Η κυριαρχία στις μεγάλες και μεσαίες αποστάσεις αποτελεί το νέο πεδίο ανταγωνισμού στις πολυεθνικές του Αθλητισμού |
Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις του «Der Spiegel», Αμερικανοί ερευνητές αντι-ντόπινγκ πιστεύουν ότι μία ελίτ ομάδα δρομέων, με προπονητή τον Αλμπέρτο Σαλαζάρ, είναι πιθανό να προχωρά σε συστηματική εξαπάτηση των εγχώριων (ΗΠΑ) και διεθνών Αρχών στο θέμα του ντόπινγκ, και γι' αυτό διεξάγεται μεγάλη έρευνα. Ωστόσο τα πράγματα δείχνουν να είναι πιο «χοντρά», αφού οι αποκαλύψεις αφορούν άμεση εμπλοκή γνωστής αμερικανικής αθλητικής πολυεθνικής. Μάλιστα στα πρώτα στοιχεία της έρευνας συγκαταλέγονται ως σημαντικά μια σειρά ηλεκτρονικών μηνυμάτων, που αποδεικνύουν ότι η συγκεκριμένη πολυεθνική προσπάθησε ουκ ολίγες φορές να παρεμποδίσει την έρευνα.
Γιατί όμως το θέμα αρχίζει να παίρνει τεράστιες διαστάσεις, αν και αφορά έναν συγκεκριμένο προπονητή και κάποιους δρομείς; Και τελικά γιατί η εμπλοκή της συγκεκριμένης πολυεθνικής δείχνει να είναι τόσο άμεση; Ολα αυτά εξηγούνται από το ξεκίνημα της συγκεκριμένης ομάδας και τους λόγους για τους οποίους δημιουργήθηκε. Αυτοί δεν ήταν άλλοι από το στόχο και την πρόθεση της εν λόγω εταιρείας να διεκδικήσει τα πρωτεία στο αγώνισμα του Μαραθωνίου και των μεγάλων αποστάσεων, όπου κυριαρχούσαν αθλητές κυρίως των αφρικανικών χωρών (Κένυα, Αιθιοπία) και φυσικά αντίπαλων (της εν λόγω πολυεθνικής) χορηγών.
Θέτοντας επικεφαλής τον κουβανικής καταγωγής μετανάστη στις ΗΠΑ, προπονητή Αλμπέρτο Σαλαζάρ, και δημιουργώντας μια ομάδα εννέα δρομέων σε ειδικά διαμορφωμένο προπονητικό κέντρο από την πολυεθνική στο Ορεγκον, άρχισαν να τίθενται οι βάσεις για την επίτευξη των στόχων. Η ίδια η εταιρεία εξαρχής έδειχνε να είναι ιδιαίτερα γαλαντόμα στο τι χρειαζόταν προκειμένου να έρθει η επιτυχία. Από τη δημιουργία τεχνικής ατμόσφαιρας ύψους πλέον των 3.000 μέτρων στο σπίτι όπου διέμεναν οι αθλητές, μέχρι τις τεχνολογίες που χρησιμοποιήθηκαν για τις προπονήσεις, το χρήμα έρεε για την επίτευξη του στόχου. Μάλιστα, εξαιτίας ακριβώς αυτής της πανάκριβης εξειδικευμένης τεχνολογίας, αρκετοί χαρακτήρισαν τα όσα συνέβαιναν στο Ορεγκον ως «τεχνολογικό ντόπινγκ». Την ίδια στιγμή μια πολυπληθής ομάδα επιστημονικού προσωπικού, προπονητών, φυσικοθεραπευτών, διαιτολόγων, συνεργαζόταν με τον Σαλαζάρ για την καθημερινή παρακολούθηση των εννέα αθλητών. Την ίδια ώρα τα ποσά αμοιβής των ίδιων των αθλητών ξεπερνούν κατά πολύ τα αντίστοιχα άλλων αθλητών στίβου, αφού σύμφωνα με πληροφορίες αγγίζουν τις 200.000, ενώ κάποιοι που θεωρούνται πρωτοκλασάτοι ενδέχεται να παίρνουν και πολύ παραπάνω.
Στους πρόσφατους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο τέσσερις εκ των δρομέων της ομάδας κατάφεραν να κατακτήσουν μετάλλιο, με σπουδαιότερη επιτυχία εξ αυτών να θεωρείται η διπλή νίκη του Βρετανού δρομέα (υπάρχουν και μη Αμερικανοί αθλητές στην ομάδα) Μο Φάρα στα 5.000μ και 10.000μ, ενώ ακολούθησε το χρυσό στα 15.000μ του Μάθιου Σέντροβιτς και το χάλκινο του Γκλεν Ραπ στον Μαραθώνιο. Μάλιστα ο τελευταίος φαίνεται πως συγκεντρώνει τις μεγαλύτερες ελπίδες της εταιρείας ώστε να έρθει στις επόμενες διεθνείς διοργανώσεις (Παγκόσμιο Στίβου, Ολυμπιακοί Αγώνες 2020) το πολυπόθητο χρυσό στον Μαραθώνιο.
Ωστόσο το ...παραμύθι του Ορεγκον φαίνεται πως δεν έχει μόνο «νεράιδες» αλλά και ...δράκους. Πριν από λίγες μέρες μία μυστική έκθεση από τον Οργανισμό Αντιντόπινγκ των ΗΠΑ (USADA) αποκάλυψε σημαντικές πληροφορίες και λεπτομέρειες για σκοτεινά σημεία της δουλειάς στο Ορεγκον. Κάποιες απ' αυτές στηρίχτηκαν σε μαρτυρίες πρώην μελών σε διάφορα πόστα της συγκεκριμένης ομάδας για τις πρακτικές που χρησιμοποιούνται. Σε αυτές περιλαμβάνονται εκθέσεις για ενέσεις, μεταγγίσεις και πειράματα με φάρμακα. Μάλιστα, στις εκθέσεις που συντάχτηκαν γίνεται λόγος για «επικίνδυνες και μη δοκιμασμένες διαδικασίες», που έχουν σχεδιαστεί για να αυξηθούν τα επίπεδα τεστοστερόνης και της ενέργειας των αθλητών. Με βάση τα όσα έχουν γίνει γνωστά, ένας πρώην δρομέας της συγκεκριμένης ομάδας φέρεται να είπε στους ερευνητές του ντόπινγκ ότι ο Σαλαζάρ έχει «ένα δωμάτιο στο υπόγειό του γεμάτο συμπληρώματα διατροφής», αρκετά εκ των οποίων περιέχουν ουσίες είτε απαγορευμένες, είτε ημι-απογορευμένες (δεν υπάγονται σε κάποια λίστα, αλλά απαγορεύεται η χρήση τους). Σύμφωνα με την έκθεση του USADA, τουλάχιστον πέντε δρομείς από το δημιούργημα του Ορεγκον, μεταξύ των οποίων ο Ραπ, έλαβαν L-καρνιτίνη, της οποίας η χρήση απαγορεύεται.
Τα όσα αποκαλύπτονται στις μυστικές εκθέσεις και φέρεται να συμβαίνουν (ή πράγματι συμβαίνουν) στην περίπτωση της ομάδας του Ορεγκον, σίγουρα δεν αποτελούν κεραυνό εν αιθρία. Αντίθετα, οι ρίζες των όποιων απαντήσεων για το τι συμβαίνει, γιατί συμβαίνει και ίσως ακόμα και γιατί αποκαλύπτεται τώρα, είναι προφανές ότι βρίσκονται στις λογικές και πρακτικές που αντανακλούν τη φιλοσοφία του οικοδομήματος του σημερινού εμπορευματοποιημένου αθλητισμού. Αυτού που φτιαγμένου καθ' εικόνα των καπιταλιστικών σχέσεων λειτουργεί ως ένας ακόμα τομέας για αδυσώπητο κυνήγι κέρδους από τις πολυεθνικές και για κόντρες πολλαπλών συμφερόντων (ακόμα και για γεωστρατηγικά παιχνίδια), εξαιτίας της πολύτιμης βιτρίνας που προσφέρει η δημοφιλία του στη μάζα των ανθρώπων.
Το τι ακριβώς συμβαίνει αποτυπώνεται ξεκάθαρα και από το γεγονός ότι για μια ακόμα φορά το τελευταίο διάστημα, η αιτία ώστε η απόρρητη έκθεση του USADA να βγει στο προσκήνιο φέρεται να είναι ενέργεια των γνωστών χάκερ «Fancy Bears», που χτύπησαν τα αρχεία του Αμερικανικού Οργανισμού Αντιντόπινγκ. Τα χτυπήματα της συγκεκριμένης ομάδας αφορούν κυρίως περιστατικά και αθλητές από χώρες της ΕΕ και τις ΗΠΑ, και αρκετοί είναι αυτοί που τους έχουν συνδυάσει με ρωσικά συμφέροντα, χαρακτηρίζοντας τις ενέργειές τους ως αντίποινα για τον αποκλεισμό των Ρώσων αθλητών.
Από την άλλη, ο ρόλος της αμερικανικής πολυεθνικής στην όλη ιστορία, από την αρχή της μέχρι τα σκοτεινά σημεία της συγκάλυψης παράτυπων δραστηριοτήτων με αναβολικά, δείχνει το μέγεθος του εμπορικού ανταγωνισμού που υπάρχει για μεγαλύτερο μερίδιο στην «πίτα» της αγοράς. Ενας ανταγωνισμός στον οποίο χρησιμοποιούνται ακόμα και αθέμιτα μέσα, προκειμένου αυτή η μάχη να λήξει υπέρ του ενός ή του άλλου εμπλεκόμενου.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στις εκθέσεις του USADA συμπεριλαμβάνεται η άρνηση του Σαλαζάρ να παραδώσει στους υπεύθυνους κουτιά με χάπια (φέρονται ως συμπληρώματα διατροφής) λέγοντας ότι αυτά ανήκουν στην εταιρεία. Μάλιστα, στη συνέχεια της ιστορίας, η ίδια η πολυεθνική ενημέρωσε τους υπεύθυνους πως δεν έχει σκοπό να παρακωλύσει την διαδικασία, αρκεί να υπογραφεί ένα συμφωνητικό «εμπιστευτικότητας» από τις δύο πλευρές.
Και φυσικά είναι προφανές ότι στην κάθε περίπτωση που κακώς κείμενα έρχονται στο προσκήνιο, αλλάζουν τα δεδομένα όσον αφορά τους κερδισμένους και τους χαμένους. Για παράδειγμα, η περίπτωση των αποκαλύψεων για τα όσα συμβαίνουν στην ομάδα του Ορεγκον και η στοχοποίηση της συγκεκριμένης εταιρείας δείχνουν να ισοσκελίζουν τα πράγματα (πρακτικά και ηθικά) σε σχέση με αντίστοιχες πολυεθνικές που, έστω και έμμεσα, εκτέθηκαν στην περίπτωση του «ρωσικού ντόπινγκ» από τις χορηγικές συμφωνίες.