ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ...
Από τις πρώτες μέρες που ξέσπασε η κρίση στην Αλβανία, η ελληνική κυβέρνηση, σαν "έτοιμη από καιρό", έχει επιλέξει μια πολιτική που μοιάζει με εκείνους τους υποψήφιους βουλευτές, που κολλάνε δίπλα στον αρχηγό τους για να φαίνονται και να τους παίρνει η κάμερα... Το ζήτημα σε αυτές τις περιπτώσεις δεν είναι τι λένε και τι κάνουν, αλλά να είναι παρόντες και να φαίνονται. Με αυτή την "ψυχοσύνθεση", η ελληνική κυβέρνηση, από την πρώτη στιγμή, εμφανίστηκε "ιμπεριαλιστικότερη των ιμπεριαλιστών", αναλαμβάνοντας κατά περίπτωση και την πιο βρώμικη δουλιά τους, προκειμένου να τους αφήνει - παγιδευμένη στο ρόλο της - το πεδίο ελεύθερο για να κάνουν τα πιο μακροπρόθεσμα σχέδιά τους.
***
Για παράδειγμα, σε μια εποχή που οι Αμερικάνοι, για δικούς τους ολοφάνερους λόγους, δεν ήθελαν να εκτεθούν απ' ευθείας σε μια "τσιμεντοποίηση" από την ξένη πολυεθνική δύναμη του καθεστώτος Μπερίσα ή των διαδόχων του, αλλά, επίσης, ίσως επιθυμούσαν να δοκιμάσουν τους ΝΑΤΟικούς συμμάχους τους σε κοινή δράση στην "έδρα τους", η ελληνική κυβέρνηση από την αρχή επέμενε να δηλώνει "...Βουρ στον πατσά" και να παγιδεύεται. Οπου και να βρέθηκαν εκπρόσωποί της, σε όλους τους λεγόμενους διεθνείς οργανισμούς και σε οποιοδήποτε επίπεδο, πετάγονταν πρόθυμοι να αναλάβουν "σωματοφύλακες" των ΝΑΤΟικών σχεδίων στην περιοχή. Στο ΝΑΤΟ, στην ΕΕ, στον ΟΑΣΕ, στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ έδωσαν την εντύπωση με τις τοποθετήσεις τους μαζί με τους Ιταλούς γείτονες ότι πρωταγωνιστούσαν στο να πείσουν τους "άλλους", τους "απρόθυμους" ισχυρούς, να συμμετέχουν σε έναν "καυγά" του τύπου "εγώ ο Τζο και όλοι σας...". Ομως, οι διάφοροι "Τζο" (ΗΠΑ, Γερμανία, Βρετανία, Σολάνα από μέρους του ΝΑΤΟ κ.ά.) έχουν κάνει τους δικούς τους υπολογισμούς, κοινούς ή ξεχωριστούς, ανάλογα με τα συμφέροντα και τα σχέδια και αφήνουν τους "πρόθυμους" να εκτεθούν σε αυτήν την πολύ βρώμικη επιχείρηση. Ετσι και αλλιώς, το "τελικό ταμείο" τέτοιων επιχειρήσεων βγαίνει θετικό μόνο για τους μεγάλους ιμπεριαλιστές - ύαινες, που έρχονται να καρπωθούν μετά το έγκλημα... Εκτός και αν ο αλβανικός λαός, που συνεχίζει να αντιστέκεται, αποδείξει ότι και αυτά τα σχέδια ήταν χωρίς τον ξενοδόχο...***
Τι δουλιά μπορεί να έχει ακόμα και ένας Ελληνας φαντάρος στο έδαφος της γειτονικής χώρας, ενάντια στο λαό που αγωνίζεται για επιβίωση και δημοκρατία στον τόπο του; Ακόμα και τώρα, που, υποτίθεται, οι αποφάσεις αποστολής έχουν παρθεί και οργανώνονται οι λεπτομέρειες της στρατιωτικής αποστολής, δεν είναι σαφές το τι ακριβώς θα κάνουν αυτοί που θα σταλούν στη γειτονική χώρα. Γι' αυτό, υποτίθεται πως δεν μπορούν ακόμα οι αρμόδιοι να αποφασίσουν ποιους και από ποια ειδικότητα να στείλουν. Δηλώνουν "πρόθυμοι και ανοικτοί" για οτιδήποτε τούς ανατεθεί από εκείνους που κάνουν τα πιο μακροπρόθεσμα σχέδια. Το ίδιο όσον αφορά την περιοχή που θα σταλούν, που είναι συνάρτηση πολλών και πολύπλοκων συσχετισμών δύναμης, που όμως, ενώ σε τίποτα δεν αφορούν τον ελληνικό λαό, τον βάζουν σε πολύ σοβαρούς κινδύνους και αδιέξοδα.
***
Αν, για παράδειγμα, γίνει "το χατίρι" στην ελληνική κυβέρνηση και αναθέσουν στους Ελληνες την περιοχή γύρω από τα Τίρανα, που, απ' ό,τι φαίνεται, διεκδικεί, για να αποφύγει τον οξυμένο Νότο, αλλά και τον όχι τόσο φιλικό Βορρά, τι θα σημαίνει αυτό; Πρώτα από όλα, ότι οι Ελληνες στρατευμένοι εκτίθενται να "παριστάνουν τους κουμπάρους σε γάμους που δεν τους κάλεσαν", αφού είναι γνωστός ο αγώνας συσχετισμών, που γίνεται γύρω από τα Τίρανα, μεταξύ των οπαδών του Μπερίσα, των μυστικών υπηρεσιών, των αστυνομικών, των πολιτικών κομμάτων, αλλά και των αληθινά εξεγερμένων. Επίσης είναι λογικό να εκτίθεται σε μεγάλους κινδύνους ο οποιοσδήποτε φοράει ξένη στρατιωτική στολή τέτοιες μέρες στο έδαφος της Αλβανίας, μετά την αγανάκτηση που έχει προκαλέσει η εγκληματική πράξη του ιταλικού πολεμικού ναυτικού ενάντια στα γυναικόπαιδα στην Αδριατική. Ο πατέρας ή η μάννα, που μόλις πριν λίγες μέρες, τούς έπνιξαν το παιδί τους στα κρύα νερά έξω από το Μπρίντιζι, δε θα μπορεί, ούτε θα έχει τη διάθεση να διακρίνει ανάμεσα σε "κακούς Ιταλούς" και "καλούς Ελληνες στρατιώτες". Στα μάτια του, θα ταυτίζονται όλοι με εκείνους που τους βλέπαμε στις τηλεοράσεις να φοράνε τα "χειρουργικά γάντια" για να αγγίξουν τα θύματά τους, που είχαν ρίξει, λίγο πριν, στη Θάλασσα... Αντε να πείσουν αυτούς τους ανθρώπους πως είναι εκεί για να τους κάνουν "φροντιστήριο" δημοκρατίας και για ανθρωπιστικούς λόγους, όταν βιώνουν τον πιο σκληρό ρατσιστικό "ανθρωπισμό" και υποκρισία σε κάθε επίπεδο. Επίσης, το να "παραταχθούν" οι Ελληνες γύρω από τα Τίρανα αυτόματα σημαίνει πως γίνεται το "χατίρι" και στην Τουρκία, που ζητάει να πάει στο Νότο. Δηλαδή οι Τούρκοι στρατιώτες θα αναλάβουν να φυλάξουν τα βόρεια σύνορά μας από τους "εχθρούς" γείτονες εξεγερμένους; Αυτός ο παραλογισμός προκύπτει έτσι και αλλιώς, αφού απ' αρχής παραβιάζεται η βασική αρχή του ΟΗΕ για τη μη αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων από όμορες χώρες, ακριβώς γιατί "ανάβονται φιτίλια πολλαπλών καύσεων" και με άγνωστο χρόνο και τόπο εκρήξεων... Ομως, και γι' αυτήν τη σημαντική παραβίαση όλοι οι συνένοχοι - γείτονες έχουν καταπιεί τη γλώσσα τους.
Η κυβέρνηση της Πορτογαλίας, διαισθανόμενη προφανώς την παγίδα, δήλωσε "αποχή από το έγκλημα". Υπάρχει χρόνος ακόμα και για την ελληνική κυβέρνηση.
Παύλος ΑΛΕΠΗΣ
...σε μια εποχή που οι Αμερικάνοι, για δικούς τους ολοφάνερους λόγους, δεν ήθελαν να εκτεθούν απ' ευθείας σε μια "τσιμεντοποίηση" από την ξένη πολυεθνική δύναμη του καθεστώτος Μπερίσα ή των διαδόχων του, αλλά, επίσης, ίσως επιθυμούσαν να δοκιμάσουν τους ΝΑΤΟικούς συμμάχους τους σε κοινή δράση στην "έδρα τους", η ελληνική κυβέρνηση από την αρχή επέμενε να δηλώνει "...Βουρ στον πατσά" και να παγιδεύεται
ΤΟΥ Γ. ΚΑΤΗΜΕΡΤΖΗ, ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΔΗΚΕΒΕ
- Ποια είναι η πολιτική σημασία της σύμπραξης, στην οποία προχώρησαν οι παρατάξεις που υποστηρίζονται από ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΝ για τη μοιρασιά των βασικών θέσεων του προεδρείου της ΓΣΕΒΕΕ, προκειμένου να εκπαραθυρώσουν την "Αγωνιστική Συσπείρωση";
- Η σύμπραξη των παρατάξεων ΠΑΣΚΕΒΕ - ΔΑΚΜΜΕ - ΑΣΚΜΜΕ, κατά την πρόσφατη συγκρότηση του προεδρείου της ΓΣΕΒΕΕ, στις 30 Μάρτη, αποδεικνύει στην πράξη την απόλυτη σύμπλευσή τους στην πολιτική της λεγόμενης "ελεύθερης" αγοράς. Μια πολιτική, που υπαγορεύουν τα μονοπώλια μέσω των Βρυξελλών και υλοποιούν με τις εφαρμοζόμενες τακτικές τους τα κόμματα που ψήφισαν, εν μία νυκτί, την περιβόητη αντιλαϊκή "σύγκλιση των οικονομιών" του Μάαστριχτ. Ο μοναδικός στόχος αυτών των παρατάξεων είναι η φίμωση της αντίθετης άποψης, που εκφράζεται από την παράταξη του ψηφοδελτίου "Αγωνιστική Συσπείρωση των ΕΒΕ" και η οποία, με συνέπεια και επιμονή, διεκδικεί αγωνιστικά την ανατροπή αυτής της πολιτικής.
- Ποιες θα είναι οι συνέπειες αυτής της κίνησης για το συνδικαλιστικό κίνημα των επαγγελματιών - βιοτεχνών και εμπόρων;
- Η σύμπραξη των παραπάνω παρατάξεων θα οδηγήσει το συνδικαλιστικό κίνημα σε μια παθητική αναμονή, χωρίς στόχους και δυναμικές πιέσεις για αλλαγή της εφαρμοζόμενης πολιτικής, της πολιτικής, δηλαδή, που οδηγεί σε όλο και μεγαλύτερη όξυνση τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εκατοντάδες χιλιάδες βιοτέχνες, επαγγελματίες και έμποροι της χώρας. Είναι φανερό πως μέσα στους στόχους τους είναι η μετατροπή του κινήματος σε ένα γραφειοκρατικό μηχανισμό, που θα προσανατολίζεται, αργά, αλλά σταθερά, σ' ένα εκτελεστικό όργανο της κυβέρνησης και του αντιδραστικού μηχανισμού των Βρυξελλών. Θα προσπαθήσουν να υποβαθμίσουν το διεκδικητικό συνδικαλιστικό κίνημα σε έναν οργανισμό ρουσφετιού, μοιράσματος κονδυλίων από εκπαιδευτικά προγράμματα, δίνοντας φρούδες ελπίδες στους ΕΒΕ ότι μέσα από "εκσυγχρονισμούς" και καταρτίσεις θα αντιμετωπίσουν την ανεργία, την αποβιομηχάνιση, τον εξοστρακισμό τους από την αγορά.
- Πώς εκτιμάτε ότι πρέπει να αντιπαλέψουν οι ΕΒΕ της χώρας τις συνέπειες από τις επιδιώξεις της νέας διοίκησης της ΓΣΕΒΕΕ;
- Σ' αυτή την κρίσιμη για τους ΕΒΕ περίοδο και μετά τις μεθοδεύσεις που ακολουθήθηκαν για τον αποκλεισμό της "Αγωνιστικής Συσπείρωσης" - την οποία η μεγάλη πλειοψηφία των επαγγελματοβιοτεχνών ανέδειξε σε πρώτη δύναμη - από την ηγεσία της ΓΣΕΒΕΕ, έχουμε χρέος να ενημερώσουμε τους ΕΒΕ όλης της χώρας και με επιχειρήματα, επιμονή, πίστη και πειθώ ότι πρώτος στόχος είναι να αναβαθμίσουμε το συνδικαλιστικό κίνημα από τη βάση του. Θα δώσουμε όλες τις δυνάμεις μας να μαζικοποιηθούν τα πρωτοβάθμια σωματεία και οι Ομοσπονδίες που έχουν και την αμεσότητα στα προβλήματα των συναδέλφων μας, γιατί πιστεύουμε ότι η δύναμη της αλλαγής της κατάστασης βρίσκεται στα χέρια των επαγγελματιών - βιοτεχνών και εμπόρων και το όπλο τους είναι το σωματείο. Η δύναμη βρίσκεται στην ανάπτυξη μαζικών αγώνων και την κοινή δράση με τις άλλες αγωνιζόμενες κοινωνικές ομάδες. Ο λόγος ανήκει στους ΕΒΕ!
Μ. Ζ.