Οι βουλευτές του Κόμματος ζητούν μέτρα από την κυβέρνηση προκειμένου να μην προχωρήσει ο αντεργατικός σχεδιασμός της εταιρείας «Energean» με τις «εθελούσιες» παραιτήσεις - απολύσεις, να μην υπάρξει καμία βλαπτική μεταβολή των όρων της ΣΣΕ και καμία μείωση μισθών και δικαιωμάτων των εργαζομένων, καθώς επίσης για την ασφάλεια των εγκαταστάσεων στα «Πετρέλαια Καβάλας» και της ευρύτερης περιοχής, να εκμηδενιστεί ο κίνδυνος για μεγάλης έκτασης ατύχημα.
Επιπλέον, ζητούν ενημέρωση από την κυβέρνηση για το πότε προγραμματίζει να φέρει στη Βουλή το σχέδιο που κατέθεσε στην ΕΕ και εγκρίθηκε πρόσφατα.
Οι περίπου 240 εργαζόμενοι με συμβάσεις αορίστου χρόνου στα «Πετρέλαια Καβάλας» βρίσκονται μπροστά στον εκβιασμό της «Energean», ελληνικής θυγατρικής - μέλους του ομίλου «Energean», με έδρα το Λονδίνο. Η εταιρεία, που εκμεταλλεύεται το πετρέλαιο των κοιτασμάτων «Πρίνος», «Βόρειος Πρίνος» και «Εψιλον», από την άνοιξη του 2020 επικαλείται την πτώση των διεθνών τιμών του πετρελαίου (αν και, όπως επισημαίνεται στην Ερώτηση, αυτές πλέον έχουν ανακάμψει) και τη δυσκολία πρόσβασης σε χρηματοδότηση.
Οπως όμως αναφέρουν στην Ερώτηση οι βουλευτές του ΚΚΕ, τον περασμένο Δεκέμβρη η εταιρεία ολοκλήρωσε την εξαγορά της «Edison», ενώ την ίδια περίοδο κατέγραψε κολοσσιαία κέρδη και παράλληλα μπήκε για τα καλά στον ενεργειακό χάρτη, προχωρώντας σε επενδύσεις από το Μαυροβούνιο μέχρι την Αίγυπτο και το Ισραήλ.
Η εταιρεία είναι εισηγμένη στο χρηματιστήριο του Λονδίνου, απορρόφησε το 60% της «Repsol» στα δικαιώματα ερευνών σε Γιάννενα και Θεσπρωτία, εξαγόρασε από την «Total» το «οικόπεδο 2» στα δυτικά της Κέρκυρας, ενώ η εκτίμηση για τα έσοδά της το 2023 είναι της τάξης των 2 δισ. ευρώ, πάνω και από τη σημερινή της χρηματιστηριακή αξία.
Η ελληνική κυβέρνηση για λογαριασμό της «Energean» κατέθεσε στην ΕΕ «σχέδιο στήριξης» με δάνεια ύψους 100 εκατ., το οποίο και εγκρίθηκε. Πρόκειται συγκεκριμένα για δάνειο 90,5 εκατ. με εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου και κρατικό δάνειο μειωμένης εξασφάλισης 9,5 εκατ.
Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ, τονίζεται στην Ερώτηση, «σε πρόσφατη Επίκαιρη Ερώτηση που κατέθεσε για το θέμα, εκφράζει την αγωνία του για το αν θα πάνε τα λεφτά στις... σωστές τσέπες, αφού, σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει, η "Ενεργειακή" δεν ανήκει στις πληττόμενες από τον κορονοϊό επιχειρήσεις».
Οπως καταγγέλλουν οι βουλευτές του ΚΚΕ, η εταιρεία «αμέσως μόλις πήρε την έγκριση από την ΕΕ προχώρησε σε σχέδιο "οικονομικής και λειτουργικής αναδιάρθρωσης με εξορθολογισμό στα κόστη", που μεταφράζεται σε πρώτη φάση σε σχέδιο απολύσεων, που τις βαφτίζει "εθελούσιες εξόδους", και στη συνέχεια σε νέες απαιτήσεις για μείωση του "λειτουργικού κόστους", δηλαδή νέες περικοπές δικαιωμάτων», εξέλιξη που τη χαρακτηρίζει «μικρογραφία και προπομπό» όσων θέλει η κυβέρνηση να ακολουθήσουν με τη διαχείριση του Ταμείου Ανάκαμψης, «που φέρνει για τον ελληνικό λαό ένα νέο "σούπερ μνημόνιο" και νέα αντεργατικά εκτρώματα».
Το Σωματείο Εργαζομένων στα Πετρέλαια καταγγέλλει σχέδιο «εργολαβοποίησης των εργαζομένων», αφού σε πρώτη φάση προβλέπει 160 εργαζόμενους με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου και 80 εργολαβικούς. Παράλληλα, επισημαίνει ότι εγείρονται σοβαρά ερωτήματα για το ζήτημα της ασφάλειας των χερσαίων και θαλάσσιων εγκαταστάσεων, αφού πρόκειται να αντικατασταθεί μεγάλο τμήμα έμπειρου και εξειδικευμένου προσωπικού, ενώ στο «σχέδιο αναδιάρθρωσης» δεν προβλέπεται ούτε χημικός βάρδιας.
Επίσης, η Ερώτηση επισημαίνει πως ο λαός της Καβάλας εκφράζει την αγωνία του μπροστά στον κίνδυνο βιομηχανικού ατυχήματος μεγάλης έκτασης, καθώς σε απόσταση κάποιων εκατοντάδων μέτρων βρίσκονται και λειτουργούν οι εγκαταστάσεις μιας βαριάς χημικής βιομηχανίας, της ΒΦΛ (σήμερα «Λιπάσματα Καβάλας»), συμφερόντων Λαυρεντιάδη, ενώ η έκθεση επιθεώρησης για το 2020 από το αρμόδιο τμήμα της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης επισημαίνει σοβαρές παραλείψεις και κενά στην ασφάλεια των εγκαταστάσεων της ΒΦΛ.
Οποια «πέτρα» κι αν σηκώσει κανείς στο έδαφος της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας σε φάρμακα και θεραπείες, θα βρει από κάτω το κέρδος. Αυτό είναι το κίνητρο και το κριτήριο των φαρμακευτικών ομίλων για να αναπτύξουν, να παράγουν και να εμπορεύονται οποιοδήποτε σκεύασμα, αποκομίζοντας δυσθεώρητα κέρδη.
Πρόσφατα βγήκαν στην επιφάνεια υποθέσεις εκατοντάδων χιλιάδων θανάτων σε ΗΠΑ και Γαλλία, στις οποίες εμπλέκονται μεγαθήρια του φαρμακευτικού κλάδου. Και είναι, ενδεχομένως, μόνο λίγες από τις υποθέσεις που αποκαλύπτονται για διάφορους λόγους, κάτω από ορισμένες συγκυρίες, συνήθως στο πλαίσιο αλληλοκαρφωμάτων μεταξύ ανταγωνιστικών συμφερόντων.
Στις ΗΠΑ λοιπόν, μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες και εταιρείες διανομής φαρμάκων κατηγορούνται ότι συνέβαλαν στην πρόκληση μιας «επιδημίας» οπιοειδών προωθώντας στην αγορά με παραπλανητικό τρόπο εθιστικά παυσίπονα. Στη χώρα εδώ και δεκαετίες παρατηρείται μια έξαρση της χρήσης παυσίπονων - ένα πολυπαραγοντικό κοινωνικό φαινόμενο - και τα οπιοειδή είχαν ως αποτέλεσμα θανάτους από υπερβολική δόση σχεδόν 500.000 ανθρώπων το διάστημα 1999 - 2019, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων. Στις συνέπειες από τη χρήση τους δεν συμπεριλαμβάνονται οι εθισμένοι και οι επιπτώσεις στη σωματική και ψυχική τους υγεία.
Με την κατηγορία ότι έδρασαν ως «μόνιμα βαποράκια», τέσσερις φαρμακοβιομηχανίες - «Johnson & Johnson», «Teva», «Endo International» και η μονάδα «Allergan» της «AbbVie» - καθώς και οι τρεις μεγαλύτερες εταιρείες διανομής φαρμάκων των ΗΠΑ δικάζονται αυτές τις μέρες σε μια αγωγή αρκετών μεγάλων κομητειών στην Καλιφόρνια. Χιλιάδες άλλες αγωγές σε εθνικό επίπεδο έχουν κατατεθεί εναντίον τους και το 2019 η πολιτεία της Οκλαχόμα κέρδισε υπόθεση σε βάρος της «Johnson & Johnson», η οποία έχει ασκήσει έφεση.
Αλλά και στη Γαλλία, η εταιρεία «Servier» καταδικάστηκε τον περασμένο μήνα, καθώς επέτρεπε να συνταγογραφείται ως «διαιτητικό» ένα χάπι της για τον διαβήτη. Υπολογίζεται ότι προκλήθηκαν 2.000 θάνατοι μεταξύ εκατομμυρίων ανθρώπων που το λάμβαναν ως κατασταλτικό της όρεξης για τρεις δεκαετίες, σύμφωνα με μελέτη του 2010. Οι γιατροί το συνδέουν επίσης με προβλήματα καρδιάς και πνευμόνων.
Το επιχείρημα ότι «γίνονται και λάθη» ή ότι πρόκειται για μεμονωμένες «ανήθικες πρακτικές» είναι παραπλανητικό και σε τελική ανάλυση δεν έχει καμία αξία. Το γεγονός ότι δεν είναι όλα τα φάρμακα επικίνδυνα και ότι αναπτύσσονται θεραπείες που σώζουν ή βελτιώνουν τη ζωή των ανθρώπων, δεν αναιρεί το ότι η παραγωγή τους με σκοπό το κέρδος είναι από τη φύση της «εγκληματική» και «ανήθικη».
Διότι το ζήτημα πραγματικά είναι: Ποιος κατέχει την επιστημονική γνώση που έχει κατακτηθεί; Προς τα πού κατευθύνεται η επιστημονική έρευνα; Ποιος αποφασίζει αν συμφέρει να αναπτυχθεί και να παραχθεί μια θεραπεία ή ένα εμβόλιο; Ποιος καρπώνεται τη δουλειά εκατομμυρίων «μυαλών» και «χεριών», μοσχοπουλάει τα φάρμακα αποκλείοντας εκατομμύρια ανθρώπους από αυτό το αγαθό; Ποιος κατευθύνει τις θεραπείες σε αγορές που έχουν εξασφαλισμένη και μέγιστη κερδοφορία; Είναι οι φαρμακευτικοί όμιλοι και ο νόμος του κέρδους.
Στη σημερινή συνθήκη της παγκόσμιας πανδημίας η «εγκληματική» και «ανήθικη» επιχειρηματική δράση στο Φάρμακο δείχνει τα «δόντια» της. Το κίνητρο του κέρδους και ο ανταγωνισμός, που τόσο δοξάζεται από τις κυβερνήσεις και τους υπερασπιστές του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, ως η «πεμπτουσία» της καινοτομίας και της προόδου, έχει καταδικάσει σε θάνατο εκατομμύρια ανθρώπους.
Εκτός όλων των άλλων, με κριτήριο το κέρδος, δεν αναπτύσσονται έγκαιρα θεραπείες και εμβόλια που θα μπορούσαν να σώσουν πολλές ζωές. Αυτό φάνηκε και στη σημερινή πανδημία, όπου οι έρευνες για τους κορονοϊούς και η προετοιμασία εμβολίων είχαν παγώσει μερικά χρόνια πριν, επειδή η φαρμακοβιομηχανία δεν έβλεπε άμεση κερδοφορία.
Αλλο παράδειγμα: Εδώ και χρόνια οι επιστήμονες προειδοποιούν για την αυξανόμενη ανθεκτικότητα των ιών και μικροβίων απέναντι στα σημερινά αντιβιοτικά και καλούν σε έρευνες για αντικατάστασή τους. Προειδοποιούν δε ότι στο μέλλον μια ακόμη πανδημία μπορεί να ξεσπάσει εξαιτίας παθογόνων που δεν θα μπορούν να καταπολεμηθούν από τα σημερινά αντιβιοτικά. Ωστόσο, οι φαρμακευτικοί όμιλοι και τα καπιταλιστικά κράτη δεν χρηματοδοτούν αντίστοιχες έρευνες, επειδή είναι αμφίβολο αν και πότε τελικά θα «σπρώξουν» στην αγορά τα νέα φάρμακα, σε ποιες αγορές και με τι κέρδος.
Επομένως, το κίνητρο του κέρδους στην ανάπτυξη και παραγωγή φαρμάκων είναι το μεγαλύτερο έγκλημα, με πολλές προεκτάσεις και «παράπλευρες» απώλειες. Αυτό δεν μειώνει βέβαια τις ευθύνες όσων πολυεθνικών αποκαλύπτεται να συμμετέχουν σε σκάνδαλα, τα οποία αποτελούν μόνο την κορυφή του παγόβουνου. Αντίθετα, η αυτονόητη απαίτηση να πληρώσουν με κάθε τρόπο για τη ζημιά που προκάλεσαν στο λαό, θα πρέπει να θωρακίζει την πεποίθηση ότι με την υγεία - εμπόρευμα στα χέρια των μονοπωλίων ο λαός δεν πρόκειται να είναι ποτέ ασφαλής. Κι αυτή η πεποίθηση είναι που πρέπει να κατευθύνει τον αγώνα και τη δύναμή του.