Πάνω από 450 οι νεκροί στις φτωχογειτονιές, εκατοντάδες οι αγνοούμενοι και εκατοντάδες χιλιάδες οι ξεσπιτωμένοι
Σωστικά συνεργεία ψάχνουν σε τόνους λάσπης |
Εκκλήσεις γίνονται συνεχώς από τις αρχές, για να αποσταλούν ειδικοί σάκοι ώστε να μπορέσουν να συλλέξουν τις σορούς των νεκρών και να μην υπάρξει έκρηξη επιδημιών, ενώ η υποχώρηση του νερού, αναμένεται ότι θα επιφυλάσσει δυσάρεστες «εκπλήξεις». Οι αρχές ζητούν επίσης να αποσταλούν άμεσα φάρμακα, τρόφιμα, πόσιμο νερό, σκηνές και ρούχα, για τους εκατοντάδες χιλιάδες πληγέντες, καθώς η κατάσταση των αστέγων είναι τραγική. Τα ειδικά καταλύματα είναι ασφυκτικά γεμάτα, με τις εκτιμήσεις για τις ζημιές να ανέρχονται σε πάνω από 100 εκατομμύρια δολάρια. Τα σωστικά συνεργεία που επιχειρούν στις πληγείσες περιοχές δίνουν μάχη τόσο με το χρόνο για την ανεύρεση επιζώντων, όσο και με την απουσία υποδομών, αφού υπάρχουν περιοχές στις οποίες δεν υπάρχει πρόσβαση, λόγω των κατολισθήσεων, καθώς η λάσπη έχει πνίξει τα πάντα.
Χιλιάδες πληγέντες από τον τυφώνα στην ουρά για λίγα τρόφιμα |
Η κυβέρνηση των Φιλιππίνων, ωστόσο, επιλέγει να παραμένει απλός θεατής απέναντι στην καταστροφή. Οι αρχές δηλώνουν ότι φέτος «υπήρξε καλύτερη προετοιμασία» από τις προηγούμενες χρονιές, καθώς υπήρξε ειδοποίηση με μηνύματα στα κινητά τηλέφωνα, από τα ΜΜΕ και ειδική ιστοσελίδα, που έδινε οδηγίες εκκένωσης των επικίνδυνων περιοχών... Πέρα από την «έγκαιρη ενημέρωση», οι αρχές της χώρας δεν έχουν εδώ και τόσα χρόνια λάβει κανένα ουσιαστικό μέτρο για την αποτροπή τέτοιας έκτασης καταστροφών.
Ο Πρόεδρος των Φιλιππίνων, Μπενίνιο Ακίνο, την Παρασκευή πραγματοποίησε επίσκεψη στις νότιες Φιλιππίνες, για να «σταθεί στο πλευρό των πληγέντων», υποσχόμενος για ακόμα μία φορά ότι θα γίνουν προσπάθειες να μην επαναληφθεί η καταστροφή. Υποστήριξε ότι «δεν είναι ώρα για κατηγορίες» αλλά για «πράξεις»...
Δεν είναι τυχαίο ότι συνήθως οι μεγαλύτερες καταστροφές που προκαλούνται από φυσικά φαινόμενα λαμβάνουν χώρα σε περιοχές που μαστίζονται από τη φτώχεια, όπως το Μιντανάο. Περιοχές οι οποίες αφήνονται στο έλεος των φυσικών καταστροφών, χωρίς την παραμικρή θωράκιση, με τους κατοίκους να «προειδοποιούνται» μεν, χωρίς να μπορούν να αντιδράσουν, δε.
Σε αυτό το νησί, οι πλημμύρες σάρωσαν και φέτος τις παραγκουπόλεις, πνίγοντας τους ανθρώπους που ζούσαν σ' αυτές ξεχασμένοι από το αστικό κράτος. Το ίδιο είχε συμβεί το 2011. Το ίδιο και στη Μανίλα, πριν μερικά χρόνια. Πάντα το ίδιο, καθώς ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης που προωθούν όλες οι κυβερνήσεις δεν προβλέπει το παραμικρό μέτρο αντιπλημμυρικής προστασίας όταν πλέον η επιστημονική γνώση μπορεί να προσφέρει πολλά για να αποτραπούν οι τεράστιες καταστροφές.
Η φτώχεια, η ανέχεια και η εκμετάλλευση του λαού πάνε χέρι- χέρι και είναι η προϋπόθεση για την ανάπτυξη του κεφαλαίου. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις Φιλιππίνες τα ποσοστά φτώχειας παραμένουν εξαιρετικά υψηλά, καθώς οι άνθρωποι που βιώνουν την εξαθλίωση φτάνουν -σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία- στα 23,1 εκατομμύρια, σε έναν πληθυσμό που στην απογραφή του 2010 έφτανε τα 92.337.852 κατοίκους.
Σε ό,τι αφορά την ανάπτυξη, σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας, η οικονομία των Φιλιππίνων καταλάμβανε την 43η θέση στην παγκόσμια κατάταξη, το 2011. Εκτιμήσεις αναφέρουν ότι το 2050 η οικονομία της χώρας αναμένεται να φτάσει τη 14η θέση στην παγκόσμια κατάταξη, να είναι η πέμπτη ισχυρότερη οικονομία της Ασίας και η πρώτη στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Ασίας. Η ανάπτυξη του κεφαλαίου στις Φιλιππίνες οφείλεται στο ότι το χαμηλό εργατικό κόστος προσελκύει πολυεθνικές οι οποίες μεταφέρουν τα εργοστάσια τους στη χώρα, η οποία εισέρχεται στην περίοδο της βιομηχανικής παραγωγής προϊόντων φασόν, που σταδιακά κερδίζουν έδαφος έναντι της αγροτικής παραγωγής. Η χώρα εξάγει ηλεκτρονικά προϊόντα, εξοπλισμούς μεταφορών, ρούχα φασόν, προϊόντα χαλκού, πετρελαϊκά προϊόντα και αγροτικά προϊόντα. Μεγαλύτεροι εμπορικοί της εταίροι είναι οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία, η Κίνα, η Σιγκαπούρη, η Νότια Κορέα, η Ολλανδία, το Χονγκ Κονγκ, η Γερμανία, η Ταϊβάν και η Ταϊλάνδη.
Στις Φιλιππίνες, μεταφέρουν εργοστάσια τους πολλές πολυεθνικές αυτοκινητοβιομηχανίες, όπως η «Ford», η «Toyota», «Mitsubishi», «Nissan», η «Honda», η «Kia», η «Suzuki», η «Isuzu», καθώς και εταιρείες ηλεκτρονικών υπολογιστών, όπως η «Intel», «Toshiba». Η χώρα επίσης έχει τεράστιο ορυκτό πλούτο ενώ διαθέτει και μεγάλο γεωθερμικό δυναμικό. Επίσης, στον αγροτικό τομέα είναι η όγδοη μεγαλύτερη δύναμη στην παραγωγή ρυζιού, παγκοσμίως, με τις μεγαλύτερες καλλιέργειες να εντοπίζονται στο Μιντανάο.
Η άναρχη καπιταλιστική ανάπτυξη δεν ενδιαφέρεται όμως για παραγωγή και υποδομές που μπορούν να εξυπηρετήσουν τις σύγχρονες ανάγκες. Πρώτιστο κίνητρό της είναι η κερδοφορία των επιχειρηματιών και αξιοποιούν ακόμα και τις καταστροφές από φυσικά φαινόμενα ως νέα πεδία κερδοφορίας στη διαδικασία της ανοικοδόμησης. Αυτό είναι κάτι που προετοιμάζεται και στις Φιλιππίνες, όπως έγινε παλιότερα με τις καταστροφές από τα μεγάλα παλιρροϊκά κύματα (τσουνάμι) σε Ινδονησία, Σρι Λάνκα και Ταϊλάνδη, ή στις ΗΠΑ με τον κυκλώνα «Κατρίνα» όπου στην Νέα Ορλεάνη, ήταν η ευκαιρία για να καθαρίσει η πόλη για να τη ξαναχτίσουν οι κατασκευαστικοί κολοσσοί και να αλλάξει η χρήση της γης.