Μέχρι σήμερα, σε μια πολεμική διαμάχη ή σε μια στρατιωτική ενέργεια, επικρατούσε η αρχέγονη επιδίωξη επικράτησης επί του αντιπάλου, με τις δυνατόν χαμηλότερες απώλειες, σε προκαθορισμένο χρονικό διάστημα, αλλά και σε συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή (πεδίο μάχης).
Στο σύγχρονο πεδίο μάχης, πέρα απ' την αναγκαία ισχύ πυρός σε ξηρά, αέρα και θάλασσα, καταλυτικά στοιχεία επικράτησης επί του αντιπάλου θεωρούνται πλέον τα ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνιών όπως οι τηλεπικοινωνίες, που αποτελούν αναγκαία υποδομή για άμεση (ει δυνατόν και ακαριαία) διακίνηση εξειδικευμένων και τεράστιου όγκου πληροφοριών.
Οι αποδέκτες αυτού του όγκου πληροφοριών είναι μια πληθώρα επιμέρους εμπλεκόμενων στη συγκεκριμένη στρατιωτική επιχείρηση, με σημαντικό και διακριτό όμως ρόλο στο επιδιωκόμενο αποτέλεσμα επιβολής να έχει ο καθένας, και που χωρίς τις διακινούμενες πληροφορίες θα περιορίζονταν δραματικά.
Για παράδειγμα, ένα αεροσκάφος έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου (το γνωστό AWACS) είναι σχεδιασμένο για την ανίχνευση άλλων αεροσκαφών, πλοίων και οχημάτων, σε μεγάλες αποστάσεις (ακόμη και πάνω από 400km) και για την εκτέλεση ελέγχου και διοίκησης. Απ' το αεροσκάφος αυτό, άμεσα, γίνεται διεύθυνση πληγμάτων μαχητικών και επιθετικών αεροσκαφών σε περιοχές που διεξάγονται μάχες. Χαρακτηριστικά, με δύο τέτοια αεροσκάφη που πετούν στα 30.000 πόδια, μπορούν να καλύπτουν με διακίνηση πληροφοριών για στόχους, την Κεντρική και Ανατολική Μεσόγειο, υποστηρίζοντας τοπικές πολεμικές επιχειρήσεις, που διεξάγονται εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, π.χ. σε κάποια χώρα της Βόρειας Αφρικής ή την Κύπρο ή την ελληνική επικράτεια.
Γίνεται λοιπόν κατανοητό ότι στον «κυβερνοπόλεμο», η κλασική έννοια του «πεδίου της μάχης», όπως την γνωρίζαμε μέχρι σήμερα, αντικαθίσταται με την έννοια του «κυβερνοχώρου» (cyber space). Αυτό το «πεδίο μάχης» δεν προσδιορίζεται με τις κλασικές έννοιες του γεωγραφικού μήκους και πλάτους, αλλά με την παραδοχή της έννοιας ενός δυναμικού «πεδίου μάχης», που αποκτά υπόσταση, αόριστα, στο διαδικτυακό φάσμα. Αρα ως «κυβερνοχώρος» θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ένα δίκτυο ανθρώπων, φορέων ή δημόσιων ή και ιδιωτικών υπηρεσιών, εταιρειών κ.ά., όπου κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών θα είναι η ύπαρξή τους σαν δίκτυο, μέσω Η/Υ και των τηλεπικοινωνιών, ανεξαρτήτως γεωγραφικού χώρου.
Στα σύγχρονα μέτωπα επιχειρήσεων «πεδία μαχών», παρά τις προαναφερόμενες εξελίξεις, ακόμη παραμένει στο κέντρο του σχεδιασμού των επιχειρησιακών επιδιώξεων, σχεδόν του συνόλου των κρατών ή συνασπισμού κρατών, η ιδέα της κλασικής εδαφικής άμυνας. Ομως οι αναδυόμενες νέες απειλές, κυρίως επειδή αυτές εδράζονται στο υπόβαθρο των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, έρχονται όλο και περισσότερο σε αντίθεση με αυτή την ιδέα. Για παράδειγμα, αλλού είναι τα εδαφικά σύνορα π.χ. της Ρωσίας, των ΗΠΑ ή της Κίνας, και σε άλλες περιοχές συγκρούονται για τα μεταξύ τους αντικρουόμενα συμφέροντα. Τα σύνορα πλέον γίνονται διαπερατά όχι μόνο από πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς π.χ. βαλλιστικούς, αλλά και από τις «άυλες» απροσδιόριστης προέλευσης «κυβερνοεπιθέσεις».
Δεν είναι τυχαίο ότι το ΝΑΤΟ, με την αναγνώριση του «κυβερνοχώρου» ως νέου πεδίου δραστηριότητας, μαζί με την ξηρά, τον αέρα και τη θάλασσα, προέτρεψε (υποχρέωσε) κάθε κράτος - μέλος του να αναπτύξει τις «δικές» του δυνατότητες στην «κυβερνοάμυνα», αλλά και στην οργάνωση υποδομών για «κυβερνοεπιθέσεις».
Εδώ όμως γεννάται το ερώτημα: Πώς μπορεί να αμυνθεί κάποιος εναντίον αυτών των τύπων των απειλών;
Κι αυτό το βασικό ερώτημα είναι που απασχόλησε τους επιχειρησιακούς σχεδιαστές της λυκοσυμμαχίας του ΝΑΤΟ. Σχεδιάζοντας την προοπτική των μελλοντικών ΝΑΤΟικών επιχειρήσεων, για επεμβάσεις σ' όλο τον πλανήτη, δηλαδή σε κάθε σημείο όπου διακυβεύονται τα συμφέροντα των μονοπωλίων που υπηρετεί, απασχολεί το ΝΑΤΟ σοβαρά όχι πλέον η πιθανότητα, αλλά η βεβαιότητα ότι μπορεί να δοθεί εντολή για επιθέσεις εναντίον του και σε μη κρατικούς πρωταγωνιστές από κρατικούς πρωταγωνιστές. Στο πλαίσιο αυτό, τον Μάη του 2019, ο Στόλτενμπεργκ είχε δηλώσει πως το ΝΑΤΟ δεν θα διατηρήσει μια αποκλειστικά αμυντική στάση στο πεδίο του «κυβερνοπολέμου», λέγοντας πως οι ηγέτες των κρατών - μελών «έχουν συμφωνήσει να ενσωματώσουν τις εθνικές τους επιθετικές δυνατότητες στον κυβερνοχώρο στις επιχειρήσεις και τις αποστολές της συμμαχίας».
Γίνεται πλέον φανερό ότι προκύπτουν νέα δεδομένα. Αυτά συντείνουν στην ανάπτυξη μιας νέας στρατηγικής αντίληψης, που θα αποσκοπεί στην κατανόηση αλλά και την αντιμετώπιση του λεγόμενου «Πληροφοριοκεντρικού Πολέμου» (Info Based Warfare), με «ειδικότερη υποκατηγορία» τον κυβερνοπόλεμο. Ο πόλεμος αυτός, έχοντας στο επίκεντρό του την έννοια της «πληροφορίας», διαφέρει απόλυτα από κάθε γνωστό μέχρι σήμερα μοντέλο. Θα δίνει τη δυνατότητα στον δρώντα (κράτη, διεθνείς οργανισμούς, παραστρατιωτικές οργανώσεις, πολιτοφυλακές κ.ά.) να επιβάλει τη θέλησή του επί του αντιπάλου, αιφνιδιαστικά και κυρίως αποτελεσματικά. Αυτό θα μπορεί να συμβεί και συμβαίνει σε μικρή όμως ακόμη κλίμακα, ακόμη και σε περίοδο ιμπεριαλιστικής ειρήνης σαν αυτή που διάγουμε, προσβάλλοντας κομβικά οικονομικά, διοικητικά και στρατιωτικά κέντρα, φτάνοντας μέχρι το σημείο αδρανοποίησης ή και ολικής αχρήστευσής τους.
Η κυβέρνηση και το υπουργείο Αμυνας γνώριζαν τις συνθήκες με τις οποίες θα γίνει η κατάταξη της ΕΣΣΟ του Νοέμβρη. Γνώριζαν, επίσης, ότι αυτή είναι διαχρονικά και η πιο πολυπληθής εκπαιδευτική σειρά, με ή χωρίς κορονοϊό. Ωστόσο, τα μέτρα τα οποία ανακοίνωσε το ΓΕΕΘΑ δεν είναι επαρκή, ακόμα δε κι αυτά είναι αδύνατο να τηρηθούν στην πράξη.
Κατά την κατάταξη των νεοσυλλέκτων στην 124 ΠΒΕ βρέθηκαν 4 θετικοί στον ιό, ενώ μετά από λίγες μέρες βρέθηκε άλλος ένας σμηνίτης θετικός, ο οποίος νοσηλεύτηκε και ο θάλαμός του μπήκε σε καραντίνα.
Λίγες μέρες αργότερα, άλλος ένας σμηνίτης βρέθηκε θετικός και ακολουθήθηκε η ίδια διαδικασία. Από τους θαλάμους που ήταν σε καραντίνα προέκυψαν και τα περισσότερα κρούσματα των τελευταίων ημερών, που είναι πάνω από 40, ενώ υπάρχουν και κρούσματα στο μόνιμο προσωπικό.
Ο βασικός λόγος της ραγδαίας εξάπλωσης του ιού είναι ότι το υπουργείο δεν εξασφαλίζει περισσότερους χώρους απομόνωσης - καραντίνας για τις επαφές των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων. Αντ' αυτού, όλες οι επαφές στοιβάζονται στους ίδιους θαλάμους, με αποτέλεσμα αν ένας είναι θετικός να κολλήσουν όλοι.
Από τους σμηνίτες στην 124 ΠΒΕ γίνεται προσπάθεια να κρατηθούν τα μέτρα προστασίας, όμως αυτό βρίσκει εμπόδια στην έλλειψη μέσων προστασίας και στον αναγκαστικό συγχρωτισμό που δημιουργείται με ευθύνη της διοίκησης σε μια σειρά από καθημερινές δραστηριότητες, με βασικότερο πρόβλημα τον συγχρωτισμό στους θαλάμους.
Εκεί, καθημερινά και για πολλές ώρες συγκεντρώνονται και αναπαύονται 40 σμηνίτες ανά θάλαμο, δημιουργώντας ευνοϊκές συνθήκες για τη μετάδοση του ιού. Σε κάποιους θαλάμους δεν τηρούνται ούτε οι στοιχειώδεις αποστάσεις μεταξύ των κρεβατιών και οι σμηνίτες κοιμούνται δύο αντί για ένας ανά κουκέτα.
Τα μέσα προστασίας που έχουν δοθεί από τη μέρα που παρουσιάστηκαν (πριν από 17 μέρες) είναι 3 μάσκες μίας χρήσης και 2 βαμβακερές, οι οποίες δεν έχουν πλυθεί, παρά μόνο δύο φορές όλες αυτές τις μέρες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι στρατιώτες να χρησιμοποιούν την ίδια βαμβακερή μάσκα, χωρίς να πλένεται, για πολλές μέρες. Να σημειώσουμε ότι η βαμβακερή μάσκα για να απολυμανθεί χρειάζεται πλύσιμο σε υψηλές θερμοκρασίες και δεν μπορεί να γίνει από τους ίδιους τους φαντάρους.
Επίσης, το αντισηπτικό δίνεται με το σταγονόμετρο ή και καθόλου. Υπάρχουν θάλαμοι όπου δεν υπάρχει αντισηπτικό για πάνω από μια βδομάδα. Στις ερωτήσεις που κάνουν οι σμηνίτες, η απάντηση είναι ότι τηρούνται όλα τα μέτρα που προβλέπει το υπουργείο!
Ολες αυτές τις μέρες, παρά την επικίνδυνη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί για σμηνίτες και προσωπικό, δεν έχουν ξαναγίνει τεστ, παρά μόνο σε όποιον εμφανίζεται στο ιατρείο με συμπτώματα. Στις επίμονες ερωτήσεις των φαντάρων αν θα γίνουν τεστ σε όλους, δεν τους δίνεται απάντηση.
Αυτές τις ώρες, στους σμηνίτες επικρατεί αναβρασμός. Από την Τετάρτη που πήρε ευρεία δημοσιότητα η διάδοση του ιού στο στρατόπεδο, τα τηλέφωνα των νεοσυλλέκτων έχουν «σπάσει» από τους συγγενείς και φίλους τους, που ρωτάνε να μάθουν τι γίνεται.
Κι όμως, οι σμηνίτες, μην έχοντας καμία επίσημη ενημέρωση, μαθαίνουν για την κατάσταση στο ίδιο τους το στρατόπεδο από όσα τους μεταφέρουν όσοι τους τηλεφωνούν!
Σαν να μην έφτανε αυτό, όταν σμηνίτης βγήκε στην αναφορά και ζήτησε επίσημη ενημέρωση, η «απάντηση» που πήρε ήταν ...καψόνι με κάμψεις για όλη τη Μοίρα.
Η κυβέρνηση έχει σοβαρές ευθύνες, διότι από το πρώτο κιόλας κύμα της πανδημίας αγνόησε τις προτάσεις που είχε καταθέσει το ΚΚΕ, π.χ. επαναλαμβανόμενα διαγνωστικά τεστ για τον έγκαιρο εντοπισμό πιθανού κρούσματος, απομόνωση κάθε ύποπτου περιστατικού σε ειδικό, κατάλληλο και ασφαλή χώρο σύμφωνα με τις οδηγίες των ειδικών, αλλά και μέτρα για να μην υπάρχει συγχρωτισμός σε θαλάμους, ΚΨΜ και στους άλλους κοινόχρηστους χώρους, στα μέσα μεταφοράς των στρατιωτικών, με βάση τις επιστημονικές οδηγίες. Το ΚΚΕ έχει προτείνει επίσης την αξιοποίηση στρατιωτικών εγκαταστάσεων και επίταξη ξενοδοχειακών και άλλων κατάλληλων οικημάτων όπου χρειάζεται, για τη μεταφορά προσωπικού για την αποσυμφόρηση μεγάλων μονάδων, αλλά και τη λήψη αυστηρών μέτρων υγιεινής και καθαριότητας στους κοινόχρηστους χώρους των Ενόπλων Δυνάμεων.
Η έλλειψη μέτρων προστασίας από τον κορονοϊό στα στρατόπεδα του Ελληνικού Στρατού συνεχίζει να γίνεται αισθητή και με το πέρας της ορκωμοσίας και τις μεταθέσεις των συναδέλφων φαντάρων στις μονάδες τους.
Αρχικά νιώθουμε την ανάγκη να πούμε πως ακόμα και σήμερα στο ΚΕΕΔ, που έχουν ολοκληρωθεί οι μεταθέσεις, υπολογίζονται γύρω στους 40 οι νεοσύλλεκτοι που έχουν μείνει πίσω, σε υποχρεωτική καραντίνα, αριθμός όμως που θα μπορούσε να είναι κατά πολύ μικρότερος. Αυτό το ισχυριζόμαστε όχι μόνο επειδή όσα μέτρα πάρθηκαν από τη διοίκηση κατά του συνωστισμού πάρθηκαν με μεγάλη καθυστέρηση, αλλά και επειδή υπήρχαν αρκετές περιπτώσεις φαντάρων που ενώ έγκαιρα έλεγαν πως είχαν συμπτώματα (έλλειψη γεύσης - όσφρησης, δέκατα κ.λπ.), τους διέγνωσαν ως «μπουκωμένους» ή «κρυωμένους», δεν τους έκαναν τεστ και όταν μετά από μέρες επιβεβαιώνονταν ως κρούσματα είχαν ήδη διασπείρει τον ιό και σε άλλους φαντάρους.
Εμείς οι νεοσύλλεκτοι του ΚΕΕΔ, φεύγοντας για τις μονάδες μας αντιλαμβανόμαστε πως η κατάσταση που βάζει σε κίνδυνο την υγεία μας συνεχίζεται και σε πολλές περιπτώσεις χειροτερεύει!
Η εικόνα που έρχεται από συναδέλφους μας που πλέον βρίσκονται σε άλλες μονάδες είναι ότι η αντιμετώπιση του κορονοϊού βρίσκεται στην ευχέρεια του κάθε στρατοπέδου και ότι ουσιαστικά η κυβέρνηση δεν έχει μεριμνήσει για μέτρα προστασίας, εγκαταστάσεις, τεστ κ.λπ.
Συγκεκριμένα, υπάρχουν στρατόπεδα με ελλείψεις εγκαταστάσεων τα οποία ρίχνουν τους φαντάρους σε καραντίνα μέσα σε κοντέινερ. Ακόμα, στρατόπεδα όπως της Θεσσαλονίκης, όπου γίνονται ελάχιστα τεστ ή μόνο θερμομέτρηση.
Αυτό λοιπόν που εμείς καταλαβαίνουμε είναι ότι το πρόβλημα στα στρατόπεδα είναι γενικό και όχι μόνο στο ΚΕΕΔ λόγω υπερπληθυσμού, όπως πίστευαν κάποιοι.
Εμείς οι φαντάροι που υπηρετούμε την πατρίδα και το λαό μας σε αυτή τη δύσκολη περίοδο για όλη τη χώρα ζητάμε από την κυβέρνηση: