Ξεκίνησε χτες το Συμβούλιο των υπουργών Γεωργίας της ΕΕ στο Λουξεμβούργο
Να «συγκεράσει» τα αντικρουόμενα συμφέροντα των εκπροσώπων των πολυεθνικών, όπως αυτά εκφράζονται μέσα από το Συμβούλιο των υπουργών Γεωργίας της ΕΕ, καθώς και ανά χώρα, πολιτικά επικοινωνιακά παιχνίδια εξαπάτησης των μικρών και μεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων, επιδίωξε χτες η Ελληνική Προεδρία, στο όνομα της ταχείας επίτευξης συμφωνίας για τη νέα ΚΑΠ.
Ο προεδρεύων, Γ. Δρυς, ως ένας καλός υπάλληλος της Κομισιόν, έδωσε χτες στους υπουργούς Γεωργίας της ΕΕ την πρώτη συμβιβαστική πρόταση, που σε καμία περίπτωση δεν προσπερνάει την αντιαγροτική φιλοσοφία και τους όρους δημοσιονομικής πειθαρχίας, που έχει χαραχτεί εκ Βρυξελλών στο όνομα του ΠΟΕ και της διεύρυνσης της ΕΕ. Δηλαδή πάλι με βάση τα όσα επιθυμούν και επιδιώκουν οι πολυεθνικές, που εκπροσωπεί η ΕΕ. Οι ακριβείς λεπτομέρειες της πρώτης συμβιβαστικής πρότασης δεν έγιναν σκοπίμως γνωστές χτες και ο προεδρεύων επιχείρησε, ως συνήθως, να περάσει τη φτηνή κυβερνητική προπαγάνδα δημιουργίας εντυπώσεων μέσω ενός απεσταλμένου του ΑΠΕ στο Λουξεμβούργο...
Η αίσθηση που ήθελε να δημιουργήσει χτες ο Γ. Δρυς και ο απεσταλμένος του ΑΠΕ στο Λουξεμβούργο, ήταν ότι προσεχώς ψηφίζεται η νέα ΚΑΠ και μάλιστα υπάρχουν και μεγάλες ελπίδες. Συγγνώμη, αυτό γίνεται για να χαρούν οι Ελληνες αγρότες και κτηνοτρόφοι;.. Η επικοινωνιακή φτήνια όμως, έχει και συνέχεια. Στο χτεσινό τηλεγράφημα του ΑΠΕ αναφέρεται ότι η ελληνική συμβιβαστική πρόταση προβλέπει: «Δήλωση - δέσμευση του Συμβουλίου και της Επιτροπής ότι το σημερινό καθεστώς για λάδι, καπνό, βαμβάκι δε θα αλλάξει μέχρι το 2013». Και λίγο πιο κάτω αναφέρεται πως η Ελλάδα εμμένει να υπάρξει δέσμευση της Κομισιόν ότι θα ισχύσει και για τα μεσογειακά προϊόντα δε θα υπάρξει δυσμενέστερη ρύθμιση... Αναφέρεται επίσης ότι η χώρα μας, δηλαδή η κυβέρνηση, εμμένει για να της δοθεί το δικαίωμα να μπορεί να παράγει όσο φρέσκο αγελαδινό γάλα χρειάζονται τα Ελληνόπουλα... Εδώ υπάρχει και η συγκινησιακή... διαπραγμάτευση.
Πάντως προς αποφυγή παρεξηγήσεων, η Κομισιόν προχτές έδειξε για άλλη μια φορά πόσο υπολογίζει τα μεσογειακά προϊόντα. Σε ένα προπαγανδιστικό κείμενο ερωταπαντήσεων που δημοσιοποίησε προχτές, με κεντρικό θέμα «γιατί πρέπει να γίνει τώρα η μεταρρύθμιση της ΚΑΠ», η τελευταία ερώτηση ήταν: «Τι προβλέπεται για τις οργανώσεις αγοράς που δεν έχουν αποτελέσει αντικείμενο μεταρρύθμισης όπως η ζάχαρη, το ελαιόλαδο, το βαμβάκι, ο καπνός και τα οπωροκηπευτικά;». Κι απάντηση επί λέξει ήταν: «Χωριστές προτάσεις για τους υπόλοιπους τομείς που πρόκειται να αποτελέσουν αντικείμενο μεταρρύθμισης (ζάχαρης, ελαιολάδου, καπνού, βάμβακος και ενδεχομένων οπωροκηπευτικών) θα ακολουθήσουν κατά τους επόμενους μήνες». Η συγκεκριμένη απάντηση - τίποτα, αποτελεί ένα ακόμα δείγμα για να συμπεράνει κανείς, πως μια κάποια δήλωση της Κομισιόν και του Συμβουλίου για τα μεσογειακά προϊόντα, θα είναι μόνο: «αέρας κοπανιστός».
Στο ύψος τους ανεργία και τιμάριθμος
Το μοντέλο της λεγόμενης ισχυρής οικονομίας, των σχετικά αυξημένων ρυθμών αύξησης του ΑΕΠ, από τους οποίους κερδίζει το μεγάλο κεφάλαιο, έχει ημερομηνία λήξης. Αυτό προκύπτει από την έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που δόθηκε χτες στη δημοσιότητα από το υπουργείο Οικονομίας. Σύμφωνα με τους θεματοφύλακες της διεθνούς ιμπεριαλιστικής τάξης πραγμάτων, οι ρυθμοί ανάπτυξης μετά το 2005 θα υποχωρούν σταδιακά. Προβλέπουν συγκεκριμένα ρυθμούς αύξησης 2,5% για το 2005, 2,4% για το 2006 όπως και για το 2007 και 2,5% για το 2008.
Για φέτος προβλέπουν τη διατήρηση του πληθωρισμού και της ανεργίας σε πολύ υψηλά επίπεδα, διαψεύδοντας έτσι τις εκτιμήσεις της κυβέρνησης. Η ανεργία, παρά τη σημαντική για φέτος αύξηση του ΑΕΠ σε ποσοστό 3,6%, θα παραμείνει στο επίπεδο του 9,8% (από 9,9% το 2002). Ο πληθωρισμός εκτιμάται να διαμορφωθεί στο 3,8%. Είναι δηλαδή φανερό ότι οι αυξήσεις 2,5% που δόθηκαν στους μισθούς θα είναι μικρότερες από τον επίσημο τιμάριθμο.
Οι υπεύθυνοι του ΔΝΤ για μια ακόμη φορά «υποδείχνουν» ποια πολιτική «πρέπει» να ακολουθήσουν οι ελληνικές κυβερνήσεις σε βάρος των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Συγχαίρουν κατ' αρχήν τους κυβερνώντες για τις «διαρθρωτικές αλλαγές και τις ιδιωτικοποιήσεις». Στη συνέχεια επανέρχονται στο μονότονο τροπάρι για την αγορά εργασίας και το ασφαλιστικό, λέγοντας ότι οι «αλλαγές είναι περιορισμένες» και ότι η «επίτευξη των στόχων της Λισαβόνας απαιτεί μεγαλύτερη προσπάθεια».
Τις προθέσεις της κυβέρνησης να «καθαρίσει» το τοπίο των πρόωρων συντάξεων, προδίδουν οι συντάκτες της Μελέτης «Το ελληνικό σύστημα συντάξεων» Πλάτωνας Τήνιος (σύμβουλος του πρωθυπουργού για θέματα κοινωνικής ασφάλισης) και Axel Borsch Supan. Η συγκεκριμένη Μελέτη, αποτελεί ένα από τα κεφάλαια του βιβλίου «Οικονομικές επιδόσεις και προοπτικές της Ελλάδας» που παρουσιάστηκε χτες, στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, στην Τράπεζα της Ελλάδας. Εκ των συντακτών της Μελέτης και ο σημερινός διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Ν. Γκαργκάνας.
Σε ό,τι αφορά το κεφάλαιο για τις συντάξεις, η λογική των δύο συγγραφέων είναι ότι, όσο περισσότερο εργαζόμαστε, όσο αργότερα βγαίνουν οι εργαζόμενοι στη σύνταξη, τόσο το καλύτερο για το ασφαλιστικό σύστημα. Αναφέρουν χαρακτηριστικά: «Η ηλικία συνταξιοδότησης είναι μια από τις σημαντικότερες παραμέτρους σε ένα σύστημα συντάξεων. Η αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης αυξάνει τον αριθμό των ασφαλισμένων που καταβάλλουν εισφορές και ταυτόχρονα μειώνει τον αριθμό των δικαιούχων, και έτσι επηρεάζει διττώς τα οικονομικά του συστήματος συντάξεων». Η προσοχή τους στρέφεται στις περιοχές της πρόωρης συνταξιοδότησης, των βαρέων και ανθυγιεινών και των αναπηρικών συντάξεων. Αν και τα στοιχεία της Μελέτης χρονικά φτάνουν μέχρι το 2000, και με το δεδομένο ότι οι δύο συντάκτες ταυτίζονται, σε ακραία μάλιστα μορφή, με τις κυβερνητικές λογικές, αποτελεί και αυτό ένδειξη των προθέσεων της κυβέρνησης, να καταργήσει το καθεστώς των πρόωρων συντάξεων. Με αφορμή αυτό να υπενθυμίσουμε ότι σε ημερίδα για την κοινωνική ασφάλιση που διοργάνωσε το υπουργείο Εργασίας, παρουσιάστηκε Μελέτη, την οποία είχε παραγγείλει το υπουργείο, η οποία κατέληγε και αυτή στα ίδια συμπεράσματα. Οτι ο πραγματικός συντάξιμος χρόνος είναι μικρότερος από τον θεσμοθετημένο των 65 ετών για τους άνδρες και των 60 για τις γυναίκες, ενώ παράλληλα ζητούσαν την κατάργηση των πρόωρων συντάξεων, σαν μέτρο επιμήκυνσης του εργάσιμου βίου.