Με ένα εντυπωσιακό γιγαντοπανό, η ΚΟ Εύβοιας του ΚΚΕ διαδήλωσε στο συλλαλητήριο της 9ης του Οκτώβρη |
Με αυτοκριτική διάθεση τα μέλη του οργάνου εξέτασαν την ως τα σήμερα πορεία και δράση, καταθέτοντας τον προβληματισμό τους και τις προτάσεις τους γύρω από το τι πρέπει να αλλάξει ώστε από καλύτερες θέσεις να ξεδιπλώνεται η παρέμβαση του Κόμματος στην ευρύτερη περιοχή και να αποδίδει καρπούς υπέρ της ισχυροποίησης του ΚΚΕ. Από τις τοποθετήσεις των μελών της Επιτροπής Περιοχής αναδείχτηκε ως κύριο ζήτημα το αν και πώς ενιαία όλα τα μέλη και τα στελέχη του Κόμματος αντιλαμβάνονται τη στρατηγική του και υποτάσσουν σ' αυτή την τακτική και η ανάγκη να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά οι συγχύσεις γύρω από τη στρατηγική του Κόμματος. Οπως αναφέρθηκε, πρέπει να εκλείψει η αποσπασματικότητα που εκδηλώνεται αρκετές φορές σε όλους τους τομείς της κομματικής ζωής και δράσης. Ακόμα ο προβληματισμός επεκτάθηκε στο πώς εξειδικεύεται η πολιτική του Κόμματος και εκλαϊκεύεται ώστε να απαντά σε συγκεκριμένα προβλήματα κάθε κλάδου και να δίνει με σαφήνεια τη διέξοδο και την προοπτική. Αλλά και στο πώς θα επιτυγχάνεται έπειτα από κάθε βήμα να συγκεντρώνεται η εμπειρία, να γενικεύεται και να βοηθά στην εξαγωγή πολύτιμων συμπερασμάτων. Ως προς αυτό επισημάνθηκε ως ανάγκη ο έγκαιρος, πλήρης σχεδιασμός και έλεγχος της δουλιάς, με ενίσχυση της συλλογικότητας, που πάντα πρέπει να ξεδιπλώνεται γύρω από τον άξονα της ισχυροποίησης του Κόμματος σε όλα τα επίπεδα, ιδεολογικό, πολιτικό και οργανωτικό.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ισχυροποίηση του Κόμματος, στο πώς η δομή και η λειτουργία του θα προσεγγίζουν όσο το δυνατόν περισσότερο τα χαρακτηριστικά ενός κόμματος νέου τύπου. Σημειώθηκε πως η καθημερινή πρακτική πρέπει να αναδεικνύει την επικαιρότητα και αναγκαιότητα του σοσιαλισμού και να υπηρετεί το στόχο της συγκρότησης του Μετώπου σε διαρκή αντιπαράθεση με αστικές ιδεολογίες και οπορτουνιστικές αντιλήψεις.
Πολλοί σύντροφοι αναφέρθηκαν στη ρεαλιστικότητα του στρατηγικού στόχου του ΚΚΕ τονίζοντας πως δεν είναι πάντα δεδομένη, μιας και οι ανατροπές στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες σκόρπισαν απογοήτευση και κατέστησαν σε μεγάλο μέρος των λαϊκών συνειδήσεων το σοσιαλισμό σαν κάτι απόμακρο που δεν αφορά το σήμερα. Αυτοκριτικά ως προς αυτό, αναφέρθηκε ότι πολλές φορές δε δίνεται η μάχη με επιμονή για την ανάδειξη της επικαιρότητας και αναγκαιότητας του σοσιαλισμού και ο στόχος αυτός αποκόπτεται από την άμεση πολιτική δράση και υπάρχει απλώς ως επωδός σε κάποιες τοποθετήσεις.
Αρκετοί έθεσαν το ερώτημα τι συσπείρωση θέλουμε, σε ποιους θα απευθυνθούμε, αναφερόμενοι στη διαστρωμάτωση της περιοχής και στην ανάγκη αυτή να ληφθεί υπόψη και να αποτελέσει πυξίδα για τον σχεδιασμό και προσανατολισμό της δράσης, που πρέπει να χαρακτηρίζεται από επιμονή, χωρίς παραίτηση από την αντιπαράθεση, για το κέρδισμα συνειδήσεων από την πρόταση του ΚΚΕ.
Παρά την αυτοκριτική διάθεση με την οποία εντοπίστηκαν και θίχτηκαν αδυναμίες και λάθη, διάχυτη ήταν η αισιοδοξία για το αύριο, με βάση και την εκτίμηση ότι έχουν γίνει θετικά βήματα που αποτελούν τα θεμέλια για την οικοδόμηση ακόμα πιο ισχυρών δεσμών ανάμεσα στο Κόμμα και στην εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα της περιοχής. Για να γίνει αυτό επισημάνθηκε ότι πρέπει μεταξύ άλλων: Να προσαρμοστεί το περιεχόμενο δουλιάς των οργάνων με έμφαση στην εργατική τάξη, στη νεολαία, στο ιδεολογικό μέτωπο, χωρίς παραίτηση από τη δουλιά στα άλλα λαϊκά στρώματα αλλά με την πεποίθηση ότι όσο αποτελεσματικότερη είναι η δουλιά στην εργατική τάξη τόσο θα βοηθιέται η παρέμβαση στα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα. Να δοθεί βαρύτητα στη δουλιά κατά κλάδους με κατάληλη διάταξη ΚΟΒ και στελεχών.
Παίρνοντας το λόγο ο Δ. Γόντικας, τόνισε την ανάγκη να γίνει ουσιαστική δουλιά πάνω στις Θέσεις και παραπέρα στο να μάθουμε να δουλεύουμε δημιουργικά με βάση τα ντοκουμέντα του Κόμματος, λαμβάνοντας υπόψη κάθε φορά πού απευθυνόμαστε αλλά χωρίς να χάνουμε τις γενικές κατευθύνσεις. Οπως ανέφερε, διαπιστώνεται διάσταση μεταξύ της θεωρίας και της πρακτικής δράσης, κάτι στο οποίο οφείλεται σε μεγάλο βαθμό η αδυναμία που παρατηρείται και στην οικοδόμηση και στη συσπείρωση. Η λύση αυτής της αντίθεσης - συμπλήρωσε - είναι κρίκος για το δυνάμωμα της αντεπίθεσης. Η ισχυροποίηση του Κόμματος, επεσήμανε, τίθεται ως ανάγκη από τα ίδια τα πράγματα και σ' αυτό πρέπει να συγκεντρωθεί η προσοχή και ο προβληματισμός. Χρειάζεται, τόνισε, να σκύψουμε περισσότερο στο πώς δουλεύουμε, να δούμε σε μεγαλύτερο βάθος την εμπειρία και να τη γενικεύσουμε, να εντοπίσουμε τις παραλείψεις και τις δυσκολίες με κριτήριο όμως τις αντικειμενικές απαιτήσεις και την πολιτική γραμμή του Κόμματος.