Ο υπουργός Εργασίας σχεδιάζει νόμο που απαγορεύει, στην ουσία, το δικαίωμα των εργαζομένων στην απεργία και περνά αλυσίδες στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.
Αλλά ο κύριος Χατζησωκράτης της ΔΗΜΑΡ, θέλοντας να εκφράσει μια ακόμα από τις γνωστές... διαφωνίες του κόμματός του με τις προθέσεις της κυβέρνησης (της κυβέρνησης στην οποία το κόμμα του συμμετέχει), αναρωτήθηκε γεμάτος «αριστερή» απορία:
Τα σχέδια του κ. Βρούτση «από ποια προγραμματική συμφωνία» των τριών κομμάτων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) απορρέουν;...
Επειδή, μάλλον, αυτόν τον καιρό ο Ηρακλής Πουαρό είναι απασχολημένος, θα δώσουμε εμείς τη λύση στο «αίνιγμα» που ταλαιπωρεί τον κ. Χατζησωκράτη, τον κ. Κουβέλη και τη ΔΗΜΑΡ, γενικώς:
Το αντεργατικό ντελίριο της κυβέρνησης (στην οποία η ΔΗΜΑΡ συμμετέχει) απορρέει και προωθείται
από την ίδια «προγραμματική συμφωνία» που έλεγε ότι δε θα γίνουν περικοπές μισθών (αλλά έγιναν),
από την ίδια «προγραμματική συμφωνία» που έλεγε ότι δε θα γίνουν περικοπές συντάξεων (αλλά έγιναν),
κι από την ίδια «προγραμματική συμφωνία» που έλεγε ότι δε θα επιβληθούν άλλοι φόροι (αλλά επιβλήθηκαν)...
Το πραγματικό ερώτημα, επομένως, που θα έπρεπε να κατατρύχει τον κ. Χατζησωκράτη δεν είναι «από ποια προγραμματική συμφωνία» απορρέουν όλα αυτά που γίνονται (και που, τάχα μου, δε θα γίνονταν),
αλλά το εξής:
Πότε, άραγε, τα όρια της υποκρισίας αρχίζουν να φλερτάρουν με τα όρια της γελοιότητας, και πότε αρχίζουν, πια, αυτά τα όρια να εφάπτονται; Μήπως, τελικά, το σημείο επαφής της υποκρισίας με τη γελοιότητα έχει να κάνει με εκείνο ειδικά το... ρημαδιασμένο σημείο όπου
η «αριστερή συνιστώσα» της κυβέρνησης επιμένει να καμώνεται το στρουθοκαμηλισμό της σαν «αριστεροσύνη»
και την ενεργητική συμμετοχή της στο πολιτικό και κοινωνικό έγκλημα που συντελείται να την βαφτίζει σαν «δημοκρατική» συμβολή στη «σωτηρία» του τόπου;
Στην επίσημη ιστοσελίδα τους ισχυρίζονται ότι «Αυτό που μας ενώνει είναι η πίστη σε εθνικές ιδέες». Πρόκειται, δηλαδή, για την ίδια φρασεολογία που χρησιμοποιούν οι ομοϊδεάτες τους στην Ελλάδα.
Αυτοί, οι νεοναζί της «Freies Netz Sud», εισήλθαν πριν μερικές μέρες στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Εγιναν δεκτοί, συναντήθηκαν και φωτογραφήθηκαν με τους επικεφαλής της Χρυσής Αυγής.
Θυμίζουμε ότι η Χρυσή Αυγή με πρόσφατη ανακοίνωσή της είχε αρνηθεί ότι έχει σχέσεις με Γερμανούς νεοναζί...
*
Ο ένας εκ των νεοναζί της Γερμανίας με τους οποίους συναντήθηκαν οι χρυσαυγίτες είναι ο Ματίας Φίσερ.
Σύμφωνα με την έκθεση του 2011 του υπουργείου Εσωτερικών της Βαυαρίας (σελ. 158), αυτός ο Φίσερ είναι ένας εκ των «Φύρερ» της οργάνωσης και «για πολλά χρόνια νεοναζί», σύμφωνα με την έκθεση. Οι άλλοι δύο «Φύρερ» της «Freies Netz Sud» είναι ο Καρλ Χάινς Στάτζμπεργκερ και ο Μάρτιν Βίεσε.
Ο τελευταίος προσδιορίζεται στην έκθεση ως νεοναζί «ακροδεξιός τρομοκράτης» και καταγράφεται ως ο βασικός προπαγανδιστής στις δημόσιες εμφανίσεις της οργάνωσης.
*
Αυτός, ο Βίεσε, το 2003, σχεδίασε τρομοκρατική βομβιστική ενέργεια στο εβραϊκό κέντρο του Μονάχου. Για το λόγο αυτό καταδικάστηκε σε φυλάκιση 7 ετών ως μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης. Μετά τον εντοπισμό του και κατά την προφυλάκισή του, στα ιδιόχειρα γράμματά του, αφού πρώτα μιλούσε για τον εσωτερικό του κόσμο και παρουσίαζε τον εαυτό του ως έναν άνθρωπο που «έχω μια εσωτερική σχέση με τους Φύρερ του Γ' Ράιχ», διαβεβαίωνε τους ομοϊδεάτες του:
Τα γράμματα του συγκεκριμένου κυρίου της οργάνωσης «Freies Netz Sud», στην οποία οι χρυσαυγίτες άνοιξαν την πόρτα του ελληνικού Κοινοβουλίου, έχουν πάντα την ίδια κατάληξη: «Χάιλ Χίτλερ»...
1809 Γεννιέται ο Κάρολος Δαρβίνος.
1935 Αρχίζει η δίκη για την απόπειρα δολοφονίας του Βενιζέλου. Οι περισσότεροι κατηγορούμενοι είναι στελέχη της Ασφάλειας.
1945 Υπογράφεται η απαράδεκτη Συμφωνία της Βάρκιζας.
1946 Συνέρχεται στην Αθήνα η 2η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ. Ανήμερα δημοσιεύεται ο απολογισμός της μοναρχοφασιστικής τρομοκρατίας στον έναν ακριβώς χρόνο από τη Βάρκιζα: Νεκροί 1.289. Τραυματίες 6.671. Βασανισθέντες 31.632. Συλληφθέντες 84.931. Βιασμένες γυναίκες 165. Ληστείες 6.567. Επιδρομές σε τυπογραφεία 572. Καταδιωκόμενοι δημοκρατικοί πολίτες πάνω από 100.000. Στη χώρα δρούσαν 206 μοναρχοφασιστικές συμμορίες.
Η Ολομέλεια, παίρνοντας υπόψη την παρουσία αγγλικών στρατευμάτων κατοχής στην Ελλάδα, αποφάσισε την προοδευτική έναρξη του ένοπλου αγώνα, σε συνδυασμό πάντα με την πολιτική δουλειά και τη μαζική πάλη για τη συμφιλίωση και για την ειρηνική εσωτερική δημοκρατική εξέλιξη και την αποχή από τις εκλογές.
1962 Ο Γιούρι Γκαγκάριν επισκέπτεται την Αθήνα.
1968 Ο Ραούφ Ντενκτάς απειλεί ότι θα δημιουργήσει ανεξάρτητη τουρκοκυπριακή κυβέρνηση.
1973 Εισάγεται χουντικό διάταγμα για τη διακοπή της αναβολής στράτευσης σε σπουδαστές. Μέχρι τις 20 Φλεβάρη διακόπτεται η αναβολή κατάταξης σε 97 συνδικαλιστές φοιτητές.
1973 Οι ΗΠΑ υποτιμούν το δολάριο κατά 10%, ώστε να τερματίσουν τη νομισματική κρίση, που επί δύο βδομάδες συγκλονίζει τις ευρωπαϊκές χρηματαγορές.
Μετά από καμιά 50αριά «νίκες» κι άλλους τόσους «θριάμβους» που κατήγαγαν επί ευρωπαϊκού εδάφους οι ελληνικές κυβερνήσεις από τον Μάη του 2010 - όπερ εγένετο η είσοδος στο Μνημόνιο - και εντεύθεν, προχτές ο κ. Σαμαράς επέτυχε κι αυτός το δικό του «θρίαμβο» στην ΕΕ.
Αυτό, τουλάχιστον, διατυμπανίζει η κυβέρνηση, αυτό διαλαλούν και τα ΜΜΕ με αφορμή το νέο «πακέτο» - εκ των περίφημων «πακέτων Βρυξελλών» - που αποφασίστηκε για την περίοδο 2014-2020.
Οτι τώρα αυτά τα λεφτά,
πρώτον, είναι μειωμένα κατά τουλάχιστον 20% από τα προηγούμενα της περιόδου 2007-2013 παρότι αφορούν σε μια καθημαγμένη, πλέον, Ελλάδα, ότι
δεύτερον, και αυτά τα «πακέτα» πηγαίνουν στα μονοπώλια, όπως τα προηγούμενα και τα προπροηγούμενα, και ότι
τρίτον, η Ελλάδα στο πλαίσιο της ένταξης της χώρας στην ΕΟΚ και του «ευρωενωσιακού παραδείσου» κατάντησε στο σημείο που κατάντησε μετά από σωρεία ανάλογων «πακέτων» τα οποία ο λαός τα έχει πληρώσει τρίδιπλα,
αυτά είναι λεπτομέρειες...