Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η Γη είναι μια αδρανής μάζα τηγμένων πετρωμάτων που κατοικείται από ένα μεγάλο αριθμό οργανισμών. Εχει υποτεθεί επίσης, ότι οι οργανισμοί αυτοί δεν μπορούν να επηρεάσουν ή να τροποποιήσουν το περιβάλλον τους προς το δικό τους συμφέρον. Ο Lovelack όμως ισχυρίζεται ότι η Γη είναι διαφορετική απ' ό,τι η ιστορία της μέσα στο ηλιακό σύστημα, μπορεί να προβλέψει. Ειδικότερα είναι διαφορετική, όσον αφορά την ικανότητά της να υποστηρίζει τους οργανισμούς που βρίσκονται και κατοικούν σ' αυτή. Σα σημαντικό στοιχείο ο Lovelack σημειώνει, ότι οι οργανισμοί - ξεχωριστά - τροποποιούν το φυσικό τους περιβάλλον, ειδικότερα την ατμόσφαιρα, κατά τέτοιο τρόπο, ώστε φαινομενικά να αισιοδοξούν ότι θα επιβιώσουν. Ο ίδιος σημειώνει ότι «για να συμβεί κάτι τέτοιο κατά τύχη είναι τόσο απίθανο, όσο ένας άνθρωπος μπορεί να γλιτώσει αβλαβής οδηγώντας σε ώρα αιχμής με κλειστά τα μάτια». Στην ουσία η υπόθεση της Γαίας μάς λέει ότι η συνεργασία όλων των στοιχείων του πλανήτη δημιουργεί ένα αποτέλεσμα μεγαλύτερο από το σύνολο των μεμονωμένων μερών. Ενα μήνυμα που στρέφεται (ή έτσι θέλει να πιστεύει) ενάντια στους κλασικούς επιστήμονες. Η Γη μπορεί να οικοδομηθεί, συμπεριλαμβανομένου ενός υπερευαίσθητου συστήματος, με αυτορρυθμιζόμενα «τεχνάσματα», τόσο πολλά ώστε να μην μπορούμε να τα κατανοήσουμε. Το σύστημα αυτό είναι ένας μηχανισμός (σ.σ. σύμφωνα με το συγγραφέα της θεωρίας πάντα) που ο χειρισμός του απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή, ενώ εμείς το χειριζόμαστε βάναυσα (σ.σ. επ' αυτών δεν υπάρχει καμία αντίρρηση). Προσπαθούμε να διορθώσουμε την κατάσταση μ' αυτούς τους πολύπλοκους μηχανισμούς, διατρέχοντας μεγάλο κίνδυνο, παρ' όλο που ρυπαίνουμε τον πλανήτη, ξεπλένουμε τα εδάφη και αλλοιώνουμε τις κλιματολογικές συνθήκες ατιμώρητα.
Η πρώτη μορφή ζωής πάνω στη Γη ξεκίνησε και σταμάτησε πολλές φορές πριν καταφέρει να σταθεροποιηθεί και να νικήσει. Μια φορά ειπώθηκε ότι η ζωή ξεκίνησε να αλληλεπιδρά με το περιβάλλον, στην αρχή τοπικά κι αργότερα πάνω στον πλανήτη ολόκληρο καθώς το σύστημα της Γαίας εξελισσόταν. Η δύναμη του συστήματος αυτού οφείλεται στην αλλαγή και στην εξέλιξη της θερμοκρασίας του πλανήτη. Η πρώτη πηγή ενέργειας καθώς και η πρώτη πηγή ζωής είναι ο ήλιος. Σήμερα η θερμοκρασία του έχει αυξηθεί περίπου κατά 30% σε σύγκριση με την αντίστοιχη στα πρώτα σκιρτήματα της ζωής. Η δημιουργία των φυτών - με τη γνωστή σ' όλους μας σημασία - έχει άμεση σχέση με τον υδρολογικό κύκλο, το υπέροχο αυτό σύστημα που μεταφέρει το νερό σ' ολόκληρον τον πλανήτη, το σχηματισμό και τη δημιουργία των σύννεφων και την επιστροφή του νερού από τη θάλασσα στο έδαφος διά μέσου του αέρα. Προφανώς τα φυτά δεν έχουν σχεδιάσει αυτές τις επεμβάσεις. Παρ' όλα αυτά έχουν επιφέρει διαρκή πλεονεκτήματα. Αλλά θα μπορούσε να λειτουργήσει το οικοσύστημα κατά τέτοιο τρόπο, ώστε σε συνεργασία με τις λειτουργίες των οργανισμών του, να συμβάλλει στην καλυτέρευση του επιπέδου των συνθηκών που απαιτούνται, ώστε να βελτιωθεί η ζωή;
Αποκτούμε μια ιδέα του πόσο πολύ η ζωή πάνω στη Γη συσχετίζεται με το περιβάλλον της, συγκρίνοντας τον πλανήτη μας με τους γειτονικούς του. Οι επιστήμονες γνωρίζουν αρκετά για την ιστορία και τη δημιουργία του ηλιακού συστήματος, ώστε να προβλέπουν με μεγάλη ακρίβεια ποια είναι η σύνθεση, η ατμοσφαιρική πίεση και η θερμοκρασία των πλανητών. Στην περίπτωση του Αρη και της Αφροδίτης, τα στοιχεία από τα διαστημικά προγράμματα ταιριάζουν με τις προβλέψεις. Ο Αρης έχει πολικές θερμοκρασίες, ενώ η Αφροδίτη πολύ υψηλές. Και οι δυο αυτοί πλανήτες έχουν ατμόσφαιρες που αποτελούνται κυρίως από διοξείδιο του άνθρακα. Η Γη δε μοιάζει μ' αυτούς. Σύμφωνα με πολλούς φυσικούς η ατμόσφαιρά μας θα έπρεπε να αποτελείται μόνο με διοξείδιο του άνθρακα με επιφανειακές θερμοκρασίες ενδιάμεσες των δυο άλλων πλανητών.
Τι είναι όμως αυτό που κάνει το περιβάλλον της Γης τόσο ικανό ώστε να υπάρχει ζωή; Ο θεωρητικός της Γαίας υποστηρίζει ότι η απάντηση βρίσκεται στην ίδια τη ζωή που σιγά σιγά έχει καλυτερέψει τον κόσμο που ξέρουμε. Μια θεωρία που στην εποχή της αποϊδεολογικοποίησης των πάντων, κερδίζει πολλούς οπαδούς και τα βιβλία γύρω από αυτήν κάνουν πολλές εκδόσεις. (Το περιτύλιγμα της Γαίας με επιστημονικοφανή μανδύα και μπόλικη δόση μεταφυσικής, κάνει τη θεωρία άκρως γοητευτική για τους απανταχού αφελείς που είναι πρόθυμοι να καταναλώσουν ό,τι τους σερβιριστεί. Από αειφορικά μέχρι μεταλλαγμένα. Καλή τους όρεξη).
Είμαστε από αυτούς που από την αρχή υποστηρίξαμε ότι η υπόθεση με τα καταλυτικά αυτοκίνητα εκτός από το μεγάλο φαγοπότι των εταιριών αυτοκινήτων και των εγχώριων (πολιτικών) ντίλερ τους κρύβει τεράστιους κινδύνους για το περιβάλλον. Δυο παράγοντες που είχαμε θίξει ήταν οι απορυθμισμένοι καταλύτες και η τεράστια ρύπανση που προξενούν (σ.σ. σήμερα υπολογίζονται περίπου 400.000) και η πυκνή κυκλοφορία στην πρωτεύουσα και γενικά στις μεγαλουπόλεις. Το δεύτερο στοιχείο έχει να κάνει με τις συχνές στάσεις και εκκινήσεις των αυτοκινήτων που έχει ως αποτέλεσμα την εκπομπή ρύπων. Φυσικά, τότε η ΠΑΣΟΚονεοδημοκρατική προπαγάνδα δε στάθηκε καθόλου στην ανησυχία αυτή που προερχόταν από σοβαρούς επιστήμονες και αρκούνταν σε διακηρύξεις ότι σε λίγα χρόνια θα εξαφανιστεί το νέφος. Το νέφος όμως παραμένει εδώ και μάλιστα πολύ πιο επικίνδυνο, όπως απέδειξαν πρόσφατες έρευνες. Ο νέος εφιάλτης έχει ονοματεπώνυμο. Βενζόλιο. Μια επικίνδυνη ουσία που συσχετίζεται με τη λευχαιμία. Και η μικρότερη συγκέντρωση είναι επιβλαβής. Και ναι μεν περιορίστηκε ο μόλυβδος (σ.σ. δεν εξαφανίστηκε), αλλά τη θέση του πήρε ένα ακόμα πιο επικίνδυνο αέριο. Οι μετρήσεις στην Αθήνα έδειξαν ότι οι συγκεντρώσεις του είναι τρεις φορές πάνω από τα όρια της ΕΕ. Η ηγεσία του ΥΠΕΧΩΔΕ, ενασχολούμενη αποκλειστικά με την παρουσίαση μακετών, ξεκίνησε τις μετρήσεις πριν από ένα χρόνο, αρκούμενη στη ρήση «κάλιο αργά παρά ποτέ» αιφνιδιαζόμενη(;) και εκτιθέμενη για άλλη μια φορά σ' ένα τόσο πολύ σοβαρό ζήτημα. Κι όταν γίνονται συζητήσεις για την ουσιαστική αναβάθμιση των μέσων μαζικής μεταφοράς και της απαγόρευσης των ΙΧ στο κέντρο της Αθήνας σφυρίζει κλέφτικα ή μάλλον ροκάδικα (τρομάρα της), μια κι αυτή είναι η νέα της γραμμή.
Η θερινή περίοδος ξεκίνησε και μαζί μ' αυτήν εκδηλώθηκαν οι πρώτες καταστροφικές πυρκαγιές. Κλιματικές συνθήκες και εμπρηστές οι δυο συνιστώσες της σταδιακής εξαφάνισης του εθνικού μας πλούτου. Μ' ένα παραλυμένο κράτος να παρακολουθεί και να αρκείται σε διαπιστώσεις. Χωρίς να μπορεί, αλλά ούτε να θέλει να παρέμβει. Οι εικόνες φρίκης μπήκαν ξανά νωρίς νωρίς στα σπίτια μας, μαζί με τις καρικατούρες των πολιτικών που υπόσχονται ότι η κυβέρνηση κάνει ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατόν... Κάτι πολύ απλό μπορεί να κάνουν άμεσα. Να μας αδειάσουν τη γωνιά.
Κυκλοφόρησε η τριμηνιαία έκδοση του Ινστιτούτου Υγιεινής και Ασφάλειας της Εργασίας με ενδιαφέροντα όπως πάντα θέματα. Μεταξύ άλλων μπορείτε να διαβάσετε για τις χαμαίζηλες πολιτικές (και) για την περιφέρεια, τις υπηρεσίες προστασίας και πρόληψης, με το ερωτηματικό για ποιον υφίστανται, τις βασικές αρχές υγείας και ασφάλειας στα χημικά εργοστάσια, τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα και την ασφάλεια εργαζομένων στη γεωργία και τον πρωταγωνιστικό ρόλο της κατάρτισης σε θέματα υγιεινής και ασφάλειας εργασίας. Κι, όπως πάντα, το διεθνές περισκόπιο που αυτή τη φορά είναι στραμμένο στην παροχή υγείας στα πλοία, τις νομοθετικές εξελίξεις για τα Προεδρικά Διατάγματα 304/00 και 89/99, τα διεθνή και εθνικά συνέδρια και βιβλιοπαρουσιάσεις.