Από επιχείρηση καταστολής κινητοποίησης ενάντια σε πλειστηριασμό |
Στην ουσία η κυβέρνηση της ΝΔ προχωράει με σταθερά βήματα σε μια σειρά από αλλαγές για τη μεγαλύτερη θωράκιση του αστικού κράτους απέναντι στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, με δεδομένο ότι τα σχέδια στήριξης της καπιταλιστικής κερδοφορίας, οι επενδύσεις, τα σχέδια επέκτασης της επιχειρηματικής δράσης έχουν ανάγκη «σιγή νεκροταφείου» στο λαό και με το καρότο και με το μαστίγιο. Αλλά και την αντιμετώπιση προβλημάτων που προκύπτουν από την εμπλοκή της χώρας σε επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.
Αποδεικνύεται πως σε όλους τους τομείς η νέα κυβέρνηση, πιάνοντας το νήμα από την προηγούμενη, πάει ένα αντιδραστικό βήμα παραπέρα γιατί αυτό είναι που απαιτούν οι ανάγκες του καπιταλιστικού συστήματος.
Η κοινή αυτή βάση και οι στόχοι για όλα τα αστικά κόμματα, όπως και η αντιλαϊκή «συνέχεια» του κράτους, επιβεβαιώθηκαν μέσα στη βδομάδα, κατά τη συζήτηση στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής, από τις «φιλοφρονήσεις» του υπουργού Δικαιοσύνης Κ. Τσιάρα και του εισηγητή της ΝΔ Ευ. Κωνσταντινίδη προς την προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, της οποίας επικρότησαν τη «μεγάλη προσπάθεια» και τις «γενναίες μεταρρυθμίσεις» στον τομέα αυτό, δηλώνοντας ότι οι δικές τους παρεμβάσεις έρχονται απλώς «να συμπληρώσουν και διορθώσουν» το έργο του ΣΥΡΙΖΑ.
Το ΚΚΕ από την αρχή καταψήφισε και κατήγγειλε το νομοσχέδιο, που πατάει στο ευρωενωσιακό νομοθετικό πλαίσιο και ενισχύει την ποινική φαρέτρα της αστικής τάξης σε βάρος του «εχθρού λαού», όπως με τον εμπλουτισμό του άρθρου 187Α του Ποινικού Κώδικα, του λεγόμενου «τρομονόμου», τη διατήρηση των αμερικανόπνευστων θεσμών και την αυστηροποίηση των ποινών άλλων αδικημάτων, που παραπέμπουν στην καταστολή εργατικών - λαϊκών κινητοποιήσεων.
Ειδικότερα, όπως επισήμανε και στις τοποθετήσεις της η ειδική αγορήτρια του ΚΚΕ Μαρία Κομνηνάκα, στις μέχρι τώρα συνεδριάσεις της αρμόδιας Επιτροπής της Βουλής, η οποία ολοκληρώνει το «έργο» της τη Δευτέρα, η κυβέρνηση όσον αφορά τον «τρομονόμο» προσθέτει τις εξής διατάξεις:
-- Εισάγει τη διατύπωση για «αδικήματα γενικής διακινδύνευσης», με την οποία γίνεται φανερό ότι επιδιώκει να μη μείνει απέξω ούτε ένα αδίκημα το οποίο να μην μπορεί υπό προϋποθέσεις να υπαχθεί και να ενταχθεί στα αδικήματα της «τρομοκρατίας».
-- Διευρύνει την αρκετά αόριστη διάταξη της «προστασίας της κοινής ειρήνης» και των «αδικημάτων κατά της κοινής ειρήνης», η οποία, σε συνδυασμό με την παραπάνω διάταξη, εύκολα υπάγει αρκετές από τις λαϊκές κινητοποιήσεις σε τέτοιας μορφής αδικήματα.
-- Αυξάνει την προβλεπόμενη ποινή για το αδίκημα της «δημόσιας απειλής» μέσω διαδικτύου, που εντάχθηκε στους Ποινικούς Κώδικες από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, από τα 3 στα 5 έτη. Πρόκειται για αδίκημα το οποίο έχει βάση τις σχετικές Οδηγίες της ΕΕ, και «οποιαδήποτε αντίδραση που θέτει υπό αμφισβήτηση το υπάρχον σύστημα μπορεί υπό προϋποθέσεις να θεωρηθεί τρομοκρατική ενέργεια. Είναι γνωστές άλλωστε οι απόψεις των ευρωπαϊκών θεσμών για τη ριζοσπαστικοποίηση», όπως ανέφερε η Μ. Κομνηνάκα.
-- Ποινικοποιείται μέχρι και η πραγματοποίηση ταξιδιού όταν εικάζεται ότι γίνεται με σκοπό την «εκπαίδευση για τέλεση τρομοκρατικών πράξεων». Η απαράδεκτη πρωτόδικη απόφαση σχετικά με τη γνωστή υπόθεση της Ηριάννας και του συγκατηγορούμενου και συντρόφου της, όπου αξιολογήθηκε ως ένδειξη ενοχής ένα ταξίδι στην Ισπανία, ήταν τροχιοδεικτική για το τι θα επακολουθούσε.
-- Τα ελληνικά δικαστήρια οφείλουν κατά την επιμέτρηση της ποινής για τα αδικήματα «τρομοκρατίας» να λάβουν ως επιβαρυντικές περιστάσεις τυχόν καταδικαστικές αποφάσεις δικαστηρίων άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Ομως η ΕΕ στον όρο «τρομοκρατία» προσπαθεί να εντάξει και κάθε ριζοσπαστική - προοδευτική σκέψη και ιδεολογία που αμφισβητεί αυτό το σύστημα.
Ταυτόχρονα με τα παραπάνω, με τις επιδιωκόμενες αλλαγές συρρικνώνονται τα όποια κατοχυρωμένα ακόμη δικαιώματα του κατηγορούμενου, πλήττεται όλο και περισσότερο το τεκμήριο αθωότητάς του.
Σφοδρή κριτική άσκησε στην κυβέρνηση της ΝΔ η εισηγήτρια του ΚΚΕ, ειδικά για τη διατήρηση των αμερικανόπνευστων θεσμών της «ποινικής διαπραγμάτευσης, συνδιαλλαγής και διαταγής», που εισήγαγε ο ΣΥΡΙΖΑ, όπου μεγάλες κατηγορίες ποινικών υποθέσεων μπορούν να ολοκληρώνονται χωρίς ακροαματική διαδικασία και δικαστική διερεύνηση της ενοχής του κατηγορούμενου, αλλά μέσω της εκ των προτέρων δήλωσης ενοχής του, προκειμένου να επωφεληθεί από τυχόν ευεργετικές διατάξεις για την ποινή που θα του επιβληθεί. Αυτό το «παζάρι» της ποινής ευνοεί φυσικά τους οικονομικά ισχυρούς και στρέφεται κατά των οικονομικά αδύναμων, ακόμα κι αθώων, κατηηγορουμένων.
Ως απαράδεκτη το ΚΚΕ κατήγγειλε και την επαναφορά με τα άρθρα 167 και 168 της ποινικοποίησης των αγώνων κατά των πλειστηριασμών, που είχε καταργήσει ως ρητή αναφορά ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά στην πραγματικότητα ουσιαστικά διατηρούσε με γενικότερη διάταξη, για όσο οι πλειστηριασμοί δεν γίνονταν αποκλειστικά ηλεκτρονικά. Την ίδια ώρα, αποτελεί πρόκληση η διάταξη που συμπεριλαμβάνεται και προβλέπει την προστασία των στελεχών των τραπεζών, από την ποινική δίωξη για παράβαση καθήκοντος.
Στο πλαίσιο ευρύτερα της κατεύθυνσης της ενίσχυσης της καταστολής θα πρέπει να ιδωθεί και η διάταξη που προβλέπει τη μετατροπή σε κακούργημα της κατασκευής, κατοχής ή προμήθειας εκρηκτικών υλών (μολότοφ) «αν ο υπαίτιος την τελεί ενώ διαπράττει διατάραξη κοινής ειρήνης», όπως αναφέρεται. Η πρόβλεψη αυτή, τόνισε η Μ. Κομνηνάκα, μπορεί να οδηγήσει π.χ. στο να συλληφθεί από τις αστυνομικές αρχές και να διωχθεί κακουργηματικά ένας διαδηλωτής με την κατηγορία - η οποία μπορεί να είναι και αβάσιμη, και υπάρχει δυστυχώς η σχετική εμπειρία - ότι έφερε τη μολότοφ επάνω του.
Γίνεται φανερό από τα παραπάνω ότι η κυβέρνηση βιάζεται να υλοποιήσει το σύνολο των αλλαγών που συμβάλλουν στην απρόσκοπτη και σταθερή λειτουργία του συνόλου του κρατικού μηχανισμού και του πολιτικού συστήματος, σε αντιδραστική κατεύθυνση. Οι αλλαγές στον ΠΚ και στον ΚΠΔ αποτελούν συνέχεια των προτάσεων για τη συνταγματική αναθεώρηση, καθώς η μεν συνταγματική αναθεώρηση αποσκοπεί στην πολιτική και κυβερνητική σταθερότητα στην εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής, ο δε νέος ΠΚ και ο νέος ΚΠΔ στην αποτελεσματικότερη κατασταλτική λειτουργία του κρατικού μηχανισμού, στην επιβολή «του νόμου και της τάξης».
Και βέβαια οι νέοι Κώδικες που ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι τροποποιήσεις που προτείνει η κυβέρνηση της ΝΔ, δεν αντιμετωπίζουν τα προβλήματα της εγκληματικότητας, αφού εκτός των άλλων η φτώχεια, η ανεργία, το οργανωμένο έγκλημα, το λαθρεμπόριο όπλων, ναρκωτικών και καυσίμων, το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, η εμπορία ανθρώπων και η πορνεία είναι φαινόμενα σύμφυτα με τον καπιταλισμό, πηγάζουν από τον ίδιο τον τρόπο παραγωγής, όπου νόμος είναι το κυνήγι του κέρδους για τους μονοπωλιακούς ομίλους, για το κεφάλαιο. Η εξάλειψη της εγκληματικότητας θα επιτευχθεί αποτελεσματικά μόνο σε ένα ανώτερο κοινωνικό σύστημα, το σοσιαλισμό, όπου δεν θα υπάρχει η αντικειμενική βάση για την εμφάνισή της, δηλαδή η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, όπου οι άνθρωποι θα διαπαιδαγωγούνται στις αξίες της ανιδιοτέλειας και της κοινωνικής αλληλεγγύης.
Για το ΚΚΕ αναδεικνύονται σε βασικές αιχμές της πάλης τόσο του εργατικού - λαϊκού κινήματος όσο και των προοδευτικών δικηγόρων και νομικών:
-- Η κατάργηση των αντιδραστικών θεσμών της «ποινικής διαπραγμάτευσης, συνδιαλλαγής και διαταγής», που ευνοούν τους οικονομικά ισχυρούς και παραβιάζουν κατάφωρα τα δικαιώματα των κατηγορουμένων.
-- Η κατάργηση του «τρομονόμου» και η κατοχύρωση στοιχειωδών εγγυήσεων υπέρ των κατηγορουμένων στη λήψη και επεξεργασία του DNA, ζητήματα για τα οποία το ΚΚΕ είχε πάρει και νομοθετική πρωτοβουλία, με την κατάθεση συγκεκριμένων τροπολογιών, οι οποίες δεν έγιναν δεκτές από την προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
-- Η κατάργηση όλων των ποινικών διατάξεων που περιστέλλουν λαϊκά δικαιώματα και ελευθερίες.
-- Η χάραξη μιας συνολικής αντεγκληματικής πολιτικής, που θα περιλαμβάνει την αποτελεσματική πρόληψη, τον σωστό σωφρονισμό και την κοινωνική επανένταξη των παραβατών.
-- Η εξασφάλιση σύγχρονων και αξιοπρεπών συνθηκών κράτησης, με κατοχύρωση και διεύρυνση των δικαιωμάτων των κρατουμένων, ώστε να αντιμετωπιστούν η έξαρση του εγκλήματος μέσα στις φυλακές και η ανακύκλωσή του.
-- Η βελτίωση της υλικοτεχνικής υποδομής και η στελέχωση του συνόλου των υποδομών δικαστηρίων, φυλακών και δημόσιων υπηρεσιών κοινωνικής πρόληψης και επανένταξης με το απαραίτητο, κατάλληλο και εξειδικευμένο προσωπικό, ώστε να υπάρχουν ουσιαστική πρόληψη, επιτάχυνση της ποινικής δίκης και αποτελεσματική κοινωνική επανένταξη όσων εκτίσουν την ποινή τους.
Μέτρα περιορισμού των διαδηλώσεων επαναφέρει στο προσκήνιο η κυβέρνηση, σε μια προσπάθεια να σφίξει κι άλλο τον κλοιό γύρω από τη λαϊκή διαμαρτυρία για την πολιτική που σαρώνει διακαιώματα και ανάγκες, μετά τη νομοθεσία που ψήφισε για την απεργία και το συνδικαλιστικό κίνημα, επεκτείνοντας ρυθμίσεις προηγούμενων κυβερνήσεων.
Σύμφωνα με δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου το περασμένο Σαββατοκύριακο, η κυβέρνηση σχεδιάζει «οριοθέτηση» των κινητοποιήσεων στο κέντρο της Αθήνας, με πρόσχημα την «ταλαιπωρία των κατοίκων και των επαγγελματιών της περιοχής», αλλά με πραγματικό σκοπό να βάλει επιπλέον εμπόδια στη διαμαρτυρία και στους αγώνες, για να κάνει ακόμα πιο εύφορο το έδαφος για τους «επενδυτές» που θέλουν «σιγή νεκροταφείου» και επιπλέον ενδιαφέρονται να «ρίξουν» κεφάλαια στο κέντρο της Αθήνας.
Εναλλάσσοντας το καρότο με το μαστίγιο, η κυβέρνηση δεν διστάζει να παρουσιάσει ακόμα και ως ...φιλεργατικές τις προθέσεις της, με το αστείο επιχείρημα ότι θέλει να «προστατεύσει» τους διαδηλωτές από τη δυσαρέσκεια όσων δυσκολεύονται να κινηθούν στο κέντρο, με αποτέλεσμα να μη βρίσκουν ευρύτερη αποδοχή οι αγώνες και τα αιτήματά τους!
Πρόκειται για αθλιότητες, που στόχο έχουν να ενεργοποιήσουν τον «κοινωνικό αυτοματισμό», την ίδια ώρα που η πολιτική της κυβέρνησης, στο όνομα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, που στηρίζουν και όλα τα άλλα αστικά κόμματα, χτυπάει αδιάκριτα τους εργαζόμενους και τους επαγγελματίες από τα λαϊκά στρώματα, τους ανέργους, τους συνταξιούχους, τη νεολαία.
Απαντώντας σ' αυτές τις μεθοδεύσεις το ΠΑΜΕ προειδοποίησε ότι η κυβέρνηση και οι εργοδότες λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο, τα σωματεία και τους εργαζόμενους που θα δώσουν απάντηση, σημειώνοντας ότι «όσους νόμους και αν περάσουν, όσο μελάνι και αν χύσουν, όσες διαταγές και αν εκδώσουν δεν μπορούν να σταματήσουν τον αγώνα για τη ζωή και για το αύριο της εργατικής τάξης. Το ταξικό κίνημα έχει και πείρα και ιστορία!».