Σε αυτό το πλαίσιο η ψήφιση της τροπολογίας που ποινικοποιεί τη δράση ενάντια στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα
ΕΕ και αστικές κυβερνήσεις επιβάλλουν ποινικά μέτρα για το χτύπημα του λαϊκού κινήματος |
Η λυκοσυμμαχία (μονοπώλια, ΕΕ, αστικές κυβερνήσεις, τα κόμματα του κεφαλαίου) αξιοποιεί την αντιδραστική «Συνθήκη της Λισαβόνας» -το άρθρο 29» για τη λειτουργία της ΕΕ και το άρθρο 215 «Περιοριστικά Μέτρα»- και απονέμει αυθαίρετα στον εαυτό της το «δικαίωμα» να αποφασίζει για κάθε ζήτημα «γεωγραφικής ή θεματικής φύσεως», ενώ «τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι εθνικές τους πολιτικές να συνάδουν προς τις θέσεις της Ενωσης». Η ΕΕ και οι κυβερνήσεις των κρατών μελών ενισχύουν το αντιλαϊκό νομοθετικό τους οπλοστάσιο στο εσωτερικό της ΕΕ και στις σχέσεις τους με τις τρίτες χώρες. Με τον τρόπο αυτό η ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα της ΕΕ αποκτά και την ποινική - κατασταλτική της κατοχύρωση. Ποινικοποιούν την ιδεολογική - πολιτική διαπάλη, την ταξική πάλη για να θωρακίσουν την εξουσία των μονοπωλίων.
Η πολιτική των κυρώσεων και του εμπάργκο που επιβάλλει η ΕΕ σε τρίτες χώρες και οργανώσεις είναι ένα από τα εργαλεία που χρησιμοποιεί η διακρατική αυτή ένωση των μονοπωλίων για να επιβάλλει την ιμπεριαλιστική στρατηγική της, με πιέσεις, ωμούς οικονομικούς και πολιτικούς εκβιασμούς ακόμη και στρατιωτικές επεμβάσεις με οδυνηρές συνέπειες για τους λαούς.
Οι αποφάσεις του Συμβουλίου της ΕΕ για κυρώσεις και «περιοριστικά μέτρα», μέχρι σήμερα είναι εκατοντάδες, ενάντια σε δεκάδες χώρες. Υπηρετούν τις επιδιώξεις των μονοπωλιακών ομίλων, της ΕΕ και των αστικών κυβερνήσεων για το μοίρασμα των αγορών, την εκμετάλλευση των λαών, τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών και των δρόμων μεταφοράς τους, τη γεωστρατηγική επιρροή σε κάθε περιοχή του πλανήτη. Ο κατάλογος είναι εντυπωσιακός. Εκτός από την Κούβα, τη Συρία, τη Λιβύη, το Ιράν, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Γιουγκοσλαβία που βρίσκονται ή βρέθηκαν παλιότερα άμεσα στο στόχαστρο της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας της ΕΕ, η λίστα περιλαμβάνει: το Μάλι, τη Λευκορωσία, τη Λαϊκή Δημοκρατία Κορέας, το Λίβανο, «πρόσωπα, φορείς και οντότητες» στην Αίγυπτο, «πρόσωπα και οντότητες» στη Τυνησία, «εξτρεμιστές» σε ΠΓΔΜ, Γουϊνέα, Γουϊνέα-Μπισάου, Σομαλία, Μιανμάρ, πρόσωπα της «ηγεσίας της Υπερδνειστερίας», Ζιμπάμπουε, Ακτή Ελεφαντοστού, Λιβερία, Κονγκό, Ερυθραία, Σουδάν, Ουζμπεκιστάν κ.ά.
Εκτός όμως από τις αποφάσεις αυτές του Συμβουλίου της ΕΕ, υπάρχει ο Κανονισμός 2580/2001, με τον οποίο η ΕΕ επιβάλλει κυρώσεις σε φυσικά και νομικά πρόσωπα και οντότητες, που κατά τη γνώμη της ΕΕ ενέχονται σε «τρομοκρατικές πράξεις». Τα πρόσωπα αυτά περιλαμβάνονται σε κατάλογο που έχει καταρτίσει η ΕΕ, με βάση την Κοινή Θέση του Συμβουλίου 2001/931/ ΚΕΠΠΑ, ο οποίος αναθεωρείται και επικαιροποιείται συνεχώς από το Συμβούλιο της ΕΕ. Η τελευταία επικαιροποίηση της περιβόητης αυτής «μαύρης λίστας» της ΕΕ έγινε στις 26-7-2013 και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων το «Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης - PFLP», το «Κομμουνιστικό Κόμμα Φιλιππίνων», τις «Επαναστατικές Ενοπλες Δυνάμεις της Κολομβίας - FARC».
Σε εφαρμογή του παραπάνω Κανονισμού και της Κοινής Θέσης του Συμβουλίου της ΕΕ, το 2008, δικαστήριο της Δανίας καταδίκασε 6 πολίτες, με την κατηγορία της ενίσχυσης «τρομοκρατικών» οργανώσεων, επειδή είχαν σχέσεις με την εταιρεία «Fighters and Lovers», η οποία τύπωνε μπλουζάκια με το λογότυπο των FARC της Κολομβίας και του PFLP της Παλαιστίνης, από την πώληση των οποίων, μέρος των εσόδων θα στέλνονταν στις συγκεκριμένες οργανώσεις, ως ένδειξη αλληλεγγύης. Σε ερώτηση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ, στις 15-10-2008, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απάντησε προκλητικά ότι «το άρθρο 1 της Κοινής Θέσης 2001/930/ ΚΕΠΠΑ σχετικά με την καταπολέμηση της τρομοκρατίας υποχρεώνει τα κράτη μέλη να ποινικοποιούν την εκ προθέσεως παροχή ή συλλογή, με οποιοδήποτε μέσο, κεφαλαίων από πολίτες ή εντός του εδάφους κάθε κράτους μέλους, με σκοπό να χρησιμοποιηθούν τα κεφάλαια, ή εν γνώσει ότι θα χρησιμοποιηθούν, για τη διάπραξη τρομοκρατικών πράξεων». Η ίδια η ζωή και η εμπειρία των λαών επιβεβαιώνουν τις καταγγελίες του ΚΚΕ ότι ΕΕ και αστικές κυβερνήσεις επιβάλλουν ποινικά μέτρα για το χτύπημα του εργατικού - λαϊκού κινήματος και της αντιιμπεριαλιστικής πάλης, για την υποταγή των λαών στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα.
Η έκταση και το εύρος των κυρώσεων και του «εμπάργκο» που επιβάλλει με τις αποφάσεις της το Συμβούλιο της ΕΕ είναι τεράστιο: Απαγόρευση εξαγωγών και εισαγωγών, απαγόρευση δανεισμού από χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, απαγόρευση κάθε είδους χρηματοοικονομικών ενισχύσεων, δέσμευση περιουσιακών στοιχείων (κρατικών, φυσικών και νομικών προσώπων), απαγόρευση εμπορικών συναλλαγών, περιορισμοί στις μεταφορές, απαγόρευση εισόδου και κυκλοφορίας προσώπων στην ΕΕ. Είναι επομένως προφανές ότι η ποινική διάταξη που προωθεί η συγκυβέρνηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ποινικοποιήσει δράσεις και εκδηλώσεις αλληλεγγύης του μαζικού κινήματος στους λαούς που υποφέρουν από την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα της ΕΕ, των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ. Ετσι, η συγκέντρωση τροφίμων, φαρμάκων ρούχων, ειδών βασικής ανάγκης για τον παλαιστινιακό λαό ή το λαό της Συρίας, όπως είχε γίνει και για άλλους λαούς στο παρελθόν, όπως το γιουγκοσλαβικό κλπ, από ταξικά συνδικάτα, οργανώσεις του λαϊκού κινήματος, μπορεί να χαρακτηριστούν ως παραβίαση του εμπάργκο της ΕΕ και να διώκονται ποινικά. Ακόμη και η πρόσκληση κάποιου προσώπου από τις χώρες που αντιμετωπίζουν τις ευρωενωσιακές κυρώσεις, για συμμετοχή σε διεθνή συνάντηση, είναι δυνατό να θεωρηθεί παραβίαση των απαγορεύσεων εισόδου της ΕΕ και να επισύρει ποινή φυλάκισης. Με την ίδια ποινική αντιμετώπιση μπορεί να διωχτούν και οι λαϊκές αντιδράσεις, διαδηλώσεις, διαμαρτυρίες, συλλαλητήρια ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους που εξαπολύει η ΕΕ σε ολόκληρο τον κόσμο.
Η ποινική διάταξη που ψήφισε η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και ΕΕ εξυπηρετεί πολλαπλούς στόχους και ανοίγει ακόμη πιο επικίνδυνους δρόμους για την καταστολή του εργατικού - λαϊκού κινήματος. Τα προσχήματα που χρησιμοποιεί η ΕΕ ώστε να δικαιολογεί τις ιμπεριαλιστικές της επεμβάσεις, για την «προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», την «καταπολέμηση της τρομοκρατίας» και άλλα παρόμοια έχουν ξεφτίσει στη συνείδηση των λαών. Γι' αυτό, μαζί με τις αστικές κυβερνήσεις επιχειρεί να θωρακίσει και ποινικά - κατασταλτικά την ιμπεριαλιστική της επιθετικότητα, που εντείνεται στο έδαφος της καπιταλιστικής κρίσης και της όξυνσης των ανταγωνισμών της με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα και ανερχόμενες καπιταλιστικές χώρες. Παράλληλα, η αναγόρευση της παραβίασης συγκεκριμένων αποφάσεων της ΕΕ σε ποινικό αδίκημα, καλλιεργεί το έδαφος για την ποινικοποίηση της αμφισβήτησης, της αντίστασης και της απειθαρχίας στο σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής και των ευρωενωσιακών νομοθετικών μέτρων, που στρέφονται ενάντια στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα.
Οσο περισσότερο χρεοκοπεί η ΕΕ και η αντιλαϊκή πολιτική της στους εργαζόμενους, τόσο θα δυναμώνουν οι κατασταλτικοί μηχανισμοί, ο αυταρχισμός και η βία σε ευρωενωσιακό και εθνικό επίπεδο. Ο λαός έχει τη δύναμη να αντιμετωπίσει την καταστολή και τη βία της εξουσίας των μονοπωλίων. Δυναμώνοντας τη Λαϊκή Συμμαχία, με την πιο αποφασιστική οργάνωση της ανασύνταξης και αντεπίθεσης του εργατικού - λαϊκού κινήματος, του αντιμονοπωλιακού αντικαπιταλιστικού προσανατολισμού της πάλης του για ριζικές αλλαγές στο επίπεδο της εξουσίας και της οικονομίας, που θα απαλλάξουν τη χώρα από τα δεσμά της ΕΕ και θα βάλουν τις βάσεις της λαϊκής ευημερίας, με Eργατική Λαϊκή Εξουσία και Οικονομία.