Χαρακτηριστικό δείγμα των νέων όπλων είναι η εκδοχή του καταδιωκτικού MiG-31, που χαρακτηρίζεται ο ρωσικός «εξολοθρευτής των δορυφόρων» |
Στην ομιλία του ο Ντ. Ρογκόζιν, που είναι πρώην εκπρόσωπος της Ρωσίας στο ΝΑΤΟ, περιέγραψε τις δυνατότητες, αλλά και δυσκολίες που αντιμετωπίζει η σημερινή Ρωσία, μέσα σε συνθήκες σκληρού ανταγωνισμού με τις άλλες ισχυρές καπιταλιστικές χώρες, για τον έλεγχο των πρώτων υλών του πλανήτη, αλλά και τους δρόμους μεταφοράς τους. Ο ίδιος, όπως συνηθίζει, δεν δίστασε για άλλη μια φορά να κατονομάσει ευθέως τη Δύση ως βασική πηγή της παγκόσμιας αστάθειας και των πολεμικών συγκρούσεων, μιας και, όπως ισχυρίστηκε, «χρησιμοποιεί προωθημένες τεχνολογίες για να αποσπάσει όσο γίνεται περισσότερους πόρους για τις ανάγκες της από τους άλλους εταίρους της διεθνούς κοινότητας».
Η ερμηνεία αυτή, που, βεβαίως, επιδιώκει να κρύψει τον ταξικό χαρακτήρα των ιμπεριαλιστικών πολέμων, τη σκληρή διαπάλη των μονοπωλίων για τα μερίδια των αγορών, κάτω από το θολό «πέπλο» της διαίρεσης «Δύση - Ανατολή» (κατά το «Βορράς - Νότος»), την ίδια ώρα αποκαλύπτει μια σημαντική αλήθεια. Ποια είναι αυτή; Οτι η διαπάλη ανάμεσα στις αστικές τάξεις των ισχυρών και λιγότερο ισχυρών καπιταλιστικών χωρών διεξάγεται με υπερσύγχρονα μέσα, με υπερσύγχρονες τεχνολογίες, με όπλα κάθε είδους και βεληνεκούς.
Στην ομιλία του ο Ντ. Ρογκόζιν έδωσε τη δική του ταξινόμηση για τους πιθανούς πολεμικούς κινδύνους, που μπορεί να αντιμετωπίσει η Ρωσία τα επόμενα χρόνια. Ο ίδιος διαχώρισε τις προκλήσεις σε 5 είδη απειλών και σημείωσε πως η 1η απειλή είναι η σύγκρουση με μια χώρα που θα ξεπερνά τη Ρωσία σε επίπεδο τεχνολογίας, κάτι που σήμερα δεν είναι απίθανο αφού, όπως είπε, η ρωσική οικονομία είναι σήμερα κατά 10 φορές πιο αδύνατη από την αμερικανική. Ο αντιπρόεδρος της ρωσικής κυβέρνησης υποστήριξε πως ένας τέτοιος πόλεμος θα διεξαχθεί με «ανέπαφο τρόπο», με την έννοια πως θα χρησιμοποιηθούν τέτοιου είδους όπλα που δεν θα έχουμε τη σύγκρουση στρατευμάτων σε πεδία μαχών. Ως επιβεβαίωση ανέφερε τις πληροφορίες δυτικών αναλυτών οι οποίοι, με βάση διάφορες «επιτελικές ασκήσεις» που κάνει το αμερικανικό Πεντάγωνο, στηριγμένο στη χρήση υπολογιστών, υπολογίζουν ότι σε περίπτωση πολέμου οι ΗΠΑ μπορούν τις πρώτες ώρες μιας πολεμικής αντιπαράθεσης να καταστρέψουν το 80-90% του στρατηγικού πυρηνικού δυναμικού της Ρωσίας. Κι αυτό χρησιμοποιώντας μόνο συμβατικά όπλα μεγάλης ακρίβειας, κι όχι πυρηνικά όπλα. Σύμφωνα με αυτά τα σχέδια, η Ρωσία, μετά από ένα τέτοιο συντριπτικό πρώτο χτύπημα, δεν θα τολμούσε να εμπλακεί σε πολεμική αντιπαράθεση με τον επιτιθέμενο, ακόμη κι αν της είχαν απομείνει κάποια πυρηνικά όπλα.
Σύμφωνα με τον Ρογκόζιν, η Ρωσία μπορεί να αντισταθεί «ασύμμετρα» σε μια τέτοια απειλή, μόνο αν δημιουργήσει νέα «αυτόνομα οπλικά συστήματα», τα οποία δεν θα εξαρτώνται από τις σύγχρονες τηλεπικοινωνιακές τεχνολογίες, που μπορούν να καταστραφούν μέσα σε λίγα λεπτά. Οπως τόνισε, η Ρωσία χρειάζεται να κάνει εδώ ένα τεχνολογικό άλμα στο πυραυλικό και πυρηνικό οπλοστάσιό της, χωρίς το οποίο δεν θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τις νέες προκλήσεις.
Η 2η απειλή είναι η σύγκρουση με μια χώρα που θα έχει το ίδιο δυναμικό με τη Ρωσία και η οποία θα γίνει επίσης «ανέπαφα», ενώ η 3η απειλή σχετίζεται με «τοπικούς πολέμους», όπως στο Αφγανιστάν και στην Τσετσενία, και η 4η απειλή με τον λεγόμενο «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας». Ο ίδιος υποστήριξε πως είναι σημαντικό να δημιουργηθούν τέτοια όπλα που θα είναι ικανά να καταστρέφουν τους «τρομοκράτες», αποφεύγοντας τις απώλειες άμαχου πληθυσμού. Τέλος, η 5η απειλή, σύμφωνα με τον Ρογκόζιν, σχετίζεται με μια πιθανή κλιμάκωση των ανταγωνισμών για τη διεκδίκηση των φυσικών πόρων της Αρκτικής, την ενεργοποίηση του ΝΑΤΟ στην ίδια περιοχή, τη δολιοφθορά, που μπορεί να επιχειρήσουν «ξένες ανταγωνιστικές δυνάμεις» στις ρωσικές εγκαταστάσεις εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Στις τελευταίες 3 περιπτώσεις, σύμφωνα με τον επικεφαλής της ρωσικής αμυντικής βιομηχανίας, απαιτείται η εκπόνηση νέων οπλικών συστημάτων, όπως και η ανασυγκρότηση των Ενόπλων Δυνάμεων, που θα πρέπει να είναι σε θέση να πολεμούν «ευέλικτα», με τη χρήση μικρότερων, αλλά καλύτερα εξοπλισμένων στρατιωτικών μονάδων, συχνά πολύ μακρύτερα από τα σύνορα της χώρας.
Γίνεται φανερό, από τα παραπάνω, πως εδώ έχουμε από τη ρωσική ηγεσία μια σχετική «αντιγραφή» των προτεραιοτήτων και των σχεδιασμών του ΝΑΤΟ, που άλλωστε ταιριάζει με την ταξική καπιταλιστική φύση της σημερινής Ρωσίας και την υπεράσπιση των ρωσικών καπιταλιστικών συμφερόντων ανά τη Γη.
Οι δηλώσεις Ρογκόζιν για τον κίνδυνο καταστροφής του μεγαλύτερου μέρους πυρηνικού οπλοστασίου της Ρωσίας από μια ξαφνική επίθεση των ΗΠΑ, στις οποίες εστίασαν αρκετά τα ΜΜΕ, προκάλεσαν και «διορθωτικές» δηλώσεις. Ετσι, από τη μεριά του ο υφυπουργός Αμυνας της Ρωσίας, Ανατόλι Αντόνοφ, απαντώντας σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφων, δήλωσε πως οι πυρηνικές δυνάμεις της Ρωσίας ήταν και παραμένουν ένας αξιόπιστος εγγυητής της ασφάλειας της χώρας και πως «κανένα κράτος δεν μπορεί σήμερα ατιμώρητο να προκαλέσει ζημιά στην άμυνα της Ρωσίας. Ειδικά να καταστρέψει με τη μία έως και το 90% των στρατηγικών πυρηνικών δυνάμεών μας».
Σύμφωνα, πάντως, με την εφημερίδα «Νεζαβίσιμαγια Γκαζέτα» οι δηλώσεις Ρογκόζιν και η απάντηση του υφυπουργού Αμυνας έχουν να κάνουν με τις αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό της ρωσικής κυβέρνησης, γύρω από το θέμα της επιλογής των μελλοντικών οπλικών συστημάτων, για το οποίο έχουν κατατεθεί διαφορετικές προτάσεις.
Ο ίδιος ο Ρογκόζιν, στην τοποθέτησή του, εκθείασε τις επιδόσεις του αμυντικού βιομηχανικού τομέα, σημειώνοντας πως το 2020 η Ρωσία θα έχει πετύχει τον επανεξοπλισμό του 70% των Ενόπλων Δυνάμεών της, αφού, ενδεικτικά, αγοράζει ετησίως 200 «ιπτάμενες μηχανές» (αεροπλάνα, ελικόπτερα κ.λπ.) και 600 τεθωρακισμένα. Την ίδια ώρα, σημείωσε πως η αμυντική βιομηχανία έχει τομείς που υστερούν έναντι ισχυρότερων καπιταλιστικών χωρών. Τώρα προχωρά ο εκσυγχρονισμός 500 επιχειρήσεων, με την προσέλκυση και ιδιωτικών κεφαλαίων, που συγκροτούν νέα κονσόρτσιουμ στη ρωσική πολεμική βιομηχανία.
Στόχος της ρωσικής αστικής τάξης είναι η αξιοποίηση αυτού του δυναμικού όχι μόνο για την αύξηση της κερδοφορίας της, μέσω των εξαγωγών όπλων και της κατάκτησης νέων μεριδίων στη διεθνή αγορά όπλων, αλλά και μέσω της άμεσης χρήσης των ρωσικών όπλων (και στρατευμάτων) στη διεκδίκηση μιας υψηλότερης θέσης στην ιμπεριαλιστική «πυραμίδα».