Eurokinissi |
Ευ. Τσακαλώτος - Γ. Σταθάκης. Εργάζονται πυρετωδώς για να ολοκληρώσουν τα «εργαλεία» ενίσχυσης» του κεφαλαίου και τις επενδύσεις |
Οπως χαρακτηριστικά τόνισε ο υπουργός Οικονομίας, Γ. Σταθάκης, μιλώντας στην «Αυγή», σχετικά με τον υπό διαμόρφωση αναπτυξιακό νόμο: «Σε αντίθεση με το παρελθόν, τώρα προσπαθούμε να συνδυάσουμε περισσότερα του ενός εργαλεία: όχι μόνο επιδοτήσεις, αλλά και φορολογικά κίνητρα, φορολογική σταθερότητα για μεγάλες ξένες επενδύσεις και χρηματοδοτικά εργαλεία, τα οποία, πέρα από τις επιδοτήσεις, θα διευκολύνουν και το δανεισμό των επιχειρήσεων».
Σε αυτό το πλαίσιο, είναι φανερό το γεγονός ότι ο νέος «αναπτυξιακός νόμος» - αναμένεται να κατατεθεί στη Βουλή στις αρχές του Γενάρη - θα δίνει ειδική έμφαση σε σειρά από διαρθρωτικού χαρακτήρα παρεμβάσεις και μάλιστα στοχευμένα σε τμήματα του κεφαλαίου και σε «δυναμικούς» τομείς της οικονομίας και της παραγωγής, στη γραμμή του «συγκριτικού πλεονεκτήματος», της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων, της μεγάλης παραγωγικότητας και προστιθέμενης αξίας όπως ζητά και ο ΣΕΒ και βέβαια της διευρυμένης κερδοφορίας τους στην κλίμακα της παραγωγής.
Η προσπάθεια της κυβέρνησης να δώσει ώθηση στην ανάκαμψη στην τωρινή δοσμένη φάση της καπιταλιστικής κρίσης, δυσκολεύεται από τη στενότητα της άμεσης κρατικής χρηματοδότησης των επιχειρηματιών, μέσω του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, γι' αυτό και η κυβέρνηση βιάζεται να ανοίξει η συζήτηση με τους δανειστές για την αναδιάρθρωση του χρέους, ώστε να εξοικονομηθεί κρατικό χρήμα και για επενδύσεις. Ταυτόχρονα, όμως, υπάρχουν και άλλα αποφασιστικά εργαλεία για την τόνωση των νέων κερδοφόρων επενδύσεων, τα οποία θα αξιοποιηθούν από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπως οι φορολογικές μειώσεις και απαλλαγές, ειδικά φορολογικά καθεστώτα ακόμη και «ελεύθερες οικονομικές ζώνες» σε περιοχές της χώρας, σε συνδυασμό βέβαια με μια σειρά από εργαλεία φτηνής χρηματοδότησης των επιχειρηματικών ομίλων. Αυτά με τη σειρά τους, «κουμπώνουν» με τον πακτωλό των κεφαλαίων που θα διοχετευθεί μέσω ΕΣΠΑ, την κρατική συγχρηματοδότηση, μέσω του προϋπολογισμού, με το «επενδυτικό πακέτο Γιούνκερ», την παροχή κρατικών και διακρατικών εγγυήσεων στις τράπεζες, προκειμένου να διοχετεύουν φτηνή ρευστότητα και κεφάλαια στους «επενδυτές».
Με τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ - επενδυτικός βραχίονας της ΕΕ), Β. Χόγερ, συναντήθηκαν στην Αθήνα οι υπουργοί Οικονομίας, Γ. Σταθάκης, και Οικονομικών, Ευ. Τσακαλώτος.
Σύμφωνα με την κυβερνητική ανακοίνωση, ο Β. Χόγερ τόνισε ότι η ΕΤΕπ εργάζεται εντατικά σε μια προσπάθεια αναζήτησης επενδύσεων, μέσα από το «πακέτο Γιούνκερ» και άλλα ευρωπαϊκά επενδυτικά προγράμματα.
Από την πλευρά του, ο Γ. Σταθάκης εστίασε στα συμπληρωματικά χρηματοδοτικά εργαλεία που προωθεί η συγκυβέρνηση.
Ειδικότερα:
-- Η μετεξέλιξη του «Εθνικού Ταμείου Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης» (ΕΤΕΑΝ) σε ένα φορέα - «ομπρέλα» για τη διαχείριση των διαθέσιμων χρηματοδοτικών εργαλείων. Αφορά στην παροχή κρατικών εγγυήσεων προς τις τράπεζες, που θα δανειοδοτήσουν τις επιχειρήσεις, έτσι ώστε να μειωθεί το κόστος του δανεισμού (επιτόκια κ.ά.).
-- Η διεύρυνση του «Ελληνικού Επενδυτικού Ταμείου» (IFG) για τη χρηματοδότηση του μετοχικού κεφαλαίου των «μικρομεσαίων επιχειρήσεων», δηλαδή ισχυρών επιχειρήσεων που απασχολούν μέχρι και 250 εργαζόμενους, με τζίρο μέχρι 50 εκατ. ευρώ το χρόνο. Στο επίκεντρο βρίσκεται η ενεργοποίηση του μηχανισμού χρηματοδότησης, στον οποίο ήδη έχει συνεισφέρει κεφάλαια η γερμανική «επενδυτική» τράπεζα KfW, αλλά και με τη σύμπραξη άλλων «επενδυτικών» κρατικών ταμείων της ΕΕ (π.χ. Γαλλία), καθώς και ιδιωτών. Σε κάθε περίπτωση, η συμμετοχή των κυβερνήσεων της Ευρωζώνης στο εν λόγω ταμείο χρηματοδότησης είναι αναπόσπαστα δεμένη με τα ειδικά συμφέροντα και τις συμφωνίες που θα «κλείσουν» επί ελληνικού εδάφους, για τα μονοπώλια του κάθε κράτους.
Παράλληλα, η ενεργοποίηση του σχεδίου προϋποθέτει την αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας του ελληνικού κράτους και των ελληνικών τραπεζικών ομίλων, γεγονός που με τη σειρά του έχει ως όρο και προϋπόθεση την ολοκλήρωση της «αξιολόγησης» και των αντιλαϊκών μέτρων (Ασφαλιστικό, συντάξεις, Εργασιακά, νέα μέτρα φοροληστείας των λαϊκών νοικοκυριών κ.ά.).
Στο πλαίσιο πρόσφατης συνάντησης με τη διοίκηση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ-επενδυτικός βραχίονας της ΕΕ), ο υπουργός Οικονομικών, Ευ. Τσακαλώτος, καθόλου τυχαία, επικέντρωσε στο υπό ίδρυση «Ταμείο Αξιοποίησης της Δημόσιας Περιουσίας», στο οποίο θα μεταφερθούν κρατικά περιουσιακά στοιχεία ύψους μέχρι 50 δισ. ευρώ. Ανάγλυφα προκύπτει το γεγονός ότι και το εν λόγω ταμείο θα αποτελέσει ένα ακόμη εργαλείο, στο πλαίσιο της πολύμορφης ενίσχυσης των τμημάτων του κεφαλαίου (εγγυήσεις, δάνεια κ.λπ.).
Σε ό,τι αφορά τις προτεραιότητες του αναπτυξιακού νόμου, το οικονομικό επιτελείο της συγκυβέρνησης ξεχωρίζει αυτές που εντάσσονται στους «δυναμικούς κλάδους» της οικονομίας, όπως «αγροτοδιατροφικό σύμπλεγμα, φαρμακοβιομηχανία, καινοτομία και τεχνολογία και άλλες που έχουν ήδη ενσωματωθεί στο ΕΣΠΑ». Επιπλέον, θα υπάρχει το κίνητρο «για επτά χρόνια σταθερού φορολογικού περιβάλλοντος» για τις επιχειρήσεις «που επιθυμούν να επενδύσουν μακροχρόνια».
Στα σκαριά βρίσκεται και η διαμόρφωση ενός ακόμη «θεσμού» του λεγόμενου «αναπτυξιακού συμβουλίου. Σύμφωνα με τα λεγόμενα από το κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο, πρόκειται για ένα «θεσμό κοινωνικού διαλόγου και συμμετοχής», στον οποίο θα μετέχουν οι «κοινωνικοί εταίροι», με αντικείμενο την «αναπτυξιακή πολιτική».
Επί της ουσίας, πρόκειται για την πρόταση που έχει υποδείξει ο ΣΕΒ σχετικά με τη διαμόρφωση ειδικού επιτελικού οργάνου για τη βιομηχανία, και, βέβαια, με την αποφασιστική συμβολή και των εγχώριων βιομηχάνων. Το όργανο αυτό θα λειτουργήσει ως καταλύτης όχι μόνο για τον καθορισμό στόχων, αλλά και για την παρακολούθηση της υλοποίησης των στόχων στον τομέα της βιομηχανίας και την αντιμετώπιση θεμάτων της βιομηχανίας (το ζήτημα της Ενέργειας, το φορολογικό σύστημα, τα «κόκκινα» επιχειρηματικά δάνεια, κ.ά.).
Επιπλέον, σύμφωνα με τον Γ. Σταθάκη, σε ό,τι αφορά «την ενίσχυση του θεσμού των στρατηγικών επενδύσεων», οι στόχοι αφορούν στη συγκέντρωση των αρμοδιοτήτων και των επαφών με τους «επενδυτές» στη «διεύθυνση στρατηγικών επενδύσεων», με στόχο την «επιτάχυνση των διαδικασιών αδειοδότησης, με εξαίρεση επενδύσεις που έχουν πολύ δυνατό περιβαλλοντικό πρόβλημα»....
Οι εγχώριοι βιομηχανικοί σύνδεσμοι σε υπόμνημά τους προς τη συγκυβέρνηση, ως «αναπτυξιακό αντίβαρο», θέτουν τις διαρθρωτικές παρεμβάσεις, όπως για τις αδειοδοτήσεις, τα χρηματοδοτικά εργαλεία, την καινοτομία, την τεχνολογία και την εξωστρέφεια, τις λειτουργικές υποδομές, το «δυσβάσταχτο κόστος Ενέργειας» των βιομηχάνων κ.ά.
«Μια μεγάλη μεταστροφή της οικονομίας σε δραστηριότητες κατά κύριο λόγο παραγωγικές, κατά κύριο λόγο εξωστρεφείς, κατά κύριο λόγο υψηλής προστιθέμενης αξίας και κατά κύριο λόγο κατάλληλες να αξιοποιήσουν το μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα που έχει η χώρα μας».
Αυτή είναι η γραμμή της συγκυβέρνησης σε ό,τι αφορά τη διαμόρφωση της λεγόμενης «κοινωνικής οικονομίας», όπως την παρουσίασε ο υπουργός Οικονομίας, Γ. Σταθάκης. Το μοντέλο αυτό είναι «καρμπόν» από τις προτάσεις του ΣΕΒ, με τις αναγκαίες «προσαρμογές» σε μικρότερου μεγέθους επιχειρήσεις, που με τη σειρά τους θα συμβάλουν στο παραγωγικό πρότυπο που έχει ανάγκη το κεφάλαιο και την τόνωση της ανταγωνιστικότητας και των επιχειρηματικών κερδών. Και βέβαια, τα περί... «κοινωνικής οικονομίας» αποτελούν μια ακόμη απάτη ολκής, αντίστοιχη με αυτή του λεγόμενου «παράλληλου προγράμματος» της συγκυβέρνησης.
«Πολλές από αυτές τις επιχειρήσεις έχουν εγκαταλειφθεί από τους ιδιοκτήτες ή τους μετόχους τους και, παρά τις δυνατότητες ανάπτυξής τους, δεν ενδιαφέρουν κανέναν εκτός από τους εργαζόμενους που χρειάζονται να εργαστούν και να ζήσουν τις οικογένειές τους». Αυτό τόνισε, χαρακτηριστικά, ο υφυπουργός Οικονομίας, Αλ. Χαρίτσης. Επί της ουσίας, πρόκειται για διάφορα υποπρογράμματα που τρέχουν στο πλαίσιο του νέου ΕΣΠΑ. Καθόλου τυχαία, η κυβερνητική επιχείρηση εξαπάτησης εστιάζει σε «τοπικούς συνεταιρισμούς», όπως στη «δημιουργία σε τοπικό επίπεδο συνεταιρισμών αξιοποίησης ΑΠΕ που αποτελεί μια ευρωπαϊκή τάση», στην ανακύκλωση, στην παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών στον πολιτισμό, στην «ποιότητα ζωής», αλλά και σε τομείς όπως η «εξεύρεση και εκπαίδευση ανθρώπινου δυναμικού», η παροχή υπηρεσιών κ.ά. Σε αυτό το πλαίσιο, η λεγόμενη «κοινωνική οικονομία» είναι αναπόσπαστα δεμένη με την κατεδάφιση των όποιων δημόσιων υποδομών για την κοινωνική μέριμνα και προστασία. Ταυτόχρονα και παράλληλα, αποτελεί ένα ακόμη όχημα κατεδάφισης των εργασιακών δικαιωμάτων, ιδιαίτερα στις υπό αναδιάρθρωση επιχειρήσεις και «ζώνες», οι οποίες «έχουν εγκαταλειφθεί από τους ιδιοκτήτες τους».
Χαρακτηριστικές είναι αναφορές της υφυπουργού Βιομηχανίας, Θ. Τζάκρη. Σε συνάντηση που είχε την προηγούμενη βδομάδα με πρωτοβουλία του Συνδέσμου Βιομηχάνων Βόρειας Ελλάδας (ΣΒΒΕ), επανέφερε το ζήτημα του ειδικού φορολογικού καθεστώτος για τις εξαγωγικές επιχειρήσεις, ειδικά για όσες είναι εγκατεστημένες στην παραμεθόριο περιοχή. Απευθυνόμενη σε επιχειρηματίες στη βιομηχανική περιοχή (ΒΙΠΕ) Κιλκίς, τόνισε ότι εντός του 2016 θα προκηρυχτεί το συγχρηματοδοτούμενο πρόγραμμα, που αφορά στην αναδιάρθρωση επιχειρήσεων που είναι εγκατεστημένες στη ΒΙΠΕ. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι φανερό ότι ετοιμάζονται τα νέα «επιχειρηματικά τζάκια», τα οποία με κρατικό χρήμα και ενισχύσεις θα αναλάβουν τη διαχείριση «προβληματικών» επιχειρήσεων, αλλά με «ανταγωνιστική» προοπτική. Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της ΒΙΠΕ εστίασε στην ανάγκη μετεξέλιξης της βιομηχανικής ζώνης Κιλκίς σε «ελεύθερη οικονομική ζώνη». Αυτό με τη σειρά του, πέρα από τα ειδικά φορολογικά και άλλα προνόμια, σηματοδοτεί την πλήρη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, των μισθών και των δικαιωμάτων, με στόχο βέβαια να ανακάμψουν οι «υγιείς» μεγαλοεπιχειρηματίες, αλλά και να έρθουν νέες κερδοφόρες επενδύσεις. (Για τη λεγόμενη κοινωνική οικονομία, βλέπε στο σημερινό «Ριζοσπάστη», σελ. 10 - 11).