Πλήρως κατεστραμμένη η οροφή του μνημείου |
Τις οδυνηρές συνέπειες που έχει η εγκατάλειψη της πολιτιστικής κληρονομιάς, ως αποτέλεσμα της πολιτικής «εξορθολογισμού των δημόσιων δαπανών», φέρνει στην επιφάνεια η καταστροφική πυρκαγιά που έπληξε την περασμένη Δευτέρα την Παναγία των Παρισίων («Νοτρ Νταμ»), ένα από τα σημαντικότερα παγκόσμια αρχιτεκτονήματα γοτθικού ρυθμού, που χτίστηκε πριν από 8,5 αιώνες.
Μια σειρά ειδικών από το χώρο του πολιτισμού επιμένουν ότι βασική αιτία της καταστροφής ήταν η απουσία ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού συντήρησης, που λειτουργούσε ως «ωρολογιακή βόμβα». Μεταξύ άλλων καταγγέλθηκε ότι η τελευταία φορά που έγιναν εργασίες στήριξης στο βέλος του ναού - που φτιάχτηκε από ξύλο και μολύβι στη διάρκεια εργασιών ανακαίνισης το 19ο αιώνα και τη Δευτέρα κατέρρευσε - ήταν τη δεκαετία του 1930.
Επίσης, χαρακτηριστικό είναι ότι ακόμα και η πορεία αυτών των εργασιών ανακαίνισης που βρίσκονταν σε εξέλιξη στη «Νοτρ Νταμ» ουσιαστικά εξαρτιόταν από το ύψος δωρεών ιδιωτών, χωρίς δηλαδή να υπάρχει ολοκληρωμένη καταγραφή των αναγκών για τη θωράκιση ενός τόσο σπουδαίου αλλά και παλιού κτιρίου, που είναι φυσικό να απειλούν όχι μόνο ο χρόνος αλλά και τα καιρικά φαινόμενα, ο μεγάλος όγκος καθημερινών επισκέψεων κ.λπ. Η σχετική συμφωνία είχε υπογραφεί το Μάη του 2017, προβλέποντας τη συμμετοχή του κράτους μόλις στα 2 εκατομμύρια ευρώ ετησίως (όπως ήταν ήδη), με τον όρο ότι εφόσον διασφαλίζονταν χορηγίες ιδιωτών εκείνη θα αυξανόταν κατά ένα ευρώ για κάθε ευρώ που θα έδιναν οι χορηγοί (με ανώτατο όριο μάλιστα τα 4 εκατομμύρια ετησίως). Δηλαδή, όχι μόνο η κρατική χρηματοδότηση ήταν πολύ μικρή, αλλά επιπλέον η αύξησή της αξιοποιούταν ως «κίνητρο» για τη μεγαλύτερη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στην ...«προστασία» της πολιτιστικής κληρονομιάς, ώστε να επιταχυνθεί η πλήρης παράδοσή της στα σχέδια του μεγάλου κεφαλαίου.
Στο μεταξύ, μετά από χτεσινή συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, ο πρωθυπουργός Εντουάρντ Φιλίπ ανακοίνωσε τη διεξαγωγή «διεθνούς αρχιτεκτονικού διαγωνισμού» για την ανακατασκευή του βέλους της «Νοτρ Νταμ», εξηγώντας ότι την επόμενη βδομάδα θα ανακοινωθεί αναλυτικό σχέδιο για την ανοικοδόμηση του ναού, που θα προβλέπει γενναίες φορολογικές ελαφρύνσεις στους δωρητές. Για παράδειγμα, για δωρεές πάνω από 1.000 ευρώ προετοιμάζονται μειώσεις φόρων μέχρι και 66%.
Σημειωτέον, από την πρώτη στιγμή ανακοίνωσαν προσφορές για τα έργα μια σειρά μονοπωλιακών ομίλων (LVMH, «L'Oreal», «Total» κ.ά.), που φυσικά έσπευσαν δεόντως να εκμεταλλευτούν την καταστροφή ώστε να φιλοτεχνήσουν το κοινωνικό τους προσωπείο.
Στο ίδιο πλαίσιο της επιχείρησης αποπροσανατολισμού του λαού εντάσσονται και οι απανωτές εκκλήσεις για «εθνική ενότητα», που ξεκίνησε ο Πρόεδρος Μακρόν με το προχτεσινοβραδινό του διάγγελμα, όπου υποσχέθηκε ...αποκατάσταση της ζημιάς σε 5 χρόνια, και ανάμεσα σε άλλους ακολούθησε ο αρχιεπίσκοπος Παρισιού, εκφράζοντας την ελπίδα ότι «αυτό το δράμα θα επιτρέψει στη χώρα μας να ξαναβρεί την ενότητα και την αδελφότητα».
Τη σκλήρυνση των μέτρων κατά της Κούβας αναμενόταν να εξαγγείλει χτες, από την έδρα της ένωσης των μισθοφόρων του Κόλπου των Χοίρων, στο Μαϊάμι, η κυβέρνηση των ΗΠΑ, μέσω του συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας, Τζον Μπόλτον. Ο τόπος και η ημερομηνία ήταν συμβολικά, στην 58η επέτειο της αποτυχημένης εισβολής το 1961 στην Κούβα, που ήταν η πρώτη ηχηρή ήττα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στην ήπειρο. Τα μέτρα αιτιολογούνται ως βήμα για να τελειώσει «η τρόικα της τυραννίας Κούβα, Βενεζουέλα, Νικαράγουα», που εμφανίζονται ως «απειλές κατά της ασφάλειας στην περιοχή». Ειδικά η Κούβα σημειώνεται ότι στηρίζει το «δικτατορικό καθεστώς της Βενεζουέλας και γι' αυτό πρέπει να τιμωρηθεί». Ταυτόχρονα, τα μέτρα εντάσσονται και στο πλαίσιο του εμπορικού πολέμου που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη ανάμεσα στις ΗΠΑ και άλλες ανταγωνιστικές καπιταλιστικές δυνάμεις, όπως η ΕΕ, ο Καναδάς, η Κίνα, η Ρωσία κ.ά.
Ο Μπόλτον μίλησε σε κοινό αποτελούμενο από μέλη της αντικουβανικής μαφίας και προερχόμενους από τη Βενεζουέλα, ενώ αναμενόταν να ανακοινώσει την απόφαση της κυβέρνησης Τραμπ να ανοίξει τη δυνατότητα δικαστικών προσφυγών κατά επιχειρήσεων που αναπτύσσουν δραστηριότητα στην Κούβα, σε εδάφη που κατασχέθηκαν από Αμερικανούς πολίτες ή επιχειρήσεις κατά τη νίκη της Κουβανικής Επανάστασης. Το ζήτημα είχε προαναγγείλει και ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Μ. Πομπέο και αφορά επιχειρήσεις τόσο του Καναδά όσο και χωρών της ΕΕ όπως η Ισπανία, η Γαλλία, η Βρετανία που έχουν δραστηριότητες στο νησί, σε κλάδους όπως η εξορυκτική βιομηχανία (π.χ. καναδικές επιχειρήσεις στο νικέλιο) ή στον κλάδο του τουρισμού (μεγάλες ισπανικές ξενοδοχειακές μονάδες).
Σύμφωνα με αμερικανικά ΜΜΕ, γίνεται λόγος για πάνω από 6.000 επιβεβαιωμένες προσφυγές που θα πλήξουν πολλές επιχειρήσεις από τις προαναφερόμενες, που έως σήμερα αποφεύγουν (με εξάμηνες παρατάσεις) τις κυρώσεις που επιβάλλει ο νόμος «Χελμς Μπάρτον» (κεφ. 3) στο πλαίσιο του πολύμορφου αποκλεισμού του νησιού.
Είναι χαρακτηριστική η αντίδραση της ΕΕ, μέσω επιστολής από τις 10 Απρίλη της επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Διπλωματίας Φεντερίκα Μογκερίνι και της Ευρωπαίας επιτρόπου Εμπορίου Σεσίλια Μάλστρομ, ότι «η Ευρωπαϊκή Ενωση θα αναγκαστεί να κάνει χρήση των μέσων που έχει στη διάθεσή της» και προειδοποιούν ότι «κάθε προσφυγή ενώπιον των αμερικανικών δικαστηρίων θα ακολουθήσει πιθανότατα προσφυγή εκ μέρους των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων ενώπιον των δικαστηρίων της Ευρωπαϊκής Ενωσης». Χτες οι ίδιες μαζί με την υπουργό Εξωτερικών του Καναδά Κρίστια Φρίλαντ δήλωσαν ότι «η απόφαση των Ηνωμένων Πολιτειών (...) θα έχει σημαντικές επιπτώσεις στους Ευρωπαίους και τους Καναδούς που επιχειρούν οικονομικά στην Κούβα (...) και δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε ένα σπιράλ ανώφελων δικαστικών διώξεων». Πάντως, σε μια προσπάθεια να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, η Αμερικανίδα υφυπουργός Εξωτερικών αρμόδια για την αμερικανική ήπειρο Κίμπερλι Μπρέιερ είπε ότι «η πλειονότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων δεν θα θιγούν», επειδή δεν ασχολούνται με κτίρια ή αγαθά που εθνικοποιήθηκαν στο νησί μετά την Επανάσταση του 1959.
Πάντως, έως την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, ο Μπόλτον ανακοίνωσε την αυστηροποίηση των ταξιδιών προς την Κούβα, τον περιορισμό τους μόνο για τους Αμερικανοκουβανούς και τα όρια στην αποστολή εμβασμάτων.
Το μεγαλύτερο ποσοστό σε σχέση με όλες τις προηγούμενες έρευνες
ΜΟΣΧΑ.--
Το 70% των Ρώσων αξιολογεί θετικά τον ρόλο του μεγάλου Σοβιετικού ηγέτη, Ιωσήφ Στάλιν, σύμφωνα με δημοσκόπηση του ερευνητικού ινστιτούτο «Levada - Center» τον Μάρτη. Το ποσοστό αυτό είναι το υψηλότερο σε σχέση με όλες τις προηγούμενες δημοσκοπήσεις και διαμορφώνεται από το 52% που αξιολογεί το έργο του Στάλιν ως «μάλλον θετικό» και το 18% που το θεωρεί «εξολοκλήρου θετικό», με την πλειοψηφία αυτών να εκτιμά ιδιαίτερα τον ρόλο του στην ήττα του ναζισμού.
Σύμφωνα με την έρευνα, η θετική γνώμη για τον Στάλιν αυξήθηκε όχι μόνο μεταξύ των υποστηρικτών του Κομμουνιστικού Κόμματος, αλλά και μεταξύ των ψηφοφόρων άλλων κομμάτων.
Σε όλες τις προηγούμενες δημοσκοπήσεις και συγκεκριμένα την περίοδο 2006 - 2009, το ποσοστό υποστήριξης προς την πολιτική του Στάλιν κυμαινόταν στο 39% - 49%. Σε σχέση με έρευνα του 2015, το ποσοστό των Ρώσων που σέβονται τον Στάλιν έχει αυξηθεί κατά 12%, ενώ το ποσοστό όσων τον αντιμετωπίζουν αδιάφορα ή αρνητικά μειώθηκε σχεδόν τρεις φορές.
Σύμφωνα με τον κοινωνιολόγο Λεονίντ Μπριζόφ, τα αποτελέσματα της έρευνας είναι ένα σημάδι πολιτικοποίησης της κοινωνίας. «Ο Στάλιν θεωρείται υπερασπιστής των καταπιεσμένων», είπε, αν και ο ίδιος διαφωνεί με αυτή την ερμηνεία.
Αρνητικά αξιολογεί τον Στάλιν το 19% του ρωσικού λαού (14% μάλλον αρνητικά, 5% εντελώς αρνητικά). Το 11% - το μικρότερο σε όλες τις δημοσκοπήσεις - δυσκολεύεται να αξιολογήσει τον ρόλο του Στάλιν. Επίσης, καταγράφηκε η μέγιστη αύξηση των θετικών συναισθημάτων προς το πρόσωπο του Στάλιν. Το 41% τον αντιμετωπίζει με σεβασμό, το 6% με συμπάθεια και το 4% με θαυμασμό. Απέχθεια και οργή προκαλεί στο 6% των Ρώσων, φόβο στο 3% και μίσος στο 3%. Το 7% δήλωσε ότι δυσκολεύεται να απαντήσει, ενώ το 1% δεν γνωρίζει ποιος ήταν ο Στάλιν.
ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ.--
Μέσω της άσκησης βέτο, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ απάντησε κυνικά στην υποκριτική διακομματική απόφαση του Κογκρέσου για τερματισμό της αμερικανικής συμμετοχής στην ιμπεριαλιστική επίθεση της Σαουδικής Αραβίας και των συμμάχων της κατά των αντικαθεστωτικών Σιιτών ενόπλων Χούτι στην Υεμένη.
«Αυτή η απόφαση είναι μία περιττή και επικίνδυνη προσπάθεια για εξασθένιση των συνταγματικών μου εξουσιών, που διακυβεύει ζωές Αμερικανών πολιτών και των θαρραλέων στρατιωτικών μας σήμερα και στο μέλλον», ήταν η εξήγηση που έδωσε ο Τραμπ για το «στοπ» στην απόφαση του Κογκρέσου.
ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ.--
Νέες συντονισμένες πιέσεις κυρίως από δυτικές χώρες αναμένει ο Σέρβος Πρόεδρος, Αλεξάνταρ Βούτσιτς, στο πλαίσιο πολυετών προσπαθειών ώστε να αναγνωρίσει η Σερβία την απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου από το έδαφός της και να αντιμετωπίσει το προτεκτοράτο ως «ανεξάρτητη χώρα». Μιλώντας σε συνεδρίαση του κόμματός του (Σερβικό Προοδευτικό Κόμμα) εκτίμησε ότι η Σερβία εισέρχεται σε μία «εξαιρετικά δύσκολη περίοδο» όσον αφορά το ζήτημα του Κοσόβου και ότι μοναδική προοπτική που προσφέρεται στη χώρα είναι να το αναγνωρίσει ως ανεξάρτητο, με αντάλλαγμα μεταξύ άλλων την ένταξη στην ΕΕ. Πρόσθεσε ότι πολλοί ξένοι αξιωματούχοι, με τους οποίους συναντήθηκε τις τελευταίες μέρες, του ζητούν να κάνει κάποια υποχώρηση η Σερβία για να αποσπάσει την ευμένεια της Πρίστινας με σκοπό να καταργήσει τους δασμούς που επέβαλε, της τάξης του 100%, για τα σερβικά εμπορεύματα. Επίσης, ανέφερε ότι μελετά το ενδεχόμενο να ασκήσει οικονομικά αντίποινα σε βάρος της Πρίστινας.
Αναφερόμενος στην επικείμενη συνάντηση για το Κόσοβο, που συγκαλούν Γερμανία και Γαλλία και θα πραγματοποιηθεί στις 29 Απρίλη, στο Βερολίνο, δήλωσε ότι δεν είναι καθόλου αισιόδοξος.
Νωρίτερα, ο επίτροπος της ΕΕ για τη Διεύρυνση και τις Σχέσεις Καλής Γειτονίας, Γιοχάνες Χαν, εκτίμησε πως τα σχέδια για ανταλλαγή εδαφών μεταξύ Βελιγραδίου και Πρίστινας παραμένουν στο τραπέζι. Παρόμοια άποψη εξέφρασε και ο Σέρβος υπουργός Εξωτερικών, Ιβιτσα Ντάσιτς, βάζοντας ως βασική προϋπόθεση την άρση των δασμών.