Χαρακτηριστικό παράδειγμα της συνολικότερης επίθεσης στον κλάδο η ατομική Σύμβαση Εργασίας που προώθησε η νέα ιδιοκτησία στον πρώην ΔΟΛ
Μέσα στο πλαίσιο της συνολικότερης αντεργατικής και αντιασφαλιστικής επίθεσης του κεφαλαίου, κλιμακώνεται η επίθεση στα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα και των εργαζομένων στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.
Την ώρα, που με ευθύνη κυβέρνησης και εργοδοσίας ο ασφαλιστικός οργανισμός των εργαζομένων (ΕΔΟΕΑΠ) έχει οδηγηθεί στην «κόψη του ξυραφιού», κορυφώνεται και η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα. Μετά την κατάργηση ουσιαστικά των κλαδικών Συμβάσεων, η συντριπτική πλειοψηφία και των δημοσιογράφων απασχολείται πλέον με ατομικές Συμβάσεις Εργασίας, οι οποίες πολλές φορές επιβλήθηκαν και επιβάλλονται με το «πιστόλι της απόλυσης» στον κρόταφο του εργαζόμενου. Παράλληλα, τσακίζουν κόκαλα στον κλάδο η «μαύρη» και ανασφάλιστη εργασία, η υποδηλωμένη απασχόληση κ.ο.κ.
Μέσα σε αυτήν την απαράδεκτη κατάσταση, χαρακτηριστική, αν και όχι η μοναδική, είναι και η κατάσταση που διαμορφώνεται στα μέσα ενημέρωσης του πρώην ΔΟΛ, τα οποία λειτουργούν με νέα ιδιοκτησία («Alter Ego»).
Η ατομική Σύμβαση Εργασίας που προωθεί προς υπογραφή η νέα ιδιοκτησία, μόνο τυπικά μπορεί να ονομαστεί «Σύμβαση Εξαρτημένης Εργασίας Αορίστου Χρόνου», αφού στην πράξη παραπέμπει σε όρους και συνθήκες εργασίας την εποχή του μεσαίωνα.
Αξιοποιώντας το υπάρχον αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο, που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ διατήρησε ανέπαφο και ενίσχυσε ακόμα περισσότερο σε αντεργατική κατεύθυνση, η επιχείρηση «Αλτερ Εγκο», όχι μόνο επιβάλλει ατομικές συμβάσεις, αλλά μετατρέπει τον εργαζόμενο σε έρμαιο της εργοδοσίας.
Συγκεκριμένα, ενώ υποτίθεται ότι ο μισθωτός προσλαμβάνεται «ως δημοσιογράφος», με το άρθρο 1.3 της σύμβασης μετατρέπεται σε μισθωτό για όλες τις δουλειές, ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες της εργοδοσίας. Οπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο συγκεκριμένο εδάφιο της σύμβασης, «Συμφωνείται ότι ο/η μισθωτός ανάλογα με τις επιχειρηματικές και υπηρεσιακές ανάγκες της Εταιρείας θα παρέχει τις υπηρεσίες του/της και σε κάθε άλλο τμήμα, θέση ή ειδικότητα, τα καθήκοντα της οποίας θα μπορεί κατά την κρίση της Εταιρείας να εκπληρώσει».
Η δε εργασία του δεν περιορίζεται στις εφημερίδες, στα έντυπα και στις ιστοσελίδες της εταιρείας, αλλά επεκτείνεται με τον γενικό όρο «και άλλα» (π.χ. δεν αποκλείεται να κληθεί να δουλέψει παράλληλα και σε ραδιοτηλεοπτικά μέσα).
Μάλιστα, η παροχή τέτοιων υπηρεσιών σε οποιοδήποτε τμήμα, θέση και ειδικότητα, δεν περιορίζεται μόνο στην επιχείρηση «Αλτερ Εγκο», αλλά σε οποιαδήποτε θυγατρική ή συγγενή εταιρεία, ακόμα και σε άλλη εταιρεία μέσω της πρακτικής του «δανεισμού υπηρεσιών». Ετσι, στη σύμβαση ρητά προβλέπεται πως ο μισθωτός «οποτεδήποτε θα παραχωρεί τις υπηρεσίες του/της καθ' οιονδήποτε τρόπο, ακόμη και με τον δανεισμό των υπηρεσιών του/της σε οποιαδήποτε εταιρεία ή επιχείρηση του υποδείξει η Εταιρεία, είτε αυτή είναι θυγατρική, είτε συγγενής εταιρεία, είτε όχι». Δηλαδή, ο μισθωτός δημοσιογράφος που προσλαμβάνεται από την εν λόγω εταιρεία, μπορεί να βρεθεί σε οποιαδήποτε άλλη... Υπάρχει, μάλιστα, ο όρος ότι η εργασία του σε τρίτη επιχείρηση καλύπτεται από τον μισθό που του δίνει η πρώτη εταιρεία και ως εκ τούτου «δεν γεννά καμία απαίτηση ή αξίωση του/της μισθωτού εναντίον της εταιρείας αυτής»...
Οσον αφορά στο χρόνο εργασίας, ενώ τυπικά γίνεται μνεία ότι αυτός θα είναι σύμφωνος με τον νόμο και την Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, εντούτοις ο ακριβής προσδιορισμός του χρόνου εργασίας «θα καθορίζεται από την Εταιρεία στα πλαίσια άσκησης του διευθυντικού δικαιώματος κατά την εύλογη κρίση της». Αντί για σταθερό ωράριο δηλαδή, οι ώρες εργασίας κατά τη διάρκεια της μέρας ή της βδομάδας, καθορίζονται σύμφωνα με το τι έχει ανάγκη κάθε φορά η εργοδοσία.
Αντίστοιχες είναι οι προβλέψεις της Σύμβασης και για τον μισθό. Συγκεκριμένα, με το ποσό που ορίζεται για κάθε μισθωτό δημοσιογράφο, συμψηφίζονται όλα τα επιδόματα και οι προσαυξήσεις. Ετσι, με κάποια ευρώ ψίχουλα επιπλέον, ο εργαζόμενος πρέπει να «ξεχάσει» επιδόματα, νόμιμες προσαυξήσεις, όπως νυχτερινά, αργίες, Κυριακές, ακόμα και αν προέλθουν από Συλλογική Σύμβαση Εργασίας ή διαιτητική απόφαση. Συγκεκριμένα, ορίζεται πως στις εκάστοτε αποδοχές που συμφωνούνται «συμπεριλαμβάνονται και τα κάθε είδους επιδόματα και προσαυξήσεις χωρίς καμία εξαίρεση, κάθε είδους φύσης και ονομασίας ή αιτίας, που επιβάλλονται με ΣΣΕ ή ΔΑ ή με οποιονδήποτε νόμιμο τρόπο, είτε ισχύουν την ημερομηνία έναρξης αυτής της σύμβασης είτε τυχόν επιβληθούν στο μέλλον. Επίσης, συμπεριλαμβάνονται και αμοιβές και αποζημιώσεις για οποιαδήποτε αιτία (ενδεικτικά: νυχτερινά, αργίες, Κυριακές, κ.λπ.)».
Επιπλέον, καθορίζεται ότι ο μισθωτός δεν θα δικαιούται καμία αύξηση αποδοχών, ακόμα και αν οι νόμιμες αποδοχές αυξηθούν ή αλλάξει η οικογενειακή κατάστασή του (γάμος, απόκτηση τέκνων κ.λπ.), με μόνη προϋπόθεση ότι ο μισθός που καταβάλλεται «θα είναι τουλάχιστον ίσος προς το συνολικό ποσό των εκάστοτε πάσης φύσεως νόμιμων αποδοχών». Βέβαια, η συγκεκριμένη προϋπόθεση δεν έχει την παραμικρή αξία, αφού δεν καθορίζεται τι σημαίνει «νόμιμες αποδοχές» και με δεδομένο ότι η παροχή εργασίας κατά τη διάρκεια αργιών, νυχτερινά, όπως και των επιδομάτων, έτσι και αλλιώς συμψηφίζονται και δεν καθορίζονται συγκεκριμένα, ούτε βέβαια πληρώνονται.
Ταυτόχρονα με την εργασιακή ποδηγέτηση των δημοσιογράφων μέσω της σύμβασης, η Εταιρεία επιχειρεί να επιβάλει και «σιγή νεκροταφείου» στους εργαζόμενους.
Οπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, «δημοσιεύματα, δηλώσεις, διαλέξεις που έχουν σχέση με την Εταιρεία ή οποιεσδήποτε συγγενικές ή θυγατρικές προς αυτή Εταιρείες, δεν θα γίνονται από το/τη μισθωτό χωρίς έγγραφη άδεια της Εταιρείας». Γίνεται φανερό ότι ο συγκεκριμένος όρος βάλλει ευθέως κατά της συνδικαλιστικής δράσης και του αναφαίρετου δικαιώματος κάθε εργαζόμενου και συνδικαλιστή να ασκεί κριτική στην εργοδοσία, όπως και να εκφράζει ελεύθερα την άποψή του γι' αυτή.
Στα παραπάνω προστίθεται το γεγονός ότι η Εταιρεία αφήνει ακάλυπτο τον μισθωτό δημοσιογράφο σε οποιαδήποτε δίωξη από τρίτους κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Σε αυτήν την περίπτωση, μάλιστα, η εργοδοσία μπορεί όχι μόνο να απολύσει τον εργαζόμενο, αλλά και να διεκδικήσει αποζημίωση... από τον απολυμένο! Συγκεκριμένα, στο άρθρο 9 (παρ. ε) ορίζεται πως «σε περίπτωση που ασκηθεί σε βάρος της εταιρείας ή της Διοίκησής της αγωγή, μήνυση ή επιβληθεί στην Εταιρεία διοικητική κύρωση λόγω υπαίτιας παραβίασης της νομοθεσίας από τον/την μισθωτό κατά την παροχή εργασίας του/της, η Εταιρεία δικαιούται να καταγγείλει τη σύμβαση εργασίας του μισθωτού και να διεκδικήσει αποζημίωση για τη ζημία που υπέστη»!
Από την κινητοποίηση έξω από το υπουργείο Εργασίας |
Την Τετάρτη 25/10, το ΠΑΜΕ Τύπου και ΜΜΕ πραγματοποίησε απεργιακή συγκέντρωση έξω από το υπουργείο Εργασίας. Στη διάρκειά της, απευθυνόμενος στους συγκεντρωμένους ο Στράτος Κουτσοβίλης, μέλος της Γραμματείας του ΠΑΜΕ Τύπου και ΜΜΕ, αφού μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στις εξελίξεις στον ΕΔΟΕΑΠ, κάλεσε σε συνέχιση του αγώνα, με περιοδείες, εξορμήσεις, συνελεύσεις, συγκρότηση Επιτροπών Αγώνα στους χώρους δουλειάς για την οργάνωση της πάλης, για τη διεκδίκηση των κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων, των Συλλογικών Συμβάσεων, ενάντια στην απληρωσιά, την ανεργία και απολύσεις.
Είχε προηγηθεί την Τρίτη 24/10, πρώτη μέρα της 48ωρης απεργίας, σύσκεψη που πραγματοποίησε το ΠΑΜΕ Τύπου και ΜΜΕ για την οργάνωση του αγώνα. Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκαν οι εξελίξεις στον κλάδο και η οργάνωση της πάλης ενάντια στα σχέδια κυβέρνησης - εργοδοσίας για την ολοκληρωτική κατεδάφιση του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος.