Στις 19, 20, 21 Σεπτέμβρη κορυφώνονται οι εκδηλώσεις στο πάρκο «Τρίτση», στο Ιλιον, στην Αθήνα
Η αντίστροφη μέτρηση για την κορύφωση των εκδηλώσεων του 39ου Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» έχει ήδη ξεκινήσει. Σε κάθε γωνιά της χώρας, οι εκδηλώσεις του 39ου Φεστιβάλ γίνονται τόπος συνάντησης των χιλιάδων νέων και των οικογένειών τους που υποφέρουν από την ανεργία, την εργασιακή περιπλάνηση, την κακοπληρωμένη και ανασφάλιστη δουλειά. Των σχολικών θρανίων του υποσιτισμού. Των πιτσιρικάδων που πετιούνται με το νέο νομοσχέδιο εκτός σχολείου ή σπρώχνονται από τα 16 στη μαθητεία να δουλεύουν για 9 ευρώ τη μέρα και να αποτελούν εύκολα διαπαιδαγωγήσιμο στην εκμετάλλευση εργατικό δυναμικό. Των φοιτητών και σπουδαστών που πρέπει να δίνουν συγχρόνως με τις σπουδές τους τη μάχη της δουλειάς, με την αμφιβολία να τους κυριεύει, αν φέτος θα υπάρχει διδακτικό προσωπικό στα αμφιθέατρα και στα εργαστήρια, αν θα καταφέρουν να λειτουργήσουν ΑΕΙ και ΤΕΙ που γονατίζουν από περικοπές χρηματοδότησης και προσωπικού. Για τα παιδιά που μαθαίνουν από τα γεννοφάσκια τους λέξεις όπως κρίση, φτώχεια, ανεργία. Για όλους αυτούς, στα κεντρικά Φεστιβάλ υπάρχει ένας ξεχωριστός και ειδικά διαμορφωμένος χώρος, ένα στέκι, όπου θα καταγράφονται τα προβλήματα, οι αγωνίες, οι ανάγκες και θα ακούν την πρόταση διεξόδου του Κόμματος.
Μπροστά σε αυτήν την κατάσταση, η πλούσια εμπειρία του Φεστιβάλ μετουσιώνεται σε πολύμορφες και μαζικές πολιτικές και πολιτιστικές δραστηριότητες. Η μοναδική σε εύρος και χαρακτήρα πολιτική δραστηριότητα της ΚΝΕ φέτος έχει αναλάβει ένα βαρύ, δύσκολο αλλά επιτακτικό καθήκον: «Αλλαξε τον κόσμο το 'χει ανάγκη». Ο στίχος του Μπρεχτ γίνεται σύνθημα και φάρος για τους αγώνες που έρχονται.
Πρώτο λόγο σ' αυτήν τη γιορτή της νιότης θα έχει ο Πολιτισμός, κόντρα στα σκουπίδια υποκουλτούρας που μας περιβάλλουν και δεν αντανακλούν παρά μια γενικευμένη κοινωνική και οικονομική κρίση, που ζητά τα νιάτα της χώρας να θυσιαστούν για να εξαγνιστεί ο «πολιτισμός» της σήψης και της παρακμής. Ο ρόλος του σε αυτή την γιορτή δεν έρχεται να εκφράσει το σκοταδισμό, αλλά τον άνθρωπο, την πρόοδο, τη συλλογικότητα, την ειρήνη, την αλληλεγγύη και όχι την εμπορευματοποίησή του. Δεκάδες μορφές Τέχνης θα έχουν τον πρώτο λόγο, γιατί ο πολιτισμός μπορεί να γίνει εργαλείο, είτε για την υποδούλωση του ανθρώπου, είτε για την απελευθέρωσή του και γι' αυτό πάντα έχει ταξικό περιεχόμενο.
Μερικοί από τους πιο σημαντικούς σταθμούς της γιορτής της νιότης είναι:
Στη Θεσσαλονίκη, στις 12, 13 και 14 Σεπτέμβρη στο χώρο του πρώην στρατοπέδου «Παύλου Μελά»
Στα Τρίκαλα, στις 7 Σεπτέμβρη, στο Μύλο Ματσοπούλου.
Στο Βόλο, στις 13 Σεπτέμβρη, στο πάρκο «Ρήγας Φεραίος».
Στην Καρδίτσα, στις 14 Σεπτέμβρη, στο Παυσίλυπο.
Στη Λάρισα το Φεστιβάλ θα είναι διήμερο στις 13 και 14 Σεπτέμβρη στην Κοίτη Πηνειού.
Και φέτος οι εκδηλώσεις του θα κορυφωθούν στη Δυτική Αθήνα. Στο Πάρκο «Τρίτση», στο Ιλιον, στις 19, 20 και 21 Σεπτέμβρη. Το Σάββατο 21 Σεπτέμβρη θα μιλήσει στο Φεστιβάλ ο Δημήτρης Κουτσούμπας, ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και θα χαιρετίσει ο Θοδωρής Χιώνης, Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ.
Eurokinissi
Το βραχιολάκι, οι σβαστικούλες και άλλα ξωτικά...
Αχ πώς συγκινήθηκα, ρίγησα απ' τα τόσα ξωτικά που κάλεσαν σύναξη στο Δάσος της Αγοράς και ξεκίνησαν εκστρατεία σωτηρίας του «902»!!! Τρυφερά κομμουνιστόφιλα νανάκια, με ιδιότυπη ομορφιά ιδεών και όψιν ως κόψιν, πλάκωσαν να σώσουν αυτούς που δε θέλουν να σωθούν. Τέτοιο παιδομάζωμα απ' την εποχή της Φρειδερίκης έχει να γίνει. Μες στο σκοτάδι της χρυσαβγουλένιας νύχτας, ανάμεσα στις αστραπές απ' το Μεγάλο Ταξίδι του αρχιερέα στη σπηλιά του Λευκού Οίκου, διέκρινες στα χεράκια τους το... βραχιολάκι. Αυτό που δίνει το σύστημα σ' όσους συμφωνούν με τη μόνη επιτρεπτή ανθρωποφαγία των χορτοφάγων ημερών της πείνας και της αισθητικής των πιλάτες, που είναι η κομμουνιστοφαγία.
Ολα τα ξωτικά που τα νανούριζαν οι κόκκινες κατσαρόλες και τα κόκκινα μαξιλάρια του απίθανα καθιερωμένου παγκόσμια από το Αμαζον τηλεμάρκετινγκ έχασαν τον ύπνο τους. «Πάμε να πάρουμε τον Περισσό τώρα που μπορεί να μας λάχει και κάνας γενίτσαρος με περγαμηνές σφυροδρέπανου όπως και πριν από είκοσι χρόνια...» πρότειναν οι εξυπνότεροι. Η δε πραγματικά θαρραλέα Δηιάνειρα Αριστερά, που είχε ποτίσει το μανδύα του Ηρακλή του κομμουνιστή με το δηλητήριο - ερωτικό φίλτρο του κένταυρου κεφαλαιοκράτη Νέσσου, κλαίει και οδύρεται που δεν μπορεί να συνουσιαστεί πλέον με τον άνδρα της ζωής της, και σπαράζει η καρδιά σου να την ακούς να ζητάει το κοινό τους στρώμα, τζάμπα εις ανάμνησιν.
Αυτό το τζημερικό - κατά το επί το αστικοελληναράδικον, σαιξπηρικό - δράμα, δρόσισε με δάκρυα μαϊμού το φριχτό μας καλοκαίρι. Ως και η κυβέρνηση που έχει συνηθίσει να στέλνει ματατζήδες να βοηθάει τους Μανεσήδες να απολύουν και να μην κουνιέται απεργός, ήταν έτοιμη να στείλει διμοιρία καλά κρυμμένη στο ρέμα του Ποδονίφτη, να σώσει τον «εργοδότη». Ευτυχώς κάποιος τους είπε πως μπέρδεψαν τις π.... με τις β.... κι έφυγαν και πήγαν να φυλάνε τα βραχιολάκια στο μπράτσο του Κασιδιάρη μη βραχούν από τη θάλασσα και ξεβάψουν.
Οσοι κλαίνε για το βάσανο του «902» (πράγματι βάσανο και ακριβοπληρωμένο αλλά μόνον για τους Κουκουέδες), μου θυμίζουν αυτό το καλοκαίρι του 2013, κάτι τυπάδες στις παραλίες, που αφού παίξουν με τις ρακέτες τους τα νεύρα των άλλων για «φίτνες», σχεδιάζουν στην αμμουδιά με βοτσαλάκια σβαστικούλες. Κατά λάθος. Οπως πάει το κύμα και η αφρογραμμή. Κι άμα σε δουν να αηδιάζεις ή να οργίζεσαι, σου λένε κι ένα παραμύθι περί της ιδιοκτησίας του νοήματος του σχήματος κι άλλα τέτοια κουλτουροευκαιριακά.
Στη σύναξη των πενθούντων για την απώλεια πυρομαχικών του ΚΚΕ ξωτικών, έμαθα πως έπεσε λαμπρή ιδέα. Θα φτιαχτεί ένα κόμμα, λέει, που θα κατεβεί στις εκλογές των σωματείων, των συνδικάτων, μπορεί και στις βουλευτικές. Το οποίο θα μεταφέρει τον «902» σ' ένα φάρο, στη μέση του Ατλαντικού Ωκεανού, θα το φυλάνε ΝΑΤΟικά αεροπλανοφόρα με πυραύλους αριστεροεδάφους - αριστεροαέρα κι έτσι δεν θα χάσει ούτε η Βενετιά του κεφαλαίου τα βελόνια της ούτε και οι αντικομμουνιστές το στόχο τους. Η απάντηση θα έρθει απ' αυτούς που πούλησαν τη βάρκα πριν βουλιάξει αλλά ξέρουν να τραβάν κουπί. Για να μην ξεχνιόμαστε...