Μια ακόμα επιβεβαίωση από την τελευταία έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την Ελλάδα
Από παλιότερη Σύνοδο του ΔΝΤ |
Η διαπίστωση αυτή προκύπτει τόσο από την έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για τη χώρα μας όσο και την αντίστοιχη του ESM (Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας) που δημοσιοποιήθηκαν τις προηγούμενες μέρες. Και οι δύο ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί, πέρα από τις αναμεταξύ τους αντιθέσεις, συνιστούν συνέχιση των αντιλαϊκών «μεταρρυθμίσεων» σε όλα τα μέτωπα.
Το ΔΝΤ απηύθυνε σαφείς «συστάσεις» στην ελληνική κυβέρνηση για συνέχιση και κλιμάκωση των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων, ώστε να διατηρηθεί η αντιλαϊκή «πρόοδος» που επιτεύχθηκε τα προηγούμενα χρόνια, σημειώνοντας επίσης τους κινδύνους που προκύπτουν από τα «εξαιρετικά υψηλά επίπεδα δημόσιου χρέους» καθώς και τα «μη εξυπηρετούμενα δάνεια και την ανεργία».
Οι συστάσεις του ΔΝΤ προς την ελληνική κυβέρνηση και οι εκτιμήσεις του για τη βιωσιμότητα του κρατικού χρέους και της πορείας των δεικτών της ελληνικής οικονομίας κατά τα επόμενα χρόνια ανέδειξαν εκ νέου τις αντιθέσεις που οξύνονται μεταξύ των δύο πλευρών του Ατλαντικού, ιδιαίτερα ανάμεσα σε ΗΠΑ και Γερμανία, με διαστάσεις που ξεπερνούν βέβαια κατά πολύ τη «διχογνωμία» τους για τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας και του κρατικού χρέους.
Ετσι, σε ό,τι αφορά τα μεγέθη της ελληνικής οικονομίας κατά τα επόμενα χρόνια, καταγράφονται εκ νέου οι διαφορετικές εκτιμήσεις του ΔΝΤ και των Ευρωπαίων εταίρων. Το Ταμείο εκτιμά ότι το διάστημα 2018 - 2060 το ονομαστικό ΑΕΠ της Ελλάδας θα αυξηθεί κατά 2,9%, όταν αντίστοιχα η Ευρωζώνη προβλέπει 3,1%.
Το πρωτογενές πλεόνασμα εκτιμά ότι θα κινείται σε μέσο όρο στο 1,8% του ΑΕΠ, όταν οι Ευρωπαίοι το τοποθετούν στο 2,4%, ενώ το κόστος δανεισμού το προσδιορίζει στο 5,7% κατά μέσο όρο μέχρι το 2060, όταν σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Ευρωζώνης θα κινείται κατά μέσο όρο στο 4,7%.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέφρασε τη διαφωνία της στο περιεχόμενο της έκθεσης του ΔΝΤ στο σκέλος που αφορά τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους μετά το 2032. Ηταν χαρακτηριστική η τοποθέτηση της εκπροσώπου της Επιτροπής, Μ. Αντρέεβα, η οποία υπογράμμισε ότι «οι ευρωπαϊκοί θεσμοί (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και ο ESM) έχουν κάνει την ανάλυσή τους για την Ελλάδα και εμείς οι Ευρωπαίοι που χρηματοδοτούμε το πρόγραμμα καταλήξαμε ότι η ελάφρυνση του χρέους, που αποφάσισε το Εurogroup, είναι επαρκής».
Σε σχέση με τη βιωσιμότητα του χρέους παρέπεμψε στην κοινή δήλωση των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης ότι το 2032 το ζήτημα της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους θα επανεξεταστεί και θα μελετηθεί αν χρειάζονται πρόσθετα μέτρα ελάφρυνσης.
Πέρα πάντως από τη «δυσφορία» την οποία εξέφρασαν Ευρωπαίοι αξιωματούχοι για τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ αναφορικά με το χρέος και τη βιωσιμότητά του, σύμφωνα με τα σχετικά δημοσιεύματα, οι συστάσεις των Ευρωπαίων ως προς την «αναγκαιότητα» συνέχισης των μεταρρυθμίσεων και μετά το τέλος του 3ου «προγράμματος» βρίσκονται σε πλήρη ταύτιση.
Ηταν χαρακτηριστική η ετήσια έκθεση του ESM τον περασμένο Ιούνη, όπου αναφέρεται ότι παρά τη «σημαντική πρόοδο στη σταθεροποίηση της οικονομίας οι κίνδυνοι επιμένουν» και ότι είναι σημαντικό για την Ελλάδα «να συνεχίσει σε αυτή την πορεία των μεταρρυθμίσεων για να ανακτήσει σταθερή πρόσβαση στις αγορές».
Είναι δεδομένο λοιπόν ότι η έκθεση του ΔΝΤ βρίσκεται σε απόλυτη αντιστοιχία με τις εκθέσεις των ευρωπαϊκών «θεσμών», ως προς την ένταση και κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής τα επόμενα χρόνια και φυσικά οι «συστάσεις» αυτές «πατούν» στο έδαφος των εγγυήσεων που δίνει η κυβέρνηση με κάθε αφορμή ότι θα συνεχίσει την αντιλαϊκή επίθεση με πρόγραμμα δικής της «ιδιοκτησίας» και ότι δεν προβλέπεται καμιά ανάκτηση απωλειών από τα χρόνια της κρίσης, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου.
Πιο συγκεκριμένα, το ΔΝΤ, σχετικά με την κατάσταση στην εγχώρια αγορά εργασίας, επισημαίνει ότι οι μέχρι σήμερα εφαρμοζόμενες πολιτικές «συνέβαλαν στην ανάκαμψη της απασχόλησης και της ανταγωνιστικότητας» και «προτρέπει ένθερμα» την ελληνική κυβέρνηση να μην τις αναστρέψει εφαρμόζοντας την επεκτασιμότητα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και την αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης.
Ειδικότερα, «προτρέπει στην επανεξέταση αυτής της απόφασης, η οποία (εάν εφαρμοστεί) θα μειώσει την ευελιξία της αγοράς εργασίας, καθώς αποσυνδέει τους μισθούς από την παραγωγικότητα σε επίπεδο επιχείρησης, εμποδίζοντας με αυτόν τον τρόπο τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας».
Φυσικά, η «διάσταση» που εμφανίζεται να υπάρχει ανάμεσα στις «προτροπές» του ΔΝΤ και τις προθέσεις της κυβέρνησης, είναι στην πραγματικότητα εικονική, αφού η τελευταία δεσμεύεται σε όλους τους τόνους ότι οι όποιες παρεμβάσεις στο ισχύον σύστημα των συλλογικών διαπραγματεύσεων, όπως και τυχόν οριακές αυξήσεις στον κατώτερο μισθό, δεν θα επηρεάσουν αρνητικά την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, σε μια περίοδο μάλιστα που οι ευέλικτες μορφές εργασίας διατηρούνται και επεκτείνονται.
Ενδεικτικό άλλωστε της προσήλωσης της κυβέρνησης στις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις είναι το χτεσινό άρθρο του υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ, Δ. Λιάκου, ο οποίος σημειώνει ότι οι «450 μεταρρυθμιστικές δράσεις» που προέβλεπε το 3ο μνημόνιο σε όλους τους τομείς της οικονομίας, «στην πλειονότητά τους ήταν αναγκαίες και κινήθηκαν στη λογική του εκσυγχρονισμού της ελληνικής οικονομίας και του εξορθολογισμού των δομών του κράτους»...
Σ' αυτό το σημείο αξίζει να υπενθυμίσουμε και την κατεύθυνση του ESM για διατήρηση του «μισθολογικού κόστους» σε χαμηλό επίπεδο, ως καθοριστικό παράγοντα της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων, για διαμόρφωση του κατώτερου μισθού βάσει του υπάρχοντος νόμου της ΝΔ, που ευθυγραμμίζεται πλήρως με τις ανάγκες και τα συμφέροντα των επιχειρήσεων, και για εφάπαξ ψευτοπαροχές με την έγκριση της Κομισιόν, εφόσον δεν θίγουν τους δημοσιονομικούς στόχους...
Κατά τ' άλλα, το ΔΝΤ ζητά την εφαρμογή της περικοπής των συντάξεων που έχει ψηφίσει η κυβέρνηση και θα αρχίσει να εφαρμόζεται από το 2019, ενέργεια μάλιστα την οποία χαρακτηρίζει «βήμα - κλειδί» για την προώθηση της ανάπτυξης αφού, όπως σημειώνει χαρακτηριστικά, οι περικοπές «θα συμβάλουν στη βελτίωση της ισορροπίας μεταξύ των δαπανών για συντάξεις και των επενδύσεων».
Η σημασία την οποία αποδίδει το ΔΝΤ στην εφαρμογή του παραπάνω μέτρου φαίνεται από το γεγονός ότι το χαρακτηρίζει «ζωτικής σημασίας» για τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης σταθερότητας του συνταξιοδοτικού συστήματος της χώρας. Μάλιστα, προκλητικά υποστηρίζει ότι οι δαπάνες για συντάξεις που υπήρχαν τα προηγούμενα χρόνια, «συμπεριλαμβανομένων των συντάξεων για τους σχετικά εύπορους, άφηναν λίγο χώρο για άμεση στήριξη του πληθυσμού που αντιμετώπιζε περισσότερο τον κίνδυνο της φτώχειας, όπως τα νοικοκυριά με χαμηλό εισόδημα, και των ανέργων».
Τέλος, αναφορικά με τον τραπεζικό τομέα, το ΔΝΤ σημειώνει ότι υπάρχει προοδευτική βελτίωση του τραπεζικού συστήματος, υπογραμμίζοντας την ενίσχυση της ρευστότητας και την «ποιότητα» των περιουσιακών τους στοιχείων και καλεί την κυβέρνηση να αρχίσει να εφαρμόζει άμεσα όλο το νομοθετικό πλέγμα που υιοθέτησε το προηγούμενο διάστημα για τη μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Είναι φανερό ότι μ' αυτόν τον τρόπο θα αυξηθεί η πίεση στους δανειολήπτες να βάλουν πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη και να πληρώσουν από το υστέρημά τους, ενώ προς την ίδια κατεύθυνση ενεργοποιείται και η ένταση των πλειστηριασμών.
Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM) ανακοίνωσε χτες ότι ενέκρινε το «συμπληρωματικό μνημόνιο» με την Ελλάδα, σε συνέχεια της ολοκλήρωσης των εθνικών κοινοβουλευτικών διαδικασιών, μία μέρα μετά και τη σχετική απόφαση έγκρισης που έλαβε το γερμανικό Κοινοβούλιο. Στην ανακοίνωση του ESM επισημαίνεται ότι τώρα «ανοίγει ο δρόμος για την έγκριση της πέμπτης δόσης», ύψους 15 δισ. ευρώ, η οποία θα αποδεσμευτεί τις επόμενες μέρες. Στην πραγματικότητα, η απόφαση αυτή του ESM σηματοδοτεί την τυπική έναρξη της «επόμενης περιόδου» για την Ελλάδα, βάσει των αποφάσεων του τελευταίου Γιούρογκρουπ, όπου θα ισχύει το καθεστώς της «αυξημένης εποπτείας», ενώ σειρά παίρνουν προς εφαρμογή τα προψηφισμένα μέτρα για τις συντάξεις και το αφορολόγητο, στο όνομα της επίτευξης των υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων για τα αμέσως επόμενα χρόνια.