Οποιος οργανώνει τους εργάτες έτσι που να αντιμετωπίζουν τα μονοπώλια, αυτός είναι και ο επικίνδυνος για το κεφάλαιο |
Είναι εξαιρετικά μακρύς ο κατάλογος όλων αυτών που κατά καιρούς παρουσιάστηκαν από τα μέσα ενημέρωσης ως λύση σε κάποιο αδιέξοδο. Αλλά δε χρειάζεται να καταφύγει κανείς σε ιστορίες συνωμοσίας για να δείξει ότι πολλές φορές αυτό που εμφανίζεται ως νέο δεν είναι τίποτα άλλο από μια βίαιη προώθηση του παλιού ώστε με τη δυναμική του να πείσει ως νέο.
Συμβαίνει πάντα όταν το κεφάλαιο αναλαμβάνει απευθείας το ίδιο να λύσει το πολιτικό πρόβλημα ώστε να αντιστοιχεί η πολιτική ακριβώς στις επίκαιρες ανάγκες του. Το κάνει με την ίδια βία που επικρατεί στις σχέσεις μεταξύ κεφαλαιοκρατών. Δεν αφήνει τίποτα όρθιο. Ειδικά σήμερα, που η όξυνση του ανταγωνισμού απαιτεί να καταστέλλεται στη γέννησή της κάθε υποψία αντίδρασης στην επιδίωξη του κεφαλαίου για περισσότερα κέρδη, τώρα πρέπει και το πολιτικό σύστημα να αντιστοιχηθεί απόλυτα σ' αυτό το στόχο.
Από τη σκοπιά του κεφαλαίου αυτό θα επιδιωχτεί να συμβεί ακόμα κι αν χρειαστεί να κάψει όλα τα μέχρι τώρα άλογά του. Το πρόβλημα που δεν μπορεί να λύσει, παρότι έναν αιώνα προσπαθεί, είναι η εξαφάνιση του πραγματικά νέου, αυτού που γεννιέται ως ιστορική ανάγκη. Οποιος θέλει με καλή πρόθεση να εξηγήσει τη συντονισμένη επίθεση στο ΚΚΕ, είναι υποχρεωμένος να απαντήσει στο απλό ερώτημα: Ποια είναι εκείνη η πολιτική δύναμη που μόνο αυτή διακηρύσσει ότι οι παραγωγοί του πλούτου μπορούν να ζήσουν χωρίς κανενός είδους αφεντικό; Εκεί και το κλειδί για όσους τυχόν μαγεύονται από ωραίες φράσεις περί του νέου που έρχεται και ξανάρχεται.
Η λαθροχειρία που επιχειρεί ο Πρετεντέρης είναι προφανής. Ταυτίζει την ιδιοκτησία των ΜΜΕ, την αστική τάξη, που βεβαίως δε θέλει να ακούει καν ότι υπάρχει ΚΚΕ, με την κοινή γνώμη και παρουσιάζει τους ανθρώπους να μη θέλουν να συζητήσουν με το ΚΚΕ. Το κάνει αυτό αποκρύπτοντας κάτι ακόμα: Οτι η συχνότητα από την οποία η αστική τάξη εκπέμπει τις ιδέες της και μέσα από την οποία η αστική τάξη απαγορεύει να ακουστεί η αντίθετη φωνή, είναι δημόσια συχνότητα. Δεν της ανήκει. Πατάει στο σημερινό συσχετισμό δύναμης για να επιβάλει τη μονοφωνία της. Επί της ουσίας μαρτυρά την αγωνία της για τις ιδέες που απαγορεύει. Γνωρίζει ότι αυτές ακριβώς οι ιδέες, τη στιγμή της έμπρακτης υλοποίησής τους, θα την εξαφανίσουν ως τάξη. Και σπεύδει να κατασκευάσει αναχώματα.
Μόνο που η ζωή είναι παράξενο πράγμα. Και οι ιδέες κυκλοφορούν στο δρόμο, θέλει δε θέλει η αστική τάξη. Η ταξική συσπείρωση για τη μεγάλη ανατροπή δεν μπορεί να ανακοπεί. Μπορεί να βρει εμπόδια, να καθυστερήσει, αλλά δεν μπορεί να εμποδιστεί τελεσίδικα. Θα φροντίσουμε και εμείς γι' αυτό.
Ασχετο: Οταν ένας αγωνιστής έφτανε στο εκτελεστικό απόσπασμα, δεν του περνούσε απ' το μυαλό ότι η πάλη του ήταν «παρά φύση». Ούτε οι «παρά φύση» εκείνης της εποχής τολμούσαν να τον καταγγείλουν, γιατί πάλευε για το σοσιαλισμό, ενώ οι ίδιοι ζούσαν το «τώρα». Η «σύγχρονη αριστερά» το τολμάει. Και προβάλλει τη σαπίλα της ως σύγχρονη αξία. Ούτε φτύσιμο δεν τους πρέπει.
ΠΟΙΟΣ ΚΙΝΕΙ ΤΑ ΝΗΜΑΤΑ; «Η πίεση είναι ήδη ορατή στο ΠΑΣΟΚ, όπου ο Βενιζέλος και οι άνθρωποί του ασφυκτιούν, είναι ορατή στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ (...) είναι ορατή στον Καρατζαφέρη (...) Κάποια στιγμή θα γίνει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ορατή και στο εσωτερικό της ΝΔ (...) Τα τζίνια θα βγουν από τα μπουκάλια» (ο Μ. Κοττάκης στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ).
ΕΧΟΥΝ ΕΤΟΙΜΟ ΔΙΑΔΟΧΟ: «Αν ο Γιώργος Παπανδρέου κρίνει ότι ένα "καθαρό" και μικρότερο κόμμα είναι προτιμότερο (...) τότε καλώς πράττει. Αρκεί να έχει συμφιλιωθεί και με την ιδέα ότι αυτό το "καθαρό" κόμμα μπορεί να πάψει πλέον να αποτελεί και κόμμα εξουσίας. Οσο για τους μέχρι σήμερα ψηφοφόρους του, που δεν το ανέχονται αυτό, δε θα δυσκολευθούν δα να βρουν νέα στέγη» (ο Γ. Καρελιάς στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).
ΚΑΙ ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΗ: «Είναι ασφαλώς χαρακτηριστικό ότι σε μια περίοδο έντονης απαξίωσης της πολιτικής το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο δεν έχει καταφέρει να ανακάμψει αλλά αντιθέτως εμφανίζεται να είναι και το ίδιο μέρος του προβλήματος» (από το κύριο άρθρο στα ΝΕΑ).
ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ: «Το ΚΚΕ αδικείται (...) επειδή δεν έχει κατορθώσει να προσαρμοστεί στα δεδομένα της σύγχρονης πολιτικής εποχής (...) Οταν κάποιοι νομίζουν ότι για όλα φταίει ο καπιταλισμός και μόνη λύση είναι ο σοσιαλισμός (...) τι να συζητήσεις μαζί τους στην τηλεόραση;» (ο Γ. Πρετεντέρης στο ΒΗΜΑ).
ΑΞΙΑ ΤΟ ΠΟΥΛΗΜΑ, ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΜΕΝΗ Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ: «Τι θα σήμαινε σήμερα να ζητάμε από έναν νέο άνθρωπο να αγωνιστεί μαζί μας για να κάνει "θυσίες"; (...) Την υπόρρητη παραδοχή εκ μέρους μας ότι η αριστερή πολιτική δράση είναι σχεδόν παρά φύση, ένα είδος μαρτυρίου που πρέπει να υπομείνουμε χάριν του σοσιαλιστικού παράδεισου (...) Να αναδείξουμε ακόμα περισσότερο το δικό μας σύστημα ιδεών, αξιών και πρακτικών» (το άρθρο στην ΑΥΓΗ).
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: ΞΕΣΗΚΩΘΕΙΤΕ - ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ στα αντιασφαλιστικά μέτρα
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Το ασφαλιστικό στα χέρια του πρωθυπουργού
ΕΘΝΟΣ: ΔΙΑΛΟΓΟΣ τέλος στο Ασφαλιστικό
Η ΑΥΓΗ: Ακρίβεια, ασφαλιστικό πυροδοτούν νέες κινητοποιήσεις
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: ΡΕΥΜΑΤΙΣΜΟΙ σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ
ΤΟ ΒΗΜΑ: DVD - γκέιτ απειλεί τη ΝΔ
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ: Πάει για διάλυση το ΠΑΣΟΚ
ΑΥΡΙΑΝΗ: Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΠΡΩΧΝΕΙ ΤΟΝ ΒΕΝΙΖΕΛΟ ΕΚΤΟΣ ΠΑΣΟΚ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ: ΣΕ ΝΕΥΡΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΟΛΑ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: Αυτοκτονίες.gr
ΤΑ ΝΕΑ: Ανακρίνουν Ανδριανό και ...DVD
ΗΜΕΡΗΣΙΑ: Κύμα πωλήσεων στο ΧΑ
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: Αφήστε με στο σπίτι
«Τον κώδωνα του κινδύνου κρούουν οι "1.000 πανεπιστημιακοί", καθώς η ελληνική τριτοβάθμια εκπαίδευση έχει βαλτώσει και χρειάζονται μεταρρυθμίσεις. Η δυναμική ομάδα πανεπιστημιακών, οι οποίοι πριν από την ψήφιση του νέου νόμου-πλαισίου είχαν ταχθεί υπέρ των μεταρρυθμίσεων και κατά της στείρας άρνησης του διαλόγου, ζητούν για μία ακόμη φορά από το υπουργείο Παιδείας και την πανεπιστημιακή κοινότητα να αναλάβουν τις ευθύνες τους, για να προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις εκείνες που θα βγάλουν τα ελληνικά πανεπιστήμια από το τέλμα. Αύριο η "κίνηση των 1.000" οργανώνει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ημερίδα με στόχο να καταδειχθεί η σημερινή προβληματική κατάσταση των ελληνικών ΑΕΙ και να προταθούν λύσεις, υπό το πρίσμα και της εφαρμογής του νέου νόμου-πλαισίου. Οι πανεπιστημιακοί εκφράζουν τον προβληματισμό τους για το κλίμα βίας και αυθαιρεσίας, το οποίο συντηρείται από μειοψηφικές φοιτητικές ομάδες και δηλητηριάζει τη λειτουργία των ΑΕΙ (βίαια διακοπή συνεδριάσεων, ομηρίες πανεπιστημιακών κ.ά.)» (το θέμα στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).
«Αυξάνονται εντυπωσιακά οι άστεγοι στη χώρα. Περίπου 17.000 άτομα κοιμούνται στο δρόμο ή σε άθλιες συνθήκες σε όλη την Ελλάδα, θύματα της οικονομικής ανέχειας, της ανυπαρξίας υποστήριξης σε ψυχιατρικές διαταραχές και πολύπλευρες εξαρτήσεις και της διάρρηξης των οικογενειακών δεσμών. Δεν ξεπερνούν τις 500 οι κλίνες που διατίθενται για χιλιάδες αστέγους της πρωτεύουσας, ενώ η ολοκληρωμένη βοήθεια για να βγουν από τον φαύλο κύκλο είναι σποραδική. Δεν λείπουν οι μάχες για μια θέση ύπνου σε εγκαταλελειμμένα κτίρια» (το ρεπορτάζ επίσης στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).