Σήμερα, δυο μόνο βδομάδες μετά την αλλαγή φρουράς στη διακυβέρνηση της χώρας, τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ έρχονται και λένε τα ίδια ακριβώς, που έλεγαν τότε τα στελέχη της ΝΔ. «"Μας κλέβουν την ορολογία, μας κλέβουν τα συνθήματα, αντιγράφουν λέξεις και φράσεις με συγκεκριμένο περιεχόμενο" εκτιμούσαν προχτές το μεσημέρι τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, ακούγοντας τον πρωθυπουργό να κάνει λόγο για "κυβέρνηση όλων των Ελλήνων", για συμμετοχή, σύνθεση, συναίνεση, γόνιμο διάλογο, δημοκρατικές διαδικασίες» (από τα προχτεσινά «Νέα»).
Το γεγονός, πέρα από την αστεία πλευρά του, αποτελεί κυρίως μια ακόμη απόδειξη της συμπόρευσης των δυο μεγάλων κομμάτων. Οχι μόνο, σε ό,τι αφορά στο περιεχόμενο της αντιλαϊκής τους πολιτικής, αλλά και στις μορφές υλοποίησης και εφαρμογής της.
Σε απόλυτη συγχορδία οι εμποροβιομήχανοι και η ηγεσία της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ) - γνωστή για την ευθυγράμμισή της με την εκ διαμέτρου αντίθετη στα συμφέροντα των χιλιάδων αυτοαπασχολούμενων εμπόρων νεοφιλελεύθερη πολιτική - επιδοκίμασαν τις προγραμματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή. Και όταν «τρίβουν τα χέρια τους» οι εμποροβιομήχανοι και οι διάφορες ευθυγραμμισμένες με τα συμφέροντά τους συνδικαλιστικές ηγεσίες, είναι επόμενο ότι ο λαός, οι μισθωτοί, οι αυτοαπασχολούμενοι, η μικρομεσαία αγροτιά και οι συνταξιούχοι δεν έχουν κανένα λόγο να πανηγυρίζουν. Αντίθετα, έχουν κάθε λόγο να αφυπνίζονται και να συσπειρώνονται για νέες αταλάντευτες μάχες διεκδίκησης, νέους αγώνες αντίστασης σε όσα ακόμα τους επιφυλάσσει και η νέα κυβέρνηση.
Η συνεργασία του ΣΥΝ με κινήσεις και ομάδες «δεν επέδειξε κάποια ιδιαίτερη δυναμική ούτε άλλαξε τους συσχετισμούς εντός της Αριστεράς σε σχέση με το ΚΚΕ, όπως υποστηρίχτηκε στη φάση της συγκρότησής του». Το προαναφερόμενο απόσπασμα είναι από την εισήγηση στην ΚΠΕ του ΣΥΝ της μειοψηφούσας άποψης στην Πολιτική Γραμματεία του. Και το δημοσιεύουμε επειδή ομολογεί με σαφήνεια αυτό, το οποίο έχουμε αποκαλύψει από την πρώτη στιγμή. Ο βασικός στόχος της συγκρότησης του «Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς» (ΣΥΡΙΖΑ), ήταν η αλλαγή των συσχετισμών εντός της Αριστεράς, «σε σχέση με το ΚΚΕ». Τον ίδιο ακριβώς στόχο εξυπηρετούσε και εξυπηρετεί και η «επίθεση ενότητας» της ηγεσίας του ΣΥΝ.
Και, βέβαια, ίσως κάποιοι αναρωτηθούν, γιατί να μην έχει ο ΣΥΝ τον προαναφερόμενο στόχο. Δε λέμε κάτι τέτοιο. Είναι δικαίωμα της ηγεσίας του ΣΥΝ ή του ΣΥΡΙΖΑ να έχουν όποιο στόχο θέλουν. Οπως είναι δικαίωμα του όποιου τρίτου - και δικό μας - να κρίνουμε τους στόχους αυτούς και, πρωτίστως, τον πολιτικό τους προσανατολισμό και περιεχόμενο. Σημειώνουμε και πάλι, λοιπόν, ότι ο στόχος της «αλλαγής των συσχετισμών εντός της Αριστεράς, σε σχέση με το ΚΚΕ» είναι συνώνυμος ουσιαστικά, με τον ευνουχισμό της ελληνικής αριστεράς από τον αντιιμπεριαλιστικό και αντιμονοπωλιακό προσανατολισμό της, από οποιοδήποτε ανατρεπτικό χαρακτηριστικό της. Αυτή είναι η αλήθεια και αυτός είναι ο ρόλος του ΣΥΝ.
Η σιωπή είναι χρυσός, λέει το γνωστό γνωμικό. Και, πράγματι, πολλές φορές έτσι είναι. Οχι πάντοτε όμως. Προχτές, αργά το βράδυ, με παρέμβασή της στη Βουλή, η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, ζήτησε από τον Κ. Καραμανλή και την κυβέρνηση, να πάρουν σαφή και ξεκάθαρη στάση σε δυο κρίσιμα ζητήματα: Το ένα ήταν η δέσμευση για μη αποστολή ελληνικών στρατευμάτων στο Ιράκ, είτε πριν είτε μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Το άλλο ήταν η καταδίκη της επιθετικής πολιτικής του Ισραήλ και η ενεργητική συμπαράσταση στο δίκαιο αγώνα των Παλαιστινίων. Λίγη ώρα μετά πήρε τον λόγο ο πρωθυπουργός, για να κάνει το κλείσιμο της όλης συζήτησης και, βέβαια, δεν ανέφερε ούτε λέξη για τα κρίσιμα ζητήματα που έβαλε η Αλέκα Παπαρήγα.
Προφανώς, ξεφεύγει από τον Κ. Καραμανλή, ότι, ορισμένες φορές, η σιωπή είναι περισσότερο εύγλωττη και από την πολυλογία...
Από την άλλη, βγήκε σήμερα και ο Κώστας Σκανδαλίδης, ως... υπερασπιστής των συμβασιούχων λέγοντας ότι η κυβέρνηση τους ξεγελά και τους κοροϊδεύει με τις εξαγγελίες περί μοριοδοτησης. Ενώ αυτός που τους «δούλευε» επί έξι και περισσότερα χρόνια με τα «ναι μεν αλλά» και άλλα παρόμοια, θεωρεί τον εαυτό του ικανό και άξιο να μιλήσει εκ μέρους τους!
Αραγε τι άλλο πρέπει να γίνει και πόσο ακόμα πρέπει να ταλαιπωρηθούν οι άνθρωποι αυτοί, για να καταλάβουν πως δε γίνεται τίποτε αν δεν πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους;
ΔΕΗΣΕ τελικά χτες ο Κώστας Καραμανλής να... πει μια κουβέντα για το Μεσανατολικό μιλώντας στην κοινοβουλευτική του ομάδα. Αραγε γιατί στη συζήτηση για τις προγραμματικές δηλώσεις, παρότι προκλήθηκε επανειλημμένα από την Αλέκα Παπαρήγα, ούτε καν το έθιξε το θέμα;
Μάλλον θα έχουν τους λόγους τους οι κυβερνώντες να είναι διστακτικοί στο συγκεκριμένο θέμα και να μιλούν μόνον αν έχουν προετοιμαστεί και συνεννοηθεί καταλλήλως. Προφανώς οι πέραν του Ατλαντικού σύμμαχοι, τους... έχουν κόψει τον αέρα.
Κι έτσι, προτίμησαν την τακτική των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ. Εξω συμφωνούν στο απαράδεκτο της «εξωδικαστικής δολοφονίας» και εγχωρίως εκφράζουν τον αποτροπιασμό τους...
ΚΑΙ Η ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ δηλώνει πλέον... καθαρίστρια της Αθήνας μέσω του προγράμματος «Καθαρή Συμμαχία», σχετικά με την αγορά μηχανημάτων για την καθαριότητα της πόλης. Οχι πως έχουμε καμιά αντίρρηση με την καθαριότητα αλλά τα 34 εκατομμύρια ευρώ που κοστίζει η ιστορία από πού θα προκύψουν; Μήπως από ανατιμήσεις στα δημοτικά τέλη;