ΣΕΛ. 3
Οι αλλαγές, που γίνονται στον «Ριζοσπάστη» και θα αποτυπωθούν και με τη νέα μορφή του φύλλου στην κυριακάτικη έκδοση στις 3 του Νοέμβρη, έχουν ως στόχο τη βελτίωση, την αναβάθμιση της εφημερίδας, στη βάση των κατευθύνσεων του 19ου Συνεδρίου και της συγκεκριμενοποίησής τους από την Κεντρική Επιτροπή, τη Συντακτική Επιτροπή της εφημερίδας και την Κομματική Οργάνωση του «Ριζοσπάστη». Στην υλοποίησή τους παίρνονται υπόψη οι σοβαρές οικονομικές δυσκολίες της περιόδου. (Η συνέχεια στη σελίδα 3)
Aπό αυτήν την άποψη, oι αλλαγές στoν «Ριζοσπάστη», η κατάργηση στηλών, οι αλλαγές καταμερισμού στο δυναμικό του, ποιος γράφει άρθρα, ποιος σχόλια, ποιος ρεπορτάζ, σε ποιο τμήμα είναι, λύνονται στο πλαίσιο της εφημερίδας, με ευθύνη της Διεύθυνσης και της Συντακτικής Επιτροπής όπως, άλλωστε, συμβαίνει και με κάθε εφημερίδα, και δε γίνονται με άλλου τύπου κριτήρια, όπως διαδίδεται από διάφορους, όψιμους ενδιαφερόμενους και δήθεν «φίλους» της εφημερίδας του ΚΚΕ, συνδυάζοντας μισές «αλήθειες» με συκοφαντίες, ανυπόστατα στοιχεία και ερμηνείες προθέσεων.
Υπενθυμίζουμε ότι το 19ο Συνέδριο του Κόμματος κατέληξε σε νέο Πρόγραμμα, νέο Καταστατικό και σε Πολιτική Απόφαση με τη στήριξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των κομματικών μελών. Ομόφωνα εγκρίθηκαν τα ντοκουμέντα, το Καταστατικό του Κόμματος στο ίδιο το 19ο Συνέδριο. Στο νέο Καταστατικό του Κόμματος, προσδιορίζονται μια σειρά από ζητήματα για τα μέλη του Κόμματος που απασχολούνται σε τομείς της ιδεολογικο-πολιτικής δραστηριότητάς του όπως ο «Ριζοσπάστης». Προβλέπεται καταστατικά ότι, όπως και τα άλλα στελέχη που δουλεύουν σε άλλους τομείς δράσης του Κόμματος, κεντρικά και τοπικά, σε Τμήματα και σε Οργανώσεις, έτσι και στα έντυπα του Κόμματος οι εργαζόμενοι αυτοί στηρίζονται οικονομικά με ποσό που κυμαίνεται και δεν υπερβαίνει το μέσο μισθό των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα. Στον «Ριζοσπάστη», σε αντίθεση με τις αστικές εφημερίδες, δεν υπάρχουν δημοσιογράφοι κομματικά μέλη πρώτης και δεύτερης κατηγορίας, κάποιοι επαγγελματίες καριέρας και άλλοι όχι. Η καταστατική πρόβλεψη ισχύει για όλους χωρίς εξαιρέσεις.
Ο «Ριζοσπάστης» έχει ακούραστους κομμουνιστές δημοσιογράφους, αφανείς, που δεν περιμένουν κανενός είδους καταξίωση με τα κριτήρια που αυτή γίνεται στον αστικό Τύπο. Η ενασχόληση στον «Ριζοσπάστη» δεν είναι επαγγελματική σχέση, αλλά κομματική δουλειά γι' αυτό δεν μπορεί να μοιράζεται με ενασχόληση σε άλλα έντυπα ή ηλεκτρονικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, όπως συμβαίνει σε άλλες εφημερίδες και Μέσα.
Αλλωστε, ο «Ριζοσπάστης» δεν αγοράζεται και δε διαβάζεται για το ποιοι γράφουν σε αυτόν, αλλά πρωταρχικά και πάνω απ' όλα γιατί είναι όργανο της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, δεν είναι οποιαδήποτε εφημερίδα.
Το ποιοι κομμουνιστές, ποια μέλη του Κόμματος εργάζονται και ποιοι όχι στον «Ριζοσπάστη» είναι κάτι που λύνεται με συλλογική ευθύνη της εφημερίδας.
Κριτήριο λειτουργίας των αστικών συγκοινωνιών στον καπιταλισμό, δεν είναι η εξυπηρέτηση των λαϊκών αναγκών, αλλά η -άμεση ή έμμεση- συμβολή τους στην καπιταλιστική κερδοφορία. Αυτό το στόχο υπηρετεί η στρατηγική κυβέρνησης - ΕΕ και προωθείται με πολιτικές μείωσης του προσωπικού και των μισθολογικών δαπανών, αύξησης των εισιτηρίων και παράδοσης μέρους του συγκοινωνιακού έργου απευθείας στους ιδιώτες.
Τις τελευταίες μέρες γίνεται ένας τραγέλαφος με αφορμή τις παρακολουθήσεις τηλεφώνων (μαζικές και εκτεταμένες) από την αμερικανική NSA σε βάρος και κυβερνήσεων και ηγετών κρατών της ΕΕ, ύστερα από τις αποκαλύψεις με έγγραφα (έτσι γράφει το «Σπίγκελ») που έκανε ο πρώην πράκτορας της NSA, Σνόουντεν.
Ορισμένες ηγεσίες των χωρών της ΕΕ εμφανίζονται θιγμένες και εξοργισμένες. Πιο θυμωμένη από όλους δείχνει η γερμανική πλευρά για τις παρακολουθήσεις σε βάρος της Μέρκελ και ακολουθεί η Γαλλία του Ολάντ. Ενώ η ελληνική κυβέρνηση σχολίασε μόνο όσα είπε ο Πάγκαλος!
Η αμερικανική πλευρά προσπαθεί, από τη μια, με μισόλογα να διασώσει κάτι από το κατασκευασμένο προσωπείο του Ομπάμα -ο οποίος ως «προοδευτικός» σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ, δήλωνε πως ήταν κατά των παρακολουθήσεων- ότι δήθεν ο πρόεδρος δεν ήξερε ενώ από την άλλη ομολογούν κυνικά ότι «όλοι το ίδιο κάνουν ή προσπαθούν», πράγμα που είναι η αλήθεια.
Είναι περίεργο βέβαια να κάνουν πως πέφτουν από τα σύννεφα κυβερνήσεις της ΕΕ που πρώτευσαν στη νομιμοποίηση των παρακολουθήσεων και του φακελώματος στα τηλέφωνα και στο διαδίκτυο, με πρόσχημα την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, με φανερές και κρυφές συμφωνίες με τις ΗΠΑ.
Μήπως η όλη υπόθεση σχετίζεται και με τις αντιθέσεις μέσα στην ΕΕ, την αντιπαράθεση μεταξύ Γερμανίας - ΗΠΑ για τη μορφή διαχείρισης της κρίσης, για το πώς θα μοιρασθούν οι ζημιές ανάμεσα στα μονοπώλια αλλά και αντιπαραθέσεις γύρω από άλλα ζητήματα;
Είναι λοιπόν καθαρό ότι παίζουν θέατρο για να ξεγελάσουν τους λαούς.