Παρακολουθώντας τις εργασίες της Διεθνούς Διάσκεψης |
Σύμφωνα με ανακοίνωση που εκδόθηκε, στις τριήμερες εργασίες της Συνάντησης έγινε μια δημιουργική ανταλλαγή απόψεων πάνω στη διεθνή κατάσταση και κατατέθηκαν σημαντικές εμπειρίες από την ανάπτυξη της πάλης των λαών, των μαζικών κινημάτων και των κομμουνιστικών και εργατικών κομμάτων.
Πολλοί ομιλητές αναφέρθηκαν στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μετά τις στρατιωτικές επεμβάσεις των ΗΠΑ και των συμμάχων τους κατά των λαών του Αφγανιστάν και του Ιράκ και την κατοχή των χωρών αυτών. Οι συμμετέχοντες καταδίκασαν κατηγορηματικά την επικίνδυνη κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας και την πλήρη καταπάτηση των αρχών και των κανόνων του διεθνούς δικαίου, που έχει οδηγήσει σε ακόμα πιο βαθιά κρίση τον ΟΗΕ και το ρόλο του στη διαφύλαξη της ειρήνης και της ειρηνικής επίλυσης των διαφορών μεταξύ κρατών.
Στο αίθριο των γραφείων της ΚΕ του ΚΚΕ, στον Περισσό |
Σημειώθηκε από πολλούς ομιλητές η άγρια επίθεση στα κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, με πρώτα θύματα τους νέους και τις γυναίκες. Επισημάνθηκε πως έχει μεγαλώσει η φτώχεια και η συγκέντρωση του πλούτου, ενώ οι λαοί των αναπτυσσόμενων χωρών στραγγαλίζονται από το αυξανόμενο εξωτερικό χρέος.
Αρκετοί ομιλητές αναφέρθηκαν στον περιορισμό των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, ιδιαίτερα με τους «αντιτρομοκρατικούς νόμους», την ένταση της καταστολής, τα προβλήματα των μεταναστών και των προσφύγων. Απέρριψαν την προσπάθεια να χαρακτηριστούν ως «τρομοκρατικά» λαϊκά και εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα. Εγιναν αναφορές στο νόμιμο δικαίωμα των λαών να αντιστέκονται στην κατοχή. Εκφράστηκε ανησυχία για την άνοδο του αντικομμουνισμού, καθώς και φονταμενταλιστικών, ρατσιστικών και νεοφασιστικών απόψεων και δυνάμεων. Τονίστηκε ιδιαίτερα η σημασία της αλληλεγγύης για την αντιμετώπιση αντικομμουνιστικών διατάξεων, απαγορεύσεων και περιορισμών. Εμφαση δόθηκε, επίσης, στη σημασία της αντιπαράθεσης με την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα.
Πολλοί ομιλητές αναφέρθηκαν, επίσης, στον ιδιαίτερο ρόλο των αποφάσεων της «G8» στη διεθνή πολιτική, στο ρόλο του ΝΑΤΟ που με το νέο επιθετικό δόγμα του καθοδηγείται από την αντίληψη του προληπτικού πολέμου και στο ρόλο της ΕΕ, με τη δημιουργία της δικής της επεμβατικής «δύναμης ταχείας αντίδρασης». Επισημάνθηκε ότι η νέα διεύρυνση του ΝΑΤΟ ουσιαστικά το μετατρέπει σε παγκόσμιο χωροφύλακα υπό την ηγεμονία του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ.
Συμμετέχοντες προερχόμενοι από χώρες της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών (ΚΑΚ) αναφέρθηκαν στα πρόσφατα δραματικά γεγονότα στη Ρώσικη Ομοσπονδία και εξέφρασαν την άποψη πως αυτές οι εξελίξεις συνδέονται με συμφέροντα ιμπεριαλιστικών κύκλων, πρώτα και κύρια των ΗΠΑ, που αποσκοπούν στο αδυνάτισμα της ενότητας της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Ομιλητές αναφέρθηκαν συγκεκριμένα στο σχέδιο για την «ευρύτερη Μέση Ανατολή» που προωθούν οι ΗΠΑ, το οποίο εγκρίθηκε από την «Ομάδα των 8» ισχυρότερων κρατών και από το ΝΑΤΟ και προβλέπει την «αναμόρφωση» της περιοχής σύμφωνα με τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα ακόμη και με στρατιωτική δράση και τόνισαν την ανάγκη να αντιμετωπιστούν έγκαιρα με συντονισμένες προσπάθειες αυτοί οι σχεδιασμοί. Το σχέδιο αυτό αγκαλιάζει σχεδόν όλο το ενεργειακό τόξο των χωρών που παράγουν πετρέλαιο ή περνούν αγωγοί πετρελαίου και φυσικού αερίου. Αφορά χώρες του Καυκάσου, στην Κασπία, της Αφρικής και τις Αραβικές χώρες της Μεσογείου, της Ερυθράς Θάλασσας και του Κόλπου.
Σημειώθηκε ότι οι απειλές κατά του Λιβάνου και της Συρίας από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους έχουν ενταθεί το τελευταίο διάστημα. Οι συμμετέχοντες καταδίκασαν με κατηγορηματικό τρόπο αυτές τις απειλές και εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους με τους λαούς των χωρών αυτών. Καταδικάστηκε η επιθετικότητα της ισραηλινής κυβέρνησης κατά του παλαιστινιακού λαού και η εντεινόμενη βαρβαρότητα κατά της Λωρίδας της Γάζας, καθώς και το τείχος που προσαρτά κατεχόμενα εδάφη της Δυτικής Οχθης και αποκλείει τους Παλαιστίνιους σ' ένα γκέτο.
Οι απειλές της κυβέρνησης των ΗΠΑ ενάντια στο Ιράν, καθώς και οι προκλητικές δηλώσεις του ιρανικού καθεστώτος δημιουργούν κίνδυνο ανάφλεξης και καταστροφής ολόκληρης της περιοχής. Ενα στρατιωτικό χτύπημα καθοδηγούμενο από τις ΗΠΑ ενάντια στο Ιράν θα ήταν καταστροφικό όχι μόνο για το λαό του Ιράν, αλλά και για το κίνημα για την ειρήνη, την πρόοδο και τη δημοκρατία σε όλο τον κόσμο. Τέτοιες απειλές, επίσης, προσφέρουν την πρόφαση για την ένταση της καταστολής προοδευτικών και δημοκρατικών δυνάμεων. Οι συμμετέχοντες στη Συνάντηση υπογράμμισαν πως το μέλλον του Ιράν θα πρέπει να αποφασιστεί μόνο από τον Ιρανικό λαό και τις προοδευτικές και δημοκρατικές του δυνάμεις και όχι από μια «εναλλακτική λύση» που θα επιβληθεί απέξω.
Αρκετοί ομιλητές αναφέρθηκαν στην περίπλοκη κατάσταση στην Αφρική, όπου παρουσιάζεται ένας ανταγωνισμός ανάμεσα σε ηγετικές δυνάμεις της ΕΕ, όπως η Γαλλία, και στις ΗΠΑ. Το ΝΑΤΟ ετοιμάζει, επίσης, σχέδια για τη στρατιωτική του παρουσία στην ήπειρο, στο όνομα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας ή των λεγόμενων «κρατών υπό κατάρρευση». Στρατιωτικές δυνάμεις της ΕΕ βρίσκονται στη ΛΔ του Κονγκό, ενώ τα γεγονότα στο Νταρφούρ, για τα οποία ευθύνεται η πολιτική της σουδανικής κυβέρνησης, αξιοποιούνται για να σταλούν στρατιωτικές δυνάμεις υπό την αιγίδα του ΟΗΕ ή του ΝΑΤΟ. Οι συμμετέχοντες εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους με τους κατοίκους του Νταρφούρ και υποστήριξαν την ιδέα να υπάρξουν αποστολές αλληλεγγύης στην περιοχή.
Οξυμένη, επίσης, παρουσιάζεται η κατάσταση στη Λατινική Αμερική. Οι επιθέσεις των ΗΠΑ και της ΕΕ κατά της Κούβας συνεχίζονται. Οι συμμετέχοντες καταδίκασαν ιδιαίτερα το νέο σχέδιο «πρωτοβουλία για ελεύθερη Κούβα» και εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στο λαό της. Πολλοί ομιλητές κάλεσαν να ενταθεί η καμπάνια για την απελευθέρωση των πέντε Κουβανών πατριωτών που βρίσκονται φυλακισμένοι στις ΗΠΑ, διότι αγωνίστηκαν ενάντια στις τρομοκρατικές ομάδες που εδρεύουν στο Μαϊάμι.
Αρκετοί αναφερθήκανε στην αυξανόμενη ένταση στην Κορεατική Χερσόνησο και εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στη ΛΔ Κορέας που αντιμετωπίζει ένα αμερικανόπνευστο εμπάργκο, διπλωματική απομόνωση και απειλές ιμπεριαλιστικής επίθεσης.
Επισημάνθηκε ο μεγάλος κίνδυνος που αποτελεί για τους λαούς της Λατινικής Αμερικής η συμφωνία για την Ελεύθερη Ζώνη Εμπορίου της Αμερικής (FTAA/ALCA), και η στρατιωτική της εκδοχή το «Σχέδιο Κολομβία» - τώρα μετονομασμένο σε «Περιφερειακή Πρωτοβουλία των Ανδεων». Αναφορά έγινε και στο Σχέδιο Πουέμπλα - Παναμά, που αποσκοπεί στην καταλήστευση των φυσικών πόρων της περιοχής από τις βορειο-αμερικάνικες πολυεθνικές.
Ορισμένοι ομιλητές, αναφερόμενοι στην κατάσταση στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, υπογράμμισαν τον αντιδραστικό, νεοφιλελεύθερο και μιλιταριστικό χαρακτήρα της «Συνταγματικής Συνθήκης», και των δράσεων που έγιναν από κόμματα και κινήματα για την απόρριψή του.
Αρκετοί ομιλητές σημείωσαν ότι παρά την αυξανόμενη επιθετικότητα του ιμπεριαλισμού, το μεγάλο και ελπιδοφόρο γεγονός είναι η τεράστια έκταση που πήραν οι λαϊκές κινητοποιήσεις και αντιδράσεις ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Παράλληλα, αναφέρθηκαν σημαντικοί ταξικοί αγώνες του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος και άλλοι κοινωνικοί αγώνες που πραγματοποιήθηκαν αυτή την περίοδο. Τονίστηκε, επίσης, η ανάγκη να αναπτυχθεί η δράση στους τόπους δουλιάς και η παραπέρα ενίσχυση των ταξικών δυνάμεων μέσα στο εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα.
Πολλοί ομιλητές τόνισαν ότι, παρά την ισχύ τους, οι ΗΠΑ συναντούν σοβαρές δυσκολίες στην επιβολή των σχεδίων τους. Τονίστηκε πως σε αυτό έχουν συμβάλλει οι σημαντικές αντιστάσεις των λαών που υπερασπίζονται την εθνική τους ανεξαρτησία και κυριαρχία, σε συνδυασμό με τη διεθνή αλληλεγγύη. Υπογραμμίστηκε ιδιαίτερα ο ευρύτερος αντίχτυπος που είχε η νίκη των λαϊκών δυνάμεων στο πρόσφατο δημοψήφισμα στη Βενεζουέλα.
Οι συμμετέχοντες εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στον ιρακινό λαό και τις προοδευτικές και λαϊκές δυνάμεις που αγωνίζονται για το δικαίωμα να καθορίζει ο ίδιος την τύχη του με την ελεύθερη βούλησή του: τερματίζοντας την κατοχή και ανοίγοντας προοπτικές για ριζοσπαστική δημοκρατική αλλαγή.
Επανέλαβαν την υποστήριξή τους στην πάλη του λαού της Παλαιστίνης και εξέφρασαν, επίσης, την αλληλεγγύη τους στις φιλειρηνικές δυνάμεις στο Ισραήλ, ενώ ιδιαίτερη αναφορά έγινε στους Ισραηλινούς νέους που αρνούνται να υπηρετήσουν στο στρατό στα κατεχόμενα εδάφη ακόμα και με κόστος τη φυλάκισή τους.
Οι συμμετέχοντες καταδίκασαν τη συνεχιζόμενη κατοχή συριακών και λιβανικών περιοχών και απαίτησαν την άνευ όρων αποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων και την επιστροφή όλων των προσφύγων, σύμφωνα με τις αποφάσεις 242, 338, 194 του ΟΗΕ.
Οι συμμετέχοντες εξέφρασαν την αλληλεγγύη και υποστήριξή τους στον αγώνα του κυπριακού λαού, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, για λύση ομοσπονδίας στη βάση των αποφάσεων και ψηφισμάτων του ΟΗΕ και του Συμβουλίου Ασφαλείας, για απομάκρυνση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων, για επανένωση της Κύπρου και του λαού της, που θα συμβάλλει στην ειρήνη στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Ανταλλάχθηκαν γνώμες για τα κινήματα κατά του πολέμου και της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, το ρόλο των κομμουνιστών σε αυτά, καθώς για τη διαπάλη μέσα στους κόλπους αυτού του κινήματος για τους προσανατολισμούς και τους στόχους των διεκδικήσεών του.
Τονίστηκε η αναγκαιότητα ανάπτυξης μιας ενεργητικής πολιτικής αλληλεγγύης και στήριξης μεταξύ των Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων, αλλά και γενικότερα μεταξύ των λαϊκών κινημάτων. Αρκετοί ομιλητές διατύπωσαν την ανάγκη στήριξης μιας σειράς πρωτοβουλιών που παίρνονται από διάφορα Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα ή κινήματα.
Οι συμμετέχοντες εξέφρασαν την ανάγκη να συνεχιστούν και να πολλαπλασιαστούν παρόμοιες συναντήσεις Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων. Αναφέρθηκαν ως παράδειγμα οι συναντήσεις των ΚΚ της Νότιας Αμερικής, και διατυπώθηκε η ιδέα ανάλογων συναντήσεων με αφορμή τις Συνόδους Κορυφής της ΕΕ. Τονίστηκε, επίσης, η ανάγκη για ευρύτερες συναντήσεις για θέματα που ενδιαφέρουν σε διεθνές επίπεδο και περιφερειακές και κατά περιοχή συναντήσεις. Μια τέτοια συνάντηση αποτελεί η πρωτοβουλία του Λιβανέζικου ΚΚ για τα ζητήματα της περιοχής.
Διατυπώθηκε η πρόταση να γιορταστεί η 60ή επέτειος της νίκης κατά του φασισμού με μια διεθνή εκδήλωση στην Πράγα.
Σημαντικά, επίσης, γεγονότα για καμπάνιες και κινητοποιήσεις είναι: Η πάλη κατά του «Ευρωσυντάγματος» και οι αντιδράσεις που σημειώνονται από την επίθεση κατά των ασφαλιστικών και εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων, την αύξηση των ωρών εργασίας και των απολύσεων, η συνέχεια των αντι-ΝΑΤΟικών κινητοποιήσεων στη Βενετία αυτό το χρόνο και κατά τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Νίκαια το 2005, καθώς και οι αγώνες της νεολαίας ιδιαίτερα ενόψει του 16ου Παγκόσμιου Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών τον ερχόμενο Αύγουστο στη Βενεζουέλα.
Σημειώθηκε, επίσης, η ιδέα να επιδιώκονται συναντήσεις των κομμάτων μας μπροστά σε μεγάλα διεθνή γεγονότα, με σκοπό να επιτυγχάνεται μια συλλογικότερη επεξεργασία προτάσεων και η όσο πιο κοινή αντίληψη και στάση. Μια τέτοια δυνατότητα προσφέρει η πρωτοβουλία του ΚΚ Βραζιλίας που οργανώνει μια μεγάλη διεθνιστική εκδήλωση στο Πόρτο Αλέγκρε της Βραζιλίας κατά τη σύγκληση του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ.
Τονίστηκε από πολλούς ομιλητές η θετική επίδραση που μπορεί να έχει η διαβούλευση και η διακριτή συνεργασία μεταξύ των Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων στο συντονισμό και την κοινή δράση με ευρύτερες δημοκρατικές, αντιιμπεριαλιστικές, αντιμονοπωλιακές και πατριωτικές δυνάμεις, καθώς και στην ανάπτυξη του κινήματος κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης.
Σημειώθηκε, επίσης, η χρησιμότητα να διευρυνθεί η ανταλλαγή απόψεων και η θεωρητική συζήτηση σχετικά με τη σοσιαλιστική προοπτική στις σύγχρονες συνθήκες.
Οι συμμετέχοντες, επίσης, εξέφρασαν την ανάγκη να δυναμώσει ακόμα περισσότερο η διεθνιστική αλληλεγγύη των κομμάτων μας με τους κομμουνιστές κι όλους τους προοδευτικούς ανθρώπους και κόμματα που αντιμετωπίζουν διώξεις, φυλακίσεις και των οποίων η δράση είναι απαγορευμένη. Επιπλέον, εκφράστηκε η ανάγκη για αλληλεγγύη στη δράση ενάντια στις αντιδημοκρατικές διακρίσεις και στις αντιδραστικές ρυθμίσεις που στρέφονται κατά των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.
Στη Διεθνή Συνάντηση συμμετείχαν τα παρακάτω κόμματα:
1. Κομμουνιστικό Κόμμα Αλβανίας
2. Αλγερινό Κόμμα για Δημοκρατία και Σοσιαλισμό
3. Κομμουνιστικό Κόμμα Αυστραλίας
4. Εργατικό Κόμμα Βελγίου
5. Κομμουνιστικό Κόμμα Βιετνάμ
6. Κομμουνιστικό Κόμμα Βοημίας και Μοραβίας
7. Βουλγάρικο Κομμουνιστικό Κόμμα «Γκεόργκι Δημητρώφ»
8. Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας
9. Κομμουνιστικό Κόμμα Βραζιλίας
10. Νέο Κομμουνιστικό Κόμμα Βρετανίας
11. Γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα
12. Ενιαίο Κομμουνιστικό Κόμμα Γεωργίας
13. Νέο Κομμουνιστικό Κόμμα Γιουγκοσλαβίας
14. Κομμουνιστικό Κόμμα στη Δανία
15. Κομμουνιστικό Κόμμα Δανίας
16. Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας
17. Κομμουνιστικό Κόμμα Εσθονίας
18. Κομμουνιστικό Κόμμα ΗΠΑ
19. Κομμουνιστικό Κόμμα Ινδίας
20. Ιορδανικό Κομμουνιστικό Κόμμα
21. Ιρακινό Κομμουνιστικό Κόμμα
22. Τουντέχ Κόμμα του Ιράν
23. Εργατικό Κόμμα Ιρλανδίας
24. Κομμουνιστικό Κόμμα Ιρλανδίας
25. Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας
26. Κομμουνιστικό Κόμμα των Λαών της Ισπανίας
27. Ενωμένη Αριστερά Ισπανίας
28. Κομμουνιστικό Κόμμα Ισραήλ
29. Κόμμα της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης, Ιταλία
30. Κόμμα των Ιταλών Κομμουνιστών
31. Κομμουνιστικό Κόμμα Καναδά
32. Κόμμα Εργατών Κορέας
33. Κομμουνιστικό Κόμμα Κούβας
34. AKEΛ
35. Σοσιαλιστικό Κόμμα Λετονίας
36. Λιβανέζικο Κομμουνιστικό Κόμμα
37. Σοσιαλιστικό Κόμμα Λιθουανίας
38. Κομμουνιστικό Κόμμα Λουξεμβούργου
39. Κομμουνιστικό Κόμμα Μάλτας
40. Κόμμα των Κομμουνιστών, Μεξικό
41. Κόμμα των Κομμουνιστών της Δημοκρατίας της Μολδαβίας
42. Κομμουνιστικό Κόμμα Μπανγκλαντές
43. Δημοκρατικό Προοδευτικό Ρεύμα Μπαχρέιν
44. Κομμουνιστικό Κόμμα Νορβηγίας
45. Νέο Κομμουνιστικό Κόμμα Ολλανδίας
46. Ενωση Κομμουνιστών Ουκρανίας
47. Κόμμα του Λαού της Παλαιστίνης
48. Κομμουνιστικό Κόμμα Παλαιστίνης
49. Κομμουνιστικό Κόμμα Πολωνίας
50. Πορτογαλικό Κομμουνιστικό Κόμμα
51. Ρουμάνικο Κομμουνιστικό Κόμμα
52. Κόμμα Σοσιαλιστικής Συμμαχίας, Ρουμανία
53. Ενωση Κομμουνιστικών Κομμάτων - ΚΚΣΕ
54. ΚΚΣΕ
55. Κομμουνιστικό Κόμμα Ρωσικής Ομοσπονδίας
56. Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας - Κόμμα των Κομμουνιστών της Ρωσίας
57. Κομμουνιστικό Κόμμα Σλοβακίας
58. Σουδανικό Κομμουνιστικό Κόμμα
59. Κομμουνιστικό Κόμμα Σουηδίας
60. Κομμουνιστικό Κόμμα Συρίας
61. Συριακό Κομμουνιστικό Κόμμα
62. Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας
63. Κόμμα της Εργασίας, Τουρκία (ΕΜΕΠ)
64. Φιλιππινέζικο Κομμουνιστικό Κόμμα - 1930
1. Κομμουνιστικό Κόμμα Αργεντινής
2. Κομμουνιστικό Κόμμα Αυστρίας
3. Κομμουνιστικό Κόμμα Βενεζουέλας
4. Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Βοσνίας Ερζεγοβίνης
5. Κομμουνιστικό Κόμμα Εκουαδόρ
6. Κομμουνιστικό Κόμμα Ινδίας (Μαρξιστικό)
7. Κομμουνιστικό Κόμμα Κουρδιστάν - Ιράκ
8. Κολομβιάνικο Κομμουνιστικό Κόμμα
9. Επαναστατικό Λαϊκό Κόμμα του Λάος
10. Λαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα Μεξικού
11. Κομμουνιστικό Κόμμα Νεπάλ (Ενοποιημένο Μαρξιστικό Λενινιστικό)
12. Νοτιοαφρικάνικο Κομμουνιστικό Κόμμα
13. Κομμουνιστικό Κόμμα Ουκρανίας
14. Κομμουνιστικό Κόμμα Φινλανδίας
15. Κομμουνιστικό Κόμμα Χιλής