«Ενας θρίαμβος» |
Η κινηματογραφική βδομάδα περιλαμβάνει 6 νέες ταινίες μυθοπλασίας και ένα ντοκιμαντέρ στους κινηματογράφους και φυσικά το 27ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας, Νύχτες Πρεμιέρας, που ξεκινά σήμερα 23 Σεπτέμβρη και θα διεξαχθεί μέχρι και τις 3 Οκτώβρη, σε φυσικούς χώρους, με αρκετές πρεμιέρες ταινιών. Ετσι οι αίθουσες Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, «Ιντεάλ», «Δαναός», «Τριανόν», Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και τα θερινά σινεμά «Λαΐς» - Ταινιοθήκη της Ελλάδας, «Ριβιέρα», «Σινέ Φλερύ» και «Στέλλα» θα φιλοξενήσουν τρία διαγωνιστικά τμήματα (Διεθνές Διαγωνιστικό, Διεθνές Διαγωνιστικό Ντοκιμαντέρ - Stranger Than Fiction και Ελληνικές Μικρές Ιστορίες) αλλά και διάφορα αφιερώματα με πιο ξεχωριστά τα Festival Darlings, ICONS, Μουσική & Φιλμ, ενώ τις εντυπώσεις κλέβει το «This is Orson Welles», μια ρετροσπεκτίβα των ταινιών του σπουδαίου σκηνοθέτη.
«Μια Τετάρτη του Μαΐου» |
Μια Τετάρτη, στο Ιράν, ένας άντρας χωρίς κάποια ιδιαίτερη οικονομική επιφάνεια βάζει μια αγγελία στην εφημερίδα ότι σκοπεύει να χαρίσει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό σε όποιον το έχει πραγματικά ανάγκη. Εξω από τα γραφεία που προσδιορίζει η αγγελία, μαζεύονται δεκάδες άνθρωποι, κυρίως γυναίκες, των οποίων την καθημερινότητα παρακολουθούμε κατά τη διάρκεια της εξιστόρησης.
Η υπεροχή εθνική κινηματογραφία του Ιράν δίνει άλλο ένα δείγμα της σπουδαιότητάς της. Βαθιά κοινωνικός κινηματογράφος που αντανακλά τα αιώνια ριζωμένα και αναχρονιστικά ήθη του Ιράν, που σημαδεύουν οποιονδήποτε αντιδρά στα ασφυκτικά πλαίσια που ορίζουν, τη θέση της γυναίκας που καταπιέζεται και κακοποιείται σε απίστευτο βαθμό και την ίδια στιγμή λόγω της ανέχειας αναγκάζεται να σηκώσει στις πλάτες της όλα τα οικογενειακά βάρη. Η ταινία είναι καθρέφτης της σύγχρονης ιρανικής κοινωνίας, όπου οι φτωχοί άνθρωποι στερούνται τα απαραίτητα, ακόμα και την αξιοπρέπειά τους. Ακόμα όμως και σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες η αγάπη και αλληλεγγύη καίνε σαν μικρές φλογίτσες, προμηνύοντας έναν πιο ανθρώπινο κόσμο.
Ο Ετιέν, ένας άνεργος ηθοποιός, δουλεύει ως υπεύθυνος ενός θεατρικού εργαστηρίου σε μια φυλακή, όπου μαζεύει έναν ασυνήθιστο θίασο από κατάδικους για να ανεβάσουν το διάσημο έργο του Σάμιουελ Μπέκετ «Περιμένοντας τον Γκοντό». Οταν του επιτραπεί να πάρει την ομάδα των κρατούμενων σε περιοδεία του έργου σε κανονικά θέατρα έξω από τη φυλακή, ο Ετιέν επιτέλους αισθάνεται ότι αυτή μπορεί να είναι η μεγάλη του ευκαιρία να πραγματοποιήσει το όνειρό του στη σκηνή και στη ζωή. Η ταινία βασίζεται στην αληθινή ιστορία του Σουηδού ηθοποιού και σκηνοθέτη Jan Jοnson το 1985.
Ιδιαίτερα ανθρώπινη και όμορφη ταινία, που προσπαθεί να σπάσει τα στερεότυπα που έχουμε για τους φυλακισμένους και δείχνει την τεράστια παιδευτική και ευεργετική για τον ψυχισμό επίδραση του θεάτρου στον άνθρωπο. Ο Ετιέν αντιμετωπίζει καλοπροαίρετα, με εμπιστοσύνη, τον κάθε συμμετέχοντα - φυλακισμένο στον θίασο, έχοντας στόχο την εξέλιξή του μέσα από τη συμμετοχική διαδικασία του θεατρικού εργαστηρίου, χωρίς να κρίνει την προσωπικότητά του και για ποιο λόγο βρισκόταν στη φυλακή. Μέσω αυτής της διαδικασίας παρακολουθούμε πώς το θεατρικό κείμενο και οι πρόβες συντελούν στην «απελευθέρωση» του κάθε ατόμου από την υποτιμητική εικόνα που είχε ο ίδιος για τον εαυτό του. Οι ίδιοι οι φυλακισμένοι, που θεωρούσαν ότι ήταν άξιοι μόνο για εγκληματικές πράξεις και τίποτα περισσότερο, αντιλαμβάνονται τις όμορφες πλευρές της προσωπικότητάς τους και η επαφή τους με το υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο βοηθάει σε αυτόν το στόχο πολύπλευρα. Την ώρα που βρίσκονται στη σκηνή είναι ηθοποιοί, είναι άνθρωποι που χειροκροτούνται για την προσπάθειά τους, ξεχνούν ποιοι στα αλήθεια είναι...
Ο Καντ Μεράντ δίνει ρεσιτάλ, παίζοντας έναν από τους πιο σπουδαίους ρόλους της καριέρας του.
Η συγγραφέας δραματοποιεί το βιβλίο «Ο Εμφύλιος Πόλεμος στη Γαλλία» του Καρλ Μαρξ, ένα βιβλίο που γράφτηκε με βάση την πείρα από την Κομμούνα του Παρισιού το 1871, όπου η εργατική τάξη για πρώτη φορά στην Ιστορία καταλαμβάνει την εξουσία. Αυτό το κείμενο του Μαρξ αποτέλεσε προκήρυξη του Γενικού Συμβουλίου της Α' Διεθνούς των Εργατών.
Σήμερα, τα λόγια του Μαρξ γίνονται παράσταση, που με τα εκφραστικά μέσα του θεάτρου επιχειρεί να κατανοήσει και να μεταγγίσει τον ιστορικό χαρακτήρα και τη σημασία της Κομμούνας, αλλά και να κωδικοποιήσει τα σημαντικά ερωτήματα που γεννήθηκαν από αυτήν.
«Στις 18 του Μάρτη 1871 το Παρίσι ξύπνησε με τη βροντερή ιαχή: "Ζήτω η Κομμούνα!" Τι είναι η Κομμούνα, αυτή η σφίγγα που υποβάλλει σε τόσο σκληρή δοκιμασία το αστικό μυαλό;».
Ο Καρλ Μαρξ απαντά στις ερωτήσεις του Αμερικανού δημοσιογράφου Αρ Λάντορ, ξεδιπλώνοντας τις 72 ηρωικές και ματωμένες μέρες της μεγάλης εξέγερσης της Παρισινής Κομμούνας. Εκατόν πενήντα χρόνια μετά την πρώτη έφοδο του παρισινού λαού στον ουρανό, τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν και τα κοινωνικά ζητήματα που τέθηκαν παραμένουν επίκαιρα.
Συντελεστές: Σκηνικός Χώρος - Κοστούμια: Βίκυ Πάντζιου. Μουσική: Ορέστης Ζαφειρίου. Φωτισμοί: Ακης Βαλεργάκης. Κίνηση: Αννα Λιανοπούλου. Βοηθός Σκηνοθέτη: Σοφία Καρακάση. Βοηθός σκηνογράφου και ενδυματολόγος: Διώνη Αριδά. Κατασκευή σκηνικού: Ιλεάνα Χατζηγεωργίου. Video art: Αντώνης Δελαπόρτας. Γραφιστικά: Γιάννης Κλεφτογιάννης. Φωτογραφίες: Δημήτρης Κούκος. Voice Over: «Αρ Λάντορ» Μιχάλης Κωνσταντινίδης και «Ελενα Ντέμουτ» Δανάη Κατσαμένη.
Εισιτήρια: 12 ευρώ, 10 ευρώ μειωμένο (φοιτητικό, ανέργων, ΑμεΑ, 65+) μόνο ηλεκτρονικά στο viva.gr