Στο σημερινό 4σέλιδο «Εργαζόμενοι και Λαϊκή Συμμαχία» μπορείτε να διαβάσετε τα εξής:
-- Αναλυτικό ρεπορτάζ από τα συλλαλητήρια που πραγματοποιήθηκαν χτες σε όλη τη χώρα μετά από κάλεσμα του ΠΑΜΕ
-- Λιμάνια - Διαμετακόμιση: Ειδικές Οικονομικές Ζώνες για τους στρατηγικούς στόχους του κεφαλαίου προωθούν «χέρι - χέρι» η κυβέρνηση και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα
-- ΟΓΕ: Καμπάνια για τα σύγχρονα δικαιώματα των γυναικών στην εργασία, τη μητρότητα και τον ελεύθερο χρόνο
«Ζώνες» με ειδικό καθεστώς ασυλίας πρόσθετων παροχών για τα μονοπώλια και παραπέρα ένταση της εκμετάλλευσης για τους εργαζόμενους
Eurokinissi |
Η υπερψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι και Ενωση Κεντρώων είναι χαρακτηριστική για την αντιλαϊκή στρατηγική τους σύγκλιση |
Πρόκειται για τις περιβόητες «ελεύθερες ζώνες», οι οποίες αποτελούν κρατική παρέμβαση, στο πλαίσιο της οποίας επιδιώκεται η προσέλκυση ξένων κεφαλαίων - επενδύσεων στη βάση ενός ειδικού καθεστώτος ασυλίας και παροχών στους επιχειρηματικούς ομίλους που επενδύουν σε αυτές τις «ζώνες». Ανάμεσα σε άλλα, το δέλεαρ που προσφέρεται στο μεγάλο κεφάλαιο είναι η απουσία κανόνων για την αδειοδότηση μιας επιχείρησης, η ιδιαίτερα χαμηλή φορολόγηση ή η πλήρης φοροαπαλλαγή των κερδών, η απαλλαγή από ΦΠΑ στις συναλλαγές και, το κυριότερο, η δυνατότητα να εκμεταλλεύεται τους εργαζόμενους ακόμα πιο άγρια, επιβάλλοντας καθεστώς εργασιακής ζούγκλας, χωρίς εργασιακά, ασφαλιστικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα, καταβαραθρώνοντας την τιμή της εργατικής δύναμης, για την αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου.
Η «περιοχή» που ετοιμάζεται να «χτυπήσει» η κυβέρνηση δεν είναι τυχαία. Η μετατροπή της χώρας σε διαμετακομιστικό κόμβο είναι από τους βασικούς στόχους της ελληνικής αστικής τάξης, για την αναβάθμιση της θέσης της - στόχος που διαπλέκεται με τους εντεινόμενους ενδοκαπιταλιστικούς ανταγωνισμούς στην ευρύτερη περιοχή - και όλη αυτή η παραλιακή λεκάνη βρίσκεται στο επίκεντρο αυτού του στόχου.
Εκεί βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια της Μεσογείου, με τρεις Σταθμούς Εμπορευματοκιβωτίων (containers), συνδεδεμένο με σιδηρόδρομο, μεγάλους οδικούς άξονες και με εμπορευματικό κέντρο (Θριάσιο), βρίσκονται δύο μεγάλα ναυπηγεία και ναυπηγοεπισκευαστική βάση, αλλά και η βάση για την κρουαζιέρα, ενώ εξετάζεται το ενδεχόμενο να καταλήγουν εκεί αγωγοί υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG). Εκεί δραστηριοποιούνται μερικοί από τους μεγαλύτερους μονοπωλιακούς ομίλους διεθνώς. Π.χ. η «Cosco» σε ό,τι αφορά τα εμπορευματοκιβώτια (η οποία έχει ναυλώσει για τη μεταφορά των containers της, πλοία Ελλήνων εφοπλιστών, όπως του ομίλου Κωνσταντακόπουλου κ.ά.), ή «Carnival» όσον αφορά την κρουαζιέρα, γερμανοαραβικά μονοπώλια («Thyssen Krupp» και ADM) όσον αφορά τα ναυπηγεία, ενώ υπό ιδιωτικοποίηση είναι το τεράστιο εμπορευματικό κέντρο του Θριασίου και πάει λέγοντας.
Για τη διαμόρφωση ακόμα πιο ευνοϊκού περιβάλλοντος, για την παραπέρα προσέλκυση επενδύσεων στη διαμετακόμιση, που σημαίνει νέες δυνατότητες για κερδοφόρες δραστηριότητες και συμφωνίες για την ελληνική αστική τάξη, έρχεται η κυβέρνηση και με τη στήριξη των άλλων αστικών κομμάτων «πέρασε» από τη Βουλή νόμο για τη διαμόρφωση Εθνικού Μητρώου Φορτοεκφορτωτών Λιμένος και Ξηράς, από το οποίο εξαιρούνται οι εργαζόμενοι (χειριστές φορτοεκφορτωτικών μηχανημάτων, λιμενεργάτες κ.ά.) του λιμανιού του Πειραιά, της Θεσσαλονίκης και των άλλων λιμανιών της χώρας που είναι ανώνυμες εταιρείες, καθώς και των διαμετακομιστικών κέντρα (logistics)!
Το ΚΚΕ καταψήφισε το νομοσχέδιο, με τον ειδικό αγορητή του Κόμματος να αναδεικνύει το γεγονός ότι από το Μητρώο εξαιρούνται οι εργαζόμενοι στα μεγάλα λιμάνια και τα διαμετακομιστικά κέντρα, σημαίνει πρακτικά ότι τα λιμάνια και η διαμετακόμιση μετατρέπονται σε Ειδικές Οικονομικές Ζώνες, αφού:
-- Οι εργαζόμενοι δεν θα είναι «πιστοποιημένοι». «Ποιος θα εξασφαλίζει την ασφάλεια του εργαζόμενου και ποιος θα έχει την εποπτεία; Ο εργοδότης, δηλαδή η COSCO, οι ανώνυμες εταιρείες, οι επιχειρηματικοί όμιλοι;» ανέφερε.
-- Δίνεται η δυνατότητα στην εργοδοσία να μην καθορίζει με Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας τους κανονισμούς διεξαγωγής φορτοεκφορτωτικών εργασιών.
-- Διευκολύνεται με τον τρόπο αυτό η εργοδοσία να εφαρμόσει τέτοιο καθεστώς στους εργαζόμενους του ΟΛΠ μετά τη λήξη της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, που είναι σε ισχύ μέχρι το Μάη του 2017, αλλά και στους εργαζόμενους του ΟΛΘ.
-- Με την εξαίρεση, οι εργαζόμενοι σε ΟΛΠ και ΟΛΘ δεν θα εντάσσονται πλέον στα ΒΑΕ, αφού η νομοθεσία του ΙΚΑ - ΕΤΑΜ προβλέπει την ένταξη των πιστοποιημένων φορτοεκφορτωτών.
-- Δεν θα ισχύουν τα μέτρα πρόληψης, υγιεινής, ασφάλειας και προστασίας της υγείας για τους φορτοεκφορτωτές που προβλέπεται από το ΣΕΠΕ, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στην εργοδοσία με έναν μονομερή κανονισμό εργασίας να καθορίσει όλα τα παραπάνω.
Ο Μανώλης Συντυχάκης επισήμανε ότι «εδώ η επιδίωξή σας είναι τα λιμάνια, με το σύνολο της δραστηριότητάς τους στη ναυτιλία, στη λιμενεργασία, στη ναυπηγοεπισκευή, να αποτελούν οικονομικές ζώνες, χωρίς κανένα εργατικό, ασφαλιστικό, συνδικαλιστικό δικαίωμα και με ειδικό φορολογικό καθεστώς για τις επιχειρήσεις, όπως ακριβώς συμβαίνει σήμερα στην COSCO».
Η επιχείρηση της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για τη διαμόρφωση Ειδικών Οικονομικών Ζωνών στη διαμετακόμιση, μέρος της οποίας είναι βέβαια και οι θαλάσσιες μεταφορές, είναι συνέχεια της πολιτικής των προηγούμενων κυβερνήσεων στη βάση των κατευθύνσεων της ΕΕ.
Χαρακτηριστικά, τον Σεπτέμβρη του 2014, ο πρωθυπουργός της τότε συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, Αντ. Σαμαράς, είχε αναλάβει προσωπική δέσμευση από το βήμα της 79ης Διεθνούς Εκθεσης Θεσσαλονίκης για τη δημιουργία ΕΟΖ «προκειμένου να καταπολεμηθεί η επιχειρηματική μετανάστευση», ενώ «τρέχουν» προγράμματα για ΕΟΖ σε Θράκη και αλλού.
Ακόμα νωρίτερα, το 2011, πρόταση για δημιουργία Ειδικής Οικονομικής Ζώνης στην Ελλάδα είχε τεθεί και από την τότε κυβέρνηση, την οποία υπέγραφε ο υπουργός Ανάπτυξης Μ. Χρυσοχοΐδης, προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Ειδικά για τον Πειραιά, είναι απανωτά τα άρθρα του οικονομικού και ναυτιλιακού Τύπου μέσα από τα οποία εκφράζονται τμήματα του κεφαλαίου, τα οποία πιέζουν στη διαμόρφωση «επιτέλους» τέτοιων ζωνών, αναφέροντας (π.χ. στο «ΧΡΗΜΑ») ότι «θα μπορούσε να γίνει ο Πειραιάς μια "ειδική οικονομική ζώνη" που θα προσφέρει στο διεθνές - κυρίως στο ελληνικό - εφοπλιστικό κεφάλαιο το επιχειρηματικό, φορολογικό, θεσμικό περιβάλλον που απολαμβάνουν σήμερα στο Λονδίνο και ταυτόχρονα να αξιοποιήσει τα αναμφισβήτητα πλεονεκτήματα που διαθέτει η χώρα».
Αντίστοιχα, το «να δημιουργηθούν Ειδικές Οικονομικές Ζώνες για την προσέλκυση επενδυτών στην Ελλάδα», προκειμένου να στηριχθεί η καπιταλιστική ανάκαμψη, προτείνεται και από το γερμανικό κεφάλαιο, μέσω του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών, το οποίο δημοσίευσε σχετική μελέτη τον περασμένο Νοέμβρη.
Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι το πρόσφατο νομοσχέδιο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ψηφίστηκε επίσης από τη ΝΔ, τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, την Ενωση Κεντρώων και το Ποτάμι...
Αντιλαϊκή τεχνογνωσία άλλωστε υπάρχει, αφού και στην Ελλάδα, η δημιουργία ειδικών ζωνών, με την έννοια της διαμόρφωσης τέτοιων ειδικών καθεστώτων για τα κέρδη του κεφαλαίου, δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο.
Ηδη π.χ. τα ποντοπόρα πλοία αποτελούν ουσιαστικά μια Ειδική Οικονομική Ζώνη από το 1953, με το νόμο 2687, περί εισαγωγής και προστασίας κεφαλαίων και επενδύσεων στη χώρα μας, τον οποίο διαφύλαξαν όλες οι αντιλαϊκές κυβερνήσεις και συνεχίζει να διαφυλάττει και η σημερινή ως «κόρη οφθαλμού». Πρόκειται για νόμο που έχει συνταγματική ισχύ και με τους ειδικούς «όρους» που περιέχει, όλοι «κατά παρέκκλιση» του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου, έχει θεμελιώσει το δουλεμπόριο σε βάρος των ναυτεργατών. Με βάση το νόμο αυτό, στα ποντοπόρα πλοία με ελληνική σημαία, μόνο 3 έως 5 (ανάλογα με τη χωρητικότητα του πλοίου) είναι οι ναυτεργάτες με συγκροτημένα δικαιώματα. Οι υπόλοιποι είναι σε καθεστώς μαύρης ανασφάλιστης εργασίας, των οποίων ο μισθός καθορίζεται από το ιδιωτικό συμφωνητικό που έχει υπογράψει η πλοιοκτήτρια εταιρεία με τους ναυτικούς πράκτορες, δηλαδή τους δουλέμπορους.
Τώρα ήρθε η ώρα για το κεφάλαιο να επεκτείνει τις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες και στη στεριά. Αλλωστε, με βάση τον ίδιο νόμο του 1953 έγινε η ιδιωτικοποίηση του λιμανιού του Πειραιά το 2009 και η παράδοση της προβλήτας ΙΙ στον μονοπωλιακό όμιλο της «Cosco», από τις τότε κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Με βάση αυτόν ολοκληρώθηκε η ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ σήμερα από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ (πώληση και του 65% των μετοχών του ΟΛΠ). Με τον ίδιο νόμο έγινε και η ιδιωτικοποίηση των 14 περιφερειακών αεροδρομίων στον μονοπωλιακό όμιλο «Fraport» και έπεται συνέχεια...