ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ
(3 - 4 του Γενάρη 1998)
Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, νέοι και νέες
Το σημερινό πολιτικό σκηνικό πρέπει να αλλάξει ριζικά. Να βγει στο προσκήνιο το λαϊκό κίνημα, με στόχο να ανατραπεί το κυρίαρχο μπλοκ δυνάμεων. Να δράσουμε για την οικοδόμηση του Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Δημοκρατικού Κοινωνικοπολιτικού Μετώπου.
Αυτός είναι ο μονόδρομος για την εργατική τάξη, τη μικρή και μεσαία αγροτιά, τους ΕΒΕ, τη νεολαία και τα κοινωνικά κινήματα, που διεκδικούν τα κοινωνικά δικαιώματα του λαού, την ειρήνη, σε αντίθεση με την ιμπεριαλιστική τάξη πραγμάτων.
1. Μια νέα χρονιά έχει ήδη ανατείλει, το 1998.
Το ερώτημα είναι τι μπορεί να φέρει αυτή η χρονιά στα λαϊκά στρώματα που βλέπουν να μεγαλώνει η ανεργία και η ανασφάλεια. Στο λαό που βλέπει να εντείνεται η λιτότητα, να αυξάνουν οι φόροι και τα χρέη, να χειροτερεύει το βιοτικό του επίπεδο, να εξανεμίζονται οι ήδη ισχνοί μισθοί και συντάξεις, οι όποιες κοινωνικές παροχές είχαν αποσπαστεί.
Ως πότε θα συνεχίζεται αυτή η πολιτική, που τρέφει με παχυλά κέρδη την πλουτοκρατία, τους καπιταλιστές και βυθίζει στην απόγνωση τους εργαζόμενους; Ως πότε η λαϊκή ψήφος θα παγιδεύεται στα διάφορα δόκανα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, στα διάφορα σενάρια μεταμφίεσης του πολιτικού συστήματος, στα πλαστά διλήμματα, στις αυταπάτες; Ως πότε με τη χειραγώγηση, την ανοιχτή και συγκαλυμμένη τρομοκρατία θα παρεμβάλλονται αναχώματα στο δρόμο που πρέπει να επιλέξει η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα που υποφέρουν;
Ως πότε ο μισθοσυντήρητος και ο συνταξιούχος, ο φτωχός αγρότης, ο μικρός επιχειρηματίας θα πρέπει να πληρώνει τα σπασμένα της κρίσης του συστήματος, θα σηκώνει το βάρος των ελλειμμάτων και των χρεών που δημιουργεί αποκλειστικά το μεγάλο κεφάλαιο;
Η εργατική τάξη της χώρας μας, η αγροτιά, οι επαγγελματοβιοτέχνες, η νεολαία, οι γυναίκες, που υποφέρουν από τη διπλή καταπίεση και εκμετάλλευση, δεν έχουν να περιμένουν τίποτε από τη σημερινή κυβέρνηση, από την κρατούσα πολιτική στη χώρα μας. Δεν πρέπει να περιμένουν τίποτε από εκείνους που - ανεξάρτητα από τις ταμπέλες - πολιτεύονται ή αντιπολιτεύονται στο όνομα της "παγκοσμιοποίησης", της "παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας", της ΟΝΕ και των προγραμμάτων "σύγκλισης". Ολα αυτά τα συνθήματα ένα στόχο έχουν: Να δικαιολογήσουν την πολιτική που αυξάνει τα κέρδη του κεφαλαίου.
Στη δεκαετία του 1990, ενώ ο παγκόσμιος πλούτος αυξάνει εκρηκτικά προς όφελος των λίγων, τα εισοδήματα και οι παροχές προς τους εργαζόμενους μειώθηκαν δραματικά. Οι εργαζόμενοι έγιναν φτωχότεροι σε ολόκληρο τον κόσμο.
Τι επιφυλάσσουν για τους λαούς, τα επόμενα χρόνια, οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, η λεγόμενη νέα τάξη πραγμάτων, η οποία - μετά τις ανατροπές των σοσιαλιστικών καθεστώτων της Ευρώπης - έγινε πιο επικίνδυνη για τα κοινωνικά δικαιώματα και τις ελευθερίες, για την ανεξαρτησία και τα κυριαρχικά δικαιώματα των λαών;
Δεν πρέπει να περιμένουν τίποτε το καλό από αυτούς που αναγορεύουν το ΝΑΤΟ σε ομπρέλα ασφάλειας στην περιοχή. Ολες αυτές οι υποσχέσεις και οι σχεδιασμοί το μόνο που φέρνουν είναι νέες μεθόδους και μορφές εκμετάλλευσης, σύγχρονα μέσα καταπίεσης και χειραγώγησης, νέα δεσμά υποταγής και απεμπόλησης κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Μεγαλώνει δικαιολογημένα η λαϊκή οργή. Από μόνη της, όμως, δεν οδηγεί στην αλλαγή της κατάστασης. Η λύση για την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα της πόλης και της υπαίθρου είναι να γυρίσουν την πλάτη σ' αυτούς που ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση, να τους καταδικάσουν έμπρακτα. Η λύση είναι να αναπτυχθεί η πάλη με στόχο να ανατραπεί το κυρίαρχο μπλοκ δυνάμεων, η πλειοψηφία του λαού να καθορίσει τις εξελίξεις. Πριν συσσωρευτούν νέα δεινά και βάσανα, πριν το αδηφάγο πολυεθνικό και εγχώριο μεγάλο κεφάλαιο αρπάξει και τις τελευταίες λαϊκές κατακτήσεις. Πριν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις αλυσοδέσουν ακόμα πιο γερά τη χώρα μας στις τυχοδιωκτικές ενέργειές τους.
2. Ο λαός μας έχει δικά του υψηλά οράματα, τα οποία είναι κοινά με τα οράματα και τις ανάγκες των άλλων βαλκανικών λαών, των λαών της Ευρώπης, της Μεσογείου, του κόσμου ολόκληρου. Δεν έχουν καμία σχέση με τους λεγόμενους εθνικούς στόχους της πλουτοκρατίας και της κυβέρνησής της.
Για το λαό κριτήριο και μέτρο ανάπτυξης είναι αν ακολουθείται πολιτική που ορθώνει φραγμούς και εμπόδια στη δράση του μονοπωλιακού κεφαλαίου, εγχώριου και ξένου, στην ακόρεστη δίψα των καπιταλιστών για συσσώρευση κεφαλαίων και κερδών. Αν η οικονομική συνεργασία της χώρας και οι εμπορικές της συναλλαγές είναι αμοιβαία ωφέλιμες με άλλες χώρες ή οργανισμούς.
Κριτήριο ανάπτυξης και προόδου για το λαό είναι σε ποιον ανήκει ο παραγωγικός πλούτος, τα παραγωγικά μέσα της χώρας, ποιος διαχειρίζεται και για ποιο σκοπό τα επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνικής. Κριτήριο, σε τελευταία ανάλυση, είναι ποιος κυβερνά και κάνει κουμάντο σ' αυτόν τον τόπο: Ο λαός ή οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί και οι πολυεθνικές τους.
3. Η λύση στη σημερινή δύσκολη για το λαό και τη χώρα κατάσταση δε θα έρθει από τα πάνω, όσες αλλαγές και μεταμφιέσεις κι αν υποστεί το σημερινό πολιτικό σκηνικό. Τη λύση την κρατά στα χέρια του ο λαός. Η εργατική τάξη και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα της πόλης και της υπαίθρου.
Οι κυβερνήσεις που διαδέχτηκαν η μία την άλλη, και η σημερινή βεβαίως, είναι οι πολιτικοί υπεύθυνοι για τη σημερινή κατάσταση, όχι όμως και οι αποκλειστικοί. Στα κόμματα της αντιπολίτευσης αντιστοιχεί μερίδιο ευθύνης, από τη στιγμή που: περιορίζονται σε επιφανειακή κριτική, εξαντλούνται σε προτάσεις διαχείρισης, δεν αντιπαρατίθενται με τα κέρδη και τα προνόμια του μεγάλου κεφαλαίου, τις εντολές των Βρυξελλών και της Ουάσιγκτον. Τώρα που χρειάζονται βαθιές αλλαγές και ρήξεις, είναι επικίνδυνες και ανεδαφικές οι προτάσεις που υπόσχονται ότι είναι δυνατόν μέσα από το λεγόμενο "διάλογο των κοινωνικών εταίρων" να συγκεραστούν τα συμφέροντα του λαού με τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας, των εργατοϋπαλλήλων με τα συμφέροντα της καπιταλιστικής εργοδοσίας.
Τα "κεντροαριστερά" και "κεντροδεξιά σενάρια", οι παραινέσεις για "εκσυγχρονισμό", η προβολή των δήθεν σωτήρων και μεσσιών, που θα σώσουν τον τόπο με έξυπνες λύσεις, αντιπροσωπεύουν νέα και πιο ύπουλα σχέδια για το λαό. Αυτά τα σενάρια μια υπηρεσία μόνο μπορούν να προσφέρουν: Παγίδευση και εκτόνωση της λαϊκής αντίδρασης, για ν' αλλάξει "ο Μανωλιός βάζοντας τα ρούχα του αλλιώς".
Το θέμα δεν είναι να διαδεχτεί η μια κυβέρνηση την άλλη, η επόμενη να συνεχίσει το έργο της προηγούμενης. Το θέμα είναι να βγει ο λαός στο προσκήνιο, με επικεφαλής τις πιο πρωτοποριακές και αποφασισμένες μαχητικές δυνάμεις του που παίρνουν πρωτοβουλίες, και να δράσει συσπειρωμένος και ενωμένος σε όλα τα μέτωπα. Να αλλάξει ο συσχετισμός δύναμης στα ηγετικά όργανα του συνδικαλιστικού και μαζικού κινήματος, στην Τοπική και Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση. Να αναλάβουν την πρωτοβουλία και στην πορεία να διεκδικήσουν την εξουσία εκείνες οι δυνάμεις που μπορούν να εκφράσουν και να υπερασπίσουν τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, της μικρής και μεσαίας αγροτιάς, των φτωχών επαγγελματοβιοτεχνών, δηλαδή της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού μας.
4. Απέναντι στη δύναμη της σημερινής εξουσίας που στηρίζεται απροκάλυπτα από τους διεθνείς οργανισμούς, πρέπει να ορθωθεί ο οργανωμένος κοινωνικός και πολιτικός αγώνας της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού. Απέναντι στη συμμαχία κυβέρνησης - καπιταλιστικής εργοδοσίας να αντιταχθεί η κοινωνικοπολιτική συμμαχία των εργατοϋπαλλήλων - συνταξιούχων με την αγροτιά, τους επαγγελματοβιοτέχνες. Μαζί με τα κοινωνικά κινήματα της νεολαίας, των γυναικών, τα κινήματα και τις συσπειρώσεις για τα κοινωνικά δικαιώματα, το περιβάλλον, την ειρήνη, εναντίον της "νέας τάξης πραγμάτων".
Απέναντι στην Ευρώπη των πολυεθνικών και του ΝΑΤΟ, τους δήθεν προστάτες των λαών, να ορθωθεί η κοινή δράση και αλληλεγγύη του ελληνικού λαού με τους λαούς της περιοχής, με το πανευρωπαϊκό κίνημα των εργαζομένων που αντιστέκεται στις συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Απέναντι στην ιμπεριαλιστική τάξη πραγμάτων, στη δράση του ΝΑΤΟ, να αναπτυχθεί συντονισμένος διαβαλκανικός αγώνας, ευρύτερος αγώνας στο χώρο της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.
Για να έχει ο αγώνας αποτελεσματικότητα και κυρίως προοπτική στη χώρα μας, προϋπόθεση είναι να συγκροτηθεί ένα πλατύ, μαχητικό κοινωνικοπολιτικό λαϊκό μέτωπο που συνενώνει τα επιμέρους κινήματα και μέτωπα πάλης, αντιμάχεται εφ' όλης της ύλης και αμφισβητεί την κυριαρχία των μονοπωλίων, την ιμπεριαλιστική τάξη πραγμάτων.
Οι καθημερινοί αγώνες στο εργοστάσιο, στο γραφείο, στην υπηρεσία, στον κλάδο, στη γειτονιά και στο χωριό, στους χώρους που σπουδάζει και αθλείται η νεολαία, αποτελούν τη βάση, τα ρυάκια, τις επιμέρους κοινωνικές και πολιτικές συσπειρώσεις που θα τροφοδοτήσουν τη δημιουργία του Μετώπου. Στους καθημερινούς αγώνες χτίζεται το μέτωπο. Μέσα από τη δράση του Μετώπου ανοίγει ο δρόμος για πραγματική λαϊκή εξουσία.
5. Η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ είναι ρεαλιστική, γιατί εκφράζει τα συμφέροντα, τις ανάγκες των εργαζομένων, δηλαδή της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού. Εχει δύναμη και δυναμική, γιατί συνδέεται με τη λαϊκή αυτενέργεια, πρωτοβουλία και ενεργητικότητα. Είναι πρόταση που ενώνει τα λαϊκά στρώματα, δίνει στη χώρα μας τη δυνατότητα να παίξει ενεργητικό ρόλο στις διεθνείς εξελίξεις, με γνώμονα την ενίσχυση της δράσης και της συνεργασίας λαών, χωρών κατά της ιμπεριαλιστικής τάξης πραγμάτων, κατά της πολιτικής του "διαίρει και βασίλευε". Εχει ως αφετηρία τις δυνατότητες ανάπτυξης που διατηρεί η Ελλάδα και σήμερα, παρά τη μακρόχρονη ληστεία που έχει υποστεί η πλουτοπαραγωγική της βάση. Μιας ανάπτυξης που συμφέρει το λαό και απαντά στις σύγχρονες ανάγκες του.
Βασίζεται στην ικανότητα και εργατικότητα του ανθρώπινου παραγωγικού δυναμικού της. Παίρνει υπόψη τα επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνικής, που, όταν διαφεντεύονται από τους εργαζόμενους μπορούν να διασφαλίσουν καλύτερες συνθήκες εργασίας και αμοιβής, ελεύθερο χρόνο, δυνατότητες προστασίας της υγείας και του περιβάλλοντος, ποιοτικές κοινωνικές υπηρεσίες, σύγχρονη δημοκρατική παιδεία και πολιτισμό, λαϊκό αθλητισμό.
Είναι ρεαλιστική πρόταση αγώνα, γιατί εμπλουτίζεται με τη θετική, αλλά και την αρνητική πείρα, της πλούσιας ιστορίας του λαϊκού κινήματος της πατρίδας μας. Αξιοποιεί την πείρα και τα διδάγματα των μεγάλων κοινωνικών απελευθερωτικών και επαναστατικών κινημάτων που σφράγισαν τον 20ό αιώνα και έδωσαν στους λαούς σημαντικές κατακτήσεις. Είναι ανοιχτή στις νέες καταστάσεις και στις γοργές αλλαγές που θα προκύπτουν και από τις διεθνείς εξελίξεις και συσχετισμούς.
6. Στο κοινωνικοπολιτικό Μέτωπο χωράνε κομμουνιστές και μη κομμουνιστές, όλοι εκείνοι που συμφωνούν όχι σε όλα υποχρεωτικά, αλλά στο κύριο για σήμερα: Στην ανάγκη να οργανωθεί η αντίσταση και η αντεπίθεση κατά των μονοπωλίων και του ιμπεριαλισμού.
Το Μέτωπο θα διαθέτει ποιοτικά χαρακτηριστικά στην οργάνωση και στους στόχους του, πολύ ανώτερα από τα γνωστά, καθιερωμένα μαζικά κινήματα και τις οργανώσεις τους. Οι μαχόμενοι εργατοϋπάλληλοι, αγρότες, μικρομεσαίοι, θα αποκτήσουν νέα συνείδηση της δύναμής τους, ώστε να μην πειθαρχούν στα τετελεσμένα "των επάνω", να μην υποκύπτουν στις πιέσεις και την τρομοκρατία "των έξω". Θα εγγυώνται την αγωνιστική ενότητα και μαχητικότητα του λαού μας, θα παλεύουν για την υλοποίηση των προσδοκιών τους.
Το Μέτωπο θα συνεισφέρει στον αγώνα για τα άμεσα και ώριμα λαϊκά προβλήματα. Θα είναι ασυμβίβαστο με τη μοιρολατρία, το ραγιαδισμό, την ηττοπάθεια. Θα φέρει αισθητές ανακατατάξεις και αλλαγές στον πολιτικό συσχετισμό, κατά της συντήρησης και της συναίνεσης. Θα αξιοποιεί κάθε δυνατότητα που προκύπτει από τη βελτίωση του πολιτικού συσχετισμού δύναμης μέσα και έξω από τη Βουλή. Θα βοηθά το λαό να κατανοήσει ότι η ριζική πολιτική αλλαγή στο επίπεδο της εξουσίας μπορεί να κατοχυρώσει τις κατακτήσεις του, να εμποδίσει την επιστροφή προς τα πίσω.
Θα αγκαλιάζει τους χώρους δουλιάς και κατοικίας. Θα στηρίζεται και θα ελέγχεται από τις λαϊκές δυνάμεις. Θα δέχεται την ευεργετική επίδραση της πείρας και της σταθερότητας που έχει η εργατική τάξη της χώρας μας, η οποία έχει αναδείξει μια αξιόμαχη πρωτοπορία δοκιμασμένη σε κοινούς αγώνες με την αγροτιά αλλά και με άλλα λαϊκά κοινωνικά στρώματα. Θα διεισδύει σε νευραλγικούς τομείς, ώστε να περιορίζει τα σχέδια και τις αντιδράσεις των πολιτικών και ταξικών του αντιπάλων. Θα καλλιεργεί το έδαφος, οι νέοι λαογέννητοι θεσμοί να αναδυθούν στην πορεία ως έμβρυα μιας νέας πολιτικής εξουσίας της εργατικής τάξης και των συμμάχων της.
Το Μέτωπο θα αναπτύξει διεθνιστικές σχέσεις και συμμαχίες με λαούς, κινήματα και προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις στην περιοχή μας, στην Ευρώπη, στη Μεσόγειο, σε όλο τον κόσμο.
Σ' αυτόν τον αγώνα οι κομμουνιστές και οι κομμουνίστριες, οι κνίτες και οι κνίτισσες θα παλέψουν με συνέπεια και αποφασιστικότητα, θα είναι στις πρώτες γραμμές του, θα πρωτοστατούν στην κοινή δράση και τη συσπείρωση του λαού.
7. Είναι η στιγμή που ο καθένας πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του.
Πέρα από τους κομμουνιστές και τους φίλους του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι που δραστηριοποιούνται στους αγώνες, υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι που αρχίζουν να προβληματίζονται, αναζητούν τον αποτελεσματικό δρόμο συσπείρωσης και πάλης. Υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που δεν ανέχονται την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας και του λαού μας. Θέλουν να κάνουν το πατριωτικό χρέος τους απέναντι στους σχεδιασμούς της "νέας τάξης πραγμάτων" και στη ληστεία που επιβάλλουν οι πολυεθνικές στα πλαίσια των διακρατικών συμφωνιών και της "ελευθερίας κίνησης κεφαλαίων και εμπορευμάτων". Υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που δεν ανέχονται τον περιορισμό των συνδικαλιστικών και δημοκρατικών ελευθεριών του λαού μας. Επιστήμονες, άνθρωποι της Τέχνης και του Πολιτισμού που θέλουν να υπηρετήσουν και με τις γνώσεις τους την υπόθεση του λαού, ζώντας και οι ίδιοι τις εμπειρίες μιας σκληρής εκμετάλλευσης και χειραγώγησης. Ανθρωποι με γνήσια πατριωτικά και δημοκρατικά οράματα που δε βολεύονται με τα ψέματα, τους μύθους, τα απατηλά συνθήματα, που δε σκύβουν το κεφάλι στη σύγχρονη τρομοκρατία και εξαγορά. Ανθρωποι με ριζοσπαστική συνείδηση, που αναζητούν έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας. Είναι πολλοί αυτοί που δε συμβιβάζονται με την κατευθυνόμενη μοιρολατρία, με μια ζωή χειραγωγημένη, δηλαδή μια ζωή μίζερη και χωρίς αξιοπρέπεια.
Στη δράση για την οικοδόμηση του Μετώπου μπορούν και πρέπει να πάρουν ενεργό μέρος όλοι εκείνοι που θέλουν να ορθώσουν ανάστημα στη ληστεία του μονοπωλιακού κεφαλαίου, στις επιβουλές των ιμπεριαλιστικών οργανισμών.
Τώρα χρειάζεται ο καθένας και η καθεμιά να αναλάβουν ευθύνες, δίχως συναισθηματικές εξαρτήσεις και αναμονές, καθώς είναι ολοφάνερο ότι η γραμμή πλεύσης που υποστηρίζουν τα άλλα κόμματα, αλλά και η πρακτική τους δεν αφήνουν περιθώρια ελπίδας για θετικά μέτρα και λύσεις υπέρ των εργαζομένων. Ο δρόμος κάθε αγωνιστή και αγωνίστριας βρίσκεται στη συμπαράταξη και στην κοινή δράση με τους κομμουνιστές στο εργοστάσιο, στο γραφείο, στην υπηρεσία, στο χωράφι, στη γειτονιά.
Η ΚΕ εξ ονόματος όλων των μελών και στελεχών του ΚΚΕ σάς καλεί να συναντηθούμε στα επίκαιρα μέτωπα πάλης που σήμερα βρίσκονται σε εξέλιξη και απαιτούν ακόμα πιο έντονη και οργανωμένη κοινωνική και πολιτική δράση:
8. Η ΚΕ καλεί τους κομμουνιστές και τις κομμουνίστριες, τα μέλη και τα στελέχη της ΚΝΕ, να απλώσουν πλατιά τη δράση τους, να επικοινωνήσουν με τους εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους και εργαζόμενες, με όλους εκείνους που προβληματίζονται, αναζητούν διέξοδο, θέλουν να αντισταθούν συσπειρωμένα και οργανωμένα. Να πάρουν πρωτοβουλίες, να στηρίξουν και να ενθαρρύνουν θετικές πρωτοβουλίες και αγωνιστικές συσπειρώσεις. Να δουλέψουν από κοινού με τους ψηφοφόρους και φίλους του Κόμματος σ' αυτή τη μεγάλη και σημαντική προσπάθεια. Να προβάλουν τη σημασία του συντονισμού και της κοινής δράσης ανάμεσα στα διάφορα κινήματα, τα μέτωπα δράσης και τις συσπειρώσεις, ώστε να συνειδητοποιηθεί μέσα από την ίδια την πείρα η ανάγκη του ενιαίου Μετώπου πάλης.
Ιδιαίτερη ευθύνη πέφτει στις Κομματικές Οργανώσεις Βάσης που ζουν από πρώτο χέρι όλα τα προβλήματα μέσα στο λαό, κοντά και μαζί του, στους χώρους δουλιάς, κατοικίας και σπουδών. Οι Κομματικές Οργανώσεις Βάσης μπορούν και πρέπει να συμβάλουν στη διεύρυνση του κύκλου επιρροής του Κόμματος, να διαμορφώσουν μαζί με τις οργανώσεις της ΚΝΕ τους πιο στενούς αγωνιστικούς δεσμούς με όλους εκείνους που σήμερα θέλουν να δράσουν.
Οι Κομματικές Οργανώσεις Βάσης, με την απαραίτητη στήριξη και βοήθεια από τα καθοδηγητικά όργανα του Κόμματος και την ΚΕ, μπορούν να ατσαλωθούν, να αποκτήσουν νέο αίμα στις γραμμές τους, βασική προϋπόθεση, για να πάρει σάρκα και οστά η ώριμη απαίτηση και ανάγκη να οικοδομηθεί το Αντιιμπεριαλιστικό Αντιμονοπωλιακό Δημοκρατικό Μέτωπο.
Ο δρόμος που προτείνει το ΚΚΕ είναι εκείνος που καταξιώνει την ανθρώπινη υπόσταση και την αξιοπρέπεια του εργαζόμενου λαού. Στρέφεται κατά της ηττοπάθειας και της μοιρολατρίας, τσακίζει τις προκαταλήψεις, την άγνοια και τη χειραγώγηση από τις δυνάμεις του κεφαλαίου. Είναι ο δρόμος της τιμής και του χρέους.
Η ΚΕ του ΚΚΕ 4 Ιανουαρίου 1998