές ασκήσεις με Κίνα και Συρία το επόμενο διάστημα. Επίσης, η Τουρκία (που στηρίζει τους αντικαθεστωτικούς) μεταφέρει κοντά στα σύνορά της με τη Συρία βαρύ οπλισμό.
Σε μια παράλληλη εξέλιξη ο Σύρος Πρόεδρος, σε συνέντευξη που παραχώρησε στην ιρανική τηλεόραση τόνισε ότι δεν πρόκειται να δεχτεί καμία λύση που θα υπαγορευτεί ή θα επιβληθεί από το εξωτερικό, ότι όσες πιέσεις και αν δεχτεί δεν πρόκειται να αλλάξει πολιτική και να πάψει «να επιδιώκει την προστασία του συριακού λαού εξολοθρεύοντας όλους τους τρομοκράτες» και ότι στόχος είναι να διατηρηθεί η εθνική ενότητα της χώρας. Παρέμβαση ενόψει της Συνόδου στη Γενεύη έκανε και η Τεχεράνη διά του εκπροσώπου του υπουργείου Εξωτερικών της που δήλωσε ότι δε θα πρέπει να επιτραπεί σε χώρες εκτός της περιοχής να δρομολογήσουν επιπόλαιες αποφάσεις που επηρεάζουν την περιοχή, όπως π.χ. ένα στρατιωτικό πλήγμα.
Οι ΗΠΑ αποσπούν μια χώρα - σύμμαχο της Ρωσίας στην Κεντρική Ασία
Το Ουζμπεκιστάν αποχώρησε από την Οργάνωση του Συμφώνου Συλλογικής Ασφάλειας (ΟΣΣΑ), που έχει συγκροτήσει η Ρωσία, μαζί με άλλες χώρες που προήλθαν από την πρώην ΕΣΣΔ. Δεν είναι η πρώτη φορά, αφού το Ουζμπεκιστάν είχε αποχωρήσει και το 1999, για να επιστρέψει το 2006.
Οι επίσημοι λόγοι της νέας αποχώρησης, όπως αναφέρουν πηγές από το ΥΠΕΞ του Ουζμπεκιστάν, είναι ότι το Ουζμπεκιστάν δεν συμφωνεί με τα στρατηγικά σχέδια της ΟΣΣΑ σχετικά με το Αφγανιστάν και δίνει προτεραιότητα στη διμερή συνεργασία με τη χώρα αυτή. Επιπλέον το Ουζμπεκιστάν δεν συμφωνεί με τα σχέδια ενίσχυσης της στρατιωτικής συνεργασίας των χωρών της ΟΣΣΑ.
Ωστόσο, τα ρωσικά ΜΜΕ εκτιμούν πως πίσω από την αποχώρηση είναι δύο άλλες πιθανές αιτίες. Οι προστριβές του Ουζμπεκιστάν με τις γειτονικές χώρες του, δηλαδή το Τατζικιστάν και την Κιργισία. Αυτή την περίοδο οι σχέσεις μεταξύ Τασκένδης και Μπισκέκ είναι πολύ τεταμένες, λόγω της παρουσίας στα σύνορα των δύο χωρών 58 αμφισβητούμενων περιοχών. Εκτός από αυτά, στα εδάφη της Κιργισίας υπάρχουν πέντε ουζμπέκικοι θύλακες. Οι διεθνικές συγκρούσεις στην πόλη Οσέ, της Κιργισίας, το 2010 ψύχραιναν παραπέρα τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών. Πρόσφατα έγιναν γνωστά τα σχέδια της Ρωσίας για εγκατάσταση στρατιωτικής βάσης στην Κιργισία. Κι αυτό εκτιμάται ότι πιθανόν να αποτέλεσε την αφορμή για την έξοδο του Ουζμπεκιστάν από την ΟΣΣΑ.
Επιπλέον, ορισμένα ΜΜΕ, συνδέουν την αποχώρηση με την επιθυμία της Τασκένδης να ανανεώσει το «θυελλώδες ειδύλλιο» με τις ΗΠΑ, για να αποκτήσει αμερικανική στρατιωτική υποστήριξη. Να σημειωθεί πως οι σχέσεις του Ουζμπεκιστάν και των ΗΠΑ διένυσαν μια «ταραγμένη περίοδο», μετά τα γεγονότα στο Αντιτζάν το 2005, όπου έχασαν τη ζωή τους 200 άνθρωποι, στις συγκρούσεις δυνάμεων ασφαλείας με ένοπλες ισλαμιστικές ομάδες. Εκείνη την περίοδο το Ουζμπεκιστάν βρέθηκε σε «τροχιά» επαναπροσέγγισης με τη Ρωσία, η οποία δικαιολόγησε τα γεγονότα στο Αντιτζάν ως «αναγκαία αντίδραση» εναντίον της ισλαμικής τρομοκρατίας. Το Ουζμπεκιστάν εντάσσεται στον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης (ΟΣΣ) και στην ΟΣΣΑ. Ωστόσο, το τελευταίο διάστημα υπήρξε προσέγγιση των ΗΠΑ. Η αμερικανική Γερουσία ενέκρινε νόμο, ο όποιος επιτρέπει στις ΗΠΑ να καταβάλουν χρήματα στο Ουζμπεκιστάν για την αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού.
Ο εμπειρογνώμονας του ιδρύματος Καρνέγκι, Αλεξέι Μαλασένκο, επιβεβαίωσε στην εφημερίδα «Βέντομοστι» πως στο Ουζμπεκιστάν μπορεί να εγκατασταθεί αμερικανική βάση. Οπως δήλωσε στην εφημερίδα «Κομμερσάντ» ο αναλυτής, Βαντίμ Κοζιούλιν, «στα πλαίσια της ΟΣΣΑ το θέμα αυτό θα έπρεπε να συζητηθεί με τους συμμάχους. Ομως τώρα η Τασκένδη μπορεί να εγκαταστήσει την αμερικανική βάση χωρίς συμφωνία με τους συμμάχους» και πρόσθεσε: «Οι ΗΠΑ, το πιο πιθανόν, θα το βάλουν στη λίστα των στρατηγικών συμμάχων, θα παραχωρήσουν οικονομική βοήθεια, δηλαδή θα κάνουν το Ουζμπεκιστάν τη βασική τους βάση και το σύμμαχο, και από την άλλη πλευρά θα είναι εγγυητές της δύναμης του σημερινού καθεστώτος».
Ωστόσο, μάλλον ως προειδοποίηση ακούγεται η εκτίμηση της «Φωνής της Ρωσίας», πως «η γραμμή του Καρίμοφ είναι αρκετά ριψοκίνδυνη. Με τη σημερινή σύνθετη κατάσταση των κεντροασιατικών χωρών, χωρίς εγγυήσεις ασφάλειας από τους γείτονές σου δεν μπορείς να κάνεις. Ούτε οι ΗΠΑ, ούτε το ΝΑΤΟ δεν θέλουν και δεν μπορούν να δώσουν τέτοιες εγγυήσεις. Η Τασκένδη έχει ακόμη χρόνο να το ξανασκεφτεί. Γνωρίζοντας τις περιοδικές διακυμάνσεις των αρχών του Ουζμπεκιστάν, σύντομα και πάλι αυτή η χώρα μπορεί να βρεθεί μεταξύ των μελών της ΟΣΣΑ».
KAΪΡΟ.--
Ως «προσωποποίηση της δικαίωσης» του αγώνα του αιγυπτιακού λαού ενάντια στο καθεστώς Μουμπάρακ προσπάθησε να παρουσιάσει τον εαυτό του και τη νίκη του στις προεδρικές εκλογές ο Μουχάμαντ Μούρσι, μιλώντας - αργά χτες το απόγευμα - για πρώτη φορά υπό το νέο του αξίωμα σε πλήθος που είχε αρχίσει να συγκεντρώνεται από το μεσημέρι στην πλατεία Ταχρίρ. Προφανής στόχος του Μούρσι να καρπωθούν και να χειραγωγήσουν εντός ανεκτών ορίων οι ισλαμιστές «Αδελφοί Μουσουλμάνοι», από τους οποίους προέρχεται, το σύνολο της λαϊκής οργής και την τωρινή αγανάκτηση λόγω των αλλεπάλληλων παρεμβάσεων του στρατού προκειμένου να διατηρήσει τον έλεγχο της χώρας.
Εχει πολύ ενδιαφέρον ότι ο Μούρσι, πίσω από αλλεπάλληλες σειρές σωματοφυλάκων, επέλεξε να διαβάσει τον όρκο ανάληψης των καθηκόντων του μπροστά στο πλήθος, λέγοντας ότι είναι υπόλογος μόνο στο λαό. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά έξυπνο τέχνασμα κατευνασμού της λαϊκής οργής προκειμένου να μην προκληθούν σοβαρές αντιδράσεις σήμερα που έχει προγραμματιστεί η ορκωμοσία του Προέδρου και όπως όλα δείχνουν θα γίνει με τους όρους του στρατού, που προφανώς «κερδίζει» στα σημεία στο διαγκωνισμό για την εξουσία με τους ισλαμιστές. Υπενθυμίζεται ότι στην Αίγυπτο ο Πρόεδρος είθισται να ορκίζεται ενώπιον του Κοινοβουλίου.
Σήμερα μάλλον, όμως, η ορκωμοσία θα γίνει ενώπιον του Συνταγματικού Δικαστηρίου, γεγονός που συμβολικά σημαίνει ότι ο Πρόεδρος, ως ένα βαθμό, αναγνωρίζει την ισχύ του Συνταγματικού Διατάγματος με το οποίο το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο διέλυσε το Κοινοβούλιο χαρακτηρίζοντας «παράνομο» τον τρόπο πλήρωσης του 1/3 των εδρών. Με το διάταγμα αυτό, ουσιαστικά, ο στρατός αναλαμβάνει νομοθετικό ρόλο, διατηρεί τον έλεγχο του προϋπολογισμού και την εποπτεία της εκπόνησης του Συντάγματος, αφήνοντας ουσιαστικά στον Πρόεδρο εξαιρετικά περιορισμένα περιθώρια κινήσεων.
Καθ' όλη τη διάρκεια της βδομάδας που τελειώνει σήμερα, «Αδελφοί Μουσουλμάνοι» και στρατός φέρεται να βρίσκονται σε ένα διαρκές «παζάρι» για το εύρος των εξουσιών της κάθε πλευράς, που εκφράζει διαφορετικά τμήματα της αιγυπτιακής αστικής τάξης.