Με τις «πλάτες» της ουσιαστικής συναίνεσης ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ, όπως και τη στήριξη της συνδικαλιστικής μαφίας στην ηγεσία της ΓΣΕΕ
Από την ημερίδα που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή από τα σωματεία των εργαζομένων στη ΛΑΡΚΟ |
Ο υπουργός Οικονομικών, Χρ. Σταϊκούρας, απευθυνόμενος στους εργαζόμενους διατύπωσε μια σειρά εκβιασμούς, προκειμένου να τους φοβίσει για να δεχτούν το σχέδιο της κυβέρνησης για ένταξη της ΛΑΡΚΟ σε πτωχευτική διαδικασία, για τεμαχισμό της (διχοτόμηση ή τριχοτόμηση) και πώληση των κομματιών της σε ιδιωτική επιχείρηση.
Τη θέση για ιδιωτικοποίηση της ΛΑΡΚΟ στήριξαν ακόμα ο περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας και ο διευθύνων σύμβουλος της ΛΑΡΚΟ.
Στην αντίπερα όχθη, την ουσία αυτών των αντεργατικών σχεδιασμών της σημερινής και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, όπως και τη δύναμη που έχουν οι εργάτες να εμποδίσουν τους αντεργατικούς σχεδιασμούς, ανέδειξε στην ομιλία του ο Γιώργος Μαρίνος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτής του Κόμματος.
Την επιβεβαίωση της ανάγκης οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ, μαζί με δεκάδες άλλα σωματεία και φορείς, να δώσουν ακόμα πιο μαζική απάντηση στους αντεργατικούς σχεδιασμούς με το συλλαλητήριο στην Αθήνα το Σάββατο 21/1, υπογράμμισαν με παρεμβάσεις τους συνδικαλιστές, εκπρόσωποι ταξικών συνδικάτων.
Ο υπουργός Οικονομικών, Χρ. Σταϊκούρας, αποσυνδέοντας την κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η ΛΑΡΚΟ από την αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζουν όλες οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις, ανέφερε: «Ακόμα και αν διαγράφαμε όλα τα λάθη του παρελθόντος, σήμερα η ΛΑΡΚΟ κάθε μήνα μπαίνει μέσα, χρωστάει και δεν πληρώνει». Κλιμάκωσε τον εκφοβισμό λέγοντας ότι «φοβάμαι το τέλος Ιανουαρίου σε ό,τι αφορά τη ΔΕΗ. (...) Υπάρχει φόβος διακοπής ρεύματος από τη ΔΕΗ», ενώ σε άλλο σημείο είπε ότι «αν δεν βρεθεί ιδιώτης δεν υπάρχει εναλλακτική».
Σχετικά με την πρόταση της κυβέρνησης, είπε ότι είναι η εξυγίανση της «ΛΑΡΚΟ μέσα από κάποια πτωχευτική διαδικασία. (...) Η εφαρμογή του σχεδίου του 2014 ή παραλλαγής του», δηλαδή ο τεμαχισμός της εταιρείας, με στόχο «να επιβιώσει η εταιρεία για ένα χρονικό διάστημα, μέχρι να πάμε στο επόμενο που είναι η συμμετοχή ιδιώτη», ή όπως είχε νωρίτερα πει, «η ανάληψη της δραστηριότητας της εταιρείας από τον ιδιωτικό τομέα».
Στη συνέχεια διάβασε έγγραφο του υπουργού Οικονομικών της τότε κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, Ευ. Τσακαλώτου, το οποίο απηύθυνε στις 28/3/2019 στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεσμευόμενος για την αποκρατικοποίηση της ΛΑΡΚΟ. «Αρα», συμπλήρωσε, «αντιλαμβάνεστε ότι τρία μεγάλα πολιτικά κόμματα τουλάχιστον συμφωνούν το ποια θα πρέπει να είναι η λύση».
Τέλος, παραδέχτηκε ότι η «λύση» που προωθεί η κυβέρνηση προϋποθέτει επιδείνωση των συνθηκών εργασίας, λέγοντας ότι ένας από τους στόχους του σχεδίου της κυβέρνησης είναι η «διαφύλαξη όλων των θέσεων εργασίας αλλά με διαφορετικές συμβάσεις εργασίας», ενώ πρόσθεσε εκβιαστικά: «Αν θέλετε να έχετε δουλειά αποδεχτείτε τη χειροτέρευση των όρων εργασίας».
Αντίστοιχα, στην τοποθέτησή του ο διευθύνων σύμβουλος της ΛΑΡΚΟ, Σπ. Τζίντζος, επιβεβαίωσε ότι η κυβέρνηση της ΝΔ τον τοποθέτησε εκεί για να «τρέξει» την ιδιωτικοποίηση. Είπε ξεκάθαρα: «Δεν μπορεί και δεν πρέπει ένα κράτος, μια κυβέρνηση να λειτουργεί μεταλλεία και μεταλλουργικές επιχειρήσεις. (...) Τα δίνει σε ιδιωτικούς ομίλους, σε επιχειρήσεις, σε επιχειρηματίες να τα εκμεταλλευτούν. (...) Τα κέρδη που αποκομίζει το Δημόσιο, η κοινωνία είναι οι φόροι, η απασχόληση των ανθρώπων στις τοπικές κοινωνίες, είναι οι ασφαλιστικές εισφορές (!)».
Επιβεβαίωσε ότι υπάρχουν ήδη μονοπώλια έτοιμα να κατασπαράξουν τη ΛΑΡΚΟ, λέγοντας ότι «υπάρχουν ενδιαφερόμενοι για τη ΛΑΡΚΟ και διεθνείς όμιλοι και ελπίζω και ελληνικοί όμιλοι» και έδειξε πόσο σημαντικό «φιλέτο» είναι η ΛΑΡΚΟ, σημειώνοντας: «Το κοβάλτιο και το νικέλιο είναι ίσως και στρατηγικής σημασίας μέταλλα. (...) Ειδικά για τις μπαταρίες, για την ηλεκτροκίνηση, για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, όπου η Ενέργεια πρέπει να αποθηκεύεται κάπου για να μπορεί να την χρησιμοποιείς (...) το νικέλιο και το κοβάλτιο είναι ίσως τα μέταλλα των επόμενων 50 - 60 χρόνων».
Με άλλα λόγια, πρότεινε μια τέτοιας στρατηγικής σημασίας επιχείρηση να παραδοθεί στα χέρια των μονοπωλίων, για να αυγατίζουν τα τεράστια κέρδη τους σε βάρος των συμφερόντων των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων.
Στην τοποθέτησή του ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Μ. Χατζηγιαννάκης, προσπάθησε με διάφορα λεκτικά «ήξεις αφήξεις» να αποφύγει να πει τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η ουσία είναι ότι δεν απέρριψε το σχέδιο της κυβέρνησης της ΝΔ.
Είπε μεταξύ άλλων: ««Δεν υπάρχει εύκολη λύση. (...) Δεν θα σας πω ότι είναι εύκολη η κατάσταση, ούτε ότι υπάρχουν μαγικές λύσεις. (...) Είμαι στη διάθεσή σας να μελετήσουμε πραγματικές λύσεις (...) Η κυβέρνηση δεν πρέπει να δει ως μονόδρομο την τριχοτόμηση και την ιδιωτικοποίηση πριν εξαντλήσουμε όλα τα περιθώρια», ενώ για το έγγραφο Τσακαλώτου δήλωσε: «Δεν το γνώριζα»!
Οι εργαζόμενοι βέβαια, στη ΛΑΡΚΟ και σε όλη τη χώρα, έχουν την πείρα από την ίδια την 4ετή διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος συνέχισε την αντεργατική πολιτική από εκεί που την είχαν αφήσει οι προκάτοχοί του και την παρέδωσε εμπλουτισμένη στη σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ.
Η δε Κατερίνα Μπατζελή, εκπρόσωπος του ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ, σημείωσε και αυτή με τη σειρά της ότι «το Δημόσιο δεν είναι επιχειρηματίας. (...) το Δημόσιο να διαμορφώσει όρους προϋποθέσεις σωστής λειτουργίας της αγοράς (...)».
Την ίδια θέση πρόβαλε και ο περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας, Φ. Σπανός, λέγοντας πως «δεν πιστεύω ότι το κράτος μπορεί να είναι καλός επιχειρηματίας, ή ότι πρέπει να είναι επιχειρηματίας».
Αντίστοιχα προκλητική ήταν η τοποθέτησή του Θ. Θεοχάρη, εκπροσώπου της συνδικαλιστικής μαφίας στην ηγεσία της ΓΣΕΕ, ο οποίος ξεκίνησε λέγοντας: «Θεωρώ ότι κανείς εργαζόμενος δεν είναι αντίθετος σε μια υγιή επιχειρηματικότητα, σε υγιείς εργασιακές σχέσεις». Μετά από διαμαρτυρίες και την καταγγελία ότι αυτές είναι οι θέσεις της ΓΣΕΕ, προσπάθησε να τα μαζέψει, λέγοντας ότι είναι... προσωπικές του απόψεις, για να συμπληρώσει ακόμα πιο χαρακτηριστικά: «Είμαι υπέρ της δουλειάς και του εργοδότη, υπέρ και της δουλειάς του εργαζόμενου»!
Εβαλε δηλαδή στην ίδια ζυγαριά τους πραγματικούς παραγωγούς του πλούτου με τους εκμεταλλευτές τους, με αυτούς που... δουλειά τους είναι να παρασιτούν σε βάρος της εργατικής τάξης!
Στη συνέχεια αναλώθηκε να ασκεί κριτική στους «κακούς» εργοδότες και στο γεγονός ότι οι κυβερνήσεις δεν κάνουν τίποτα για να τους τιμωρήσουν...
Απάντηση σε όλα τα παραπάνω έδωσαν με τις παρεμβάσεις τους εκπρόσωποι των ταξικών δυνάμεων, πρόεδροι συνδικάτων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ.
Θέλει περίσσιο θράσος να έρχονται εδώ και να εκβιάζουν τους εργάτες λέγοντάς τους «ιδιώτης ή απολύσεις», κατήγγειλε ο Παναγιώτης Πολίτης, εργαζόμενος στη ΛΑΡΚΟ, πρόεδρος του κλαδικού Συνδικάτου Μετάλλου Φθιώτιδας και μέλος του ΔΣ του επιχειρησιακού Σωματείου Εργαζομένων ΛΑΡΚΟ στη Λάρυμνα. Δείχνοντας το δρόμο, τόνισε: «Σύγκρουση, συνάδελφοι! Στις 25 Γενάρη θα ξεχωρίσουμε ποιοι είναι με τους εργαζόμενους και ποιοι είναι απέναντί μας».
Διαλύοντας το ιδεολόγημα της «υγιούς επιχειρηματικότητας», ο Σωτήρης Πουλικόγιαννης, πρόεδρος του Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγοεπισκευαστικής Βιομηχανίας Ελλάδας, είπε μεταξύ άλλων: «Προχτές έκλεισε η "Χαλυβουργική" και δεν άνοιξε μύτη. Αυτή είναι η "υγιής επιχειρηματικότητα"». Με αφορμή την εμπειρία από προηγούμενες ιδιωτικοποιήσεις, σημείωσε ότι «όλοι οι επιχειρηματίες όταν έρχονται είναι "υγιείς". Οταν φεύγουν τους λέμε "άρρωστους", αλλά όλοι φεύγουν με τις τσέπες γεμάτες». Ακόμα «υγιής επιχειρηματικότητα» είναι να λένε στους εργάτες να δεχτούν τους αντεργατικούς σχεδιασμούς «αν θέλουν να έχουν δουλειά», αλλά θα αμείβονται με 600 ευρώ! Και πάλι με βάση την εμπειρία από προηγούμενες ιδιωτικοποιήσεις, επισήμανε ότι ο τεμαχισμός της ΛΑΡΚΟ «είναι για να κάνουν πιο εύκολο πλιάτσικο, ό,τι κάνανε με τα ναυπηγεία».
Ακόμα έγιναν τοποθετήσεις από εκπροσώπους των Εργατικών Κέντρων Λαμίας και Εύβοιας, το Συνδικάτο Εργαζομένων ΙΓΜΕ, το Συνδικάτο Εργαζομένων Τροφίμων - Ποτών Εύβοιας κ.ά.
Παρέμβαση του μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτή του Κόμματος στην ημερίδα των σωματείων της ΛΑΡΚΟ
Ο Γιώργος Μαρίνος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτής του Κόμματος, παρεμβαίνοντας στην ημερίδα των σωματείων της ΛΑΡΚΟ και αναφερόμενος στις τοποθετήσεις εκπροσώπων αστικών κομμάτων, οι οποίες κοινό πυρήνα έχουν την υπεράσπιση του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, είπε μεταξύ άλλων: «Είναι η ανάπτυξη με κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος που οδήγησε σε δεκάδες κρίσεις, στην πρόσφατη, και προετοιμάζει νέα. Είναι αυτή η ανάπτυξη που έχει οδηγήσει στη δυστυχία των λαών, σε σύγκρουση μεγάλων ανταγωνιστικών συμφερόντων, ακόμα και σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Τι δουλειά έχουν οι εργάτες με τέτοιες θέσεις, που υπερασπίζονται τα πιο σκληρά, αδυσώπητα μονοπωλιακά συμφέροντα; Πρέπει να απορρίψουν αποφασιστικά τέτοιες προσεγγίσεις και να δώσουν απάντηση με τον αγώνα τους».
Για την πρόταση της κυβέρνησης σημείωσε: «Η κυβέρνηση έδειξε καθαρά ότι πάει για πτώχευση, για εκκαθάριση σε λειτουργία, πάει για ιδιωτικοποίηση, για τριχοτόμηση. Αυτό το πλαίσιο το απορρίπτουμε κατηγορηματικά και θα δώσουμε τη μάχη να μην περάσει (...) Λειτουργούν σαν πλασιέ μεγάλων συμφερόντων και θέλουν να πετάξουν τη ΛΑΡΚΟ μέσα στα σαγόνια των μονοπωλιακών ομίλων. Να διώξουν τους εργαζόμενους από τη δουλειά, να φουντώσει η ανεργία στη Στερεά Ελλάδα».
Ο Γ. Μαρίνος παρέδωσε επίσης στα σωματεία αναλυτική γραπτή τοποθέτηση, αποσπάσματα της οποίας παρουσιάζει σήμερα ο «Ριζοσπάστης»:
«Το ΚΚΕ απαιτεί να σταματήσει κάθε διαδικασία και κάθε σκέψη για τεμαχισμό, εκκαθάριση, ιδιωτικοποίηση ή κλείσιμο της ΛΑΡΚΟ. Απαιτούμε να χρηματοδοτηθεί από το κράτος, που είναι ο κύριος μέτοχος της επιχείρησης, να καταβληθούν άμεσα οι μισθοί, τα δεδουλευμένα και να εκσυγχρονιστεί η επιχείρηση, να συνεχίσει απρόσκοπτα τη λειτουργία της με ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, με Συλλογικές Συμβάσεις και μόνιμο προσωπικό, να τερματιστεί το καθεστώς των εργολαβικών, να μην πειραχθεί δικαίωμα.
Οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ δουλεύουν σε πολύ σκληρές συνθήκες και με ευθύνη της αντιλαϊκής πολιτικής όλων των κυβερνήσεων, την έλλειψη μέτρων προστασίας της υγείας, της ζωής και της ασφάλειάς τους, έχουν πληρώσει βαρύ φόρο αίματος. Πηγαίνουν στη δουλειά και δεν ξέρουν αν και πώς θα γυρίσουν στο σπίτι, κι αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Το ΚΚΕ απαιτεί να εφαρμοστούν τώρα τα αναγκαία μέτρα για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων, να εφαρμοστεί ο Κανονισμός Μεταλλευτικών Λατομικών Επιχειρήσεων.
Δεν θα περάσουν τα προσχήματα που χρησιμοποιούνται για να δικαιολογήσουν την άρνηση της χρηματοδότησης της ΛΑΡΚΟ από τον κύριο μέτοχο, που είναι το κράτος. Ολες οι κυβερνήσεις έχουν δώσει - και η σημερινή επίσης δίνει - δισεκατομμύρια ευρώ στους μονοπωλιακούς ομίλους για να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία τους, με τους "αναπτυξιακούς" νόμους, χρηματοδοτήσεις και προκλητικές φοροαπαλλαγές.
(...) Ολες οι κυβερνήσεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ είναι συνένοχες. Μεθοδικά δούλεψαν για την υπονόμευση και απαξίωση της ΛΑΡΚΟ. Η πολιτική τους οδήγησε στη σημερινή κατάσταση, γιατί υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου και εχθρεύεται τους εργάτες, που τους αντιμετωπίζει ως αναλώσιμο υλικό.
Μηχανισμοί που υπηρετούν την αντεργατική πολιτική και δουλεύουν για την ιδιωτικοποίηση της ΛΑΡΚΟ προσπαθούν να ενοχοποιήσουν τους μισθούς και να συκοφαντήσουν τους εργαζόμενους, που φτύνουν αίμα για να επιζήσουν».
«(...) Η Ελλάδα έχει μεγάλες και αναξιοποίητες παραγωγικές δυνατότητες, διαθέτει ορυκτό πλούτο, μεταλλικά ορυκτά (χρυσό, νικέλιο, χαλκό), σημαντικές εγχώριες ενεργειακές πηγές, βιομηχανική και αγροτική παραγωγή, διαθέτει τις βάσεις για να ζήσει ο λαός καλά.
Αλλά για να απελευθερωθούν αυτές οι δυνατότητες απαιτείται οργάνωση της εργατικής τάξης, κοινωνική συμμαχία και πάλη για την ανατροπή αυτής της βαρβαρότητας, ώστε το τιμόνι της εξουσίας να περάσει στα χέρια των παραγωγών του πλούτου, στα χέρια της εργατικής τάξης, του λαού, για να γίνουν δική του περιουσία, κοινωνική περιουσία, τα οικονομικά εργαλεία και να αναπτυχθούν με κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό.
(...) Η κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της υπολογίζουν χωρίς τον ξενοδόχο, και ο ξενοδόχος είναι οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ, είναι οι εργαζόμενοι της περιοχής και όλοι μαζί έχουμε τη δύναμη να εμποδίσουμε με τον αγώνα μας την εκκαθάριση εν λειτουργία, όπως λέγεται, και την ιδιωτικοποίηση της επιχείρησης.
Με καλά οργανωμένο αγώνα, βρέξει - χιονίσει, δυναμικά και ανυποχώρητα, μπορούμε να διεκδικήσουμε τη συνέχιση της λειτουργίας της επιχείρησης, τη χρηματοδότηση από το κράτος, τον κύριο μέτοχο, και τον εκσυγχρονισμό της, να τερματιστεί το καθεστώς των εργολαβικών και να εξασφαλιστούν σταθερή δουλειά, ανθρώπινες εργασιακές συνθήκες και να εφαρμοστούν επείγοντα μέτρα για την προστασία της υγείας, της ασφάλειας, της ζωής των εργαζομένων».