Την ίδια ώρα, ξεκινούν «στα γεμάτα» οι συζητήσεις και τα παζάρια γύρω από τη «μορφή» των μνημονίων της «επόμενης μέρας», ενώ σε κάθε περίπτωση, το περίγραμμα των κατευθύνσεων αυτών φιγουράρει «φαρδιά - πλατιά» και στο συμπληρωματικό μνημόνιο της κυβέρνησης με την πλευρά των ευρωπαϊκών «θεσμών».
Η μία πίσω απ' την άλλη, οι τοποθετήσεις αστικών επιτελείων και ιμπεριαλιστικών «θεσμών» επιβεβαιώνουν ότι ανεξάρτητα από τον τρόπο που το αστικό κράτος θα βγει στις «αγορές» προκειμένου να δανειστεί για λογαριασμό του κεφαλαίου, το βασικό «κρατούμενο» και της «μεταμνημονιακής περιόδου» θα είναι σε κάθε περίπτωση η απαρέγκλιτη εφαρμογή των αντιλαϊκών μέτρων, που αποτελούν και την προϋπόθεση για τη θωράκιση της καπιταλιστικής κερδοφορίας και «ανταγωνιστικότητας».
Μεταξύ άλλων:
Σύμφωνα με την ΤτΕ, «η ύπαρξη ενός τέτοιου προληπτικού πλαισίου στήριξης εκτιμάται ότι μπορεί να δράσει υποστηρικτικά για την ελληνική οικονομία (...) καθώς θα παρέχει ασφάλεια σχετικά με την πρόσβαση του ελληνικού Δημοσίου σε χρηματοδότηση μετά τη λήξη του προγράμματος τον Αύγουστο του 2018».
«Η αποσαφήνιση της μορφής που θα λάβει η στήριξη της ελληνικής οικονομίας μετά το τέλος του προγράμματος είναι σημαντική», τονίζει η ΤτΕ, ειδικά στην περίπτωση που μέχρι τότε «δεν θα έχει βελτιωθεί η πιστοληπτική διαβάθμιση των ελληνικών κρατικών ομολόγων». Παράλληλα, διευκρινίζεται πως άλλες δυνατότητες, μέσω της προληπτικής στήριξης, «θα βελτιώσουν το επενδυτικό και επιχειρηματικό κλίμα και θα προσελκύσουν εγχώριες και ξένες άμεσες επενδύσεις».
Ο ίδιος, μιλώντας στην εφημερίδα «Τα Νέα», τόνισε: «Θα πρέπει να είναι η έγκαιρη θεσμοθέτηση όλων των προαπαιτούμενων έως το Γιούρογκρουπ (22/1)». Οπως σημειώνει, «αυτό είναι που θα επιτρέψει την άμεση έναρξη των προπαρασκευαστικών εργασιών για τα επόμενα στάδια της διαδικασίας. Δηλαδή, τη συζήτηση για το χρέος και τη μεταμνημονιακή εποχή», συμπληρώνοντας ότι «όλα αυτά θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τον Ιούνιο». Σύμφωνα με τον επίτροπο Οικονομικών της ΕΕ, «πρέπει η Ελλάδα να χαράξει η ίδια και να εφαρμόσει με επιτυχία τη δική της αναπτυξιακή στρατηγική. Αυτό θα είναι ένα από τα κεντρικά ζητήματα που θα μας απασχολήσουν τους επόμενους μήνες».
Μιλώντας στο κανάλι «Ε» και σε αντίστοιχο κλίμα με τους προηγούμενους, διευκρίνισε με τη σειρά του ότι «η ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης, που είναι στο τελικό στάδιο, θα αποτελεί την αρχή των συζητήσεων για τον μεταμνημονιακό ορίζοντα (...)» και μάλιστα προκειμένου να «καταστήσει σαφές σε όλους, φίλους, εταίρους, εχθρούς και αγορές ότι τα μεγάλα μεταρρυθμιστικά επιτεύγματα δεν θα αναστραφούν και θα καταστήσουν αναμφισβήτητα ένα γεγονός ότι σε αυτήν την περίοδο μετά τον Αύγουστο του 2018 η Ελλάδα δεν θα είναι μόνη της, θα μπορεί να βασίζεται στην ενεργό στήριξη και αρωγή της Ευρώπης»...
Παράλληλα, ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο κουαρτέτο, Ντ. Κοστέλο, μιλώντας στο πρόσφατο συνέδριο του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου, επισήμανε πως η λεγόμενη «καθαρή έξοδος» δεν αποτελεί «πρόσφορη έκφραση», καθώς, όπως είπε, «πρέπει να καταλήξουμε σε ένα πλαίσιο για το επόμενο στάδιο ώστε να συνεχιστούν βιώσιμα οι μεταρρυθμίσεις»...
Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπας, με αφορμή τις γιορτές, έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Χρόνια πολλά. Καλές γιορτές με υγεία και δύναμη σε όλους και σε όλες. Εχουμε εμπιστοσύνη στην τελική δύναμη του λαού μας, στο κίνημα που ανασυντάσσεται, στη συμμαχία όλων των αδικημένων.
Για να αναπτερωθεί η ελπίδα, για να μπορέσουμε να καταφέρουμε αυτό που σήμερα μοιάζει άπιαστο όνειρο».
(Συνέχεια από τη σελίδα 1)
Παρακολουθώντας κανείς την αντιπαράθεση για τις ενδεχόμενες πηγές χρηματοδότησης στη «μεταμνημονιακή» εποχή, αντιλαμβάνεται ότι ο καβγάς δεν αφορά τα λαϊκά συμφέροντα.
Αντίθετα, η φασαρία γίνεται για το τι εγγυάται μεγαλύτερη ασφάλεια και δημοσιονομική σταθερότητα στο κεφάλαιο, στην προσπάθειά του να ανακάμψει, με δεδομένες τις αβεβαιότητες όχι μόνο για την οικονομία της Ελλάδας, αλλά και της Ευρωζώνης.
Σε κάθε περίπτωση, όποια λύση κι αν επιλεγεί, τα αντιλαϊκά μέτρα και οι αναδιαρθρώσεις είναι δεδομένα, όπως και τα μνημόνια διαρκείας. Μ' αυτό το κριτήριο πρέπει ο λαός να παρακολουθεί τη συζήτηση, που σκόπιμα προβάλλεται με τρόπο που να παραπλανά και να αποπροσανατολίζει.
Μόλις προχτές, ο εκπρόσωπος Τύπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μιλώντας σε τηλεοπτικό σταθμό, αφού έπλεξε το εγκώμιο της κυβέρνησης για τα αντιλαϊκά μέτρα και τις αναδιαρθρώσεις, προέβλεψε ότι «τον Αύγουστο του 2018 ολοκληρώνεται το μνημόνιο έτσι όπως το ξέρουμε».
Επομένως, ναι μεν τα μνημόνια «όπως τα ξέραμε» τελειώνουν, αλλά είναι βέβαιο πως ο πυρήνας της αντιλαϊκής πολιτικής που υλοποιούνταν με αυτά δεν πρόκειται να μεταβληθεί. Αντίθετα, η επίθεση θα δυναμώσει.
Από την όλη συζήτηση δεν πρέπει να διαφύγει και το εξής: Στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, όπου ανάμεσα σε άλλα συζητήθηκε η πορεία εμβάθυνσης της ΟΝΕ, μια από τις προτάσεις που αναμένεται να εγκριθούν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα κράτη - μέλη, μέχρι τα μέσα του 2019, είναι να ενσωματωθούν οι ουσιώδεις διατάξεις της «Συνθήκης για τη Σταθερότητα, τον Συντονισμό και τη Διακυβέρνηση» στο νομικό πλαίσιο της ΕΕ.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι θα αποκτήσουν συνταγματική ισχύ τα μνημόνια διαρκείας για τους λαούς όλων των κρατών - μελών της Ευρωζώνης, πρόσθετα στους μηχανισμούς εποπτείας και ελέγχου που ήδη υπάρχουν, ως επιπλέον μηχανισμός για την απρόσκοπτη εφαρμογή των μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής και των αναδιαρθρώσεων που έχουν ανάγκη η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία του κεφαλαίου.
Ας δούμε μια ακόμα πλευρά: Στο πλαίσιο της «μεταμνημονιακής» εποχής, προωθείται η ίδρυση της λεγόμενης «Αναπτυξιακής Τράπεζας», όπου το πάνω χέρι θα έχει η Κομισιόν. Αυτή με τη σειρά της, στη δέσμη προτάσεων για την «εμβάθυνση της ΟΝΕ», προβλέπει την «παροχή στήριξης στα κράτη - μέλη για την εφαρμογή διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων μέσω ενός εργαλείου για την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων και τεχνικής στήριξης κατόπιν αιτήματος των κρατών - μελών».
Δηλαδή, η χρηματοδότηση μεγάλων επενδύσεων θα αξιοποιηθεί στη «μεταμνημονιακή» εποχή ως μηχανισμός παρακολούθησης και επιτάχυνσης αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων, που μέχρι σήμερα ενσωματώνονταν στα μνημόνια και βρίσκονται στον πυρήνα των κατευθύνσεων της ΕΕ.
Να λοιπόν γιατί η συζήτηση περί «καθαρής» ή «με αστερίσκους» εξόδου από το μνημόνιο δεν έχει καμιά σχέση με τις αγωνίες του λαού, που τσακίζεται από την αντιλαϊκή πολιτική, με ή χωρίς μνημόνια, και πρέπει πιο αποφασιστικά να αναζητήσει διέξοδο στη σύγκρουση με το κεφάλαιο, την ΕΕ, την κυβέρνηση και τα κόμματά τους.