Ανακοίνωση με αφορμή τη μεταπήδηση του προέδρου της ΑΔΕΔΥ στην... προεδρία της ΟΚΕ
Με τον τίτλο «Να συνδικαλιστές, να μάλαμα!», το ΠΑΜΕ σχολιάζει σε ανακοίνωσή του τις εξελίξεις στη διοίκηση της ΑΔΕΔΥ, μετά την εκλογή του προέδρου της, Γ. Πάιδα, στη θέση του προέδρου της περιβόητης ΟΚΕ (Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή).
Ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ, στέλεχος της ΔΑΚΕ, μεταπήδησε στην προεδρία της ΟΚΕ, αυτού του εργαλείου του «κοινωνικού εταιρισμού», που όλα τα προηγούμενα χρόνια αξιοποιήθηκε για να «ντύνονται» όλες οι βάρβαρες αντεργατικές αλλαγές με τον μανδύα του «κοινωνικού διαλόγου», με τις ευλογίες των ηγεσιών του εργατοπατερισμού.
Η Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ στη χτεσινή της συνεδρίαση έκανε δεκτή την παραίτηση του Γ. Πάιδα από τη θέση του προέδρου. Ως προς τη συγκρότηση του νέου προεδρείου, η συνεδρίαση ολοκληρώθηκε χωρίς να καταλήξει σε αποτέλεσμα και μέσα στις επόμενες μέρες θα γίνει νέα συνεδρίαση. Οπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση της ΑΔΕΔΥ, μέχρι τη συγκρότηση του προεδρείου την ευθύνη σύγκλησης και τον συντονισμό των μελών της Εκτελεστικής Επιτροπής, ως προς τα θέματα λειτουργίας της ΑΔΕΔΥ, αναλαμβάνει με απόφαση της Εκτελεστικής Επιτροπής και σύμφωνα με το καταστατικό ο πλειοψηφών σύμβουλος της 2ης σε δύναμη παράταξης, Δ. Μπράτης.
Αναλυτικά στην ανακοίνωσή του για το θέμα το ΠΑΜΕ σημειώνει τα εξής:
«Ο Γ. Πάιδας (ΔΑΚΕ), πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ, εκλέχθηκε πρόεδρος της αμαρτωλής ΟΚΕ (Οικονομική Κοινωνική Επιτροπή). Μάλιστα, για το κατόρθωμά του αυτό πήρε τα εύσημα από την κυβέρνηση της ΝΔ και όπως είπε ο υπουργός Εσωτερικών, Μ. Βορίδης, "ο Γ. Πάιδας για την εκλογή αυτή είχε την τιμητική του στο Υπουργικό Συμβούλιο".
Τι είναι η ΟΚΕ, σύμφωνα με τον ιστότοπό της:
-- Η ΟΚΕ είναι θεσμικό όργανο, στο οποίο συμμετέχουν ο Σύλλογος Ελλήνων Βιομηχάνων (ΣΕΒ), οι ενώσεις των μεγαλοεπιχειρηματιών, εκπρόσωποι της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ, της Τοπικής Διοίκησης κ.ά.
-- Σκοπός της ΟΚΕ είναι να διαμορφώνει κοινά αποδεκτές θέσεις, από τους βιομηχάνους (ΣΕΒ) και τους "εργαζόμενους" (ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ), και με βάση αυτές να γνωμοδοτεί στην εκάστοτε κυβέρνηση για την οικονομία και την αναπτυξιακή πορεία της χώρας, να προτείνει μέτρα κοινωνικής πολιτικής, μισθοδοσίας, αλλαγής εργασιακών σχέσεων κ.ά.
-- Μέσο και εργαλείο της ΟΚΕ είναι ο λεγόμενος κοινωνικός διάλογος μεταξύ των "κοινωνικών εταίρων" (βιομήχανοι - εργαζόμενοι).
-- Η ελληνική ΟΚΕ ιδρύθηκε το 1994 και είναι μέρος της ευρωπαϊκής ΟΚΕ, η οποία αποτελεί θεσμικό όργανο της ΕΕ. Τόσο η ευρωπαϊκή όσο και η ελληνική ΟΚΕ χρηματοδοτούνται από την ΕΕ.
Με απλά λόγια:
Συνδικαλιστές λοιπόν τύπου Πάιδα, που το πρωί είναι δήθεν με τους εργαζόμενους και το βράδυ με τα αφεντικά, το κράτος, τους βιομηχάνους και τις κυβερνήσεις, είναι φίδι στον κόρφο του συνδικαλιστικού κινήματος, παίζουν το ρόλο της "πέμπτης φάλαγγας" σε αυτό.
Δεν είναι όλοι οι συνδικαλιστές το ίδιο, ούτε ευθύνονται τα συνδικάτα κι ο συνδικαλισμός για την κατάντια ορισμένων συνδικαλιστών.
Υπάρχουν συνδικαλιστές που εξαργυρώνουν τα συνδικαλιστικά τους αξιώματα για βόλεμα, για καμιά κρατική θεσούλα ή για να γίνουν υπουργοί στην εκάστοτε αντιλαϊκή κυβέρνηση, και υπάρχουν συνδικαλιστές, πραγματικοί εκπρόσωποι των εργαζομένων, που τα συνδικαλιστικά τους αξιώματα τα αξιοποιούν ως πόστο και μετερίζι αγώνα για την επιβίωση όλων των εργαζομένων, για την υπόθεση του λαού.
Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν συγκεκριμένα ηγετικά στελέχη της ΔΑΚΕ, της ΠΑΣΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ και άλλων που συμμετέχουν στην ΟΚΕ, και στη δεύτερη οι συνδικαλιστές του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος, οι συνδικαλιστές που συσπειρώνονται στο Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο (ΠΑΜΕ).
Τον συνδικαλισμό που πρεσβεύουν οι συνδικαλιστικές δυνάμεις που συμμετέχουν στην ΟΚΕ τον γνώρισαν οι δημόσιοι υπάλληλοι στη διάρκεια της δεκαετούς καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, την περίοδο που μειώθηκαν οι μισθοί τους κατά 50%, που τσακίστηκαν μια σειρά από δικαιώματα και κατακτήσεις. Τότε που αυτές οι συνδικαλιστικές ηγεσίες, αντί να στηρίξουν τους εργαζόμενους, στήριξαν τα μνημόνια, τα αφεντικά και τις αντιλαϊκές κυβερνήσεις. Αυτά τα ξέρουν οι εργαζόμενοι. Αυτή είναι η αλήθεια και έτσι έχουν τα πράγματα.
Καθήκον και χρέος όλων των εργαζομένων είναι να απαλλαγούν από τη σαπίλα του κυβερνητικού συνδικαλισμού. Με πίστη στη δύναμή τους, με οδηγό και αποκούμπι το ΠΑΜΕ, να μπουν μπροστά, στον αγώνα για μια ζωή με δικαιώματα. Να αξιοποιήσουν όλες τις αρχαιρεσίες, σε όλα τα σωματεία, ώστε να αλλάξουν οι συσχετισμοί στα συνδικαλιστικά όργανα, στα ΔΣ των σωματείων και Ομοσπονδιών. Για το καλό το δικό μας και το καλό των παιδιών μας».
Παρέμβαση με αφορμή τα «μπόνους» που ανακοίνωσε η εργοδοσία του ομίλου «Ελληνικά Γαλακτοκομεία»
«Οι εργαζόμενοι του ομίλου πρέπει να απαιτήσουν άμεσα την επαναφορά της κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης και όλων των επιδομάτων που υπήρχαν πριν το 2012». Με το κρίσιμο αυτό κάλεσμα, το Συνδικάτο Εργαζομένων Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών Νομού Λάρισας δίνει απάντηση στα «μπόνους» και τις «παροχές» που ανακοίνωσε πριν από λίγες μέρες η εργοδοσία του ομίλου «Ελληνικά Γαλακτοκομεία» («Ολυμπος», «Τυράς», «Ροδόπη», «Κλιάφα»). Να σημειωθεί ότι οι εν λόγω «παροχές», ύψους 1,5 εκατ. ευρώ, έτυχαν διθυραμβικής προβολής από αστικά ΜΜΕ της περιοχής και όχι μόνο, για τον όμιλο που αποτελεί φωτεινό παράδειγμα «υγιούς επιχειρηματικότητας» και σε καιρούς κρίσης μοιράζει μέρος από τα κέρδη του στους εργαζόμενους...
Η πραγματικότητα βέβαια είναι πολύ διαφορετική από την εν λόγω προπαγάνδα. Η «Ελληνικά Γαλακτομεία ΑΕ» αποτελεί τον μεγαλύτερο εισκομιστή ποσοτήτων ελληνικού γάλακτος στη χώρα, το οποίο συλλέγει καθημερινά από 2.800 Ελληνες παραγωγούς.
Οπως επισημαίνει το κλαδικό Συνδικάτο, ο όμιλος, όπως και γενικά ο κλάδος, την περίοδο της οικονομικής κρίσης 2009 - 2017 όχι μόνο δεν γνώρισε κρίση αλλά είχε αύξηση κερδών, έκανε νέες επενδύσεις σε Βουλγαρία - Ρουμανία, εξαγόρασε τα εργοστάσια «Ροδόπη» στην Ξάνθη και «Κλιάφα» στα Τρίκαλα. Παράλληλα εφάρμοζε τα μνημονιακά μέτρα και πετσόκοβε τους μισθούς και τα δικαιώματα των εργαζομένων, αυξάνοντας παραπέρα την κερδοφορία του. Ο όμιλος, από τα στοιχεία που προκύπτουν από τις ετήσιες οικονομικές εκθέσεις που καταθέτει, μόνο την τελευταία πενταετία έχει καθαρά κέρδη 87.289.000 ευρώ, ενώ το 2019 είχε τζίρο 372.639.000 ευρώ.
Την ίδια στιγμή, οι εν λόγω εργοδότες τον Δεκέμβρη του 2011, αμέσως μόλις η τότε κυβέρνηση ψήφισε το νόμο για την κατάργηση των κλαδικών ΣΣΕ, μείωσαν τους μισθούς των εργαζομένων από 20% έως και 53% το μήνα, ανάλογα με τις ειδικότητες και την προϋπηρεσία του καθενός.
Η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων με παλαιότερες συμβάσεις σιγά σιγά είτε απολύθηκαν, είτε εξαναγκάστηκαν σε παραίτηση, ή αποχώρησαν από μόνοι τους, μην αντέχοντας τις συνθήκες εργασίας. Η αντικατάστασή τους έγινε με ακόμα πιο φτηνό εργατοτεχνικό προσωπικό. Στα 9 χρόνια από τότε, υπολογίζεται ότι μόνο από τις μειώσεις μισθών οι εργοδότες κέρδισαν πάνω από 40 εκατομμύρια.
Σήμερα, το 80% περίπου των εργαζομένων δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα, αφού η πλειοψηφία από τους 1.400 εργαζόμενους αμείβονται με 650 ευρώ, σε συνθήκες μεγάλης εντατικοποίησης.
Οπως επισημαίνει το Συνδικάτο, είναι σημαντικό να συνειδητοποιηθεί από τους εργαζόμενους ότι «η τεράστια κερδοφορία των επιχειρήσεων οφείλεται πρώτα από όλα στη δική τους εργασία (...) Η τακτική τους να μοιράζουν κάποια ψίχουλα από την κλεμμένη υπεραξία δεν έχει στόχο να βελτιωθεί η ζωή σας, αλλά να βελτιώσει την εικόνα τους στην κοινωνία και κυρίως να προωθήσουν το νέο εργασιακό τοπίο στην εποχή της "ανάπτυξης" σε όλη τη χώρα, όπου οι εργαζόμενοι θα αμείβονται με μισθούς πείνας, δεν θα μιλάνε, δεν θα διεκδικούν αλλά θα περιμένουν τον φιλότιμο και κουβαρντά εργοδότη τους να δώσει τίποτα από το "περίσσευμά" του, για να πληρώσουν το ενοίκιο ή το ρεύμα που έχει λήξει και δεν τους φτάνει ο μισθός για να το πληρώσουν». Επισημαίνει μάλιστα το Συνδικάτο ότι και αυτά τα «μπόνους» μοιράζονται με τέτοιο τρόπο από την εργοδοσία ώστε η μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων να παίρνουν ψίχουλα, και ορισμένοι τίποτα.
Το Συνδικάτο καλεί τους εργαζόμενους να μη «μασήσουν» με τα κόλπα της εργοδοσίας, να συσπειρωθούν στην πάλη για μισθούς και δικαιώματα με βάση τις σύγχρονες ανάγκες τους, μαζί με τους εργαζόμενους όλου του κλάδου, διεκδικώντας μεταξύ άλλων την επαναφορά της κλαδικής ΣΣΕ και όλων των επιδομάτων που υπήρχαν πριν το 2012 (τριετίες, πτυχίου και ειδικότητας, ανθυγιεινό, παιδιών, μετακίνησης από και προς την εργασία, θέσης).
Παρέμβαση της «Αντιμονοπωλιακής Συσπείρωσης» στο ΔΣ της ΓΣΕΒΕΕ
Ο προβληματισμός, η αγανάκτηση και η αβεβαιότητα που σήμερα κυριαρχούν στους αυτοαπασχολούμενους και στους μικρούς ΕΒΕ μπορούν να βρουν διέξοδο στη διεκδικητική πάλη, στον αγώνα ενάντια στην αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική, υπογράμμισε ο εκπρόσωπος της «Αντιμονοπωλιακής Συσπείρωσης», Β. Μαμάης, στην πρόσφατη συνεδρίαση του ΔΣ της ΓΣΕΒΕΕ.
Κάνοντας μεταξύ άλλων εκτεταμένη αναφορά στην αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική διαχείρισης της πανδημίας, τόνισε ότι αν το δημόσιο σύστημα Υγείας είχε μεγαλύτερες δυνατότητες να προστατέψει τον πληθυσμό, οι περιορισμοί και οι απαγορεύσεις που βιώνουμε δεν θα είχαν την ίδια ένταση και έκταση.
Επίσης, κατήγγειλε την απουσία ουσιαστικών μέτρων στήριξης του εισοδήματος των αυτοαπασχολούμενων και μικρών ΕΒΕ και υπογράμμισε ότι την «επόμενη μέρα» τα συσσωρευμένα χρέη θα ζητηθούν πίσω, με τις ρυθμίσεις επί ρυθμίσεων να σφίγγουν τη θηλιά περισσότερο, ενώ οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί θα επιταχυνθούν.
Καταθέτοντας το πλαίσιο αιτημάτων της «Αντιμονοπωλιακής Συσπείρωσης», υπογράμμισε ότι «το συνδικαλιστικό κίνημα έχει τη δύναμη να αυξήσει την πίεση στην κυβέρνηση, να αποσπάσει τα αναγκαία μέτρα στήριξης (...) Το ερώτημα είναι κατά πόσο κάθε συνδικαλιστής θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, αν θα υπηρετήσει τα πραγματικά συμφέροντα των συναδέλφων που εκπροσωπεί εδώ».