Δήλωση - καταπέλτης της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ. Τη δήλωση υπέγραψαν και ευρωβουλευτές του ΚΚ Βοημίας - Μοραβίας (Τσεχίας), του ΚΟΔΗΣΟ Γερμανίας, του Πορτογαλικού ΚΚ και του ΚΚ Γαλλίας
Σοβιετικοί στρατιώτες ξαναμπαίνουν στην καταστραμμένη πόλη του Στάλινγκραντ το Νοέμβρη του 1942 |
Σε αντικομμουνιστικό παραλήρημα εξελίχθηκαν οι δηλώσεις στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, για την 9η Μάη και την 60ή επέτειο από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, χτες στο Στρασβούργο. Ξεχνώντας τα 27 εκατομμύρια νεκρών, που έδωσε η Σοβιετική Ενωση για την απελευθέρωση της Ευρώπης, οι «βουλευτές της ΕΕ» δε δίστασαν να εξομοιώσουν το φασιστικό καθεστώς του Χίτλερ με το σοσιαλισμό, υποστηρίζοντας ότι κάποιες χώρες της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης στερήθηκαν την ελευθερία τους μέχρι προ 15ετίας, ενώ σήμερα τίθεται σε ψηφοφορία και το ανάλογο ψήφισμα...
Η Ευρώπη της «δικαιοσύνης, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και των ελευθεριών», που ψηφίζει υπέρ του «προληπτικού πολέμου», που χαρακτηρίζει τρομοκράτες όσους δε συμφωνούν μαζί της, που καταστρατηγεί στο έπακρο τα δικαιώματα των πολιτών της και τις ελευθερίες τους, αποκάλεσε το σοσιαλισμό βάρβαρο και ανελεύθερο καταπιεστικό καθεστώς, ζητώντας ακόμα και μία «νέα δίκη της Νυρεμβέργης» για τον κομμουνισμό...
Τα όσα ακούστηκαν στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου στο Στρασβούργο ξεπέρασαν κάθε όριο ασέβειας στους νεκρούς της Σοβιετικής Ενωσης και παραποίησης της Ιστορίας, ξεκινώντας από τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ζαν Κλοντ Γιούνκερ και τον πρόεδρο της Επιτροπής Χοσέ Μανουέλ Μπαρόσο, μέχρι τους εκπροσώπους των πολιτικών ομάδων, που πήραν το λόγο και δε σταμάτησαν ούτε στιγμή να μιλούν για «σοβιετική κατοχή» και «ολοκληρωτικά καθεστώτα», που ακολούθησαν το τέλος του πολέμου.
«Η Δύση γνώρισε αμέσως την ελευθερία, σε αντίθεση με την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη που υπέστη την Pax Sovietatis, παρά τη θέληση των πολιτών της και δεν είχε τη δυνατότητα της ελευθερίας και της αυτοκυβέρνησης», είπε χαρακτηριστικά ο Λουξεμβούργιος πρωθυπουργός, για να προσθέσει ότι σήμερα επιτέλους υπάρχει ειρήνη μεταξύ των δύο τμημάτων της Ευρώπης.
Στο ίδιο πνεύμα κινήθηκε και ο πρόεδρος της Κομισιόν, λέγοντας ότι «κάποιοι μετά το τέλος του πολέμου, ζούσαν έως πριν από 30 χρόνια, υπό δικτατορικά καθεστώτα και άλλοι έως και πριν από 15 χρόνια υπό καθεστώς ανελευθερίας», για να καταλήξει πως είναι ευτύχημα το γεγονός ότι η Ιστορία δεν τελείωσε εκεί και γι' αυτό θα πρέπει να αισθανόμαστε περήφανοι για τις «μετατροπές» στις σοσιαλιστικές χώρες...
Από την πλευρά του ΕΛΚ, ο κ. Πέτερνινγκ, μίλησε για «σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ελευθερία στη Δυτική Ευρώπη, που ζούσε υπό τη σκέπη των ΗΠΑ και για απολυταρχία και ανελευθερία στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, μέχρι την πτώση του τείχους» υποστηρίζοντας ότι τα σοσιαλιστικά καθεστώτα δεν απείχαν από τα φασιστικά...
Ανάλογη και η τοποθέτηση του κ. Σουλτς, εκ μέρους των Σοσιαλιστών, που μίλησε για ανθρώπους που υπέφεραν από το σοβιετικό ζυγό και βασανίστηκαν από τον κομμουνισμό, υπερασπιζόμενος δήθεν τη δημοκρατία στην Ευρώπη...
Οι «εκπρόσωποι των Ευρωπαίων» προσπάθησαν να παραλληλίσουν τον κομμουνισμό με το φασισμό, χωρίς να σκέφτονται ότι αυτοί είναι εκείνοι που, στο όνομα των λαών της Ευρώπης, νομιμοποιούν ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις εναντίον άλλων χωρών, προωθούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου, οδηγώντας την Ευρώπη σε εργασιακό μεσαίωνα και καθιστώντας τους εργαζόμενους σκλάβους της εργοδοσίας. Αυτοί που πνίγουν όποια άποψη εναντιώνεται στα οικονομικά και ιμπεριαλιστικά τους συμφέροντα, μίλησαν για βαρβαρότητα των κομμουνιστών και εγκλήματα, που πρέπει δήθεν να καταδικαστούν μαζί με το ναζισμό.
Ξεπέρασαν πραγματικά τα όρια, έχασαν το μέτρο και παραχάραξαν την Ιστορία. Μόνο που οι μνήμες υπάρχουν και ο λαός μπορεί να κρίνει αν ο σοσιαλισμός ήταν ή όχι καλύτερος από το δικό τους καπιταλισμό, που οδηγεί τα λαϊκά στρώματα σε απόγνωση και εξαθλίωση. Ο σοσιαλισμός ήταν σκληρός με το κεφάλαιο, σεβόμενος τους πολίτες και τα δικαιώματά τους επί της ουσίας και όχι στα λόγια. Οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις είναι πρακτικές του φασισμού και του νεοφιλελευθερισμού και όχι των σοσιαλιστών. Η πρόσφατη Ιστορία το αποδεικνύει, με τις επεμβάσεις στη Γιουγκοσλαβία, στη Βοσνία, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, αμέσως μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού...
Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, αρνούμενη να πάρει μέρος στην απαράδεκτη αυτή προσπάθεια διαστρέβλωσης των γεγονότων, με δήλωσή της, επισημαίνει τα εξής:
«Οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ δε συμμετέχουν στη συζήτηση του Ευρωκοινοβουλίου για τα 60χρονα της Αντιφασιστικής Νίκης, γιατί αρνούνται έστω και με την παρουσία τους να νομιμοποιήσουν την προσπάθεια παραχάραξης της Ιστορίας που επιχειρείται στο Ευρωκοινοβούλιο από τους εκπροσώπους και υποστηριχτές του ιμπεριαλισμού. Αρνούνται να συναινέσουν στην ιεροσυλία και προσβολή της μνήμης των εκατομμυρίων ανθρώπων που έδωσαν τη ζωή τους, τραυματίστηκαν ή έμειναν ανάπηροι, βασανίστηκαν ή φυλακίστηκαν για να ηττηθεί ο φασισμός.
Το επαίσχυντο ψήφισμα, που κατατέθηκε από την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, διαστρεβλώνοντας και βεβηλώνοντας την ιστορική αλήθεια, συκοφαντώντας τους κομμουνιστές και τη Σοβιετική Ενωση, που ήταν ο καθοριστικός παράγοντας της Αντιφασιστικής Νίκης, προσπαθεί να δηλητηριάσει τη συνείδηση των νεότερων γενιών, ώστε να αποδεχτούν τα σημερινά εγκλήματα του ιμπεριαλισμού και να μην αγωνίζονται για την ανατροπή του. Θέλει να κρύψει το γεγονός πως ο φασισμός γεννήθηκε, ανδρώθηκε από τον ίδιο τον καπιταλισμό. Στηρίχτηκε από πολιτικές δυνάμεις που τον αποδέχονται και τον υπηρετούν. Θέλει να κρύψει το γεγονός πως ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν αποτέλεσμα της μεγάλης όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων για το ξαναμοίρασμα του κόσμου, ότι ο κοινός εχθρός τον οποίο ήθελαν να εξαφανίσουν ήταν η Σοβιετική Ενωση, το πρώτο σοσιαλιστικό κράτος.
Ηδη η ΕΕ, πρωτοστατώντας στο σβήσιμο της ιστορικής μνήμης, καθιέρωσε την 9η Μάη ως "Ημέρα της Ευρώπης", απαλείφοντας την "Ημέρα της Νίκης των Λαών". Η ανακοίνωση της Κομισιόν, καθώς και το απαράδεκτο, ανιστόρητο ψήφισμα ονοματίζουν την απελευθέρωση των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης ως νέα τυραννία και κατοχή, συνηγορώντας έτσι και στηρίζοντας πολιτικά την αναστύλωση των χιτλερικών συμβόλων σε χώρες της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης. Συναινώντας στην πολιτική κυβερνήσεων των Βαλτικών χωρών που διώκουν τους αντιφασίστες και επαινούν τους συνεργάτες των Ες-Ες. Επικροτώντας την πολιτική που στη Γερμανία και την Αυστρία οι λιποτάκτες του γερμανικού στρατού θεωρούνται "εθνική ντροπή", ενώ οι φασίστες αποκαθίστανται υλικά και ηθικά ως "εθνικοί ήρωες".
Καμία πλαστογραφία δε θα σβήσει τις εποποιίες του Στάλινγκραντ, του Λένινγκραντ, της Μόσχας, του Κουρσκ, της Σεβαστούπολης, ούτε μπορεί να αμαυρώσει τις αμέτρητες θυσίες των κομμουνιστών της Σοβιετικής Ενωσης, της Ευρώπης και όλου του κόσμου.
Κανένα ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου δεν πρόκειται να απαλείψει την ανάρτηση της κόκκινης σημαίας στο Ράιχσταγ, που συμβόλιζε τη νίκη του σοσιαλισμού κατά του φασισμού.
Πολύ περισσότερο, όσο λυσσαλέα και αν είναι η επίθεση του ιμπεριαλισμού, δεν πρόκειται να σταματήσει την κοινωνική εξέλιξη προς το σοσιαλισμό.
Το μήνυμα της Αντιφασιστικής Νίκης 60 χρόνια μετά είναι ζωντανό και επίκαιρο. Συνδέεται με την ενωμένη νικηφόρα πάλη των λαών κατά της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας, η οποία θα έχει την ίδια τύχη με τον φασιστικό άξονα, δηλαδή τη συντριβή».
Τη δήλωση των ευρωβουλευτών του ΚΚΕ, που καταδικάζει την παραχάραξη της Ιστορίας και την προσπάθεια διαστρέβλωσης των γεγονότων, υπέγραψαν και οι παρακάτω ευρωβουλευτές, παρότι πήραν μέρος στη συζήτηση: Κόλιτσεκ Γιαρομίρ , Μαστάλκα Γίρι, Ράνσντολφ Μιλοσλάβ, Ρέμεκ Βλαντίμιρ και Στροζ Ντάνιελ του ΚΚ Βοημίας - Μοραβίας (Τσεχία), Ιλντα Φιγκερέιρο και Πέντρο Γκουερέρο του Πορτογαλικού ΚΚ, Σάρα Βάγκενκνεχτ και Γκαμπριέλε Τσίμερ του ΚΟΔΗΣΟ Γερμανίας και Ενέν Ζακί του ΚΚ Γαλλίας.
Δηλώσεις έγιναν και από ευρωβουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, χωρίς ωστόσο να διαφοροποιηθούν από το αντιδραστικό πνεύμα της υπόλοιπης Ολομέλειας...