Είτε χυδαίος είτε «ραφιναρισμένος», ο αντικομμουνισμός στοχεύει στο να συμβιβάσει το λαό με τη βαρβαρότητα που επιβάλλουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου
Eurokinissi |
Από την παρουσίαση, χτες, της πρότασης της ΝΔ για τα χρέη νοικοκυριών και επιχειρήσεων |
«Οι αριστεροί δεν είναι δημοκράτες (...) Η Κομμουνιστική Αριστερά - και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι διάσπαση του ΚΚΕ, κι αυτοί οι άνθρωποι είναι κομμουνιστές - όπου κυβέρνησε, κυβέρνησε με ολοκληρωτισμό. Στην Ελλάδα, όμως, κυρίως λόγω του Εμφυλίου και μετά λόγω της χούντας, δημιουργήθηκε αυτό που ονομάζουμε "ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς" (...) Αν πας στη Βουλγαρία, στη Ρουμανία, στη Λετονία, στην Εσθονία, στην Τσεχία, στην Ουγγαρία, στην Πολωνία, και πεις "είμαι κομμουνιστής" σε βάζουν φυλακή. Δεν μπορείς να το πεις. Με το που το λες είσαι φυλακή. Στην Ελλάδα, μόνο αν είσαι αριστερός είσαι καλός»...
Χτες, μιλώντας στο ραδιοσταθμό «Πρακτορείο 104,9 FM», ο Γ. Κουμουτσάκος είπε: «Προφανώς ήταν μια λάθος δήλωση (...) Από εκεί και πέρα, όμως, πάμε στην πολιτική ουσία του θέματος. Η θέση του κόμματος εκφράζεται από τον πρόεδρό του και (...) ο Κυρ. Μητσοτάκης δήλωσε και σχεδόν είναι τα λόγια του ότι δεν υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές μεταξύ Δεξιάς, Κέντρου και Αριστεράς, αλλά μεταξύ αλήθειας και αποτελεσματικότητας, από τη μία πλευρά, και λαϊκισμού και ψέματος, από την άλλη».
Για να στηρίξει τα παραπάνω, υποστήριξε ότι «ο Κωνσταντίνος Καραμανλής σε μια ιστορική απόφαση νομιμοποίησε τη δράση του Κομμουνιστικού Κόμματος. Αυτή είναι η ιδεολογική φυσιογνωμία της ΝΔ και σας εξήγησα ότι οι δηλώσεις Γεωργιάδη ήταν μια λάθος δήλωση». Η αλήθεια, βεβαίως, είναι ότι η νομιμοποίηση δεν χαρίστηκε από κανέναν, το ΚΚΕ την επέβαλε «ντε φάκτο» το 1974, με τη δράση του και την παρέμβασή του και ενώ κάθε άλλη επιλογή από το αστικό κράτος θα ερχόταν σε κατάφωρη αντίθεση με τη λαϊκή θέληση.
Σε κάθε περίπτωση, οι δηλώσεις Κουμουτσάκου δεν μπορούν να κρύψουν ότι ο αντικομμουνισμός αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο μιας γενικότερης προσπάθειας να συκοφαντηθεί το κίνημα, να συρθεί ο λαός σε συμβιβασμό με την πολιτική που τον εξαθλιώνει και να πειστεί ότι δεν υπάρχει εναλλακτική διέξοδος από τη βαρβαρότητα που ζει μέσα στο σύστημα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Αυτόν το στόχο υπηρετούν από κοινού ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, παρά τις μεταξύ τους διαφορές, τους ανταγωνισμούς και τις αντιθέσεις.
Θυμίζουμε, επίσης, ότι ο ίδιος ο Κυρ. Μητσοτάκης, ανάμεσα σε πολλές ανάλογες παρεμβάσεις, είπε στις 10/10, στη συζήτηση στη Βουλή για τη λεγόμενη διαπλοκή, ότι «η χώρα δε θα γίνει λαϊκή δημοκρατία. Τη λύσαμε αυτήν την εκκρεμότητα ιστορικά». Αλλά και ο Αδ. Γεωργιάδης, στην προσπάθειά του να ανασκευάσει τάχα, απέδειξε ότι ο ίδιος και το κόμμα του έχουν επεξεργασμένη γραμμή συκοφάντησης των κατακτήσεων που είχαν οι λαοί στις χώρες που οικοδομούσαν το σοσιαλισμό.
Δήλωσε μεταξύ άλλων ο αντιπρόεδρος της ΝΔ: «Εγώ δεν είπα (...) να απαγορεύσουμε στην Ελλάδα, ή να κλείνουμε στη φυλακή όσους πιστεύουν στον κομμουνισμό. Είπα ότι σε μια σειρά ανατολικών χωρών ισχύουν αυτού του τύπου οι πρακτικές, γιατί αυτοί θυμούνται την εποχή που είχαν κομμουνισμό και έχουν πολύ άσχημες μνήμες από αυτό. Είναι μια ιστορικού τύπου συζήτηση (...) Στις χώρες που έχουν κομμουνισμό, τόσο έχουν φοβηθεί από τον ολοκληρωτισμό αυτών των ανθρώπων, που αφού έπεσε εκεί ο κομμουνισμός, και έχουν περάσει 20 χρόνια και 30, παραμένει ο κομμουνισμός απαγορευμένος»...
Στο μεταξύ, η ΝΔ παρουσίασε χτες την πρότασή της για τη ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους απέναντι σε τράπεζες, εφορία και ασφαλιστικά ταμεία. Η πρόταση κινείται στη λογική του προηγούμενου «νόμου Δένδια», με ορισμένες διαφοροποιήσεις.
Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για μέτρα που δεν προσφέρουν ουσιαστική ανακούφιση στα λαϊκά νοικοκυριά από τα βάρη των χρεών που μεγαλώνουν, αλλά στόχο έχουν να εξασφαλίσουν στις τράπεζες έστω και ένα μέρος από τα χρωστούμενα, που κινδυνεύουν να τα χάσουν εντελώς. Ταυτόχρονα, σε ό,τι αφορά τα χρέη των επιχειρήσεων, οι προτάσεις της φιλοδοξούν να παίξουν και το ρόλο του ρυθμιστή για το ποιες υπερχρεωμένες επιχειρήσεις θα επιβιώσουν με αναδιάρθρωση και ποιες θα φύγουν οριστικά από τη μέση.
Για τα νοικοκυριά η πρόταση της ΝΔ, χοντρικά, περιλαμβάνει διαχωρισμό όλων των υποθέσεων σε τρεις βασικές κατηγορίες: Οφειλέτες χωρίς περιουσιακά στοιχεία, οφειλέτες με μοναδικό περιουσιακό στοιχείο την κύρια κατοικία τους, οφειλέτες με επιπλέον περιουσιακά στοιχεία πέραν της κύριας κατοικίας τους και εκδίκαση κατά προτεραιότητα των υποθέσεων της τρίτης κατηγορίας, όπου ενδεχομένως βρίσκονται οι «στρατηγικοί» κακοπληρωτές.
Για τις επιχειρήσεις η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας περιλαμβάνει «απλοποιημένη εξωδικαστική επίλυση για επιχειρήσεις με τζίρο μέχρι 2.500.000 ευρώ, όπου τα πιστωτικά ιδρύματα υποχρεώνονται να προτείνουν αναδιάρθρωση των χρεών του οφειλέτη με βάση τις προβλέψεις που έχουν ήδη γίνει από τις ίδιες τις τράπεζες. Εφόσον στη συμφωνία που θα επιτευχθεί μεταξύ του οφειλέτη και της τράπεζας προβλέπεται και διαγραφή χρέους, αυτή θα συμπαρασύρει αυτόματα και αναλογικά τις προσαυξήσεις και τα πρόστιμα προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία».
Για μεγάλες επιχειρήσεις καθώς και για εκείνες που δεν καλύπτονται από την εξωδικαστική επίλυση, προτείνεται να θεσμοθετηθεί «ταχεία δικαστική διαδικασία» ρύθμισης οφειλών πριν από την προσφυγή στις διατάξεις του Πτωχευτικού Κώδικα. «Αρκεί απλά η αναβίωση του κεφ. 3 του Νόμου 4307/2014 (Δένδια)», αναφέρουν από τη ΝΔ.
Τέλος, η ΝΔ προκρίνει «αναμόρφωση της πτωχευτικής διαδικασίας» με στόχο η διαδικασία ρευστοποίησης της πτωχευτικής περιουσίας και η εξόφληση των πιστωτών να ολοκληρώνονται εντός 24 μηνών και η παρέλευση τριετίας από την πτώχευση να απαλλάσσει τον οφειλέτη από όλα τα χρέη του, εκτός εάν εν τω μεταξύ έχει διαπιστωθεί δόλος κατά την πτώχευση, ώστε να μπορεί να επανέλθει ταχύτερα στην οικονομική δραστηριότητα.
Το διακριτό του ρόλο στη χειραγώγηση του λαού, συμπιεζόμενο ανάμεσα στους δυο πόλους του αστικού πολιτικού συστήματος, επιχειρεί να κατοχυρώσει το ΠΑΣΟΚ, διεκδικώντας τον τίτλο του γνήσιου εκφραστή της εγχώριας σοσιαλδημοκρατίας. Οπως αναφέρει σε υλικό που διακινεί, «το ΠΑΣΟΚ είναι και σήμερα ο εγγυητής της ενότητας του λαού. Η πολιτική δύναμη που μπορεί να επιβάλει την εθνική συνεννόηση, μακριά από τις διχαστικές επιλογές του δήθεν αριστερού ΣΥΡΙΖΑ και της δήθεν κεντρώας ΝΔ του κ. Μητσοτάκη».
Στο ίδιο πνεύμα, με αναφορές από το παρελθόν, υποστηρίζει ότι «είναι η μόνη πολιτική παράταξη που μπορεί να φέρει, να προτείνει και να πετύχει ένα νέο Κοινωνικό συμβόλαιο, ανάμεσα σε όλες τις παραγωγικές τάξεις του τόπου. Μακριά τόσο από τις ακραίες ιδεοληπτικές - τυχοδιωκτικές εμμονές του κ. Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και από το νεοφιλελεύθερο - μονεταριστικό πρόγραμμα του κ. Μητσοτάκη».
«Εμείς μπορούμε να υλοποιήσουμε ένα πολιτικό και οικονομικό πρόγραμμα με προοδευτικό πρόσημο, το οποίο θα εξασφαλίζει την κοινωνική ειρήνη και θα δημιουργεί προϋποθέσεις ενός αναπτυξιακού σοκ, ικανού να βγάλει τη χώρα και το λαό από το τέλμα της οικονομικής κρίσης και των μνημονίων» καταλήγει, «κλείνοντας το μάτι» στην αστική τάξη ότι μπορεί ακόμα να παίξει ρόλο στην ενσωμάτωση του λαού.
Σήμερα, κατόπιν πρωτοβουλίας του, ο Γ. Παπανδρέου, νυν πρόεδρος του ΚΙΔΗΣΟ, θα συναντηθεί με τον πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ, Θ. Θεοχαρόπουλο.
«Στο "φλερτ" (σ.σ. με άλλες πολιτικές δυνάμεις) είμαστε ανοιχτοί, αλλά δεν είμαστε ανοιχτοί στο να παραχωρήσουμε το Ποτάμι σε παλιές δυνάμεις. Δε θα γίνουμε συμπλήρωμα ούτε της ΝΔ, ούτε του ΠΑΣΟΚ, ούτε του ΣΥΡΙΖΑ (...) Θα προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε καινούριες συμμαχίες στο κέντρο». Αυτό τόνισε ο Στ. Θεοδωράκης, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό «Creta TV», θέλοντας να οριοθετήσει το κόμμα του απέναντι στις διαρροές στελεχών που πυκνώνουν, εκφράζοντας ταυτόχρονα την επιθυμία να διαπραγματευτεί το Ποτάμι ως ενιαίος φορέας τη μελλοντική του θέση στο αστικό πολιτικό σύστημα.
Στο ίδιο μοτίβο πρόσθεσε: «Ο κόσμος αυτή τη στιγμή σου λέει "Τσίπρας ή Μητσοτάκης;". Εγώ λέω ότι θα πρέπει να περιμένουμε. Είμαστε μακριά από τις εκλογές (...) Εμείς πιστεύουμε στις συνεργασίες, αλίμονό μας εάν μετά από τόσα χρόνια παιδεμού της κοινωνίας ο καθένας από εμάς καθίσει στην καρέκλα του και σαν μικρό παιδί λέει "δεν συνεργάζομαι"». Κατά τ' άλλα, ξεχώρισε το ζήτημα της διευθέτησης του χρέους ως πεδίο για κοινή δράση όλων των αστικών κομμάτων, λέγοντας: «Στο θέμα του χρέους, όμως, πρέπει να είμαστε όλοι ενωμένοι και πρέπει να βρούμε κοινή γραμμή (...) πρέπει να προχωρήσουμε σε μία συμφωνία όλα τα δημοκρατικά κόμματα και να κάνουμε μία πρόταση τέτοια στην Ευρώπη που θα γίνει πιστευτή».