Οι προτάσεις που πέφτουν στο τραπέζι επαληθεύουν ότι όλα τα μείγματα της αστικής διαχείρισης είναι θανατηφόρα για τα λαϊκά δικαιώματα
...η «βοήθεια» από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα δίνεται μόνο με πολιτικούς όρους και θα προϋποθέτει την εφαρμογή αυστηρών αντιλαϊκών μέτρων, με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα |
Με παρέμβαση του επικεφαλής της Bundesbank, Γ. Βάιντμαν, η Γερμανία ξεκαθάρισε ότι μόνο υπό αυστηρούς όρους θα αποδεχτεί την αναβάθμιση της ΕΚΤ στην πρωτογενή αγορά ομολόγων. Το Βερολίνο επιμένει ότι το πρόγραμμα αγοράς κρατικών ομολόγων από την ΕΚΤ θα πρέπει να ενεργοποιείται μόνο με την προϋπόθεση ότι η ενδιαφερόμενη χώρα θα έχει ζητήσει βοήθεια από το EFSF/ESM και θα έχει δεσμευθεί από μνημόνιο.
Με άλλα λόγια, η «βοήθεια» από την ΕΚΤ θα δίνεται μόνο με πολιτικούς όρους και θα προϋποθέτει την εφαρμογή αυστηρών αντιλαϊκών μέτρων, με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα. Στην ουσία πρόκειται για ένα μνημόνιο που θα αναγνωρίζει αυξημένες αρμοδιότητες ελέγχου στην Κομισιόν και την ΕΚΤ, όπως άλλωστε επιδιώκει η Γερμανία, στο πλαίσιο της οικονομικής διακυβέρνησης και των σχεδίων για παραπέρα πολιτική ενοποίηση της ΕΕ.
Στο πλαίσιο της συζήτησης για τη διαχείριση της κρίσης εντάσσεται και η πρόταση για τη σύσταση ενός «ειδικού ταμείου εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους» (Debt Redemption Fund), όπως ζητούν οι «σοφοί» της γερμανικής οικονομίας.
Οπως επισημαίνει η «Deutsche Welle», το σχέδιο προβλέπει ότι τα χρέη των κρατών που υπερβαίνουν το 60% του ΑΕΠ θα διοχετευθούν σε ένα ειδικό ταμείο κοινής ευθύνης και θα καλυφθούν με ένα είδος πανευρωπαϊκού ομολογιακού δανείου από τις διεθνείς αγορές, η δε περίοδος αποπληρωμής θα φτάνει τα 20 - 25 χρόνια.
Η Bundesbank δεν απορρίπτει καταρχήν το ταμείο χρέους, επιδιώκοντας ένα νέο συμβιβασμό στο εσωτερικό της Ευρωζώνης. Ωστόσο, ο επικεφαλής της πιστεύει ότι «για να τολμήσει κανείς αυτήν την περιπέτεια της κοινής ανάληψης χρέους πρέπει να αισθάνεται σίγουρος για το αποτέλεσμα. Και θα αισθάνεται σίγουρος μόνο αν έχει δικαίωμα άμεσου ελέγχου». Ζητάει, δηλαδή, από τις υπερχρεωμένες χώρες να εκχωρήσουν τη δημοσιονομική αυτονομία τους σε υπερεθνικά ευρωπαϊκά όργανα.
Οι Γερμανοί «σοφοί» προτείνουν «ασφαλιστικές δικλίδες», όπως η υιοθέτηση στο Σύνταγμα κάθε χώρας ενός «φρένου χρέους», η διαβεβαίωση ότι η αποπληρωμή του χρέους θα γίνεται από αύξηση των φορολογικών εσόδων σε εθνικό επίπεδο, με τα έσοδα να πηγαίνουν απευθείας στο ταμείο εξυπηρέτησης χρέους και τον όρο ότι εάν δεν πληρώσει ο οφειλέτης, θα αναγκαστεί να παραχωρήσει στο ταμείο για την αποπληρωμή του χρέους ένα μέρος από τα αποθέματα χρυσού που διαθέτει.
Σύμφωνα με τους εισηγητές του σχεδίου, το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του «ταμείου εξυπηρέτησης χρέους» είναι ότι οι υπερχρεωμένες χώρες αγοράζουν χρόνο για να υλοποιήσουν τις απαραίτητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.
Επιβεβαιώνεται δηλαδή ότι η περίφημη θέση για «αμοιβαιοποίηση του χρέους στην Ευρωζώνη», την οποία προπαγανδίζει και ο ΣΥΡΙΖΑ σαν «άλλο μείγμα» διαχείρισης, προϋποθέτει την εφαρμογή του συνόλου των προαποφασισμένων αντιλαϊκών μέτρων, την παραπέρα παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων και την αύξηση της φορολογίας σε εθνικό επίπεδο, με αφαίμαξη στην κυριολεξία του λαού.
Σε ό,τι αφορά στα σενάρια για την Ελλάδα, συνεχίζονται οι αντιφατικές δηλώσεις αξιωματούχων της ΕΕ, γεγονός που δείχνει και τους κλιμακούμενους μεταξύ τους ανταγωνισμούς. Η Αυστριακή υπουργός Οικονομικών, Μαρία Φέκτερ, σε συνέντευξή της στην αυστριακή εφημερίδα «Die Presse», δήλωσε χτες πρόθυμη να συζητήσει μια επιμήκυνση του χρόνου υλοποίησης των μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα, αποκλείοντας, όμως, κάθε συζήτηση για επιπλέον χρήματα.
Η ίδια επισήμανε πως μια αποπομπή της Ελλάδας από την Ευρωζώνη μπορεί να ζητείται εύκολα σε «συζητήσεις καφενείου», θα απέβαινε όμως σε βάρος των φορολογουμένων. Απαντώντας σε ερώτηση κατά πόσον είναι αναγκαίο ένα τρίτο πακέτο βοήθειας για την Ελλάδα, η Φέκτερ δήλωσε πως δεν είναι δυνατό να αναιρούνται κάθε τρεις μήνες τα σχέδια και, για το λόγο αυτό, θα ζητηθεί επιτακτικά από την Ελλάδα η υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων που προβλέπονται στο δεύτερο πακέτο.
Σε κάθε περίπτωση, η Αυστριακή υπουργός Οικονομικών υιοθετεί τη θέση για τη δημιουργία ενός μηχανισμού αποπομπής από την Ευρωζώνη, για τις χώρες που δεν τηρούν τις υποχρεώσεις τους. Παρατηρεί ωστόσο ότι ένας τέτοιος μηχανισμός δεν πρόκειται να λειτουργήσει μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, αφού η δημιουργία του απαιτεί αλλαγή της Ευρωπαϊκής Συνθήκης, άρα και τη διεξαγωγή δημοψηφισμάτων σε ορισμένες χώρες, που σημαίνει μεγάλο περιθώριο χρόνου για την επικύρωση των σχετικών αποφάσεων.
Την πρόταση για έναν τέτοιο μηχανισμό έχουν αποδοκιμάσει στα λόγια τόσο ο επικεφαλής του Γιούρογκρουπ, Ζαν - Κλοντ Γιούνκερ, όσο και ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Β. Σόιμπλε.
Και στο εσωτερικό της Γερμανίας, όμως, κορυφώνεται η διαμάχη για τους χειρισμούς αναφορικά με την Ελλάδα, αντανακλώντας τις διαφορετικές απόψεις και τα συγκρουόμενα συμφέροντα ανάμεσα σε μερίδες της αστικής τάξης. Η Μέρκελ συνέστησε την Κυριακή στους εταίρους της στη συγκυβέρνηση «να μετρούν τα λόγια τους» για την Ελλάδα, ενώ και ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, Γκ. Βεστερβέλε, ζήτησε «μεγαλύτερο σεβασμό για τις χώρες της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν κρίση».
Ο ίδιος εκτίμησε ότι αν η Ευρώπη μακροπρόθεσμα δεν πάει καλά, δε θα πάει καλά και η Γερμανία. Είχαν προηγηθεί την Κυριακή οι δηλώσεις εκπροσώπου του CSU, κυβερνητικού εταίρου της Μέρκελ, ότι η Ελλάδα πρέπει να αποπεμφθεί από το ευρώ.
Από την πλευρά του ο Πρόεδρος της Γαλλίας, Φρ. Ολάντ, δήλωσε τη Δευτέρα ότι θέλει να παραμείνει η Ελλάδα στη ζώνη του ευρώ, επιμένοντας στη λήψη όλων των μέτρων που προβλέπει η συμφωνία με την τρόικα. Ο ίδιος τάχθηκε υπέρ της ενίσχυσης του ρόλου της Ευρωζώνης και του προέδρου της, καθώς και υπέρ μίας συχνότερης διεξαγωγής συνόδων κορυφής, προκειμένου να εξασφαλισθεί η διακυβέρνηση του ευρώ και να υπάρξει μία «αμοιβαιοποίηση των χρεών».
Σύμφωνα με τον ίδιο, πρόκειται για τη σύσταση «των απαραίτητων μηχανισμών αλληλεγγύης», προκειμένου να καταστεί «εγκαίρως» δυνατή «μία αμοιβαιοποίηση των χρεών προκειμένου να αντιμετωπίσουμε με τις καλύτερες προϋποθέσεις για τον καθένα τα σωρευμένα υφιστάμενα χρέη».
Ολα αυτά στο φόντο της κρίσης που βαθαίνει στην Ευρωζώνη και όχι μόνο. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη διάρκεια του δεύτερου τριμήνου του έτους, η ισπανική οικονομία συρρικνώθηκε κατά 0,4% έναντι του πρώτου τριμήνου, οπότε είχε μειωθεί κατά 0,3%, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν χτες. Σύμφωνα με τα αναθεωρημένα στοιχεία, το ισπανικό ΑΕΠ αυξήθηκε το 2011 κατά 0,4% έναντι 0,7% που είχε αρχικά ανακοινωθεί.
Αλλά και στη Γαλλία φαίνεται πως μεγαλώνουν τα διαχειριστικά ζόρια για τους αστούς. Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό της χώρας, η γαλλική κυβέρνηση ενδεχομένως να χρειαστεί να υποβαθμίσει τις προβλέψεις της για την ανάπτυξη αυτό το έτος, επισημαίνοντας ότι αυτό θα οδηγήσει σε σκληρότερες περικοπές ή σε αυξήσεις φόρων ώστε να μην εκτροχιαστούν οι δημοσιονομικοί στόχοι.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των κυβερνητικών υπηρεσιών, η γαλλική κυβέρνηση θα πρέπει να βρει 33 δισ. ευρώ σε επιπλέον περικοπές με βάση μια αύξηση του ΑΕΠ κατά 1% ώστε να υποχωρήσει το έλλειμμα στο 3% του ΑΕΠ το επόμενο έτος. Οι περισσότεροι οικονομολόγοι περιμένουν η ανάπτυξη να είναι κάτω από το 1% το επόμενο έτος. Τον Αύγουστο οι μέσες εκτιμήσεις των αναλυτών σε δημοσκόπηση της «Consensus Economics» τοποθετούσαν την ανάπτυξη στο 0,5%, από 0,7% τον Ιούλη.
Τα στοιχεία που δόθηκαν χτες στη δημοσιότητα έδειξαν ότι ο αριθμός των ανέργων αυξήθηκε τον Ιούλη για 15ο διαδοχικό μήνα κατά 1,4% σε σχέση με τον Ιούνη, στους 2.987.100. Από τον Ιούλη του 2011 ο αριθμός των ανέργων έχει αυξηθεί κατά 8,5%. Οι άνεργοι ηλικίας έως 25 χρόνων αυξήθηκαν σε σχέση με τον Ιούνη κατά 1,7%, στους 471.700.
Σε ό,τι αφορά στις ΗΠΑ, η «Fitch» ανέφερε χτες πως τα δημοσιονομικά θέματα μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την αξιολόγηση ΑΑΑ της χώρας αν δεν αντιμετωπιστούν έως το τέλος του πρώτου μισού του 2013. Σημειώνεται πως η «Standard & Poor's» ήταν ο πρώτος οίκος αξιολόγησης που υποβάθμισε τις ΗΠΑ σε ΑΑ+, ενώ οι «Moody's», «Investors Service» και «Fitch» διατηρούν την αξιολόγηση ΑΑΑ.