«Τέλος του 2003 θα πρέπει να γίνονται σε όλη την Ελλάδα και αυτό σημαίνει ότι οι αναμονές θα είναι ελάχιστες. 'Η, αυθημερόν θα βρίσκει κανείς το γιατρό, ή την επομένη» είπε ο πρωθυπουργός.
Εμείς να σημειώσουμε τα εξής: Πρώτον, στο σύστημα αυτό δεν περιλαμβάνονται όλα τα υποκαταστήματα. Δεύτερον, όπου εφαρμόστηκε, υπάρχει απεμπλοκή και μειώνονται δραστικά οι ουρές στην αναζήτηση γιατρών. Ομως οι ουρές μεταφέρονται στον εργαστηριακό τομέα, καθώς το 184 δεν κλείνει ραντεβού και γι' αυτόν. Ετσι, οι ασθενείς καταφθάνουν σαν κοπάδι στα εργαστήρια με τα παραπεμπτικά στα χέρια και αρχίζει η ίδια ταλαιπωρία που γλίτωσαν από την ουρά για αναζήτηση του γιατρού. Ταυτόχρονα το - ελάχιστο - προσωπικό ξεθεώνεται.
Οι ουρές μιας αντιλαϊκής πολιτικής είναι σαν τη λερναία ύδρα. Τις κόβεις από τη μια, φυτρώνουν αλλού - και μάλιστα κοπάδι.
Πέρα απ' όλ' αυτά, όμως, οι ουρές δεν αποτελούν τη συνέπεια κάποιας διαχειριστικής ή διοικητικής αδυναμίας και αβλεψίας. Αποτελούν, πρωτίστως, μια έκφραση των πολλών, σοβαρών και βαθύτερων προβλημάτων του Ιδρύματος. Οπως είναι οι μεγάλες ελλείψεις στο απαραίτητο υγειονομικό και διοικητικό προσωπικό. Οι σοβαρές ελλείψεις σε μονάδες υγείας και στις αναγκαίες υποδομές. Το γεγονός, ακόμη, πως περισσότεροι από 5.500 γιατροί του Ιδρύματος είναι συμβασιούχοι, χωρίς καμιά συνταξιοδοτική και υγειονομική κάλυψη, ενώ αμείβονται με μισθούς γαλέρας. Κι όταν απόλυτα δικαιολογημένα προχωρούν σε απεργιακές κινητοποιήσεις, αντιμετωπίζουν είτε τον αυταρχισμό, είτε ψεύτικες υποσχέσεις από τους αρμοδίους και την κυβέρνηση.
Ολ' αυτά, βέβαια, και πολλά ακόμη παρόμοια προβλήματα δε λύνονται με την τηλεφωνική υπηρεσία 184, η οποία, μάλιστα, έχει εκχωρηθεί σε μεγάλη ιδιωτική επιχείρηση, σύμφωνα και με τα πρότυπα «εκσυγχρονισμού» της κυβέρνησης. Και μπορεί να πούλαγε φύκια για μεταξωτές κορδέλες προχθές ο πρωθυπουργός. Μπορεί ο διοικητής του ΙΚΑ να διοργανώνει φιέστες εγκαινίων της υπηρεσίας 184, όπως αυτή στη μονάδα Νέου Ηρακλείου την ερχόμενη Παρασκευή, αλλά η άκρως προβληματική πραγματικότητα του μεγαλύτερου ασφαλιστικού οργανισμού δεν αλλάζει με τρικ δημοσίων σχέσεων.
Αυτή είναι η αλήθεια, που δε... χώραγε, βέβαια, στην προχτεσινή συνέντευξη του Κ. Σημίτη.
Πολύ σπάνια συμφωνούμε με την «Αυριανή». Τούτη τη φορά, όμως, θα της αναγνωρίσουμε τον εύστοχο τίτλο της, σχετικά με την πολυδιαφημισμένη διακαναλική συνέντευξη του Κ. Σημίτη. «Σούπα η συνέντευξη - Δεν μπόρεσαν και δεν τόλμησαν να στριμώξουν τον πρωθυπουργό οι προεπιλεγμένοι δημοσιογράφοι», έλεγε στη χτεσινή πρώτη της σελίδα.
Τώρα, γιατί μια «σούπα συνέντευξη» γίνεται πρώτο θέμα μιας εφημερίδας, καλύπτοντας, μάλιστα, όλη την πρώτη σελίδα της και πώς θα μπορούσε, οι όποιοι «προεπιλεγμένοι δημοσιογράφοι, να στριμώξουν» τον Κ. Σημίτη είναι ερωτήματα, που μόνον τα επικοινωνιακά επιτελεία της κυβέρνησης μπορούν να τα απαντήσουν...
«Το τελευταίο διάστημα δεν άκουσα μεγαλύτερη κοτσάνα από τη φράση, που μετέδιδαν τα κανάλια, πως "ο Σαρόν αγνόησε τις εκκλήσεις του Μπους για άμεση απόσυρση των Ισραηλινών από την Παλαιστίνη". Οχι μόνο δημοσιογράφοι, αλλά ούτε σοβαρά παπαγαλάκια είναι. Θα ήταν ποτέ δυνατόν ο μεγαλύτερος επιζών σίριαλ κίλερ του κόσμου να "καταβροχθίζει" γυναικόπαιδα χωρίς την προτροπή των δυνάμεων που τον επέβαλαν; Ετσι και ο κουμπουροφόρος Αριέλ έκανε του κεφαλιού του, θα τον έστελναν τυλιγμένο σε μια κόλλα χαρτί στο εδώλιο της σινιόρας Ντελ Πόντε. Η ιστορία είναι πασίγνωστη σε όλους. Ο αρχηγός με την ειρήνη και ο υφιστάμενος τραμπούκος με τη γενοκτονία. Clean ο ένας, dirty ο άλλος. Οπως η Μαφία. Ο Ντον Κορλεόνε ψιθυρίζει συμβουλές και οι killers ανοίγουν κεφάλια. Οταν οι αρχιμπάτσοι της Χιλής ξεφλούδιζαν ανθρώπινες σάρκες, ο Πινοσέτ σταυροκοπιόταν στον Καθεδρικό της Παναγίας. Εξω προεδρική κούκλα, μέσα δολοφονική πανούκλα. Ο καθείς στο είδος του και ο ιμπεριαλισμός ανεμπόδιστος στην ανθρωποφαγία του».
Ο Δ. Δανίκας από τα χθεσινά «Νέα».