Associated Press |
Από τους πανηγυρισμούς του «ΟΧΙ» στο Παρίσι |
«Αυτό είναι! Πετύχαμε... ο γαλλικός λαός είπε όχι στο "ευρωσύνταγμα".... και έτσι μας δίνεται η δυνατότητα να δημιουργήσουμε μια νέα λαϊκή πλειοψηφία ενάντια στο μεγάλο κεφάλαιο του Μάαστριχτ, για να ξαναβάλουμε τη Γαλλία στο δρόμο της ανεξαρτησίας, της κοινωνικής προόδου, της διεθνούς συνεργασίας, της απασχόλησης, του πολιτισμού, της δημιουργίας και της αλλαγής της κοινωνίας...». Αυτό τονίζει, ανάμεσα σε άλλα, σε ανακοίνωσή του μετά τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος, ο «Πόλος για την Κομμουνιστική Αναγέννηση στη Γαλλία», υπογραμμίζοντας ότι τώρα, μόλις, αρχίζουν οι αγώνες..
Με μαζικές συγκεντρώσεις, γιόρτασαν την επικράτηση του «όχι» οι υποστηρικτές του σε όλη τη Γαλλία. Αντίθετα, το κλίμα ήταν εξαιρετικά βαρύ τόσο στο κυβερνών κόμμα, όσο και στο Σοσιαλιστικό. Τη δυσφορία της δεν έκρυψε ούτε η Ενωση των Γάλλων εργοδοτών - MEDEF - που μίλησε για «αποδυνάμωση της δεύτερης ισχυρότερης οικονομίας της ευρωζώνης και για υπονόμευση της γαλλικής επιρροής στη διεθνή σκηνή». Ο γαλλικός Τύπος, που στην πλειοψηφία του υποστήριξε λυσσαλέα το «ευρωσύνταγμα», κινδυνολογούσε, χθες, στα πρωτοσέλιδα, μιλώντας για «σεισμό» και για «βαθιά πολιτική κρίση».
Ο γαλλικός λαός, συμμετέχοντας με το πρωτοφανές, για τα δεδομένα ακόμη και των σημαντικότερων εκλογικών αναμετρήσεων, ποσοστό του 73% στην ψηφοφορία, είπε «όχι» στην ευρωπαϊκή συνθήκη κατά 54,87%, έναντι 45,13%.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, το «ναι» επικράτησε στα μεγάλα αστικά κέντρα: Στο Παρίσι με 66,45%, στη Λιόν με 61,35%, στο Στρασβούργο με 62,48% και ούτως καθεξής. Εξαίρεση αποτέλεσε η Μασσαλία, όπου επικράτησε με μεγάλη διαφορά το «όχι». Αντίθετη εντελώς είναι η εικόνα των αγροτικών, ημιαστικών περιοχών, όπου, κατά συντριπτική πλειοψηφία, το «ευρωσύνταγμα» απορρίφθηκε.
Επίσης, το «ναι» φέρεται να επέλεξε η πλειοψηφία των πολιτών άνω των 65 ετών, ενώ αντίστροφα όλες οι νεότερες ηλικίες επέλεξαν, κατά πλειοψηφία πάντα, το «όχι». Ειδικότερα, οι ηλικίες κάτω των 35 ετών εκτιμάται ότι ψήφισαν μαζικά κατά του «ευρωσυντάγματος», όπως έπραξαν και οι μισθωτοί όλων των βαθμίδων (σε ποσοστό που πιθανολογείται ότι ξεπερνά το 70%), τα χαμηλότερα οικονομικά και κοινωνικά στρώματα, οι αγρότες, οι υπάλληλοι, αλλά και μεγάλος αριθμός διανοουμένων. Το κομμάτι εκείνο που φέρεται να έγειρε την πλάστιγγα υπέρ του «όχι» εκτιμάται ότι είναι τα μεσαία οικονομικά στρώματα, τα οποία, με βάση τις τελευταίες δημοσκοπήσεις πριν το άνοιγμα της κάλπης, εμφανίζονταν να είναι και τα πλέον ενημερωμένα για το περιεχόμενό του.
Τα ινστιτούτα TNS-Sofres και Unilog δημοσιοποίησαν, χθες, δημοσκόπηση που διενήργησαν μετά το πέρας του δημοψηφίσματος. Με βάση τα στοιχεία αυτά, προκύπτει ότι σε όσους επέλεξαν το «όχι» κυριάρχησαν τα εξής: Ο φόβος για αύξηση της ανεργίας (46%), η αγανάκτηση για την τωρινή οικονομική και κοινωνική κατάσταση (40%), η ελπίδα μιας αναδιαπραγμάτευσης της συνθήκης (35%), ο υπερβολικά προσανατολισμένος στην ελεύθερη αγορά χαρακτήρας του «ευρωσυντάγματος» (34%). Από αυτά, βέβαια, προκύπτει ότι δε στέκει το επιχείρημα πολλών ότι κυριάρχησε «η γαλλική αλαζονεία, η ξενοφοβία» και άλλα παρόμοια.
«Το ισχυρό χαστούκι» που έδωσαν οι Γάλλοι εργαζόμενοι «στα αντιδραστικά επιτελεία της ΕΕ», χαιρετίζει με ανακοίνωσή του το Ευρωπαϊκό Περιφερειακό Γραφείο της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας. «Παρά τις πολύμορφες πιέσεις, τη μεθοδευμένη τρομοκρατία... οι εκπρόσωποι των πολυεθνικών δεν κατάφεραν να κάμψουν το φρόνημα των Γάλλων. Το ισχυρό ΟΧΙ ενισχύει τους αγώνες των λαών της Ευρώπης... Για το ΟΧΙ αυτό, ο ρόλος της εργατικής τάξης της Γαλλίας αποδείχτηκε καθοριστικός, αφού με σταθερότητα και τη μαχητικότητά της άνοιγε δρόμους για όλα τα λαϊκά στρώματα», καταλήγει η ανακοίνωση.
Αντίθετα, την «απογοήτευσή της» εκφράζει η συμβιβασμένη Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Συνδικαλιστικών Ενώσεων, που εκτιμά ότι «το ευρωσύνταγμα, που δεν είναι φιλελεύθερο, έπεσε θύμα των κρατών που επιχείρησαν να αγνοήσουν την κοινωνική Ευρώπη».
Ο Σιράκ θα ανακοινώσει «τις αποφάσεις του για την κυβέρνηση» και θα κάνει νέο διάγγελμα προς το γαλλικό λαό. Ο πρώτος «πεσών» του δημοψηφίσματος αναμένεται να είναι ο πρωθυπουργός Ζαν Πιερ Ραφαρέν. Ως πιθανότεροι αντικαταστάτες του φέρονται ο νυν υπουργός Εσωτερικών Ντομινίκ ντε Βιλπέν ή ο επικεφαλής του κυβερνώντος κόμματος, Νικολά Σαρκοζί. Εκπρόσωπος της κυβέρνησης καθιστούσε σαφές ότι δεν πρόκειται να προκηρυχτούν πρόωρες εκλογές, απαντώντας στο αίτημα της αντιπολίτευσης.
Από την πλευρά του, ο ΓΓ του Σοσιαλιστικού Κόμματος, Φρανσουά Ολάντ, αν και επέρριψε το σύνολο της ευθύνης για την απόρριψη του «ευρωσυντάγματος» στην κυβέρνηση, γεγονός είναι ότι το κόμμα του εξέρχεται βαθιά διχασμένο από την όλη διαδικασία. Εκτός από ηγετικά του στελέχη, όπως ο Λοράν Φαμπιούς ή ο Ενρί Εμανουελί, οι έρευνες δείχνουν ότι το 59% των ψηφοφόρων του Σοσιαλιστικού Κόμματος απέρριψαν το «ευρωσύνταγμα», δεδομένο που δρομολογεί σειρά σαρωτικών εξελίξεων εντός του κόμματος.
Σε ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει για το γαλλικό δημοψήφισμα σχετικά με το «ευρωσύνταγμα» και το «ΟΧΙ» του λαού της Γαλλίας:
«Αποτελεί πολύ θετικό γεγονός η καταδίκη από τον γαλλικό λαό του λεγόμενου "ευρωσυντάγματος". Το ποσοστό υπέρ του "ΟΧΙ" δείχνει ότι βγάζουν περισσότερα συμπεράσματα η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα, που βιώνουν την ανεργία, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, την κατεδάφιση των Ασφαλιστικών και άλλων δικαιωμάτων, τη φτώχεια και την ακρίβεια, δηλαδή την αντιλαϊκή πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεών της.
Ο γαλλικός λαός δεν υπέκυψε στις πιέσεις, στις απειλές και στην ιδεολογική τρομοκρατία των ιμπεριαλιστικών φορέων και των συμμάχων τους. Το "ΟΧΙ" αποτελεί παράδειγμα απειθαρχίας και ανυπακοής στην ευρωενωσιακή βαρβαρότητα. Είναι σημαντικό δείγμα ανάτασης και ενίσχυσης των λαϊκών αγώνων.
Οσοι κινδυνολογούν για χάος, καταστροφή και απομόνωση, είναι γιατί φοβούνται μήπως μεταδοθεί το μήνυμα κατά της πολιτικής της πλουτοκρατίας, που την κυριαρχία της κατοχυρώνει και θωρακίζει περισσότερο και το "ευρωσύνταγμα". Το "ΟΧΙ" είναι ένα πρώτο βήμα στον αγώνα κατά της ΕΕ. Οσο ισχυρότερα χτυπήματα δώσουν οι λαοί στο οικοδόμημα της ΕΕ, μέχρι να γκρεμιστεί, τόσο πιο κοντά θα έρθει η Ευρώπη των λαϊκών δικαιωμάτων, της ειρήνης, του σοσιαλισμού».