Την έκταση και την ένταση των λαϊκών αγώνων ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική δείχνουν τα στατιστικά στοιχεία της Αστυνομίας για τον αριθμό των κινητοποιήσεων, συγκεντρώσεων, συναθροίσεων και πορειών, που διεξήχθησαν στη χώρα μας. Ηταν 2.970 το πρώτο εξάμηνο του 2012. Προβοκάτσιες και καταστολή ήταν η απάντηση από την πλευρά των κυβερνήσεων, οι οποίες κινητοποίησαν 74.243 αστυνομικούς «για την ομαλή διεξαγωγή και τη διατήρηση της δημόσιας τάξης», όπως «βαφτίζεται» η αντιμετώπιση των διαδηλώσεων. Δακρυγόνα, χημικά, γκλομπ, προσαγωγές και συλλήψεις ήταν το κομμάτι της καταστολής που έχει αναλάβει το αστικό κράτος. Το άλλο κομμάτι το έχουν αναλάβει τα αφεντικά με την τρομοκρατία στους εργασιακούς χώρους και τις μαζικές απολύσεις. Οι αριθμοί αποδείχνουν πόσο αποτελεσματική είναι η αντίδραση των κυβερνήσεων όταν έχουν να αντιμετωπίσουν τον εχθρό - λαό. Τότε ενεργοποιούν όλους τους μηχανισμούς για να τον χτυπήσουν.
ΥΓ: Είναι εντελώς συμπτωματικό ότι η κατηγορία για «έλλειψη σχεδίου» ήταν κυρίαρχη στις κοκορομαχίες μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στις εποχές του παντοδύναμου δικομματισμού...
Εχουν αρχίσει να το λένε απ' έξω απ' έξω: «Το πακέτο των νέων μέτρων δεν είναι 11,5+3, αλλά 11,5+3+2». Τα νέα ...παραπανίσια 2 δισ. προέκυψαν επειδή, λέει, δεν αποδέχεται η τρόικα ότι τα έσοδα από την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής θα είναι 3,8 δισ., όπως πρόβλεπε το μεσοπρόθεσμο μέχρι το 2016, αλλά πολύ λιγότερα, κάτω και από τα μισά. Αρα, προκύπτει νέα «μαύρη τρύπα», που φυσικά θα καλυφθεί με νέα μέτρα άγριας λιτότητας σε βάρος των μισθωτών και των συνταξιούχων. Εξαπατούν συνειδητά και κατ' εξακολούθηση το λαό. Ευθύς εξαρχής γνώριζαν ότι δεν επρόκειτο να υπάρξουν έσοδα από τη φοροδιαφυγή - άλλωστε στον προϋπολογισμό του 2012 στην αντίστοιχη στήλη είναι γραμμένο ένα πελώριο μηδέν. Είχε όμως συμφωνηθεί μεταξύ της προηγούμενης κυβέρνησης και των δανειστών να γραφτούν στο μεσοπρόθεσμο τα 3,8 δισ. από τη φοροδιαφυγή για να διευκολυνθεί η κυβέρνηση στους χειρισμούς της να περάσει τα μέτρα και να μην εμφανιστεί από την αρχή ότι τα νέα μέτρα ήταν όχι 11,5 δισ. αλλά 14,5 δισ. (+3 δισ. έξτρα για τον προϋπολογισμό του 2012). Ανεξάρτητα από τις γελοίες μεθοδεύσεις και την απόπειρα παραπλάνησης του λαού, το συμπέρασμα που προκύπτει αβίαστα είναι ότι η επίθεση κατά του λαού είναι διαρκείας και χωρίς κόκκινες γραμμές όσον αφορά την κατεδάφιση των δικαιωμάτων του. Τα μέτρα που παίρνονται δεν είναι προσωρινά και δεν πρόκειται να ανακληθούν όταν ξεπεραστεί η κρίση, αλλά θα παγιωθούν και ενισχυθούν γιατί αποτελούν προϋπόθεση για τη θωράκιση της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων. Ο λαός να απαλλαγεί από τις αυταπάτες, η σωτηρία δε θα έρθει «από τους πάνω», από τους θύτες του, αλλά από το δικό του οργανωμένο αγώνα ενάντια στα βάρβαρα μέτρα και την αντιλαϊκή πολιτική.