Πληθαίνουν τα ερωτήματα με φόντο δημοσιεύματα που κάνουν λόγο για συμμετοχή στην πυρηνική άσκηση του ΝΑΤΟ «Steadfast Noon»
Διόλου τυχαία, ο Χανς Κρίστενσεν, διευθυντής του Nuclear Information Project της Ομοσπονδίας Αμερικανών Επιστημόνων (FAS), επιμένει ήδη από προχτές ότι η Ελλάδα συμμετέχει στην άσκηση «πυρηνικής αποτροπής» του ΝΑΤΟ «Steadfast Noon», που ξεκίνησε τη Δευτέρα με επίκεντρο το Βέλγιο και συμμετοχή 14 χωρών της λυκοσυμμαχίας.
Η άσκηση γίνεται μέχρι τις 30 Οκτώβρη και περιλαμβάνει 14 χώρες και έως και 60 αεροσκάφη. Ο Κρίστενσεν ανέφερε σχετικά σε άρθρο του: «Το ΝΑΤΟ αποκάλυψε νωρίτερα αυτό το έτος ότι επτά χώρες - μέλη της Συμμαχίας συνεισφέρουν (σ.σ. στον διαμοιρασμό πυρηνικών όπλων) με αεροσκάφη διπλής ικανότητας (σ.σ. ικανά να φέρουν και πυρηνικά). Οι χώρες αυτές δεν έχουν κατονομαστεί, αλλά πέντε είναι ευρέως γνωστές: Βέλγιο, Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία και ΗΠΑ. Η έκτη χώρα είναι πιθανώς η Τουρκία (παρά τις φήμες ότι δεν ήταν πλέον μέρος της αποστολής), οπότε ορισμένα τουρκικά F-16 εξακολουθούν να είναι ειδικά διαμορφωμένα για τη χρήση πυρηνικών βομβών τύπου B61».
Ελληνικά μαχητικά σε συνεκπαίδευση με στρατηγικά βομβαρδιστικά Β-52 των ΗΠΑ τον περασμένο Απρίλη |
Αρμόδιες πηγές με τις οποίες επικοινώνησε ο «Ριζοσπάστης» επιμένουν από την πλευρά τους ότι η συμμετοχή στην άσκηση «δεν επιβεβαιώνεται», ούτε έχει η χώρα τουλάχιστον σε αυτή τη φάση αεροσκάφη ικανά να επιχειρήσουν και για πυρηνικό πλήγμα. Παλαιότερα υπήρχε τέτοιος ρόλος ανατεθειμένος στα ελληνικά βομβαρδιστικά «A-7E Corsair» τα οποία έχουν αποσυρθεί, ενώ όπως έχει αποκαλυφτεί παλιότερα, το 1999 είχε ζητηθεί από τις ΗΠΑ η Ελλάδα να προμηθευτεί και αεροσκάφη μεταφοράς πυρηνικών βομβών τύπου F-104G.
Κάτι που όπως λέγεται δεν προχώρησε, αν και οι εξελίξεις πλέον «τρέχουν» με μεγάλες ταχύτητες, η απόκτηση «Rafale» όπως και η επικείμενη αγορά από ελληνικής πλευράς F-35 συνοδεύονται από μια σειρά ερωτήματα σχετικά με τους ρόλους που θα αναλάβουν αυτά τα τόσο προηγμένα αεροσκάφη εντός ευρωατλαντικού σχεδιασμού.
Αλλωστε, θυμίζουμε ότι, όπως έλεγαν, ήδη από τον Ιούλη, σε δημοσιογράφους αρμόδιες πηγές της Πολεμικής Αεροπορίας, «ούτε τα F-35, ούτε τα "Rafale" θα σηκωθούν για να αναχαιτίσουν τουρκικά F-16», αλλά θα ενταχθούν ως νέο και αναβαθμισμένο όπλο στο ελληνικό οπλοστάσιο, διαθέσιμα για άλλες αποστολές και επιχειρήσεις στον ΝΑΤΟικό καταμερισμό.
Σε κάθε περίπτωση, οι πηγές με τις οποίες επικοινώνησε ο «Ριζοσπάστης» επιβεβαιώνουν ότι προσώρας «έχουμε αυτό στον Αραξο»...
Θυμίζουμε ότι όπως έχει αποκαλύψει το ΚΚΕ, στον Αραξο συνεχίζουν να υπάρχουν 6 «θόλοι» («vaults») τύπου WS3 (Weapons Storage and Security System - κατασκευές συνήθως βυθιζόμενες στο έδαφος, που χρησιμοποιούνται για «ασφαλή αποθήκευση "ειδικών όπλων", συνήθως για τακτικές πυρηνικές βόμβες B61», όπως αναφέρεται στη σχετική διεθνή ορολογία.
Συγκεκριμένα, τον Ιούλη του 1996 το αμερικανικό υπουργείο Αμυνας έδωσε συμβόλαιο κατασκευής (υπ' αριθμ. 446-96 και τίμημα 11,6 εκατομμυρίων δολαρίων) για 6 «vaults» με συνολική χωρητικότητα 24 βομβών, στη «Bechtel National Incorporated», με προβλεπόμενο χρόνο ολοκλήρωσης του έργου τον Οκτώβρη 1997.
Από την κατασκευή των θόλων και μέχρι το 2001 (οπότε και οι βόμβες, με τον αγώνα και την πίεση του εργατικού - λαϊκού κινήματος, απομακρύνθηκαν από τη χώρα με μυστική επιχείρηση των ΗΠΑ, αρχικά προς την Ιταλία και εν συνεχεία προς άγνωστη κατεύθυνση) λέγεται ότι αποθηκεύονταν στον Αραξο από 11 μέχρι και 20 πυρηνικές βόμβες.
Ωστόσο, η απομάκρυνση των όπλων δεν σημαίνει και απενεργοποίηση του Αραξου, ο οποίος στον ΝΑΤΟικό σχεδιασμό είναι ενταγμένος σε ένα υποπλέγμα βάσεων, όπου ναι μεν δεν φυλάσσονται σήμερα πυρηνικά, αλλά τα συστήματα αποθήκευσής τους, WS3, παραμένουν εκεί, σε «κατάσταση φύλαξης» («caretaker status»). Κατά τη σχετική ορολογία του αμερικανικού υπουργείου Αμυνας, αυτό αφορά «μια κατάσταση μη λειτουργίας, στην οποία οι εγκαταστάσεις και το υλικό βρίσκονται σε κατάσταση φροντίδας και περιορισμένης συντήρησης. Απαιτείται μόνο ένα ελάχιστο προσωπικό για την προστασία από πυρκαγιά, κλοπή ή ζημιές».
Το επιβεβαίωνε σχετικά και ο Χάρολντ Σμιθ, πρ. βοηθός υπουργός Αμυνας των ΗΠΑ (από Ιούνη 1993 έως Γενάρη 1998), υπεύθυνος για τα προγράμματα Πυρηνικής, Χημικής και Βιολογικής Αμυνας, με αρμοδιότητες για τη μείωση, αλλά και τη διατήρηση σε συγκεκριμένα σημεία πυρηνικών όπλων των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, ο οποίος δήλωνε ότι αυτές οι βάσεις «έχουν μπει στη ναφθαλίνη ("mothballed") με τέτοιον τρόπο,ώστε αν επιλέξουμε να επιστρέψουμε σε αυτές τις βάσεις, μπορούμε να το κάνουμε».
Αλλωστε, κατά πληροφορίες, στην Αεροπορική Βάση Αράξου γίνονται κατά καιρούς μια σειρά εργασίες συντήρησης των εν λόγω εγκαταστάσεων.
Ενισχυτικά στα παραπάνω, θυμίζουμε ότι στις 26 και 28 Σεπτέμβρη 2017 έγινε σύσκεψη στην έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, με αντικείμενο ακριβώς την επισκόπηση των εργασιών για τον «εκσυγχρονισμό» της βάσης του Αραξου. Σχετική ενημέρωση από αυτήν τη σύσκεψη στάλθηκε υπηρεσιακά στο υπουργείο Αμυνας, με απόρρητο έγγραφο, το οποίο ανέφερε ότι μεταξύ των έργων που εξελίσσονταν στη βάση ήταν και εγκαταστάσεις για την αποθήκευση ...«ειδικών όπλων». Για το θέμα είχε ενημερωθεί και το ΓΕΑ επίσης με απόρρητο έγγραφο.
Στον ίδιο καμβά, στις 17 Μάη 2018 επισκέφτηκε τη βάση, συνοδευόμενος από επιτελείς του ΝΑΤΟ, ο ίδιος ο Φρεντ Φρέντρικσον, επικεφαλής τότε Πυρηνικής Πολιτικής του ΝΑΤΟ και σταθερός υπέρμαχος του διαβόητου ΝΑΤΟικού δόγματος του «πρώτου πυρηνικού πλήγματος».
Και ακριβώς επειδή τέτοιες κινήσεις κάνουν τη χώρα στόχο άλλων κέντρων και μαγνήτη κινδύνων για τον λαό μας, στις 30 Οκτώβρη 2019 τρεις Ρώσοι αξιωματικοί του Εθνικού Κέντρου για τη Μείωση των Πυρηνικών Κινδύνων μετέβαιναν τότε στον Αραξο, υλοποιώντας το (ενεργό ακόμα τότε) «Εγγραφο της Βιέννης του 2011 σχετικά με μέτρα για την εμπιστοσύνη και την ασφάλεια», με σκοπό την επαλήθευση των ετήσιων στοιχείων που αντάλλασσαν οι συμβαλλόμενες χώρες για «μείζονα» οπλισμό που διατηρούν.
Με τον Αραξο να αποτελεί σταθερά «κρίκο» στον πυρηνικό σχεδιασμό του ΝΑΤΟ, η κυβέρνηση της ΝΔ, όπως φαίνεται και στο διπλανό «καλεντάρι», πήγε πολλά ακόμα βήματα μπροστά την εμπλοκή και σε αυτά τα βρώμικα σχέδια.
Μεταξύ άλλων «συνδιοργάνωσε» στη Σούδα το Συμπόσιο Πυρηνικής Πολιτικής του ΝΑΤΟ πέρυσι τον Νοέμβρη, ψήφισε όλες τις σχετικές ΝΑΤΟικές αποφάσεις για την πυρηνική στρατηγική με αποκορύφωμα τη νέα «Στρατηγική Αντίληψη» του ΝΑΤΟ, που περιλαμβάνει ευθείες απειλές χρήσης πυρηνικών και φυσικά διατηρεί σε ισχύ το δόγμα του πρώτου πυρηνικού πλήγματος.
Παράλληλα, η ελληνική Πολεμική Αεροπορία συνοδεύει σταθερά και συνεκπαιδεύεται όλο και πιο συχνά το τελευταίο 8μηνο με τα αμερικανικά στρατηγικά βομβαρδιστικά Β-52, που αποτελούν «αιχμή του δόρατος» των πυρηνικών δυνατοτήτων των ΗΠΑ.
Την ίδια ώρα, πέρα από τον Αραξο και οι υπόλοιπες αμερικανικές υποδομές, με βάση την Ελληνοαμερικανική Συμφωνία για τις Βάσεις, αντικειμενικά αναβαθμίζονται και για το ενδεχόμενο φιλοξενίας δυνάμεων που συμμετέχουν στα σχέδια αυτά.
Τα ερωτήματα σε σχέση με τη συμμετοχή στη ΝΑΤΟική πυρηνική άσκηση αντικειμενικά πληθαίνουν, την ώρα που η χώρα «με τη βούλα» όλων των κυβερνήσεων αποτελεί σταθερά μέρος των πυρηνικών σχεδιασμών του ΝΑΤΟ, που αναβαθμίζονται.
Ενα ενδεικτικό «καλεντάρι» του τελευταίου χρόνου, το οποίο παρουσιάζουμε παρακάτω, αποτυπώνει την εμπλοκή που όλο βαθαίνει και σε αυτό το κομμάτι του ΝΑΤΟικού σχεδιασμού.
Στο πλαίσιο της Συνόδου των υπουργών Αμυνας του ΝΑΤΟ συνεδριάζει η Ομάδα Πυρηνικού Σχεδιασμού της λυκοσυμμαχίας, με τον γγ, Γ. Στόλτενμπεργκ, να διακηρύσσει ότι το ΝΑΤΟ - το οποίο έχει σε ισχύ το δόγμα του πρώτου πυρηνικού πλήγματος - ανανεώνει τις δυνατότητές του επειδή «δεν πιστεύουμε στον μονομερή πυρηνικό αφοπλισμό»...
Στα μέσα του μήνα υπογράφεται και η κατάπτυστη Συμφωνία με τις ΗΠΑ για τις βάσεις, και λίγες βδομάδες μετά η λεγόμενη «Εφαρμοστική Διευθέτηση» (Implementing Arrangement) της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (MDCA), που προβλέπει την υλοποίηση κατασκευών, βελτιώσεων, «αναπτυξιακών» έργων, συντήρησης και λειτουργίας των υποδομών που διατίθενται προς χρήση στις Ενοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ. «Αναβάθμιση» που αντικειμενικά «αγκαλιάζει» και τις πυρηνικές δυνατότητες, π.χ. με τα σχέδια για τη φιλοξενία αεροσκαφών «διπλού σκοπού», όπως τα αμερικανικά F-35, αλλά και αεροσκαφών υποστήριξης, όπως τα ιπτάμενα τάνκερ KC-135.
Την ίδια περίοδο άλλωστε, διόλου τυχαία, στην ελληνική έκδοση της επιθεώρησης «Foreign Affairs» (τεύχος Δεκέμβρη 2021 - Γενάρη 2022) αναφέρεται ότι «η ναυτική βάση της Σούδας μπορεί να φιλοξενήσει οποιαδήποτε στιγμή πυρηνικά αεροσκάφη τύπου B-2 Spirit, αεροπλανοφόρα που φέρουν πυρηνικά όπλα, καθώς και πυρηνικά υποβρύχια».
Για πρώτη φορά το ετήσιο Συμπόσιο Πυρηνικής Πολιτικής του ΝΑΤΟ - «η κύρια εκδήλωση πυρηνικής πολιτικής της Συμμαχίας» - φιλοξενείται στο ΝΑΤΟικό Κέντρο Εκπαίδευσης Ναυτικής Αποτροπής, στη Σούδα. Συνδιοργανώνεται από το Διεθνές Επιτελείο του ΝΑΤΟ (και συγκεκριμένα τη Διεύθυνση Πυρηνικής Πολιτικής), το υπουργείο Αμυνας και το ΓΕΕΘΑ της Ελλάδας.
Το ΝΑΤΟ εκπροσωπεί στο Συμπόσιο η ίδια η διευθύντρια Πυρηνικής Πολιτικής της λυκοσυμμαχίας, Τζέσικα Κοξ, η οποία «ξεναγείται» στις ευρωατλαντικές υποδομές στον Κόλπο της Σούδας, ενώ σε παρέμβασή του μέσω βιντεοκλήσης ο Στόλτενμπεργκ τονίζει ότι «πρέπει να συνεχίσουμε να προσαρμοζόμαστε και να ενισχύουμε την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα των πυρηνικών μας δυνατοτήτων».
Συνεδριάζει στο πλαίσιο της Συνόδου των υπουργών Αμυνας του ΝΑΤΟ η Ομάδα Πυρηνικού Σχεδιασμού, η οποία εξετάζει «την ανάπτυξη νέων πυρηνικών δυνατοτήτων από πλευράς Ρωσίας και Κίνας».
Με αφορμή το ξέσπασμα του ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Ουκρανία - και πριν τις ανακοινώσεις για επιπλέον ανάπτυξη ΝΑΤΟικών δυνάμεων στην Ανατ. Ευρώπη - το ΝΑΤΟ σημειώνει ότι «έχει ενισχύσει την παρουσία του στο ανατολικό τμήμα της Συμμαχίας, με τέσσερις πολυεθνικές ομάδες μάχης», ανάμεσα στις οποίες είναι και η ανάπτυξη ομάδας Χημικού, Βιολογικού, Ραδιολογικού, Πυρηνικού Πολέμου.
Ενόψει δε της Συνόδου για την αλλαγή του στρατηγικού δόγματος της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας, στα κεντρικά του ΝΑΤΟ διακινούνται κείμενα όπου υπάρχουν ειδικές και εκτενείς αναφορές στις πυρηνικές δυνατότητες του ΝΑΤΟ.
Το σχετικό υλικό αναφέρεται σε Ρυθμίσεις Κοινής Χρήσης Πυρηνικών του ΝΑΤΟ (NATO's Nuclear Sharing Arrangements).
Στο σχετικό ενημερωτικό σημείωμα αναφέρεται υπογραμμίζεται ότι «οι συμφωνίες διαμοιρασμού πυρηνικών βρίσκονται στο επίκεντρο της Δομής Αμυνας και Αποτροπής της Συμμαχίας (...) διασφαλίζουν ότι τα οφέλη, οι ευθύνες και οι κίνδυνοι της πυρηνικής αποτροπής μοιράζονται σε ολόκληρη τη Συμμαχία. Οι ρυθμίσεις αφορούν πυρηνικές δυνατότητες, αεροσκάφη και υποδομές που παρέχονται από ορισμένες χώρες του ΝΑΤΟ για τη συλλογική άμυνα όλων».
Στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη εγκρίνεται η νέα «Στρατηγική Αντίληψη» της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας, ένα πραγματικό δόγμα πολέμου απέναντι σε Κίνα και Ρωσία.
Σε ό,τι αφορά τα πυρηνικά, ξεκαθαρίζεται σε όλους τους τόνους ότι το ΝΑΤΟ παραμένει πάντα μια «πυρηνική συμμαχία», διατηρεί σε ισχύ το δόγμα του πρώτου πυρηνικού πλήγματος και ανανεώνει συνεχώς τις πυρηνικές του δυνατότητες. Παραπέμποντας μάλιστα στο πυρηνικό οπλοστάσιο του ΝΑΤΟ, προειδοποιεί τα αντίπαλα ιμπεριαλιστικά κέντρα ότι «η Συμμαχία έχει τις δυνατότητες και την αποφασιστικότητα να επιβάλει κόστη σε έναν αντίπαλο που θα του ήταν απαράδεκτα και θα υπερέβαιναν κατά πολύ τα οφέλη που θα μπορούσε να ελπίζει»...
Ολο αυτό το διάστημα μαχητικά της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας αναλαμβάνουν αποστολές συνοδείας και ρόλους υποστήριξης αμερικανικών στρατηγικών βομβαρδιστικών των ΗΠΑ, Β-52, τα οποία ολοφάνερα κάνουν πρόβες πολέμου αλλά και «επίδειξη δυνατοτήτων» για την εκτέλεση (και) πυρηνικών πληγμάτων.
Ενδεικτικά, στις 26 Αυγούστου και μετά από αίτημα της NATO Air Command (διοίκησης αεροπορικών δυνάμεων της λυκοσυμμαχίας) ένα στρατηγικό βομβαρδιστικό Β -52 της Bomber Task Force των ΗΠΑ, κατά την πτήση του στο πλαίσιο της Διασυμμαχικής Επιχείρησης «Onyx Swing», πραγματοποιεί μαζί με τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις συνεκπαιδεύσεις αναχαίτισης, εγγύς αεροπορικής υποστήριξης και συνοδείας στο FIR Αθηνών, αλλά και κατάδειξης στόχων.
Μάλιστα η εν λόγω συνεκπαίδευση είναι η τρίτη από την έναρξη του πολέμου (χώρια τις αποστολές «απλής» συνοδείας), μετά από αυτές στις 7 Μάρτη και στις 5 Απρίλη.