NATO |
Από τη χτεσινή δεύτερη μέρα της Συνόδου των ΥΠΕΞ του ΝΑΤΟ |
Χαρακτηριστικό εξάλλου είναι ότι σε ειδική συνεδρία με τη συμμετοχή του ύπατου εκπροσώπου της ΕΕ, Ζ. Μπορέλ, των υπουργών Εξωτερικών Φινλανδίας - Σουηδίας και των «εταίρων» του ΝΑΤΟ σε Ασία και Ειρηνικό, Αυστραλίας, Νέας Ζηλανδίας, Ιαπωνίας και Νότιας Κορέας, συζητήθηκαν «η αλλαγή στην παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων και η άνοδος της Κίνας», καθώς και το πώς «δουλεύουν μαζί» για την αντιμετώπισή της, όπως είπε χαρακτηριστικά σε δηλώσεις του με το πέρας της Συνόδου ο γγ της λυκοσυμμαχίας, Γ. Στόλτενμπεργκ.
Ο ίδιος, δίνοντας το στίγμα των όσων συζητήθηκαν και βέβαια των αντιπαραθέσεων στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ για τον καταλληλότερο τρόπο αντιμετώπισης της Κίνας, διαβεβαίωσε πως η τελευταία «δεν είναι αντίπαλος του ΝΑΤΟ» και πως «είναι καθαρό ότι η άνοδος της Κίνας μπορεί να παράσχει ευκαιρίες - για παράδειγμα στο εμπόριο ή στη δέσμευση για παγκόσμια ζητήματα, όπως ο έλεγχος των εξοπλισμών και η κλιματική αλλαγή», αμέσως μετά όμως έσπευσε να συμπληρώσει ότι «υπάρχουν και προκλήσεις: Η Κίνα έχει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατιωτικό προϋπολογισμό στον κόσμο και επενδύει βαριά σε νέες δυνατότητες», κατηγορώντας την ότι «υπονομεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα, εκφοβίζει άλλες χώρες και εμπλέκεται ολοένα και περισσότερο σε έναν συστηματικό ανταγωνισμό με εμάς».
Με φόντο αυτά, συμπλήρωσε ότι «γι' αυτό η κοινότητα των παρόμοια σκεπτόμενων δημοκρατιών πρέπει να δουλέψει μαζί», λέγοντας πως υπάρχει κοινό συμφέρον στη στήριξη «της συνοχής των κοινωνιών, οικονομιών και θεσμών» και της «βασισμένης σε κανόνες διεθνούς τάξης», ενώ πρόσθεσε ότι οι συμμετέχοντες συμφώνησαν σε μια αναλυτική αναφορά για την Κίνα η οποία «αποτιμά τη στρατιωτική ανάπτυξη της Κίνας, την αυξανόμενη δραστηριότητα στη γειτονιά μας και τις συνέπειες για την ανθεκτικότητα του ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένων των αναδυόμενων τεχνολογιών και των κρίσιμων υποδομών». Επισήμανε εξάλλου, δείχνοντας και την επιτάχυνση των σχετικών διεργασιών, πως «τον τελευταίο χρόνο έχουμε δει μια σημαντική αλλαγή στην κατανόησή μας για την Κίνα και μια επιταχυνόμενη σύγκλιση των αντιλήψεών μας, τόσο στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ όσο και με τους εταίρους μας».
Υπό αυτό το πρίσμα ο γγ του ΝΑΤΟ αναφέρθηκε και στην προσπάθεια παραπέρα ενδυνάμωσης των συμμαχιών που χτίζει η ιμπεριαλιστική συμμαχία προς Ανατολάς - «βρωμοδουλειές» στις οποίες διεκδικεί πρωταγωνιστικούς ρόλους και η ελληνική κυβέρνηση - λέγοντας ότι «επίσης συζητήσαμε για το τι παραπάνω μπορεί να κάνει το ΝΑΤΟ με τους εταίρους μας». Ως παραδείγματα ανέφερε την ενίσχυση της ανταλλαγής πληροφοριών και εκτιμήσεων, την προώθηση κοινών δράσεων, συμπεριλαμβανομένου του κυβερνοχώρου, κ.ο.κ.
«Η πρόκληση για την ασφάλειά μας από την άνοδο της Κίνας είναι ένας βασικός λόγος που το ΝΑΤΟ πρέπει να αποκτήσει μια πιο παγκόσμια προσέγγιση. Και αυτό είναι ένα κρίσιμο κομμάτι του σχεδίου "ΝΑΤΟ 2030"», κατέληξε, αναφερόμενος στο σχέδιο για τη μετεξέλιξη της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας το οποίο παρουσιάστηκε από την αρμόδια επιτροπή την πρώτη μέρα της Συνόδου, την Τρίτη.
Στο σχέδιο αυτό, θυμίζουμε, σημειώνεται μεταξύ άλλων ότι «το ΝΑΤΟ πρέπει να προσαρμοστεί για να καλύψει τις ανάγκες ενός πιο απαιτητικού στρατηγικού περιβάλλοντος, που χαρακτηρίζεται από την επιστροφή της συστημικής αντιπαλότητας, την επίμονα επιθετική Ρωσία, την άνοδο της Κίνας».
Αλλωστε, με αυτό το «μενού» και συγκεκριμένα τα σχέδια περικύκλωσης της Ρωσίας, χτες υπήρξε και ξεχωριστή συνεδρία με τη συμμετοχή των υπουργών Εξωτερικών Ουκρανίας και Γεωργίας, όπου συμφωνήθηκε ένα νέο πακέτο στρατιωτικής βοήθειας στις δύο αυτές χώρες κόντρα στη Ρωσία, στην παραπέρα προσπάθεια του ΝΑΤΟ να διευρύνει τον έλεγχό του στη «στρατηγική ζώνη» της Μαύρης Θάλασσας, όπως τη χαρακτήρισε ο Στόλτενμπεργκ.
Ο ίδιος τόνισε ότι αυτή η συνεργασία θα επιτρέψει στο ΝΑΤΟ να έχει καλύτερη επίγνωση της κατάστασης στην περιοχή, όπου όπως είπε η ιμπεριαλιστική συμμαχία έχει αυξήσει τη στρατιωτική της παρουσία και τις ασκήσεις, ενώ, πέρα από τη ΝΑΤΟική συνδρομή στις δύο αυτές χώρες, η ιμπεριαλιστική συμμαχία «ενθαρρύνει» και τη σύσφιξη των διμερών τους σχέσεων με κράτη - μέλη του οργανισμού, όπως οι ΗΠΑ. Πρόσθεσε δε ότι με βάση και τις προτεραιότητες του ΝΑΤΟ για τη δεκαετία που ξεκινά, στόχος τους είναι η ακόμα πιο στενή σχέση με Ουκρανία και Γεωργία, αυξάνοντας βέβαια την πίεση στη Ρωσία, με ό,τι κινδύνους αυτό συνεπάγεται.