«Η ΕΕ δεν μπορεί να αξιοποιήσει το πλήρες δυναμικό της ηγετικής θέσης στην παγκόσμια σκηνή, παρά μόνο αν συνδυάσει την ήπια δύναμή της με σκληρή δύναμη», αναφέρεται στην Εκθεση! |
Το πολυσέλιδο κείμενο αγκαλιάζει μια σειρά σχετικά ζητήματα όπως την ανάπτυξη παραπέρα στρατιωτικών δυνατοτήτων της ΕΕ, τις ακόμα στενότερες σχέσεις με το ΝΑΤΟ, τη λεγόμενη Λευκή Βίβλο για την Αμυνα, την καθιέρωση ενός «ευρωπαϊκού αμυντικού εξαμήνου» ως μηχανισμού επιτήρησης αν πιάνονται από τα κράτη - μέλη οι στόχοι που μπαίνουν κεντρικά στα τέτοια ζητήματα, την ενίσχυση ευρωενωσιακών προγραμμάτων τύπου «Αθηνά» για συγκρότηση περισσότερων εκστρατευτικών Σωμάτων από πλευράς ΕΕ.
Δίνοντας το περίγραμμα των «απειλών» που τροφοδοτούν οι ανταγωνισμοί ανάμεσα σε μονοπώλια, καπιταλιστικά κράτη και κέντρα, λειτουργώντας και ως προσχήματα ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων μιλούν για «διακρατικές συγκρούσεις, κατάρρευση κρατών, τρομοκρατία, υβριδικές απειλές, ανασφάλεια στον κυβερνοχώρο και ενεργειακή ανασφάλεια, οργανωμένο έγκλημα και αλλαγή του κλίματος». Προσθέτουν ότι «η ΕΕ περιβάλλεται τώρα από ένα τόξο αστάθειας, καθώς σε μεγάλα τμήματα της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής μαίνονται εθνοθρησκευτικές συρράξεις και πόλεμοι δι' αντιπροσώπων, ενώ πληθαίνουν οι τρομοκρατικές ομάδες». Ακόμα ότι «η Ευρώπη βιώνει την απειλή της τρομοκρατίας στο έδαφός της» με τρομοκρατικές επιθέσεις σε ευρωπαϊκές πόλεις. Στοχοποιεί, εξάλλου, τη Ρωσία ότι «συνεχίζει να παραβιάζει την κυριαρχία των γειτόνων της και προκαλεί ανοικτά την ευρωπαϊκή και την παγκόσμια ειρήνη και τάξη ασφαλείας».
Απέναντι σε τέτοια μέτωπα, και μετρώντας την ισχύ και τις δυνατότητες της ΕΕ ως ιμπεριαλιστικού κέντρου έναντι ανταγωνιστών της, το Ευρωκοινοβούλιο ζητά «μια αποτελεσματική κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας», καθώς «η ΕΕ παραμένει η μεγαλύτερη οικονομική δύναμη», αλλά «μπορεί να είναι ένας ισχυρός παγκόσμιος παίκτης ισότιμος άλλων μεγάλων δυνάμεων μόνο εάν όλα τα κράτη - μέλη μιλούν με μια φωνή και δρουν από κοινού στο πλαίσιο μιας ισχυρής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας της ΕΕ».
Και πιο καθαρά ακόμα: «Η ΕΕ πρέπει να ενισχύσει τις οικείες ικανότητες ασφάλειας και άμυνάς της, καθώς δεν μπορεί να αξιοποιήσει το πλήρες δυναμικό της ηγετικής θέσης στην παγκόσμια σκηνή παρά μόνο αν συνδυάσει την απαράμιλλη ήπια δύναμή της με σκληρή δύναμη, ως μέρος της ολοκληρωμένης προσέγγισης της ΕΕ» και προσθέτει ότι «οι ικανότητες άμυνας και αποτροπής είναι κρίσιμης σημασίας για την άσκηση επιρροής εκ μέρους μας κατά τη διάρκεια διπλωματικών συνομιλιών, δεδομένου ότι η πολιτική ισχύος επικρατεί εκ νέου στο χώρο των διεθνών σχέσεων»!
Σε αυτήν τη βάση, «καλεί τα κράτη - μέλη της ΕΕ να αυξήσουν σημαντικά τις στρατιωτικές και αστυνομικές τους συνεισφορές στις ειρηνευτικές αποστολές του ΟΗΕ» προσθέτοντας ταυτόχρονα ότι «οι υφιστάμενες κρίσεις καταδεικνύουν τα όρια του ΟΗΕ» και επιδοκιμάζει τη δέσμευση της διεθνούς στρατηγικής της ΕΕ απέναντι στο ΝΑΤΟ, ως ακρογωνιαίου λίθου της συλλογικής ασφάλειας της ΕΕ.
Εξ ου και «καλεί την ΕΕ και τα κράτη - μέλη να χρησιμοποιήσουν τη θέση τους για να προωθήσουν τη μεταρρύθμιση του Συμβουλίου Ασφαλείας, ιδίως όσον αφορά την άρση του δικαιώματος αρνησικυρίας σε περίπτωση μαζικών θηριωδιών», όπως βαφτίζονται κατά καιρούς προσχήματα επεμβάσεων.
Παραπέρα τονίζει ότι «η αποτελεσματική εφαρμογή της παγκόσμιας στρατηγικής της ΕΕ», που παρουσιάστηκε τον Ιούνη του 2016 ως το σχέδιο της ΕΕ να κατοχυρώσει τα συμφέροντα μονοπωλίων της σε παγκόσμια κλίμακα, «δεν είναι δυνατή χωρίς την ισχυρή δέσμευση, τον ενστερνισμό, την πολιτική βούληση και την ηγετική ικανότητα εκ μέρους των κρατών - μελών». Γι' αυτό «υπογραμμίζει ότι θα πρέπει να διατεθούν από τα κράτη - μέλη οι κατάλληλοι ανθρώπινοι και χρηματοοικονομικοί πόροι για την εφαρμογή της στρατηγικής αυτής, ιδίως στον κρίσιμο τομέα της ασφάλειας και της άμυνας».
Στο ίδιο μοτίβο, καλεί τα κράτη - μέλη «να αυξήσουν τις αμυντικές τους δαπάνες, ώστε να ανταποκριθούν στους στόχους του ΝΑΤΟ όσον αφορά τις ικανότητες, γεγονός που απαιτεί ελάχιστες αμυντικές δαπάνες σε ποσοστό 2% του ΑΕΠ».
Ταυτόχρονα, και αναζητώντας τρόπο να αναπτύξουν τις ευρωενωσιακές στρατιωτικές δυνατότητες και ξέχωρα από το ΝΑΤΟ, στο φόντο και των αντιπαραθέσεων εντός της ΕΕ για το ζήτημα αυτό, η Εκθεση «χαιρετίζει το κοινό έγγραφο των υπουργών Αμυνας της Γαλλίας και της Γερμανίας για την "ανανέωση της Κοινής Πολιτικής Αμυνας και Ασφάλειας" και την ιταλική πρόταση "για μια ισχυρότερη ευρωπαϊκή άμυνα"». Δηλώνει, εξάλλου, «πεπεισμένο ότι το ΝΑΤΟ είναι ζωτικής σημασίας για τη συλλογική ασφάλεια της Ευρώπης, τονίζοντας ωστόσο με έμφαση την ανάγκη διατήρησης των ιδίων ικανοτήτων αντίδρασης της ΕΕ», και σε κάθε περίπτωση «υπενθυμίζει ότι η ενίσχυση του ΝΑΤΟ και η ενίσχυση της ΕΕ αλληλοσυμπληρώνονται και αλληλοενισχύονται».
Επίσης, τάσσεται υπέρ «της δημιουργίας μόνιμου πολιτικοστρατιωτικού αρχηγείου, με μια Ικανότητα Στρατιωτικού Σχεδιασμού και Εκτέλεσης (...) γεγονός που θα ενίσχυε τον στρατηγικό και επιχειρησιακό σχεδιασμό, θα ενδυνάμωνε την πολιτικοστρατιωτική συνεργασία και θα βελτίωνε την ικανότητα ταχείας ανταπόκρισης της ΕΕ σε κρίσεις». Τάσσεται, ακόμα υπέρ «της ενίσχυσης των εργαλείων ταχείας αντίδρασης της ΕΕ, κυρίως με την περαιτέρω βελτίωση της δυνατότητας χρήσης των μάχιμων ομάδων της ΕΕ».
Θυμίζουμε ότι τα σχέδια αυτά περιέγραψε, πρόσφατα στην Αθήνα, σε «Διεθνές Συμπόσιο» ΝΑΤΟικών, ένας από τους καθ' ύλην αρμόδιους για το θέμα, ο στρατηγός Μιχ. Κωσταράκος, τ. αρχηγός ΓΕΕΘΑ και νυν πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής της ΕΕ, λέγοντας π.χ. για τον περιλάλητο Ευρωστρατό ότι δεν χρειάζεται να στηθεί ως ξεχωριστό Σώμα, αλλά διαμορφώνοντας ένα «κέντρο διοίκησης μικρό και αξιόπιστο, για να κατευθύνει τα στρατεύματα που θα του προσφέρονται ως διαθέσιμα από τα κράτη - μέλη».
Τέλος, η Εκθεση του Ευρωκοινοβουλίου φωτογραφίζει ζώνες προτεραιότητας σε ό,τι αφορά την ανάληψη στρατιωτικής δράσης από πλευράς ΕΕ, καθώς «υπενθυμίζει ότι η περιοχή του Σαχέλ (σ.σ: Υποσαχάρια Αφρική) και άλλες συνδεόμενες γεωγραφικές περιοχές αποτελούν περιοχές προτεραιότητας για τη διασφάλιση της ασφάλειας της ΕΕ και τονίζει την αστάθεια της κατάστασης όσον αφορά την ασφάλεια στην περιοχή αυτή, καθώς και τις πιθανές συνέπειες των σημερινών ταραχών».
Τουρκικές προκλήσεις καταγράφηκαν και χτες στον εναέριο χώρο του Αιγαίου. 12 τουρκικά αεροσκάφη, τα 6 οπλισμένα, προχώρησαν σε 11 παραβάσεις και 12 παραβιάσεις ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, ενώ σημειώθηκε και μία εμπλοκή με ελληνικά μαχητικά που σηκώθηκαν για αναχαίτιση.
Στο μεταξύ, χτες το μεσημέρι, ακταιωρός της τουρκικής Ακτοφυλακής έσπευσε στην περιοχή των Ιμίων, όταν ελληνικά αλιευτικά από Κάλυμνο και Λέρο προσέγγισαν τις νησίδες. Στην περιοχή κατέπλευσε και σκάφος του Λιμενικού Σώματος, που ειδοποίησε τους Τούρκους να αποχωρήσουν λέγοντάς τους ότι βρίσκονται εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, κάτι που η τουρκική ακταιωρός αμφισβήτησε. Τα σκάφη από αμφότερες πλευρές αποχώρησαν μετά από λίγο. Οι αρμόδιες πηγές χαρακτήριζαν το συμβάν «συνήθη δραστηριότητα»...
Στη Βιέννη για επαφές με τον Αυστριακό ομόλογό του, Hans Peter Doskozil, βρέθηκε ο υπουργός Αμυνας, Π. Καμμένος, ο οποίος, σε δηλώσεις του και εστιάζοντας στο Προσφυγικό, είπε: «Εχουμε δύο εντελώς ξεχωριστά θέματα, από τη μία πλευρά το θέμα των προσφύγων και την ανάγκη προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους, και από την άλλη πλευρά το θέμα της παράνομης μετανάστευσης, που χρησιμοποιεί το Προσφυγικό για να περάσουν πολίτες τρίτων χωρών προς την Ευρώπη, η οποία δεν έχει τη δυνατότητα να δεχθεί άλλους μετανάστες».
Πρόσθεσε ότι με τον Αυστριακό συμφώνησαν πως «λύση στο προσφυγικό θέμα θα είναι η επιστροφή των προσφύγων στη Συρία, σε ασφαλείς περιοχές, ιδιαίτερα στο νότο της Συρίας, με την εγγύηση διεθνών οργανισμών», ενώ συνέδεσε το Προσφυγικό με τα ζητήματα ασφάλειας, μιλώντας για «φαινόμενα που προσπαθούν να κάνουν χρήση των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών, όπως η προσπάθεια να περάσουν στη Δύση ακραία ισλαμιστικά στοιχεία. Το ίδιο συμβαίνει και με την περιοχή των Βαλκανίων».
Παρεμβαίνοντας στη συζήτηση για την «Εφαρμογή της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ)» στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου, στο Στρασβούργο, ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Κώστας Παπαδάκης σημείωσε:
«Η έκθεση συνιστά βάση για σχέδια νέων ιμπεριαλιστικών πολέμων για τους σχεδιασμούς κερδών των ευρωενωσιακών μονοπωλίων της Ενέργειας. Η "Λευκή Βίβλος για την Αμυνα", το ευρωπαϊκό αμυντικό εξάμηνο, όπως και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αμυνας, η ενίσχυση προγραμμάτων τύπου "ΑΘΗΝΑ" για περισσότερα εκστρατευτικά σώματα είναι μερικά από τα μέσα προώθησης αυτών των σχεδίων της ΕΕ, είτε αυτοτελώς είτε συμπληρωματικά με το ΝΑΤΟ. Η Ευρωπαϊκή Αμυντική Ενωση, ο ευρωστρατός, το ευρωστρατηγείο, με βάση την Παγκόσμια Στρατηγική της ΕΕ, δεν αίρουν, το αντίθετο επιβεβαιώνουν τους οξυνόμενους σφοδρούς ανταγωνισμούς στο εσωτερικό της ΕΕ και συνολικά. Τον πανάκριβο λογαριασμό θα πληρώσουν πάλι οι λαοί με νέα μακελειά, αλλαγές συνόρων, προσφυγιά. Η ελληνική κυβέρνηση εμπλέκει τη χώρα μας σε όλα αυτά, ενώ προκλητικά φωτογραφίζεται και συγχρωτίζεται στα νησιά με χρυσαυγίτες και βγάζει λάδι την εγκληματική ναζιστική ΧΑ. Εδώ και τώρα πάλη ενάντια στα ιμπεριαλιστικά σχέδια ΕΕ - ΝΑΤΟ - ΗΠΑ - κυβερνήσεων. Για να μη χύσουν οι λαοί το αίμα τους για τα συμφέροντα των μονοπωλίων».