Περιορισμούς στη λειτουργία των αντλιοστασίων και τοποθέτηση υδρομετρητών στις γεωτρήσεις προωθεί η κυβέρνηση, στέλνοντας, πάλι, στις «ελληνικές καλένδες» τα αρδευτικά και τα άλλα αναγκαία εγγειοβελτιωτικά έργα
Είναι φανερό ότι με τα «μέτρα» που «επεξεργάζεται» το ΥΠΕΧΩΔΕ, δεν πρόκειται ν' αντιμετωπιστεί το τεράστιο πρόβλημα της λειψυδρίας και το καλοκαίρι θα γίνουμε μάρτυρες οξυμένων και τραγικών καταστάσεων στην ύπαιθρο |
Τα «μέτρα» που αναμένεται να ληφθούν αφορούν, αποκλειστικά, στην προσπάθεια να γίνει «οικονομία» στη χρήση του λιγοστού νερού που θα υπάρχει. Στο πλαίσιο αυτό, το ΥΠΕΧΩΔΕ αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο περιορισμού της λειτουργίας των αντλιοστασίων, αλλά και των αδειών για γεωτρήσεις, ενώ «σκέφτεται» να μην επιτρέπει στους αγρότες να ποτίζουν τα χωράφια τους τη μέρα, αλλά μόνο τη νύχτα. Παράλληλα, στις προθέσεις του είναι να επισπεύσει την τοποθέτηση υδρομετρητών στις γεωτρήσεις - μέσω των οποίων θα υποβληθεί νέο «βαρύ χαράτσι» στους καλλιεργητές - ώστε να λειτουργήσουν μέσα στο ερχόμενο καλοκαίρι.
Είναι, όμως, φανερό ότι μ' αυτά τα «μέτρα» δεν πρόκειται ν' αντιμετωπιστεί το τεράστιο πρόβλημα της λειψυδρίας και το καλοκαίρι θα γίνουμε μάρτυρες οξυμένων και τραγικών καταστάσεων στην ύπαιθρο. Επιστημονικοί φορείς επισημαίνουν ότι αν συνεχιστεί η παρατεταμένη ανομβρία, πολύ μεγάλο μέρος των καλλιεργειών θα ξεραθούν και η αγροτική παραγωγή θα υποστεί δραματική μείωση. Μια τέτοια εξέλιξη θα δώσει το τελειωτικό πλήγμα στο εισόδημα των μικρομεσαίων αγροτών, το οποίο, ήδη, έχει αποδεκατιστεί λόγω εφαρμογής της νέας ΚΑΠ, που περιέκοψε καλλιέργειες και «δικαιώματα», συρρίκνωσε την παραγωγή, «πετσόκοψε» τις επιδοτήσεις, μείωσε κι άλλο τις χαμηλές τιμές των αγροτικών προϊόντων και αύξησε περισσότερο το υπέρογκο κόστος παραγωγής.
Ηδη, στη Θεσσαλία και σε άλλες αγροτικές περιοχές της χώρας οι επιπτώσεις της λειψυδρίας είναι ορατές. Οι χειμερινές καλλιέργειες - σιτηρά κ.ά. - «διψούν» και αρχίζουν να «μαραγκιάζουν», ενώ τα ξεραμένα και σκληρά χώματα στα χωράφια, δυσκολεύουν τη σπορά των εαρινών καλλιεργειών (βαμβάκι, καλαμπόκι, τεύτλα, ντομάτα κ.ά.).
Αποτελεσματική και μακροπρόθεσμη λύση στο πρόβλημα μπορεί να υπάρξει μόνο με την κατασκευή των απαραίτητων έργων υποδομής - αρδευτικά και, γενικότερα, εγγειοβελτιωτικά - αλλά η κυβέρνηση της ΝΔ, ακολουθώντας την πολιτική των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ενωσης, τα πάει στις «ελληνικές καλένδες». Είναι χαρακτηριστικό ότι, παρά τις υποσχέσεις του ίδιου του πρωθυπουργού, Κ. Καραμανλή, προεκλογικά στη Λάρισα, και παρά τις «προσωπικές δεσμεύσεις» του Θεσσαλού υπουργού ΠΕΧΩΔΕ, Γ. Σουφλιά, δεν προχωρούν και δεν ολοκληρώνονται τα μεγάλα έργα στο θεσσαλικό κάμπο. Ο ταμιευτήρας της Κάρλας είναι ακόμα άδειος και η εκτροπή του Αχελώου δε φαίνεται στον ορίζοντα - πρόσφατα έγιναν νέες προσφυγές κατά του έργου στο Συμβούλιο της Επικρατείας από φορείς της Αιτωλοακαρνανίας, που συνεπάγονται, τουλάχιστον, νέες καθυστερήσεις - κι ούτε τα φράγματα στον Πηνειό, στον Ενιππέα κλπ., κατασκευάζονται.
Και, φυσικά, αυτή η κυβερνητική «αβελτηρία» δεν είναι καθόλου τυχαία, αλλά συνδέεται με τη γενικότερη αντιαγροτική πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ, που θέλει να χρησιμοποιήσει και τη λειψυδρία για να «τελειώσει μια ώρα αρχύτερα» με τους μικρομεσαίους αγρότες, οδηγώντας τους, μαζικά, στο ξεκλήρισμα.
Δεν απομένει, λοιπόν, στον αγροτικό κόσμο παρά να οργανώσει την πάλη του για την ανατροπή αυτής της αντιαγροτικής πολιτικής, η οποία και ευθύνεται για όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει...
(γεια σου Καράβα)
ΤΟ είχε καθιερώσει από τότε που τον γνώρισα, εδώ και πολλά χρόνια, να έχει πάντα πάγιο δικό του χαιρετισμό όταν μας αντάμωνε στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ ή μας τηλεφωνούσε.
ΓΕΙΑ σου Καράβα... Αυτός που χαιρετούσε μ' αυτήν προσφώνηση ήταν ο Ηρακλής Παππάς, σύντροφος δημοσιογράφος της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης από τη μεγάλη δημοσιογραφική γενιά της Θεσσαλίας, που έφυγε πριν λίγες μέρες για πάντα.
Η ΚΑΡΑΒΑ, που ο δημοσιογράφος το 'χε κάνει συστατικό στοιχείο του «καλημέρα» του, ήταν ένα κομμάτι της ζωής του, της νιότης του. Τότε, που ο μεγάλος του λαού μας αγώνας στα χρόνια του ΕΑΜ τον είχε ανεβάσει στ' Αγραφα κι εκεί μαζί με τη δημοσιογραφική ομάδα δούλεψε κι αυτός στις εφημερίδες που μέρα - νύχτα τύπωναν τα ονομαστά τυπογραφεία, που κι αυτά είχαν σκαρφαλώσει ψηλά στη Ρούμελη.
ΕΙΝΑΙ μια θεσπέσια βουνίσια περιοχή με το χωριό Μηζήλο (Δροσάτο το λένε σήμερα) και σ' αυτήν έχουν τα καλοκαιριάτικα κονάκια τους. Το βουνό αυτό σε υψόμετρο 2.148 μ. το βάφτισαν οι Θεσσαλοί και μάλιστα οι Τρικαλινοί Καράβα, γιατί η κορφή του μοιάζει με μεγάλο καράβι όπως τη βλέπουν από τα Τρίκαλα.
Ο ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ της Εθνικής Αντίστασης, ο Σπύρος Μελετζής με παράπονο θυμάται πως το θέαμα που είχε μπροστά στα μάτια του όταν έκαναν ρίψεις για εφόδια τα αεροπλάνα δεν μπορούσε να το φωτογραφίσει. Δεν υπήρχαν τα φλας. Η καλλιτεχνική παρέμβαση του Σπ. Μελετζή τελειώνει με τούτα τα λόγια: «Το μόνο, που μπόρεσα και απαθανάτισα ήταν το πρωινό φόρτωμα και πιο πολύ τις γυναίκες με τις ζαλίγκες. Μα κι αυτές οι φωτογραφίες γινόντουσαν τόσο πρωί, μόλις έσκαγε ο ήλιος και πάντα βιαστικά. Αλλά ας μην έχω και παράπονο, γιατί η Καράβα μου έδωσε πολλές φωτογραφίες... Στον ίδιο χώρο φωτογράφισα και το "Τσομπανόπουλο" με τη "φλογέρα" καθώς και τη σύνθεση "Φλογέρα στο βουνό"».
ΚΑΠΟΙΑ μέρα θα φτάσει η ώρα της λευτεριάς. Οι καμπάνες θα χτυπήσουν χαρμόσυνα αναγγέλλοντας την απελευθέρωση της Αθήνας (Πέμπτη 12 Οκτώβρη 1944). Οι δημοσιογράφοι, που είχαν βρεθεί στα βουνά της Ελεύθερης Ελλάδας τρεχάτα τώρα πάνε για την Αθήνα.
ΣΤΗΝ αίθουσα του «Ρ» μαζί με τους παλιούς συντρόφους και τα νέα παιδιά, τα ξεπεταρούδια της Εθνικής Αντίστασης. Εκεί κι οι Θεσσαλοί ο Αποστόλης Σπήλιος, ο Ηρακλής Παππάς κι άλλοι.
ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ συντάκτης, στον τομέα της ύλης, βοηθός, από την αρχή ο Ηρακλής. Δύσκολο πόστο που απαιτούσε μεγάλη προσοχή και αντοχή. Κολύμπησε στα βαθιά πλατιά νερά και βεβαίωσε στην πράξη τη δημοσιογραφική στόφα.
ΣΤΗ Στοά Πάπου, όπου ήταν του «Ρ» τα τυπογραφεία, πάλευε με τις ειδήσεις, που έπρεπε να μπουν στην τελευταία σελίδα. Αλλά που πάντα περίσσευαν. Κι έπρεπε να τις «μαζέψουμε»... Σ' αυτές τις αφάνταστα πιεστικές ώρες ο δημοσιογράφος πετούσε σαν χαιρετισμό, σαν εκτόνωση τις δυο λέξεις: «Γεια σου Καράβα»...
Ο ΕΠΙ της ύλης σύντροφος, ο «υλατζής» σήμερα, είχε επίσης συχνά παρουσία και στις μεγάλες έρευνες της εφημερίδας μας. Εβρισκε τον αναγκαίο χρόνο για ρεπορτάζ. Θα λάβει μέρος στην έρευνα του «Ρίζου της Δευτέρας» για τα σκυλόψαρα της ολιγαρχίας. Και δικό του είναι το γραφτό για τη Δυναστεία των Εμπειρίκων. Γράφει «... Καράβια εκατόν εξήντα (160) χιλιάδων τόνων έχουν στην κατοχή τους οι Εμπειρίκοι. Ο πολεμικός μας στόλος πριν από τον πόλεμο μαζί με τα βοηθητικά είχε εκτόπισμα 77.222 τόνους. Ο στόλος των Εμπειρίκων ήταν διπλάσιος...».
ΚΑΙ θα ολοκληρώσει γράφοντας: «Πάνω - κάτω 800 ναυτεργάτες δουλεύουν στο θαλασσοβιός του πολύποδα και έχουν συνδεθεί μαζί του με αίμα, ιδρώτα και αλμύρα. Τούτες τις μέρες φεύγουν ναυτεργάτες για να επανδρώσουν τα 100 λίμπερτι από τα οποία έχουν πάρει μερτικό οι δράκοντες. Αυτή τη φορά όμως δε θα βρουν κυρ Σπύρους για να γιομίσουν τ' αμπάρια, να βάλουν μπροστά τις μηχανές. Ούτε θα τους αγοράσουν σαν πράγμα και χωρίς όρους για όλη τους τη ζωή. Η θάλασσα που θα χτυπάει τα λίμπερτι είναι ανακατωμένη με το αίμα εκατοντάδων ναυτεργατών που πνίγηκαν μαζί με το βιος των αφεντάδων - χωρίς να πάρουν αποζημίωση για τη θυσία τους. Το αίμα δείχνει το δρόμο για την ολόπλευρη λευτεριά - για τη λίμπερτι όπως θα 'λεγαν στη γλώσσα τους οι Εμπειρίκοι...»
ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣ με της αρρώστιας τα πολλά και οδυνηρά βάσανα, ο Ηρακλής μας έστελνε πάντα το μήνυμά του. Με τον αγραφιώτικο γνώριμο χαιρετισμό του: «Γεια σου Καράβα».