Αμερικανικές πηγές επιβεβαιώνουν τις εκτεταμένες εργασίες αναβάθμισης της βάσης και την ένταξή της σε ένα δίκτυο υποδομών που παραμένουν λειτουργικές σε ό,τι αφορά τη διαχείριση πυρηνικών όπλων
Βάση που, όπως οι ίδιοι οι Αμερικανοί ομολογούν, «αξιοποίησαν» στο έπακρο μέχρι και πριν από λίγα χρόνια, και κρατούν πάντα ως «εναλλακτική», στο έδαφος της αντιπαράθεσης με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα.
Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει το καθιερωμένο «Δελτίο των Ατομικών Επιστημόνων» («Bulletin of the Atomic Scientists», ένωση επιστημόνων των ΗΠΑ), σχετικά με τη διάρθρωση των λεγόμενων «τακτικών πυρηνικών όπλων» παγκοσμίως το 2019, «το ΝΑΤΟ βρίσκεται επί του παρόντος στη φάση της αναβάθμισης των εγκαταστάσεων αποθήκευσης πυρηνικών όπλων και του εξοπλισμού Διοίκησης και Ελέγχου στις έξι ευρωπαϊκές βάσεις αποθήκευσης και σε μία βάση υποστήριξης. Η αναβάθμιση αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2020, εγκαίρως για την ανάπτυξη της νέας πυρηνικής βόμβας Β61-12 στην Ευρώπη».
Κατά πληροφορίες, σήμερα οι Αμερικανοί έχουν διεσπαρμένες περίπου 150 βόμβες «B-61» παλαιότερου τύπου σε βάσεις τους σε Τουρκία (Ιντσιρλίκ), Βέλγιο, Ιταλία (σε δύο βάσεις), Γερμανία και Ολλανδία.
Θόλος («Vault») τύπου WS3 με πυρηνική βόμβα, έτοιμη να φορτωθεί σε αεροσκάφος εντός υπόστεγου. 6 τέτοιες κατασκευές, με θέσεις για 24 βόμβες, παραμένουν σε «καθεστώς φύλαξης» στον Αραξο |
Σε αυτό το πλέγμα του τρόμου ήταν ενσωματωμένη, τουλάχιστον μέχρι το 2001, και η αεροπορική βάση του Αραξου. Οπως αναφέρει έκθεση της αμερικανικής ένωσης νομικών και δικηγόρων «Natural Resources Defense Council» (NRDC), ο αρχικός σχεδιασμός των Αμερικανών ήταν ο Αραξος να έχει 11 τέτοιους θόλους με μέγιστη χωρητικότητα 44 βομβών!
Ωστόσο, τον Ιούλη του 1996 το αμερικανικό υπουργείο Αμυνας έδωσε συμβόλαιο κατασκευής (υπ' αριθμ. 446-96) για 6 θόλους με συνολική χωρητικότητα 24 βομβών, στην «Bechtel National Incorporated», με προβλεπόμενο χρόνο ολοκλήρωσης του έργου τον Οκτώβρη 1997.
Σύμφωνα με τη NRDC, στον Αραξο αποθηκεύονταν 20 βόμβες που μπορούσαν θεωρητικά να φορτωθούν στα ελληνικά βομβαρδιστικά «A-7E Corsair» που στάθμευαν εκεί. Προσθέτει, μάλιστα, ότι το 1998 το ΝΑΤΟ ζήτησε από την Ελλάδα να αναλάβουν τα νεότερα και προηγμένα «F-16» αυτόν το ρόλο βομβαρδισμού («strike» στη σχετική ορολογία) αντί των ξεπερασμένων τεχνολογικά «Α-7».
Χάρτης της NRDC με τον Αραξο |
Βάζοντας την υπόθεση σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, η NRDC αναφέρει ότι ήδη από το 1993 θόλοι WS3 σε διάφορες βάσεις απενεργοποιήθηκαν, καθώς οι βόμβες μεταφέρθηκαν σε Μείζονες Επιχειρησιακές Βάσεις (Major Operating Bases - MOB). Οτι τέσσερις τέτοιες βάσεις στην Ευρώπη έκλεισαν και τα WS3 τους αποσυναρμολογήθηκαν.
Κάνει, ωστόσο, σαφές ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει για τον Αραξο, τον οποίο εντάσσει σε ένα υπο-πλέγμα βάσεων, όπου ναι μεν δεν φυλάσσονται σήμερα πυρηνικά, αλλά τα συστήματα αποθήκευσής τους, WS3, παραμένουν εκεί, σε «κατάσταση φύλαξης» («caretaker status»). Κατά τη σχετική ορολογία του αμερικανικού υπουργείου Αμυνας, αυτό αφορά «μια κατάσταση μη λειτουργίας, στην οποία οι εγκαταστάσεις και το υλικό βρίσκονται σε κατάσταση φροντίδας και περιορισμένης συντήρησης. Απαιτείται μόνο ένα ελάχιστο προσωπικό για την προστασία από πυρκαγιά, κλοπή ή ζημιές».
Η NRDC επικαλείται και δήλωση του Χάρολντ Σμιθ, πρ. βοηθού υπουργού Αμυνας των ΗΠΑ (από Ιούνη 1993 έως Γενάρη 1998), αρμόδιου για τα προγράμματα Πυρηνικής, Χημικής και Βιολογικής Αμυνας, με αρμοδιότητες για τη μείωση, αλλά και τη διατήρηση σε συγκεκριμένα σημεία πυρηνικών όπλων των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, ο οποίος δήλωνε ότι αυτές οι βάσεις «έχουν μπει στη ναφθαλίνη ("mothballed") με τέτοιον τρόπο, ώστε αν επιλέξουμε να επιστρέψουμε σε αυτές τις βάσεις, μπορούμε να το κάνουμε».
Ενισχυτικά στα παραπάνω, θυμίζουμε ότι στις 26 και 28 Σεπτέμβρη 2017 έγινε σύσκεψη στην έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, με αντικείμενο την επισκόπηση των εργασιών για τον «εκσυγχρονισμό» της βάσης του Αραξου.
Σχετική ενημέρωση από αυτήν τη σύσκεψη στάλθηκε υπηρεσιακά στο υπουργείο Αμυνας, με απόρρητο έγγραφο, το οποίο ανέφερε ότι μεταξύ των έργων που εξελίσσονταν στη βάση ήταν και εγκαταστάσεις για την αποθήκευση ...«ειδικών όπλων». Για το θέμα είχε ενημερωθεί και το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας επίσης με απόρρητο έγγραφο.
Η εκτίμηση που γινόταν ήδη από τότε, είναι ότι ο Αραξος προετοιμάζεται για το ενδεχόμενο να υποδεχτεί πυρηνικά.
Την ίδια ακριβώς περίοδο (Σεπτέμβρης 2017) ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, απ' τη συνέντευξη Τύπου στη ΔΕΘ, τόνιζε: «Θα θέλαμε να ρωτήσουμε και να καταγγείλουμε, ταυτόχρονα, γιατί η κυβέρνηση δεν βγάζει τσιμουδιά για το γεγονός ότι έχει προχωρήσει η συντήρηση, επισκευή και ο εκσυγχρονισμός της βάσης του Αραξου, προκειμένου, όπως φημολογείται, να εγκατασταθούν εκεί τα αμερικανικά πυρηνικά όπλα, που ο ελληνικός λαός και με την πάλη του τα είχε διώξει προηγούμενες δεκαετίες».
Ακολούθησαν πολλές ακόμα σχετικές καταγγελίες του ΚΚΕ, ενώ στις 17 Μάη 2018 επισκέφτηκε τη βάση, συνοδευόμενος από επιτελείς του ΝΑΤΟ, ο ίδιος ο Φρεντ Φρέντρικσον, επικεφαλής Πυρηνικής Πολιτικής του ΝΑΤΟ και σταθερός υπέρμαχος του διαβόητου ΝΑΤΟικού δόγματος του «πρώτου πυρηνικού πλήγματος».
Απέναντι σ' αυτές τις εξελίξεις, μετά από μια μεγάλη περίοδο σιωπής, η τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έσκιζε τα ρούχα της ότι ...«μετά την περίοδο της δικτατορίας δεν υπάρχουν πυρηνικά όπλα στην αεροπορική βάση του Αραξου ούτε πρόκειται να υπάρξουν ούτε υπάρχει κάποιος σχεδιασμός ούτε έχει κάποια σχέση με οποιοδήποτε - θα έλεγε κανένας - αμερικανικό ειδικό συμφέρον»!
Περίπου τα ίδια επανέλαβε ο Αλ. Διακόπουλος, σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας της κυβέρνησης ΝΔ, όταν ρωτήθηκε σε συνέντευξη για το ενδεχόμενο μεταφοράς πυρηνικών στη βάση, απαντώντας ότι «δεν ξέρω κάτι τέτοιο» και ότι «δεν υπάρχουν πυρηνικά στη βάση του Αραξου».
Κόντρα στην προσπάθεια ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ να καλλιεργήσουν εφησυχασμό, τα ίδια τα γεγονότα, στοιχεία, διαταγές και δηλώσεις των Αμερικανών, εκθέσεις και αναλύσεις αμερικανικών επιστημονικών οργανώσεων, όπως η NRDC, οι Atomic Scientists ή η Ομοσπονδία Αμερικανών Επιστημόνων (Federation of American Scientists - FAS), αποκαλυπτικά στοιχεία της οποίας δημοσίευσε ο «Ριζοσπάστης» στο φύλλο της 27/10, επαληθεύουν ότι πυρηνικά όπλα υπήρξαν στον Αραξο στο διάστημα 1974 - 2001 και ότι η συγκεκριμένη βάση διαθέτει τις υποδομές και την ετοιμότητα να τα φιλοξενήσει ξανά, καθιστώντας το λαό μαγνήτη μεγάλων κινδύνων.
Είναι άλλωστε γνωστή η επίκληση των λεγόμενων «συμβατικών υποχρεώσεων» της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ, όπως και η εκφρασμένη πρόθεση όλων των αστικών κυβερνήσεων και κομμάτων να αναβαθμίσουν το ρόλο της Ελλάδας στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια...