Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο το γεγονός ότι τα διεθνή ΜΜΕ που ελέγχονται και χρησιμοποιούνται για την εξυπηρέτηση των άμεσων στόχων και των μακροπρόθεσμων σκοπών της ιμπεριαλιστικής "νέας τάξης", "θάβουν" - ή, αν μη τι άλλο, υποβαθμίζουν - τον παγκόσμιο λαϊκό ξεσηκωμό εναντίον του πολέμου και του ιμπεριαλισμού. Αλλά αυτή η καθοδηγούμενη επιχείρηση των ΜΜΕ δε θα μπορεί να κρύψει την πραγματικότητα, όταν οι λαϊκές κινητοποιήσεις πάρουν διαστάσεις που θα αναλογούν στο μέγεθος του ιμπεριαλιστικού εγκλήματος και θα απηχούν το εύρος των λαϊκών διαθέσεων. Ολο και κάποιο δευτερόλεπτο της πραγματικής φρίκης του πολέμου θα περάσει από τις τηλεοπτικές εικόνες κι όλο και κάποιο μονοστηλάκι της αλήθειας θα "παρεισφρήσει" στις σελίδες των εφημερίδων. Κι αυτό το ελάχιστο της αλήθειας αν περάσει δε θα είναι καθόλου ευκαταφρόνητο, αφού μπορεί ν' αποτελέσει, στη συνέχεια, την απαρχή μιας αντίστροφης πορείας, που θα οδηγήσει στην υποχώρηση των ιμπεριαλιστών και στη λήξη του πολέμου.
****
Είναι δε χαρακτηριστικό ότι ο ελληνικός λαός δεν κάνει διακρίσεις, ανάμεσα στις συνιστώσες του ιμπεριαλισμού και, μαζί με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, καταδικάζει και την ΕΕ, η οποία, όχι μόνο είναι συνένοχη στο έγκλημα, αλλά οι ηγέτες της - βλέπε Μπλερ κ.ά. - εμφανίζονται "βασιλικότεροι του βασιλέως".
***
Η καταδίκη της δολοφονικής ιμπεριαλιστικής επίθεσης, με την ταυτόχρονη απαίτηση να φύγει το ΝΑΤΟ από τα Βαλκάνια και να σταματήσει η εμπλοκή της Ελλάδας στο έγκλημα, που χαρακτηρίζουν τις αντιδράσεις του ελληνικού λαού, προκαλούν την οργή της νέας "Ιεράς Συμμαχίας" και την ανησυχία των κυβερνώντων και των άλλων φιλοατλαντικών και φιλοευρωπαϊκών κομμάτων της χώρας μας. Και προσπαθούν, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα, ενεργοποιώντας "λυτούς και δεμένους", να μικρύνουν το μέγεθος των λαϊκών αντιδράσεων και να υπονομεύσουν τον αντιιμπεριαλιστικό περιεχόμενο των διαδηλώσεων. Επιχειρούν, μέσω πολιτικών, κομματικών, κρατικών και "ενημερωτικών" μηχανισμών, να"στρογγυλέψουν" τις αντιδράσεις, κρατώντας τες μέσα στο γενικό πλαίσιο ενός γενικού κι αφηρημένου αντιπολεμικού - φιλειρηνικού περιεχομένου, που δε θίγει την ουσία του προβλήματος. Κι όλα αυτά, σε συνδυασμό και με την επιχείρηση εκφοβισμού, που συνίσταται στην απειλή πως "κινδυνεύει και η δική μας πατρίδα" κι, άρα, "πρέπει να μετριαστούν οι αντιδράσεις ή, τουλάχιστον, να μη στρέφονται κατά του ιμπεριαλισμού", διότι "μπορεί να προκαλέσουμε τις ΗΠΑ και να βάλουν την Τουρκία να μας επιτεθεί".****
Ο ελληνικός λαός, οι αγνοί, αλλά "πονηρεμένοι" Ελληνες, που βγαίνουν στους δρόμους, πρέπει και μπορούν να "φυλάξουν τα νώτα τους", διαφυλάσσοντας το ουσιαστικό περιεχόμενο των αντιδράσεων, οι οποίες, για να είναι και αποτελεσματικές, δεν μπορεί παρά να στρέφονται εναντίον της ιμπεριαλιστικής υφής του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, αλλά και κατά της ελληνικής κυβέρνησης, μαζί, βεβαίως, με την έκφραση των φιλειρηνικών αισθημάτων και την ανάδειξη της ενεργούς συμπαράστασης στον αγωνιζόμενο σερβικό λαό. Μπορούν και πρέπει να απομονωθούν οι "καλοθελητές", που συμμετέχουν στις διαδηλώσεις για να τις αποπροσανατολίσουν από την αντιιμπεριαλιστική κοίτη τους και να τις στρέψουν σε ανώδυνα ρυάκια συμπόνιας για τους δολοφονημένους και ανοχής για τους δολοφόνους.
***
Παύλος ΡΙΖΑΡΓΙΩΤΗΣ
Μπορούν και πρέπει να απομονωθούν οι "καλοθελητές", που συμμετέχουν στις διαδηλώσεις για να τις αποπροσανατολίσουν από την αντιιμπεριαλιστική κοίτη τους και να τις στρέψουν σε ανώδυνα ρυάκια συμπόνιας για τους δολοφονημένους και ανοχής για τους δολοφόνους
- Δέκα εκατομμύρια ανθρώπινοι στόχοι, με το κεφάλι ψηλά, περιμένουν καθημερινά τις ΝΑΤΟικές βόμβες. Ως πολίτης του κόσμου, πώς εισπράττετε τη θηριωδία Αμερικής - Ευρώπης, που βαφτίζεται "ειρηνοποιός" για την αποκατάσταση της διεθνούς νομιμότητας;
- Θα 'χε αξία να επιχειρηματολογήσουμε ενάντια στο ευφυολόγημα των ΝΑΤΟικών περί "ειρηνικής επέμβασης", εάν η λύση του πολέμου εύρισκε σύμφωνο έστω κι ένα μικρό μέρος του λαού μας. Το ταξικό ένστικτο των λαών σήμερα, δεν τους αφήνει να γίνουν εύκολη λεία της προπαγάνδας των δυνατών. Ξέρουν ότι η πολιτική κατάσταση των χωρών τους, αφορά αυτούς τους ίδιους και δεν ανέχονται να γίνουν σπόνσορες των συμφερόντων των έξωθεν ισχυρών - που φύσει και θέση είναι ενάντια στα ταξικά συμφέροντα των εργαζομένων όλου του κόσμου. Φυσικά δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής ο εσωτερικός εχθρός, που πολύ εύκολα θα συμμαχήσει με τους ομοϊδεάτες ξένους φίλους, εναντίον τους.
Γι' αυτό είναι πολύ σημαντικό οι λαοί να διαφυλάσσουν τους αδελφικούς δεσμούς τους. Να πολεμούν, στη γένεσή τους, αμείλικτα τις ρατσιστικές και εθνικιστικές παγίδες, που μόνο καθυστέρηση καταμαρτυρούν. Να αντιμετωπίσουν μαζί τους καταπιεστές τους. Μέχρι σήμερα "οι βόμβες της ειρήνης", πέφτουν στα κεφάλια των αδυνάτων.
- "Χάρτες που αλλάζουνε με τους βομβαρδισμούς, θα βρουν αντιμέτωπους πολλούς πολιτισμούς", ήταν ένα από τα συνθήματα της διαμαρτυρίαςτην περασμένη Τρίτη, έξω από την αμερικάνικη πρεσβεία. Αυτές τις εφιαλτικές μέρες, η δράση των καλλιτεχνών δεν πρέπει να μεγαλώσει;
- Θα 'θελα να αντικαταστήσουμε το "καλλιτέχνης" με το "δημιουργός", γιατί αυτός ο όρος αυτοερμηνεύει το χαρακτήρα του. Δημιουργός είναι αυτός που παράγει έργο για το δήμο. Δήμος - δημοκρατία, έννοιες που οριοθετούν τη δραστηριότητα του υποκειμένου, δηλαδή του δημιουργού. Είναι αυτονόητο νομίζω, από την πρόχειρη παραπάνω ετοιμολογία, το χρέος του δημιουργού απέναντι στα πράγματα. Σα δημόσιο πρόσωπο έχει και ευθύνη και χρέος να διδάσκει με το έργο του, εκμαιεύοντας από τους καταπιεσμένους το σημαντικό, που μόνο αυτοί μπορούν να κυοφορήσουν, για ένα καλύτερο αύριο.
Δε θα μπορούσαν λοιπόν οι δημιουργοί παρά να συνειδητοποιήσουν και αυτοί - μετά τη μεγάλη πρόκληση - ότι η θέση τους δεν είναι αυτή του διασκεδαστή στα μέγαρα των κηφήνων, αλλά η σύνδεσή τους με το λαό, όπου αυτός αγωνίζεται και ματώνει.
- Με τον πλέον ωμό και κυνικό τρόπο οι κυβερνήσεις της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης και της ελληνικής που υπογράφει όλες τις συμφωνίες, συμμετέχουν στο έγκλημα κατά της Γιουγκοσλαβίας. Πώς σχολιάζετε τη στάση τους;
- Θα ήταν καλό οι ευθύνες να αποδίδονται με ακρίβεια και διεξοδικά. Η προσωποποίηση των ευθυνών για τον πόλεμο, δεν πρέπει να αποκρύπτει τον πραγματικό εχθρό των λαών. Για τον πόλεμο δε φταίει η καταπιεσμένη παιδική σεξουαλικότητα του Αμερικανού Προέδρου, αλλά οι πολυεθνικές που βρίσκονται πίσω του. Για τον πόλεμο δε φταίει η υπαλληλίστικη υποταγή του Ελληνα πρωθυπουργού, αλλά οι πλουτοκράτες που τον στηρίζουν, για να πάρουν καλό κομμάτι από την πίτα των Βαλκανίων, αύριο. Δε φταίει κανείς από τους ηγέτες γι' αυτό που είναι, αλλά γι' αυτό που υπηρετούν. Επείγει λοιπόν οι λαοί να κηρύξουν το δικό τους πόλεμο. Το "Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα" είναι επίκαιρο όσο ποτέ.
Η. Μ.