Icon |
Το κυνήγι της επιτυχίας κάνει τις ομάδες να δαπανούν το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων τους σε ...έτοιμους παίκτες |
Και η συγκεκριμένη έρευνα όμως (όπως και ανάλογες του παρελθόντος) για μια ακόμη φορά επικεντρώθηκε στην ανάλυση του ποδοσφαίρου ως προϊόντος εμπορικής εκμετάλλευσης και στη δημιουργία συνθηκών καλύτερης αξιοποίησής του ως τέτοιου. Παράλληλα, παρά τις όποιες αναφορές για τη «συνεισφορά» του πρωταθλήματος στην οικονομία (550 εκατ. φόρους, 40.000 θέσεις εργασίας), η έρευνα ανέδειξε με τον πιο καθαρό τρόπο αφ' ενός μεν τις χρόνιες παθογένειες του ελληνικού ποδοσφαίρου, αλλά και την αντιμετώπισή του ως μέσου κέρδους απ' αυτούς που βρίσκονται στη διοίκηση και στη διαχείρισή του. Και αυτό το τελευταίο δεν κρύβεται ούτε από τους ίδιους. Κάτι παρόμοιο άλλωστε παραδέχθηκε μεταξύ άλλων και ο διευθυντής έρευνας του ΙΟΒΕ Αγγελος Τσακανίκας, ο οποίος, μιλώντας στον «NovaΣΠΟΡ FM 94,6» για τη συγκεκριμένη μελέτη που έγινε, τόνισε: «Υπάρχουν όμως και επενδυτές που το βλέπουν σοβαρά και θέλουν αυτό το προϊόν να τους αποδίδει κέρδη. Για να βελτιωθεί όμως η κατάσταση, πρέπει οι παράγοντες του ποδοσφαίρου να ψάξουν τις λύσεις συλλογικά ώστε να έχουν αποτελέσματα στην αναβάθμιση του προϊόντος. Το ποδόσφαιρο δεν διαφέρει πολύ με άλλους κλάδους της οικονομίας. Υπάρχουν διάφορες ταχύτητες επενδυτών, όπως για παράδειγμα στον τουρισμό, αλλά και περιπτώσεις παραοικονομίας και διπλών βιβλίων, τις οποίες όμως έχουμε συναντήσει σε πολλούς άλλους υπό μελέτη κλάδου. Δεν διαφοροποιείται το ποδόσφαιρο και δεν πρέπει να το δαιμονοποιούμε».
Τα τηλεοπτικά συμβόλαια αποτελούν το βαρύ χαρτί στα έσοδα των ΠΑΕ |
Xαρακτηριστικό παράδειγμα για τις λογικές κάτω από τις οποίες αντιμετωπίζεται το ποδόσφαιρο από τους επιχειρηματίες του χώρου είναι τα όσα καταμαρτυρούν τα στοιχεία που αφορούν τη διαχείριση των εσόδων των ΠΑΕ. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει, το 93% των εσόδων των ΠΑΕ κατευθύνεται στις λεγόμενες αμοιβές προσωπικού, με τη μερίδα του λέοντος σε αυτό να κατέχουν οι αμοιβές των παικτών. Πρακτικά αυτό σημαίνει πως στη διάρθρωση των εξόδων των ελληνικών ΠΑΕ, για παράδειγμα, δεν υπάρχει η παραμικρή επενδυτική λογική, τόσο σε επίπεδο αγωνιστικό (ακαδημίες) όσο και σε επίπεδο υποδομών. Κάτι που δείχνει το τι πραγματικά είναι το κυρίαρχο για τους επιχειρηματίες. Αυτό έχει να κάνει με το κυνήγι της επιτυχίας, η οποία θα πρέπει να έρθει όσο το δυνατόν γρηγορότερα, αφού αυτή φέρνει και τα κέρδη. Ετσι το βάρος ρίχνεται στην αύξηση των προϋποθέσεων για να συμβεί αυτό, όπως π.χ. η απόκτηση των λεγόμενων ...φτασμένων παικτών. Την ίδια ώρα οι ακαδημίες απλά παίζουν το ρόλο του ...προθάλαμου του μαγαζιού προκειμένου να υπάρξει μελλοντικά κερδοφόρα επένδυση σε ένα ταλέντο που τυχόν θα αναδειχθεί. Σε αυτόν τον τομέα υπάγεται και το ξαφνικό ενδιαφέρον των επιχειρηματιών του ποδοσφαίρου για την καλύτερη αξιοποίηση των πρωταθλημάτων στις νεαρές ηλικίες (δημιουργία β` ομάδας, αναβάθμιση του πρωταθλήματος νέων). Το σχέδιο μελλοντικά μπορεί να δώσει λύση (με την εμπορική εκμετάλλευση κάποιου ταλέντου) στα οικονομικά προβλήματα που μαστίζουν τις περισσότερες ΠΑΕ.
Η μεγαλύτερη εμπορική αξιοποίηση του προϊόντος είναι αυτό που καίει τους επιχειρηματίες της Σούπερ Λίγκας |