Οι ...κραυγές περί «προστασίας του ατόμου» και περί «δημοκρατικών δικαιωμάτων» που κατά κόρον εξαπολύουν οι κυβερνήσεις - και σήμερα και προηγούμενα - μόνο ως κενές περιεχομένου μπορεί να εκληφθούν. Δεν είναι τυχαίο ότι στην πράξη επιχειρείται η επέκταση του συστήματος C4i σε όλη την Ελλάδα, με το πρόσχημα της καταγραφής αυτόφωρων εγκλημάτων κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων. Μάλιστα, ιδιαίτερα σήμερα, το ΠΑΣΟΚ «φωνασκεί» και δηλώνει ότι «δε θα επιτρέψει να μετατραπεί η ελληνική κοινωνία σε κοινωνία του Μεγάλου Αδελφού»! Οποία υποκρισία, όταν το ΠΑΣΟΚ ήταν αυτό που άνοιξε το δρόμο και επέτρεπε να γεμίσει η Αθήνα με κάμερες.
Ολα αυτά συνθέτουν ένα παζλ, κομμάτια του οποίου συμπληρώνουν διάφοροι ...καλοθελητές.
Η απόπειρα του Νικ. Κακλαμάνη, όσο προσχηματική κι αν είναι, δεν μπορεί να περάσει «στα ψιλά». Εντάσσεται στο ίδιο κλίμα και επιδιώκει να πατήσει πάνω στην ευαισθησία της κοινής γνώμης, για την ανάγκη προστασίας και σωστής ανάπτυξης του παιδιού. Κι όμως, αντί να προωθήσει την πρόσληψη προσωπικού φύλαξης, γυμναστών και άλλων ειδικοτήτων εργαζομένων που να προάγουν την ψυχαγωγική δραστηριότητα και την παιδαγωγική ανάπτυξη των παιδιών, προτείνει να ...μπουν κάμερες στις παιδικές χαρές, δήθεν γιατί γίνονται βαρβαρότητες και για να προστατευτούν τα παιδιά. Ετσι, για να συνηθίσουν τα παιδιά να παρακολουθούνται ...από κούνια.
«Οι μηχανισμοί καταστολής και παρακολούθησης, που διαμορφώνουν η ΕΕ και οι κυβερνήσεις της, δεν μπορούν να δεχτούν κανενός είδους δημοκρατικούς ελέγχους. Πρέπει να καταργηθούν. Ο λαός να αποσύρει τους "καμεροχαφιέδες"», τόνιζε το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ, στις 5 Δεκέμβρη, τη μέρα κατάθεσης της τροπολογίας για τις κάμερες από την κυβέρνηση. Και πράγματι, ο λαός, οι εργαζόμενοι, τα πλατιά λαϊκά στρώματα, η νεολαία, πρέπει να υψώσουν φωνή αντίστασης και ανυπακοής, σε αυτό το μέτρο, που πίσω και πέρα απ' τα προσχήματα, έχει ένα μόνο στόχο: την επίθεση στο λαϊκό, εργατικό κίνημα...