Χρυσοφόρες μπίζνες για τις ελληνόκτητες εταιρείες, την ώρα που οι ναυτεργάτες σαπίζουν στην ανεργία και στα ναυπηγεία δεν πέφτει ούτε σφυριά
Σε συνθήκες κρίσης, οι Ελληνες εφοπλιστές επενδύουν δισ. ευρώ σε πλοία μεταφοράς LNG, προσδοκώντας πολλαπλάσια κέρδη |
Γεωγραφικά, σημειώνει ότι θα πρωταγωνιστήσουν η περιοχή της Αυστραλίας και η Βόρεια Αμερική, όπου η εξόρυξη του σχιστολιθικού αερίου αναμένεται να φέρει τις ΗΠΑ στις πρώτες θέσεις των εξαγωγέων παγκόσμια, μαζί με τη Ρωσία, το Κατάρ και την Αυστραλία. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Douglas Westwood, οι σταθμοί υγροποίησης θα απαιτήσουν επενδύσεις 143 δισ. δολαρίων, ενώ οι τερματικοί σταθμοί 50 δισ. και τα πλοία LNG άλλα 50 δισ. δολάρια.
Αλλες πηγές της αγοράς Ενέργειας, προβλέπουν ότι το παγκόσμιο εμπόριο LNG θα αυξηθεί από 310 δισ. κ.μ. που ήταν το 2011, στα 570 δισ. κ.μ. το 2020 και τα 880 δισ. κ.μ. το 2030. Η αύξηση θα οφείλεται κυρίως στην άνοδο των εισαγωγών από Κίνα και Ινδία. Τα δύο αυτά κράτη αναμένεται να αυξήσουν τις εισαγωγές τους τόσο από το Κατάρ όσο και την Αυστραλία. Παράλληλα, υπολογίζεται ότι τα κράτη που θα εισάγουν υγροποιημένο φυσικό αέριο θα φθάσουν τα 40 μέχρι το 2030.
Πρόσφατη έρευνα της γαλλικής BNP, κατέληγε στην εκτίμηση ότι οι ασιατικές χώρες θα χρειαστούν επιπλέον 8 εκ. τόνους LNG, για να καλύψουν το ενεργειακό τους ισοζύγιο. Σαν αποτέλεσμα, το LNG αναμένεται να κερδίσει ραγδαία μεγαλύτερο μερίδιο στην παγκόσμια αγορά Ενέργειας, από το 19% που κατέχει σήμερα.
Ο παγκόσμιος στόλος μεταφοράς LNG αριθμεί σήμερα πλοία μεταφορικής ικανότητας 53 εκ. κυβικών μέτρων. Εως το 2030, υπολογίζεται ότι ο στόλος αυτός θα πρέπει να αυξηθεί από τα 360 πλοία μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου που είναι σήμερα, στα 900, με συνολική χωρητικότητα 90 εκ. κυβικών μέτρων, προκειμένου να καλύψει την παγκόσμια ζήτηση στις θαλάσσιες μεταφορές. Σύμφωνα με στοιχεία της Κομισιόν, από το συνολικό αριθμό των πλοίων μεταφοράς LNG, το 1/6 ήταν κάτω από τη σημαία κράτους - μέλους της ΕΕ, ενώ εκτιμάται ότι οι ανάγκες της θα απορροφούν μελλοντικά το 30% του συνόλου των δρομολογίων παγκόσμια.
Οι εξελίξεις αυτές συνδέονται άμεσα με τους σχεδιασμούς του ελληνικού εφοπλιστικού κεφαλαίου, το οποίο φιλοδοξεί να κυριαρχήσει στις θαλάσσιες μεταφορές του LNG και να πολλαπλασιάσει τα κέρδη του. Γι' αυτό, οι εφοπλιστές προχωρούν σε μαζικές παραγγελίες πλοίων μεταφοράς LNG, πολλά από τα οποία κοστίζουν ακόμα και πάνω από 200 εκ. δολάρια. Τα προσδοκώμενα όμως έσοδα είναι πολλαπλάσια, αν αναλογιστεί κανείς ότι οι ναύλοι στην αγορά κυμαίνονται στα 90.000 δολάρια την ημέρα, ενώ αυξάνεται σταδιακά η ζήτηση για διετή χρονοναύλωση, με ναύλο πάνω από 120.000 δολάρια ημερησίως.
Την ίδια ώρα που τα δικαιώματα των ναυτεργατών τσακίζονται ανελέητα, τα ναυπηγεία στην Ελλάδα απαξιώνονται και οι εφοπλιστές δεν προλαβαίνουν να μετρούν φοροαπαλλαγές και προνόμια, οι στόλοι τους γιγαντώνονται στις θάλασσες, μαζί με την τεράστια ήδη κερδοφορία τους.
Σύμφωνα με τον πρώην υπουργό Ναυτιλίας, Κ. Μουσουρούλη, τα μισά πλοία LNG που ναυπηγήθηκαν το τελευταίο διάστημα είναι ελληνικά. Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ακόμα ότι οι ελληνικές ναυτιλιακές ελέγχουν το 9,1% της παγκόσμιας μεταφορικής δυνατότητας στο LNG, έναντι 7,4% πέρυσι. Οσον αφορά στον αριθμό των πλοίων, οι ελληνικές εταιρείες διαχειρίζονται 140 πλοία LNG σε σύνολο 1.512 παγκοσμίως.
Σήμερα, τα επενδεδυμένα κεφάλαια από Ελληνες πλοιοκτήτες στον τομέα του LNG εκτιμάται ότι ξεπερνούν τα 10 δισ. δολάρια. Μόνο τα δύο τελευταία χρόνια, το συνολικό ύψος της επένδυσης που έχουν πραγματοποιήσει ξεπερνά τα 7,4 δισ. δολάρια. Πέντε μεγάλες εταιρείες ελληνικών συμφερόντων είναι ανάμεσα στις πρώτες παγκόσμια και έχουν παραγγείλει τα δύο στα τρία δεξαμενόπλοια υγροποιημένου φυσικού αέριου που παραδίδονται φέτος από τα ναυπηγεία παγκοσμίως. Επίσης, το 50% του υπό ναυπήγηση στόλου διεθνώς είναι ελληνικό. Δώδεκα νέα τέτοια πλοία αξία 2,4 δισ. δολάρια θα παραδοθούν φέτος σε ελληνόκτητες εταιρείες, άλλα 14 του χρόνου και 12 το 2015.
Ενδεικτικά, στα ναυπηγεία της Κορέας που εξειδικεύονται στην ναυπήγηση πλοίων LNG, από τα 82 νέα πλοία τα 38 ανήκουν σε Ελληνες εφοπλιστές. Η Maran Gas Maritime έχει παραγγέλλει 11 τάνκερ, η GASLOG 8 τάνκερ, η DYNAGAS 7 τάνκερ και η Cardiff Maritime 4 τάνκερ. Σύμφωνα με δημοσιοποιημένα στοιχεία, οι ελληνόκτητες ναυτιλιακές εταιρείες ελέγχουν σήμερα το 46% του παγκόσμιου βιβλίου παραγγελιών ναυπήγησης πλοίων μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου.
Η Αυστραλιανή «Woodside Petroleum» απειλεί να αποχωρήσει από το «Λεβιάθαν», αν οι εξαγωγές δε γίνουν με LΝG
Παράπλευρες κόντρες ανάμεσα στα μονοπώλια προκαλεί η απόφαση του Ισραήλ να ξεκινήσει επαφές με χώρες, όπως η Τουρκία, για την κατασκευή αγωγών στο έδαφός της, που θα μεταφέρουν το ισραηλινό αέριο στην Ευρώπη. Η αυστραλιανή εταιρεία «Woodside Petroleum», η οποία είχε συμφωνήσει με την Noble Energy για την εξαγορά του 30% των συμφερόντων της δεύτερης στο κοίτασμα «Λεβιάθαν», φαίνεται τώρα πως υπαναχωρεί. Η συμφωνία ήταν ύψους 1,25 δισ. δολαρίων.
Ο αυστραλιανός κολοσσός προσανατολιζόταν εξ αρχής στην εξαγωγή του φυσικού αερίου από το «Λεβιάθαν» σε υγροποιημένη μορφή, LNG. Γι' αυτό το σκοπό είχε προτείνει την κατασκευή σταθμού υγροποίησης στο έδαφος του Ισραήλ, ενώ έβλεπε θετικά και την αποθήκευση του ισραηλινού αερίου στο σταθμό LNG που προβλέπεται να κατασκευαστεί στο Βασιλικό της Κύπρου. Φαίνεται, ωστόσο, ότι τα σχέδια της Noble για την ανάπτυξη αγωγού, αντί για τερματικό υγροποίησης Φυσικού Αερίου, προκάλεσαν τριβές ανάμεσα στις δυο εταιρείες.
Σημείο τριβής αποτελούν και οι συνεχείς καθυστερήσεις από την πλευρά του Ισραήλ, να πάρει αποφάσεις για τον όγκο των εξαγωγών φυσικού αερίου που θα παράγει. Η Αυστραλιανή εταιρεία επιθυμεί να εξάγει όσο το δυνατόν περισσότερο από το αέριο που θα βγάζει το «Λεβιάθαν», ενώ το ισραηλινό υπουργικό συμβούλιο έχει αποφασίσει ότι μόνο ένα 40% της συνολικής παραγωγής αερίου θα διοχετεύεται στις εξαγωγές.
Η απόφαση αυτή της κυβέρνησης αμφισβητήθηκε και τώρα αναμένεται η απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου της χώρας για το αν η κυβέρνηση έχει το δικαίωμα να παρακάμπτει τη Βουλή και να αποφασίζει για το ύψος των εξαγωγών φυσικού αερίου. Η εκτίμηση της «Woodside Petroleum» για το ισραηλινό κοίτασμα «Λεβιάθαν», ήταν ότι «ευκαιρίες σαν αυτή παρουσιάζονται μια φορά στα δέκα χρόνια».
Γερό «μπάσιμο» στους ενεργειακούς πόρους του Αζερμπαϊτζάν επιχειρεί να κάνει η ρώσικη εταιρεία Rosneft, η οποία αναμένεται να υπογράψει συμφωνία συνεργασίας με την αζέρικη κρατική εταιρεία ενέργειας SOCAR για μια σειρά από σχέδια στους κλάδους του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, σύμφωνα με το Reuters. Η συμφωνία θα υπογραφεί κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν στο Μπακού, όπου θα συναντηθεί με τον Αζέρο ομόλογο του, Ιλχάμ Αλίγιεφ. Η συνεργασία Rosneft - SOCAR δημιουργεί νέα δεδομένα στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη, με δεδομένο ότι η ΕΕ (και οι ΗΠΑ) έβλεπαν το Αζερμπαϊτζάν σαν εναλλακτική πηγή τροφοδοσίας της Ευρώπης από το νότιο διάδρομο, ανταγωνιστικά προς τη Ρωσία, η οποία τώρα προσπαθεί να μπει στο «παιχνίδι» και να κυριαρχήσει και από τα Νότια, συνδυαστικά με τον South Stream που ετοιμάζεται να κατασκευάσει. Την ίδια ώρα, σύμφωνα με δημοσιεύματα, η κοινοπραξία του «Σαχ Ντενίζ» (η αζέρικη Socar, η βρετανική BP και η γαλλική Total), σχεδιάζουν επενδύσεις 2,3 δισ. δολαρίων μέσα στο 2013, ώστε να ξεκινήσουν οι πρώτες εξαγωγές φυσικού αερίου προς την Τουρκία το 2018 και προς την Ευρώπη το 2019.