Το σκηνικό διεύρυνσης των ιμπεριαλιστικών επιχειρήσεων στήνεται μεταξύ άλλων και με χρησιμοποίηση του δράματος των προσφύγων |
Μέσα στην περασμένη βδομάδα, παρέλασαν από τις τηλεοπτικές οθόνες τα νέα βίντεο των τζιχαντιστών με «μεμονωμένους αποκεφαλισμούς απίστων», «μαζικές εκτελέσεις στρατιωτών» και εξευτελισμούς αντιπάλων υπό την ηχητική υπόκρουση όπλων και απειλητικών συνθημάτων. Η σαφώς καλά επιμελημένη σκηνοθεσία των βίντεο και η πολιορκία των τζιχαντιστών σε σχεδόν όλες τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης (Twitter, Facebook, Youtube, Diaspora) με πάσης φύσεως τρομολαγνικό υλικό, κάθε άλλο, παρά περνά απαρατήρητη από τα διεθνή μέσα, καθώς ρίχνει «νερό στο μύλο» των ιμπεριαλιστών και περνά σαν δικαιολογημένη και εύλογη κάθε νέα επιχείρηση επέμβασης με τα γνωστά «ανθρωπιστικά» προσχήματα. Και όχι μόνον περνά σαν «δικαιολογημένη» ή «απαραίτητη» αλλά και σαν «επιβεβλημένη» μέχρι του σημείου που να δημιουργεί στους πιο ανυποψίαστους ακόμη και αδημονία για την...εξαπόλυσή της.
Η τρομοκρατική εκστρατεία «δημοσίων σχέσεων» του Ισλαμικού Κράτους σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης και διεθνή δίκτυα «ενημέρωσης», με άλλα λόγια, είναι το ένα κομμάτι του παζλ, που «κλειδώνει» και αποκτά άλλη διάσταση μόλις έρθει σε συνάρτηση με τη στάση ηγετών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Οπως π.χ. προχτές με τον υποκριτικό «δισταγμό» του Προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα μπροστά στα κελεύσματα των Αμερικανών στρατηγών για διεύρυνση του πεδίου αεροπορικών επιδρομών και σε θέσεις του «Ισλαμικού Κράτους» στη Συρία, πέρα από αυτές που ήδη βομβαρδίζονται στο βόρειο Ιράκ. Λες και αυτή η αλλαγή τακτικής αλλάζει κάτι στη βασική στρατηγική της Ουάσιγκτον που παραμένει η προώθηση των συμφερόντων των αμερικανικών μονοπωλίων στην ευρεία Μέση Ανατολή, με διάφορες μορφές και μέσα, είτε με άμεσες πολεμικές επιχειρήσεις, ή ανατροπή κυβερνήσεων ή ειρήνη με το «πιστόλι στον κρόταφο».
Μπροστά σε αυτό το στόχο όλα τα μέσα είναι «θεμιτά» για τους ιμπεριαλιστές. Ακόμη και το ξαναγράψιμο του χάρτη της ευρύτερης περιοχής, όπως έδειξε την περασμένη Τρίτη μία ενδιαφέρουσα ανάλυση του ιδρύματος γεωπολιτικών αναλύσεων STRATFOR, που συνδέεται συχνά με τη CIA και τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες.
Το άρθρο λοιπόν του STRATFOR στις 26/8/14 με τίτλο: «Συρία και Ιράκ ακολουθούν την πορεία του Λιβάνου» έθετε ζήτημα συνολικής επαναχάραξης των συνόρων στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, θεωρώντας ξεπερασμένη, από τις εξελίξεις, τη συμφωνία Σάικς - Πικό που πήρε το όνομά της από το Γάλλο διπλωμάτη Φρανσουά Ζορζ Πικό και τον Βρετανό Μαρκ Σάικς και μοίραζε στους Αγγλους και Γάλλους ιμπεριαλιστές τα εδάφη της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στη Μέση Ανατολή με τη συναίνεση της τσαρικής Ρωσίας, το Μάη του 1916, δημιουργώντας το νέο χάρτη της περιοχής με τη μετέπειτα δημιουργία των Λιβάνου, Συρίας, Ιράκ, Σαουδικής Αραβίας, Ιορδανίας.
«Είναι ώρα να σταματήσετε να σκέφτεστε τη σταθεροποίηση της Συρίας και του Ιράκ και να σκεφθείτε μία νέα δυναμική πέρα από τεχνητά κράτη που πλέον δεν λειτουργούν» σημείωναν χαρακτηριστικά ως συμπέρασμα οι αναλυτές του STRATFOR.
Προφανώς, λοιπόν, ο στόχος των Αμερικανών, Βρετανών, Γάλλων και άλλων καπιταλιστικών κρατών της περιοχής δεν είναι η «σταθεροποίηση» του Ιράκ ή της γειτονικής Συρίας, αλλά το αντίθετό της, εφόσον αυτό, εξυπηρετεί, σήμερα, τα τωρινά σχέδιά τους.
Σε αυτό το σκηνικό, οι εξελίξεις της περασμένης βδομάδας, προσπέρασαν την επικράτηση των κουρδικών δυνάμεων ασφαλείας στο Φράγμα της Μοσούλης και την ανακατάληψη καμιά δεκαριά χωριών, πέριξ του βόρειου τμήματος της πόλης, μετά από περίπου ένα τρίμηνο, φέρνοντας στο προσκήνιο το δράμα των περίπου 15.000 κατοίκων της πόλης Αμερλί.
Οι 15.000 κάτοικοι της πόλης, Σιίτες Τουρκμάνοι στην πλειονότητά τους, πολιορκούνται ασφυκτικά πάνω από 70 μέρες. Οι προμήθειες της πόλης σε τρόφιμα, καύσιμα, νερό, φάρμακα έχουν πλέον εξαντληθεί. Εκατοντάδες άτομα πεθαίνουν κάθε βδομάδα είτε γιατί δεν βρίσκουν φάρμακα και γιατρούς (το κοντινότερο νοσοκομείο απέχει περίπου 100 χλμ. από την πόλη...), είτε γιατί πέφτουν πάνω τους οι όλμοι και οι ρουκέτες των πάνοπλων τζιχαντιστών που τους έχουν περικυκλώσει, με υπερσύγχρονα όπλα και τεθωρακισμένα, περιμένοντας το κάστρο να πέσει στα χέρια τους για να «καθαρίσουν» την περιοχή.
Και σε αυτήν την περίπτωση, το δράμα των κατοίκων του Αμερλί, προβάλλεται και χρησιμοποιείται από τους ιμπεριαλιστές και τα διεθνή δίκτυα, όπως προ βδομάδων και αυτό των χιλιάδων κυνηγημένων (από τους τζιχαντιστές) αμάχων της θρησκευτικής ζωροαστρικής μειονότητας των Γεζίντι, στα βουνά Σιντζάρ, οι περιοχές των οποίων βομβαρδίστηκαν αρχικά με δέματα τροφίμων (που οι ίδιοι δεν βρήκαν ποτέ!) και στη συνέχεια με βόμβες, ώστε να «ανακουφιστεί» στη συνέχεια η «διεθνής κοινότητα» και να επιτευχθεί την ίδια ώρα, δίχως πολλές αντιρρήσεις, η «επιβεβλημένη» διεύρυνση της ιμπεριαλιστικής επέμβασης των ΗΠΑ στο Ιράκ έναντι θέσεων του «ΙΚ».
Την ίδια στιγμή, η δράση των μισθοφόρων του «Ισλαμικού Κράτους», που ας μην ξεχνάμε αρχικά δημιουργήθηκαν, εκπαιδεύτηκαν, χρηματοδοτήθηκαν και εξοπλίστηκαν από τις μυστικές υπηρεσίες δυτικών και αραβικών χωρών για την ανατροπή κυβερνήσεων σε Συρία, Λιβύη κ.α. δεν χρησιμοποιείται μόνον από τις ΗΠΑ αλλά και από το στενό τους σύμμαχο, τη Βρετανία.
Την Παρασκευή, λοιπόν, ο ηλιοκαμένος από τις πρόσφατες διακοπές στην Πορτογαλία, πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον έσπευσε να χτυπήσει στο Λονδίνο «αντιτρομοκρατικό» συναγερμό και να τρομοκρατήσει το βρετανικό λαό με αδιόρατες και αόριστες απειλές περί «πολύ σοβαρής, επικείμενης τρομοκρατικής απειλής» θέτοντας τις αρμόδιες αρχές σε κατάσταση επαγρύπνησης.
Χρησιμοποίησε ως αφορμή τη δράση των τζιχαντιστών σε Ιράκ και Συρία, τη συμμετοχή Βρετανών και άλλων Ευρωπαίων στην οργάνωσή τους και τους κινδύνους που επισείει η επιστροφή των τελευταίων στη Βρετανία για να πει, με λίγα λόγια, πως ετοιμάζει νέο τρομονόμο αντιμετώπισης των πιθανών τρομοκρατών και στον οποίον μεταξύ άλλων θα επιτρέπεται ακόμη και η κατάσχεση διαβατηρίων σε περίπτωση που κάποιος κριθεί «ύποπτος» τζιχαντιστής τρομοκράτης.
Ενώ οι Ταλιμπάν διευκόλυναν την τρομοκρατία της Αλ Κάιντα, το Ισλαμικό Κράτος είναι ουσιαστικά ένα κράτος που κυβερνάται από τρομοκράτες και θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε ένα τρομοκρατικό κράτος στις ακτές της Μεσογείου, στα σύνορα χώρας - μέλους του ΝΑΤΟ είπε χαρακτηριστικά ο Κάμερον, ενώ «έσπειρε» τις ανησυχίες περί της «πολύ σοβαρής, επικείμενης τρομοκρατικής απειλής». Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά και σίγουρα ούτε η τελευταία, που τα σκηνικά τρόμου στήνονται για την τρομοκράτηση των λαών.
Ο Γκρέγκορ Γκίζι, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της «Λίνκε» (αριστερά) Γερμανίας, που είναι από τα «πρώτα βιολιά» μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ στο οπορτουνιστικό μόρφωμα του «Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς», για άλλη μια φορά απέδειξε το ρόλο των οπορτουνιστών στην προώθηση της αστικής πολιτικής. Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Τageszeitung», τάχθηκε ανοιχτά υπέρ της εξαγωγής όπλων από τη Γερμανία στο PKK, τους Πεσμεργκά και το Ιράκ για να «σταματήσει η τρομοκρατία του "Ισλαμικού Κράτους"». Η «Λίνκε», υιοθετώντας όλα τα «ανθρωπιστικά προσχήματα» των ιμπεριαλιστών που χρησιμοποιούν στις επεμβάσεις τους, πλειοδοτεί παραπέρα. Απαντώντας σε ερώτηση αν «αρκούν αυτά που κάνει η Γερμανία για να σώσει τους Γιαζίντι και τους χριστιανούς στο Ιράκ από την τρομοκρατική ομάδα του "Ισλαμικού Κράτους"», το στέλεχος της «Λίνκε» απάντησε: «Θα πρέπει να συμμετέχουμε ακόμα περισσότερο στην παροχή βοήθειας. Επιπλέον το ΝΑΤΟ και η Γερμανία πρέπει να φροντίσουν ώστε οι δυνάμεις στο Ιράκ και το Κουρδιστάν να είναι σε θέση να σταματήσουν το IΚ».
Στη συνέχεια έγινε ακόμα πιο συγκεκριμένος: «Στην πραγματικότητα, είμαι αυστηρά ενάντια στις εξαγωγές όπλων από τη Γερμανία. Επειδή, όμως, η Γερμανία είναι ένας σημαντικός εξαγωγέας όπλων σε αυτήν την εξαιρετική περίπτωση θα μπορούσε να είναι επιτρεπτή η εξαγωγή όπλων αν δεν είναι άμεσα σε θέση άλλες χώρες. Δεν μπορεί κανείς να σταματήσει το ΙΚ με επιστολές διαμαρτυρίας»... «Σε αυτήν την κατάσταση έκτακτης ανάγκης είναι ανάγκη να αποτραπεί το μεγαλύτερο κακό»... Ο Γκίζι, επίσης, δε διστάζει να το πάει ακόμα παραπέρα, απαντώντας στη δημοσιογραφική ερώτηση τι θα γίνει «αν η Δύση εξοπλίσει το ΡΚΚ και τους Πεσμεργκά και υπάρξει μεσοπρόθεσμα η απειλή κλιμάκωσης με την Τουρκία και το Ιράκ». Ιδού η αποκαλυπτική απάντησή του: «Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αστάθεια αλλά πρέπει να το ρισκάρουμε. Θεωρώ ότι το ενδεχόμενο ενός κουρδικού κράτους μπορεί μακροπρόθεσμα να εξασφαλίσει περισσότερη σταθερότητα». Δηλαδή ο «αριστερός» Γκίζι υπέρ και της επαναχάραξης συνόρων με ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις! Τέτοια «αριστερά» να τη χαίρονται!