Ακατάλληλα μπετά και σκελετός, εγκλωβισμένοι εργαζόμενοι, τόπια υφάσματος μια μάζα... Από το νέο εργοδοτικό έγκλημα κατά του βασανισμένου λαού του Μπαγκλαντές |
Στο σημείο επικράτησε χάος, καθώς το οκταώροφο κτίριο μετατράπηκε σε συντρίμμια, ενώ οι άνθρωποι που βρίσκονταν μέσα, προσπαθούσαν να βγουν ακόμα και γλιστρώντας στα τόπια των υφασμάτων. Μαρτυρίες κάνουν λόγο για ρωγμές που άρχισαν να εμφανίζονται στο κτίριο, από την Τρίτη, προμηνύοντας την τραγωδία, ενώ οι ιδιοκτήτες των εργοστασίων είχαν αγνοήσει πλήρως τις προειδοποιήσεις των αρχών να μην επιτρέψουν την είσοδο στους εργαζόμενους, μετά από τον εντοπισμό ραγίσματος στο δεύτερο όροφο. Αντ' αυτού ο ιδιοκτήτης του κτιρίου και οι διευθυντές των εργοστασίων διαβεβαίωναν τους εργαζόμενους ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, στέλνοντάς τους στο ραντεβού με το θάνατο.
Στα δύο εργοστάσια μίας εκ των εταιρειών που μίσθωναν το κτίριο, της «New Wave» κατασκευάζονται ρούχα φασόν για 27 εταιρείες, μεταξύ των οποίων μάρκες από τις Βρετανία, Δανία, Γαλλία, Γερμανία, Καναδά, Ιρλανδία και ΗΠΑ, που πάγια επιλέγουν το Μπαγκλαντές εξαιτίας των εξευτελιστικών μεροκαμάτων.
Στο κτίριο βρίσκονται σωστικά συνεργεία, ενώ η κυβέρνηση παραμένει σταθερή στην υποκριτική της στάση, κηρύσσοντας τη σημερινή μέρα «πένθους». Την ίδια στιγμή δίνει κάλυψη τόσο τους ιδιοκτήτες εργοστασίων όσο και άλλων ακατάλληλων κτιρίων, να συνεχίσουν να οδηγούν εκατοντάδες εργαζόμενους στο θάνατο. Αντίστοιχα περιστατικά στο Μπαγκλαντές είναι συχνά, αφού δεν παίρνονται τα κατάλληλα μέτρα προστασίας, στο βωμό της απόκτησης των καπιταλιστικών υπερκερδών. Πιο πρόσφατο είναι το παράδειγμα του περασμένου Νοέμβρη όπου 112 εργάτες σκοτώθηκαν από πυρκαγιά σε εργοστάσιο στην Ντάκα.
Ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Γιώργος Τούσσας, με παρέμβασή του προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κατήγγειλε την αυταρχική επίθεση που έχει εξαπολύσει η ισπανική κυβέρνηση ενάντια σε μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος των Λαών της Ισπανίας και στο εργατικό κίνημα, την καταστολή και ποινικοποίηση των εργατικών - λαϊκών κινητοποιήσεων και των απεργιών, επισημαίνοντας τα παρακάτω:
«Η ισπανική κυβέρνηση και η ΕΕ κλιμακώνουν την επίθεση ενάντια στα δικαιώματα της εργατικής τάξης, των φτωχών αυτοαπασχολούμενων και αγροτών, της νεολαίας και των γυναικών, για να διασφαλίσουν τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων. Το αποτέλεσμα της εφαρμογής της αντιλαϊκής αυτής πολιτικής στην Ισπανία είναι η αλματώδης αύξηση της ανεργίας, ειδικά στους νέους, η λεηλασία του λαϊκού εισοδήματος, η επίθεση στη λαϊκή στέγη και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Η ισπανική κυβέρνηση, σε ομοσπονδιακό και περιφερειακό επίπεδο, για να επιβάλει αυτή την πολιτική επιστρατεύει τον αστυνομικό αυταρχισμό και την καταστολή. Χρησιμοποιώντας το ήδη υπάρχον νομικό πλαίσιο και με μεταρρυθμίσεις του ισπανικού Ποινικού Κώδικα, έχει εξαπολύσει μπαράζ καταστολής στις δίκαιες εργατικές - λαϊκές κινητοποιήσεις και γενικές απεργίες σε όλη τη χώρα. Είναι πλέον γενικευμένο φαινόμενο η απαγόρευση κινητοποιήσεων από τις δικαστικές και αστυνομικές αρχές, οι χαλκευμένες κατηγορίες ενάντια σε συνδικαλιστές και αγωνιστές και η επιβολή προστίμων στους διαδηλωτές.
Μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος των Λαών της Ισπανίας, πρωτοπόροι οργανωτές των κινητοποιήσεων του ισπανικού λαού υφίστανται ποινικές διώξεις, κρατήσεις, ποινές φυλάκισης και τεράστια χρηματικά πρόστιμα για τη συμμετοχή τους και την οργάνωση των λαϊκών κινητοποιήσεων.
Χαρακτηριστικά, για συμμετοχή τους στις γενικές απεργίες στις 29 Σεπτέμβρη και 14 Νοέμβρη του 2011 έχουν επιβληθεί σε δεκάδες διαδηλωτές εξοντωτικά πρόστιμα και ποινές φυλάκισης. Στην περιοχή της Αστούριας το Περιφερειακό Δικαστήριο της Ανδαλουσίας, κάνοντας χρήση του άρθρου 634 του Ποινικού Κώδικα, επέβαλε στους διαδηλωτές πρόστιμα για τη συμμετοχή τους σε λαϊκές κινητοποιήσεις, ενώ στην περιοχή της Λα Ριόχα δικαστήρια επιβάλλουν ποινές φυλάκισης και χρηματικά πρόστιμα, με αστήρικτες κατηγορίες, κάνοντας χρήση του άρθρου 1/1992 του Οργανικού Δικαίου. Παράλληλα, έχουν επιβληθεί πρόστιμα στο Κομμουνιστικό Κόμμα των Λαών της Ισπανίας, όπως, για παράδειγμα, από το Δήμο του Ingenio των Κανάριων Νήσων για πολιτική δραστηριότητα, όπως η αφισοκόλληση.
Ποια είναι η θέση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την κλιμάκωση του αυταρχισμού και των διώξεων της ισπανικής κυβέρνησης ενάντια σε μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος των Λαών της Ισπανίας και γενικότερα στο εργατικό κίνημα, την καταστολή και ποινικοποίηση των λαϊκών κινητοποιήσεων και την ουσιαστική απαγόρευση του δικαιώματος στην απεργία;».
Η παραοικονομία στη Ρωσία αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς, ενώ οι μεγάλες επιχειρήσεις απολύουν εργαζομένους, παραδέχτηκε ο Ρώσος υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης, Αντρέι Μπελοούσοφ. Σύμφωνα με την εφημερίδα «Ροσίσκαγια Γκαζέτα», σήμερα στη χώρα 22 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται σε καθεστώς αδήλωτης εργασίας. Δηλαδή, εργασίας χωρίς δικαιώματα, χωρίς κοινωνική ασφάλιση, συνταξιοδοτικά δικαιώματα κ.ά. Οι εργαζόμενοι της αδήλωτης απασχόλησης έχουν ελάχιστη κοινωνική προστασία και οι μισθοί τους είναι κατά 18-20% χαμηλότεροι σε σχέση με τους μισθούς των εργαζομένων, που εργάζονται σε καθεστώς νόμιμης απασχόλησης.
Ταυτόχρονα, υπολογίζεται πως οι παράμετροι της ρωσικής παραοικονομίας είναι περίπου κατά 1,5-2 φορές περισσότερες από των άλλων αναπτυγμένων καπιταλιστικών χωρών.
Επιπλέον, διευρύνεται το χάσμα μεταξύ των ρυθμών δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας και κλεισίματος επιχειρήσεων. Ο αριθμός των επιχειρήσεων που κλείνουν είναι κατά 1,3-1,5 φορές μεγαλύτερος από τον αριθμό των επιχειρήσεων που ανοίγουν, ενώ οι απολυμένοι εργαζόμενοι μεταφέρονται όλο και συχνότερα στη «σκιώδη οικονομία».
Εννοείται πως η ύπαρξη της φοροδιαφυγής και της παραοικονομίας έχει τεράστιες αρνητικές οικονομικές επιπτώσεις για τα ασφαλιστικά ταμεία, αλλά αποτελεί κερδοφόρα «φλέβα» για τα καπιταλιστικά κέρδη.
ΠΡΕΤΟΡΙΑ.--
Τις θυελλώδεις αντιδράσεις των δασκάλων προκαλεί η μονομερής απόφαση της υπουργού Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ανγκι Μοτσέκγκα να τερματίσει τη συλλογική διαπραγμάτευση νέων συμβάσεων εργασίας αλλά και να απειλήσει με «πειθαρχικά» και άλλα μέτρα τους απεργούς εκπαιδευτικούς, που ξεχύθηκαν χτες κατά χιλιάδες στους δρόμους της Πρετόρια και του Κέιπ Τάουν διεκδικώντας το δίκιο τους.
Οι διαδηλωτές - απεργοί δάσκαλοι συγκεντρώθηκαν σε κεντρική περιοχή της Πρετόρια απαιτώντας την παραίτηση της υπουργού και του γενικού διευθυντή πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Μπόμπι Σουμπραγιάν.
Το συνδικάτο εκπαιδευτικών SADTU που στηρίζει την κινητοποίηση έχει και τη συμπαράσταση του COSATU (Κογκρέσου Νοτιοαφρικανικών Συνδικάτων) ο πρόεδρος του οποίου, Ζουελινζίμα Βάβι, κάλεσε την κυβέρνηση του προέδρου Τζέικομπ Ζούμα να «μεταθέσει» την υπουργό και να πάρει ουσιαστικά μέτρα για την ποιοτική αναβάθμιση του πρωτοβάθμιου (και όχι μόνο) συστήματος εκπαίδευσης που ταλανίζεται από μακροχρόνιες ελλείψεις σε υλικοτεχνικές υποδομές και διδακτικό προσωπικό. Ο Βάβι μάλιστα προειδοποίησε ότι εάν η κυβέρνηση δεν πάρει μέτρα τότε θα συμπαρασταθούν βγαίνοντας μαζί στους δρόμους του αγώνα των δασκάλων και οι εκατοντάδες χιλιάδες μέλη του COSATU...
Δεν είναι μόνον οι δάσκαλοι που βρίσκονται στο δρόμο του απεργιακού αγώνα. Εδώ και λίγες μέρες απεργούν και οι εργαζόμενοι σε μονάδες της μεγάλης πτηνοτροφικής βιομηχανίας «Rainbow Chickens» που διεκδικούν μισθολογική αύξηση 700 ραντ το μήνα αντί των μόλις 30 ραντ που αντιπροτείνουν οι εργοδότες τους. Επιπλέον, μισθολογικές αυξήσεις 17% διεκδικούν και οι εργαζόμενοι στα λεωφορεία, που απέρριψαν την πρόταση της εργοδοσίας για αυξήσεις 3%, που κυμαίνονται πολύ πιο κάτω από τον πληθωρισμό.
ΠΑΡΙΣΙ.--
Αυξημένο εμφανίζεται το ποσοστό των παιδιών που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας και αυτό αφορά στοιχεία που συλλέχθηκαν το 2010! Αυτό προκύπτει από έκθεση που δημοσιοποίησε το γαλλικό Στατιστικό Ινστιτούτο, σύμφωνα με την οποία το 20% των παιδιών, δηλαδή το 1/5 του συνόλου, ζουν σε συνθήκες φτώχειας καθώς οι οικογένειές τους ζουν με λιγότερα από 964 ευρώ το μήνα, που είναι το όριο φτώχειας στη Γαλλία. Εξίσου μεγάλα ποσοστά -16%- εμφανίζονται και στην ηλικιακή κατηγορία των γυναικών άνω των 75 χρόνων, που ζουν κάτω από το όριο φτώχειας. Το πλέον δυσοίωνο είναι ότι τα ποσοστά αυτά, όπως επισημαίνει και το Ινστιτούτο, βασίζονται σε στοιχεία που συλλέχθηκαν το 2010, τότε που κατά τ' άλλα η Γαλλία ήταν ανέγγιχτη από την καπιταλιστική κρίση, αποδεικνύοντας ότι η φτώχεια στο βωμό του καπιταλιστικού κέρδους είναι ίδιον του συστήματος. Επίσης, επισημαίνεται ότι σήμερα εκτιμάται πως τα ποσοστά αυτά έχουν αυξηθεί περαιτέρω.