Στις μαζικές εκδηλώσεις μίλησε ο Μάκης Παπαδόπουλος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ
Το Σάββατο, πρώτη μέρα του Φεστιβάλ, περιελάμβανε αφιέρωμα με τίτλο: «Η Ελλάδα στη δίνη των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών - 100 χρόνια από το διδακτικό παράδειγμα της Μικρασιατικής Εκστρατείας».
Μεγάλη ανταπόκριση υπήρχε στη συλλογή υπογραφών για τη μη ανανέωση της σύμβασης της αμερικανοΝΑΤΟικής βάσης της Σούδας, όπως επίσης και για τη διάσωση και την ιστορική ανάδειξη των φυλακών του Ιτζεδίν και του σπιτιού του Αρη Βελουχιώτη στη Γαύδο.
Επίσης, βραβεύθηκαν Χανιώτες πρωταθλητές με διεθνείς διακρίσεις. Στο χώρο λειτούργησε και τις δύο μέρες έκθεση με θέμα τα 100 χρόνια της Κομμουνιστικής Διεθνούς και τίτλο: «Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε!».
Στο συναυλιακό πρόγραμμα ξεχώρισαν οι συναυλίες του Βασίλη Παπακωνσταντίνου και του Παντελή Θαλασσινού, οι οποίοι αναφέρθηκαν στην παρουσία τους τα προηγούμενα χρόνια στα Φεστιβάλ, με αφορμή τα 45 χρόνια του θεσμού.
«Είμαστε εδώ όσοι πιστεύουμε στη δύναμη του συλλογικού αγώνα, στη δύναμη του λαού, όσοι απορρίπτουμε τη μοιρολατρία και τη λογική ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει.
Είμαστε εδώ όσοι δεν αρκούμαστε στα ψίχουλα που μας πετά απ' το τραπέζι η άρχουσα τάξη και απαιτούμε να ζήσουμε τη ζωή που μας αξίζει, να ικανοποιηθούν οι ανάγκες μας. Είμαστε εδώ όσοι δεν βολευόμαστε στο σημερινό βάλτο της εκμετάλλευσης, της ανασφάλειας, της φτώχειας, της ανεργίας. Οσοι θεωρούμε ότι μπορεί και πρέπει να ανατραπεί ο κόσμος της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Οσοι είμαστε υποψιασμένοι, προβληματισμένοι και δεν τρώμε το κουτόχορτο της αστικής προπαγάνδας για τη σταδιακή βελτίωση που θα έρθει τα επόμενα χρόνια».
Αναφερόμενος στο ρόλο του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ σημείωσε: «Η νέα κυβέρνηση συνεχίζει την επικίνδυνη πολιτική σημαιοφόρου του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, για να διασφαλίσει την αναβάθμιση του ρόλου της άρχουσας τάξης στην ευρύτερη περιοχή. Παίζει με τη φωτιά σε μια συγκυρία που οξύνονται οι αντιθέσεις μεταξύ ΝΑΤΟ, Ρωσίας και Κίνας, αλλά και στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ, στο έδαφος της επιβράδυνσης της διεθνούς οικονομίας...
Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο διαπραγματεύεται σήμερα η Τουρκία με τις ΗΠΑ και την ΕΕ, ανοίγοντας όλα τα ζητήματα, απ' την αμφισβήτηση των συνόρων της περιοχής, την αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λοζάνης, μέχρι το Προσφυγικό.
Ο κίνδυνος για το λαό μας και τους υπόλοιπους λαούς της περιοχής είναι διπλός. Αφενός για να ρυμουλκηθεί η Τουρκία δεν είναι απίθανο να ζητηθούν παραχωρήσεις απ' την Ελλάδα και την Κύπρο, ώστε να δοθούν σχετικά ανταλλάγματα στην κυβέρνηση της Αγκυρας.
Ενα θερμό επεισόδιο, με τη σχετική παρέμβαση και επιδιαιτησία των ΗΠΑ, θα μπορούσε να διευκολύνει αυτές τις επικίνδυνες διεργασίες.
Αλλά και αντίστροφα, στην περίπτωση όξυνσης των αντιθέσεων ΗΠΑ - Ρωσίας και μιας ρήξης της τουρκικής κυβέρνησης με τις ΗΠΑ, η Ελλάδα θα βρεθεί στην πρώτη γραμμή, μπορεί να γίνει στόχος, κρέας για τα κανόνια, σε μια μεγάλη πολεμική αντιπαράθεση.
Αυτός ο μεγάλος κίνδυνος κρύβεται πίσω απ' το σχέδιο να ενταχθεί η Ελλάδα στα "μετωπικά κράτη" ("Front Stages") για τις ΗΠΑ, ώστε μαζί με την Πολωνία και το Ισραήλ να διαμορφωθεί ένα νοητό τόξο ανάσχεσης της Ρωσίας και της Κίνας.
Δεν πρόκειται δυστυχώς για σενάρια του μακρινού μέλλοντος. Η Ελλάδα έχει ήδη συμφωνήσει να στείλει φρεγάτα στο Ιράν στο πλευρό των ΗΠΑ και διαβεβαίωσε πρόσφατα ότι δεν θα δεχτεί το ιρανικό δεξαμενόπλοιο στην Καλαμάτα. Αξιωματούχοι του Ιράν και της Ρωσίας δηλώνουν ότι οι βάσεις των ΗΠΑ αποτελούν στόχο, σε όποια χώρα κι αν βρίσκονται. Ο Αμερικανός πρέσβης δημοσιεύει άρθρο ότι δεν αποκλείεται να μεταφερθεί στην Κρήτη το αμερικανικό αντιαεροπορικό σύστημα THAAD για την αναχαίτιση μεγάλων βαλλιστικών πυραύλων.
Τι έχει, λοιπόν, να κερδίσει ο ελληνικός λαός απ' την αποστολή του Πολεμικού Ναυτικού στα Στενά του Ορμούζ; Γιατί να γίνει η Κρήτη στόχος των βαλλιστικών πυραύλων σε μια αναμέτρηση της περιοχής;
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη καθώς και η προηγούμενη του Τσίπρα εξαπατούν το λαό όταν εμφανίζουν το ΝΑΤΟ και την ΕΕ ως προστάτες των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας και της ειρήνης στην περιοχή. Στην ουσία υπόσχονται ότι οι λύκοι θα φυλάξουν τα πρόβατα. Το ΝΑΤΟ σ' όλη την αιματοβαμμένη ιστορία του υπήρξε μηχανή πολέμου, αποσταθεροποίησης. Θυμηθείτε τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, την τουρκική εισβολή και κατοχή στην Κύπρο, τα πραξικοπήματα και τη δικτατορία σε Ελλάδα και Τουρκία.
Ποιο είναι, λοιπόν, το όφελος για το λαό απ' την πολιτική σημαιοφόρου του ΝΑΤΟ; Θωρακίζονται έστω τα κυριαρχικά δικαιώματα, όπως ισχυρίζονται η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΙΝΑΛ και το ΜέΡΑ25 του Βαρουφάκη;
Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Ας δούμε την κατάσταση στην Κύπρο. Μπήκε στην τετραμερή ατλαντική συνεργασία, μοίρασε τον ενεργειακό της πλούτο στα μονοπώλια των ΗΠΑ και της Γαλλίας. Γνωρίζει σήμερα καμιά προστασία απ' την επιθετικότητα της τουρκικής αστικής τάξης; Αντίθετα, πληθαίνουν οι πιέσεις των ΗΠΑ, της Βρετανίας, του Ισραήλ να επιβληθεί μια νέα συμφωνία ουσιαστικής διχοτόμησης, τύπου "σχεδίου Ανάν", για να διευκολυνθεί και η ενεργειακή συνεργασία και συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων.
Στην Ελλάδα ο προηγούμενος υπουργός Εθνικής Αμυνας αναγκάστηκε να ομολογήσει ότι σε περίπτωση τουρκικής στρατιωτικής εισβολής θα είμαστε μόνοι μας.
Είναι επίσης χαρακτηριστικές οι υποκριτικές δηλώσεις ανησυχίας της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, χωρίς καμία άσκηση ουσιαστικής πίεσης μετά τις νέες τουρκικές προκλήσεις με τις γεωτρήσεις στην ΑΟΖ της Κύπρου και τις ασκήσεις του Πολεμικού Ναυτικού στην ΑΟΖ της Ελλάδας».
Μίλησε ακόμα για την εξόρυξη υδρογονανθράκων, υπογραμμίζοντας: «Εξίσου παραπλανητικές είναι οι υποσχέσεις της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ για τα μεγάλα οικονομικά οφέλη που θα προκύψουν για το λαό απ' την παραχώρηση της έρευνας και της εξόρυξης υδρογονανθράκων στη θαλάσσια περιοχή της Κρήτης.
Αυτοί που δικαιούνται να πανηγυρίζουν με τις επιλογές της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι οι αμερικανικοί και οι γαλλικοί όμιλοι που θα λάβουν τη μερίδα του λέοντος όταν προχωρήσει η εξόρυξη των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Είναι οι εγχώριοι όμιλοι που μετέχουν στη συνεκμετάλλευση και στις επενδύσεις στην ευρύτερη περιοχή.
Ομως, ο λαός γενικότερα της Ελλάδας και ειδικότερα στην Κρήτη δεν έχει να κερδίσει τίποτα, ούτε καν φθηνά καύσιμα για να μειωθεί η ενεργειακή φτώχεια των λαϊκών νοικοκυριών. Θα κλαπούν στην ουσία πολύτιμοι και αναντικατάστατοι ενεργειακοί πόροι. Θα αυξηθούν οι κίνδυνοι περιβαλλοντικής ρύπανσης. Πέρυσι βιώσαμε την εκτεταμένη ρύπανση του Σαρωνικού με το ναυάγιο ενός μικρού πλοίου. Φανταστείτε τις συνέπειες από ένα μεγάλο ατύχημα στην τοπική οικονομία.
Το πλαίσιο αδειοδότησης fast track που προωθεί η κυβέρνηση και το σημερινό υποτυπώδες επίπεδο στελέχωσης του αρμόδιου φορέα δεν επιτρέπουν ούτε καν σοβαρό κρατικό έλεγχο την επόμενη μέρα.
Ο συγκεκριμένος φορέας, η ΕΔΕΥ, και το αρμόδιο υπουργείο δεν έχουν καν εκδώσει ολοκληρωμένους κανονισμούς για τις εργασίες έρευνας και αναζήτησης, δεν απαιτούν εκτίμηση των συνεπειών απ' τις σεισμικές έρευνες στη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Την ίδια ώρα, η χώρα μας δεν έχει προχωρήσει σε θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό και δεν έχει κυρώσει ορισμένες διεθνείς συμβάσεις που αφορούν την πρόληψη της θαλάσσιας ρύπανσης. Δεν υπάρχει καμία ουσιαστική πρόβλεψη για την προστασία του θαλάσσιου οικοσυστήματος της "ελληνικής τάφρου" νοτιοδυτικά της Κρήτης. Ολα αυτά δεν είναι τυχαίες παραλείψεις. Στοχεύουν στη διευκόλυνση της επενδυτικής δράσης των ομίλων.
Ακόμα πιο επικίνδυνη είναι η επιλογή να προχωρήσουν οι έρευνες χωρίς να γίνονται βήματα για την οριοθέτηση της ΑΟΖ, τη στιγμή που η Τουρκία προαναγγέλλει έμπρακτη αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων στην περιοχή της Κρήτης μέσα απ' τη σύναψη συμφωνίας με τη Λιβύη».
Ο ομιλητής κάλεσε σε οργάνωση της αντεπίθεσης, τονίζοντας: «Η πραγματική ελπίδα για να έρθουν καλύτερες μέρες βρίσκεται μόνο στην απόφαση του λαού να τολμήσει να συγκρουστεί με το κεφάλαιο για τα δικαιώματά του και τις ανάγκες του. Για να μεταφραστούν οι σημερινές δυνατότητες σε μια πραγματικά καλύτερη ζωή ένα μεγάλο εμπόδιο πρέπει να βγει απ' τη μέση, η εξουσία του κεφαλαίου.
Ξέρουμε ότι ο ταξικός πόλεμος είναι σκληρός, δεν είναι περίπατος. Είναι μαραθώνιος αγώνας, δεν είναι μονόπρακτο έργο.
Συνεχίζουμε τον αγώνα με επαναστατική αισιοδοξία γιατί είμαστε βέβαιοι ότι ο λαός αργά ή γρήγορα θα κοιτάξει μπροστά.
Ελάτε να παλέψουμε ενάντια στην πολιτική που μετατρέπει τη χώρα σε σημαιοφόρο του ΝΑΤΟ, που μπλέκει τους λαούς στο δίχτυ ενός νέου ιμπεριαλιστικού πολέμου. Να απαιτήσουμε μαχητικά να κλείσουν οι αμερικανικές βάσεις και να επιστρέψουν τώρα όλοι οι στρατευμένοι που υπηρετούν σε αποστολές του ΝΑΤΟ έξω από τα σύνορά μας.
Ελάτε να βαδίσουμε μπροστά, να συγκρουστούμε με την πολιτική της κυβέρνησης, της ΕΕ, της άρχουσας τάξης που θυσιάζει τις ανάγκες μας στο βωμό του κέρδους. Να ανοίξουμε αγωνιστικά το δρόμο της κοινωνικής απελευθέρωσης, γιατί πραγματική ελευθερία μπορεί να υπάρξει μόνο σε μια κοινωνία ελεύθερη, απαλλαγμένη απ' την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο».