Associated Press |
Από τις διαδηλώσεις των Παλαιστινίων στη Γάζα |
Λιγότερο από ένα μήνα, μετά την κατάρρευση της εκεχειρίας που είχε πετύχει ο απερχόμενος Παλαιστίνιος πρωθυπουργός Μαχμούντ Αμπάς με τις ένοπλες παλαιστινιακές οργανώσεις, η ένταση έχει αυξηθεί κατακόρυφα και η κατάσταση μοιάζει να βρίσκεται στα πρόθυρα της ολοκληρωτικής έκρηξης. Αν και οι δηλώσεις όλων περιστρέφονται γύρω από την αναγκαιότητα επιβίωσης του «οδικού χάρτη», του διαμεσολαβητικού πονήματος του «Κουαρτέτου» (ΗΠΑ, Ρωσία, ΕΕ, ΟΗΕ), που προωθεί σχεδόν αποκλειστικά η Ουάσιγκτον, είναι κρυφή παραδοχή ότι ο «χάρτης» αποσυντίθεται και τα περιθώρια αναστροφής της πλήρους κατάρρευσής του είναι μηδαμινά έως ανύπαρκτα.
Αν κάτι δεν μπορεί να επικαλεστεί κάποιος, πάντως, είναι ότι ο νέος κύκλος αίματος αποτελεί έκπληξη. Το περιεχόμενο, αλλά και ο τρόπος που έγινε προσπάθεια να εφαρμοστεί ο «οδικός χάρτης» εμπεριείχαν, ήδη, όλα τα εχέγγυα της αιματηρής αποτυχίας του. Και αυτό το πόνημα, όπως και πολλά άλλα νωρίτερα κατά τη διάρκεια της δεύτερης Ιντιφάντα, αγνοούν επισταμένα την ουσία του προβλήματος: Την ισραηλινή κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών. Αντί να απαντούν στο βασικό αίτημα του τερματισμού της κατοχής και μάλιστα άνευ όρων και προϋποθέσεων, όπως άλλωστε προβλέπουν οι ειλημμένες εδώ και χρόνια σχετικές αποφάσεις του ΟΗΕ, τα «σχέδια» αυτά, συμπεριλαμβανομένου του «οδικού χάρτη», ανάγουν σε πρώτο μέλημα την ισραηλινή ασφάλεια, χωρίς όμως να αναφέρουν και τα αίτια που την απειλούν.
Το βάρος, για άλλη μια φορά, έπεσε στην πλευρά των Παλαιστινίων: Να ελέγξουν τη βία, να διαλύσουν τις ένοπλες οργανώσεις, να αλλάξουν πολιτική σκηνή, να μεταρρυθμίσουν την πολιτική τους ζωή. Ο απερχόμενος Παλαιστίνιος πρωθυπουργός, Μαχμούντ Αμπάς, στην ανάδειξη του οποίου επέμειναν, παρεμβαίνοντας απροκάλυπτα στα εσωτερικά των Παλαιστινίων, ΗΠΑ και Ισραήλ, δεσμεύτηκε για όλα στη σύνοδο της Ακαμπα με τους Μπους - Σαρόν τον Ιούνιο. Η ισραηλινή πλευρά, όμως, δε δεσμεύτηκε για τίποτε και δεν έπραξε τίποτε. Αντίθετα, παρά το γεγονός ότι ο Αμπάς πέτυχε συμφωνία εκεχειρίας με τις ένοπλες παλαιστινιακές οργανώσεις, ο ισραηλινός στρατός συνέχισε τις «δολοφονίες ακριβείας», τις «επιλεγμένες εισβολές» και το «κυνήγι τρομοκρατών» μέσα στους δρόμους των παλαιστινιακών πόλεων. Η κατάρρευση της εκεχειρίας ήταν απλώς θέμα χρόνου δεδομένων των ισραηλινών προκλήσεων και της ισραηλινής αδιαλλαξίας.
Επαναλαμβάνοντας με εμμονή την άποψη ότι ο Γιάσερ Αραφάτ, αποκλεισμένος ουσιαστικά στο ημικαταστραμμένο αρχηγείο του από την άνοιξη του 2002 και μη διαθέτοντας παρά τα απομεινάρια των παλαιστινιακών σωμάτων ασφαλείας, που άφησαν πίσω τους τα ισραηλινά στρατεύματα, ευθύνεται για τη βία και τη δράση του συνόλου των παλαιστινιακών οργανώσεων, συμπεριλαμβανομένων και των εξτρεμιστικών ισλαμιστικών «Χαμάς» και «Τζιχάντ», οι οποίες δεν ανήκουν καν στην ΟΑΠ, η ισραηλινή ηγεσία καλλιέργησε το έδαφος για την τελευταία αυτή και κρισιμότερη, πιθανότατα, φάση του Παλαιστινιακού. Αν, όντως, ο Αραφάτ «απομακρυνθεί», όποια έννοια και αν έχει αυτή η λέξη, από την περιοχή, υπάρχει κίνδυνος για ακόμα πιο ανεξέλεγκτες καταστάσεις.
Οχι μόνο γιατί ο 74χρονος Αραφάτ, ασχέτως επικρίσεων και απόψεων, διαθέτει ακόμη τη δυνατότητα άσκησης ελέγχου στον παλαιστινιακό λαό, για τον οποίο είναι ιστορικός εκλεγμένος ηγέτης, αλλά και γιατί υπάρχει πλέον ισχυρή πιθανότητα να ανοίξει ο δρόμος για την κατάληψη της παλαιστινιακής πολιτικής σκηνής από πιο ακραίες απόψεις, που η ισραηλινή πολιτική αδιαλλαξίας έθρεψε όλα αυτά τα χρόνια. Μια τέτοια εξέλιξη ενισχύει τη γνωστή επιχειρηματολογία «περί αντιτρομοκρατικής εκστρατείας» και ανοίγει, πράγματι, το κουτί της Πανδώρας για την περιοχή.
Σήμερα διεξάγεται το δημοψήφισμα για την ΟΝΕ και το ευρώ στη Σουηδία. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι το στρατόπεδο του ΝΑΙ είχε μεγάλες δυσκολίες να πείσει το λαό ότι η ΟΝΕ και το ευρώ είναι θετικά γι' αυτόν και τη Σουηδία. Το στρατόπεδο του ΟΧΙ ήταν μπροστά με 10-15% (50-57% για το ΟΧΙ, 40-42% για το ΝΑΙ).
Η δολοφονία, όμως, της υπουργού Εξωτερικών της Σουηδίας, Ανα Λιντ, ίσως να αλλάξει το αποτέλεσμα. Ολα τα κοινοβουλευτικά κόμματα συμφώνησαν να σταματήσουν την καμπάνια, αλλά το δημοψήφισμα να γίνει κανονικά. Η κατάσταση, όμως, είναι πολύ ευνοϊκή για τους σοσιαλδημοκράτες και το στρατόπεδο του ΝΑΙ, μια και υπάρχει μεγάλη συναισθηματική φόρτιση. Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης προσπαθούν να συγκρίνουν τη δολοφονία αυτή με τη δολοφονία του Ούλαφ Πάλμε, το 1986. Τότε το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα κέρδισε τις εκλογές μετά τη δολοφονία του Πάλμε με μεγάλη πλειοψηφία.
Το γεγονός είναι ότι οι υποστηριχτές του ΝΑΙ, που είχαν επενδύσει τεράστια ποσά (500 εκατομμύρια κορόνες - γύρω στα 55 εκατομμύρια ευρώ), βλέπουν τώρα ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να κερδίσουν το δημοψήφισμα και αυτό λόγω της δολοφονίας της Ανα Λιντ.
Τα ερωτήματα, πάντως, γύρω από τη δολοφονία πληθαίνουν. Γιατί δεν είχε μαζί της σωματοφύλακες; Ποιος ήταν αυτός που τη δολοφόνησε και τι κίνητρα είχε; Πώς μπόρεσε να διαφύγει με ματωμένα ρούχα, όταν η αστυνομία ήταν εκεί μετά από 2-3 λεπτά; Γιατί δεν ειδοποιήθηκαν όλα τα περιπολικά της Στοκχόλμης παρά μόνο μετά από πέντε ώρες;
Το βράδυ της Κυριακής, θα έχουμε τουλάχιστον την απάντηση στο αν η Σουηδία θα μπει στην ΟΝΕ ή όχι. Θα μπορέσει το κεφάλαιο και σχεδόν όλο το πολιτικό σύστημα και με τη βοήθεια, αντικειμενικά, της δολοφονίας της υπουργού Εξωτερικών να πείσει το σουηδικό λαό;
Την Πέμπτη, 25 Σεπτέμβρη, στις 7.00 το απόγευμα, στα Προπύλαια
Η Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ) καλεί το λαό του λεκανοπεδίου Αττικής να πάρει μέρος στην εκδήλωση αλληλεγγύης και συμπαράστασης προς τον παλαιστινιακό λαό, που διοργανώνει την Πέμπτη 25 Σεπτέμβρη στις 7 μ.μ. στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στην εκδήλωση -που αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία μετά την απόφαση της κυβέρνησης Σαρόν να απελάσει τον Γιάσερ Αραφάτ κατά την κρίση της, σε χρόνο που θα επιλέξει η ίδια- θα χαιρετίσουν ο πρέσβης της παλαιστινιακής αρχής στην Ελλάδα Αμπντάλα Αμπντάλα και εκπρόσωπος της ΕΕΔΥΕ.
Σε ανακοίνωση κάλεσμά του, το γραφείο Τύπου της ΕΕΔΥΕ επισημαίνει: «Σχεδόν 3 χρόνια από τη Νέα Ιντιφάντα του παλαιστινιακού λαού, οι εγκληματικές επιθέσεις του Ισραήλ κατά αθώων Παλαιστινίων και η καταστροφή ολόκληρων παλαιστινιακών οικισμών συνεχίζεται. Οι δραματικές αυτές εξελίξεις στο Ιράκ και στα παλαιστινιακά εδάφη επιβεβαιώνουν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα ότι ειρήνη με καθεστώς κατοχής δεν μπορεί να υπάρξει».
Ο ισραηλινός στρατός, τονίζεται αμέσως μετά στην ανακοίνωση, «δρα υπό καθεστώς πλήρους ατιμωρησίας, με την πλήρη στήριξη των ΗΠΑ και της ΕΕ». Η ελληνική κυβέρνηση, υπογραμμίζεται στο κείμενο, «τηρεί απόλυτη σιγή για τις τραγικές εξελίξεις αποδεχόμενη τη συνενοχή της και την πλήρη υποταγή της στα κελεύσματα των Αμερικανών και των Ευρωπαίων εταίρων».
Ο λαός της Αθήνας και του Πειραιά, κάθε συνοικίας, μετά και μπροστά από αυτές τις επικίνδυνες εξελίξεις οφείλει μαζικά να συμμετέχει στην εκδήλωση αλληλεγγύης και συμπαράστασης προς τον παλαιστινιακό λαό, τονίζουν οι διοργανωτές.